ශ්‍රී ලංකාවේ යුද්ධයක් ඇති කිරීමට මඟ පෑදූ කුහකයා


ශ්‍රී ලංකාවේ යුද්ධයක් ඇති කිරීමට මඟ පෑදූ කුහකයා…

රදළ උන්මාදයෙන් වැනසුණු අපේ උන්ගේ කඩ්ඩ” ප්‍රශ්නය හෙවත් ඉතිහාසයේ කොඩිවිනය.

බණ්ඩාරනායක ශ්‍රීමතා යයි ඉතිහාසය පුරාවට පුම්බා තැබූ පුද්ගලයා ශ්‍රී ලංකාවේ අනාගත පරපුරට කල කොඩිවිනයේ ප්‍රතිඵල දශක කිහිපයක් ඔස්සේ විපාක දෙමින් ඇත. කන්නන්ගරයන් විසින් නිදහස් අධ්යාපන පනත ගෙනඒමට සැරසෙද්දී, ඔහු මුණ ගැසුනු බණ්ඩාරනායක, “මොකක්ද Cris මේ කරන්න යන්නේ? අපට ගහකින් ගෙඩියක් කඩාගන්න කොල්ලෙක් නැතිකරන්නද යන්නේ ” යයි විමසු බව ප්‍රසිද්ධ කරුණකි. මින් නොනැවතුන බණ්ඩාරනායක, නිදහස් අධ්‍යාපන පනතට විරුද්ධව තම චන්දය පාර්ලිමේන්තුවේදී භාවිත කරන ලදී.

කෙසේනමුත් බණ්ඩාරනායක වැනි කුහකයන්ට එදා නිදහස් අධ්‍යාපන පනත පරාජය කිරීමට නොහැකි විය. එමනිසා බලයට පත්වූ විගස බණ්ඩාරනායක කලේ ඉංග්‍රීසියෙන් පැවතුන අධ්‍යාපනය සිංහලයට පෙරලීමයි. මෙය එකල ගුරුවරුන්ටද මහත් ජංජාලයක් වූ අතර ඉංග්‍රීසි නොදන්නා බහුතරයක් ඇතිකිරීමට මෙමගින් ඔහුට හැකිවිය. “කඩ්ඩ” පිළිබද ප්‍රශ්නය පැනනැගෙන්නේ මෙතැන් පටන්ය. කෙසේනමුත් බණ්ඩාරනායකගේ දරුවන් තිදෙනාම ඉංග්‍රීසි බසින් අධ්‍යාපනය ලැබීමට විදෙස්රටවලට යැවූයේ ශ්‍රී ලංකාව ඔවුන්ගේ බූදලය සේ සිතාගෙනය. එහෙත් ඕලමොට්ටලයන් වූ ඔවුන් එකෙක්වත් අධ්‍යාපනය හමාර කලේ නැත. සිංහල ජාතික භාෂාව කිරීම නිසා පාර්ලිමේන්තුව තුල දමිල පීඩනයක් ඇතිවීම හේතුවෙන් පසුව බණ්ඩාරනායක විසින් ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික භාෂාව සිංහල හා දෙමළ බවට පත්කළේය. භාෂාවන් දෙකක් ජාතික භාෂාවන් බවට පත්වූ ප්‍රථම හා එකම රට ශ්‍රී ලංකාව බවට ඉතිහාසයේ නම සනිටුහන් කරගන්නා ලදී.

සුද්දා භාරගත්තේ “සිංහලේය”, එහෙත් භාරදුන්නේ “ශ්‍රී ලංකාවය ” එසේ භාරදුන්නේ නියම උරුමකරුවන්ට නොව, උන්ට බැලමෙවරකම් කල බණ්ඩාරනායකලා වැනි කලු සුද්දන්ටය. බණ්ඩාරනායක බලය ලබාගත්තේ,ජාතික ඇදුමින් සැරසී යුරෝපීය පයිප්පය කටේ ගසාගෙන, සඝ,වෙද,ගුරු,ගොවි,කම්කරු යනුවෙන් තම කූට ප්‍රචාරණ යාන්ත්‍රණය ගෙනයමින්, සාමාන්‍ය නිර්ධන පන්තියේ ජනතාවගේ කරමතිනි.

ඔහු එදා නිදහස් අධ්‍යාපනය සිංහලයට පෙරලා කල කොඩිවිනයේ ප්‍රතිඵල තවමත් ලැබෙමින් පවතී. සිංහල බස අපගේ මවු බස වුවද , එය භාවිත වන්නේ අපගේ කුඩා දිවයින තුල පමණි. එමගින් ජාත්‍යන්තරයට යාමට නොහැක.බොහෝ පිරිසකට “කඩ්ඩ ” අදටත් ප්‍රශ්නයකි. රැකියාවක් සදහා බොහෝදෙනෙකුට ඇති බාධකය ඉංග්‍රීසිය. වැඩිදුර අධ්‍යාපනය හැදෑරීමේදී බොහෝදෙනෙකුට ඇතිවන බධකයද එයයි.විදේශිකයන් හා උරෙනුර ගැටීමේදී බුද්ධිමත් ලංකිකයන් බොහෝ දෙනෙකුට ඇති ප්‍රශ්නය අනෙකක් නොව භාෂාවයි. ලාංකිකයන් ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් එකල මෙන් අධ්‍යාපනය ලැබුවේ නම් ජාත්‍යන්තරය හමුවේ ආත්මවිශ්වාසයෙන් මුහුණදෙනු නිසැකය. බණ්ඩාරනායක නමැති කලුසුද්දා කලේ උන්ගේ පන්තියට අයිති වරප්‍රසාද සාමාන්‍ය ජනතාවට ලැබීම වැලැක්වීම සදහා භාෂාව නමැති බාධකය යොදා නිදහස් අධ්‍යාපනයේ අගය බාල්දු කිරීමය. මෙය නිවැරදි කිරීමට කිසිදු වගකිවයුත්තෙකුගේ අවදානයක් මේ දක්වා යොමුනොවීම අවාසනාවට කරුණකි…..

උපුටාගැනීමකි

Advertisements

තිත


ලොව මෙතෙක් බිහි වූ විශිෂ්ටතම ඡායාරුපයක් සහ ඒ වෙනුවෙන් ලියැවුණු පුරකයයි මේ.

මෙම ඡායාරුපය 1990 දී වොයජර් යානය මගින් ගනු ලැබුවක්. කිලෝමීටර බිලියන 6 ක් දුර සිට අප ග්‍රහලෝකය දෙස බලන කෙනෙක්ට එය දිස් වෙන ආකාරය එමගින් පෙන්නුම් කරනවා. සෞරග්‍රහ මණ්ඩලය තුල ඉතා කුඩා නිල් පැහැති තිතක් මෙන් දිස් වන එම ඡායාරුපය ප්‍රචලිත වන්නේ Pale Blue Dot නමින්. එම ඡායාරූපයට වශී වුන කාල් සේගන් නම් ප්‍රකට විද්‍යාඥයා පහත වැකි පෙළ ඒ වෙනුවෙන් ලියා තිබුනා. එම වැකි පෙළ ලෝ වැසියන් ලෙස අපට සිතන්නට බොහෝ දේ පෙන්වා දෙනවා.

“අර පෙනෙන කුඩාම කුඩාම තිත දෙස බලන්න. ඒ තමයි අපි. ඒ තමයි මෙතන. අපේ ගෙදර. ඒ තිත ඇතුලේ තමා ඉන්නේ ඔබ දන්නා සියලුම දෙනා.. ඔබ ආදරය කරන සියලු දෙනා.. ඔබ දන්නා නොදන්නා සියලු දෙනා ජිවත් වෙන්නේ, ජිවත් වුනේ ඒ තිත ඇතුලේ. අපි සතුටු වෙන්නෙත්, වේදනා විඳින්නෙත් ඒක ඇතුලේ ඉඳන්. දහස් ගණන් ආගම්, දර්ශන, ආර්ථික ක්‍රම තියෙන්නේ ඒක ඇතුලේ යි.

දඩයක්කරුවත් – මංකොල්ලකරුවත් දෙන්නම ඉන්නේ ඒකෙ. විරයත් – බයගුල්ලත් ඉන්නේ ඒකෙ. ශිෂ්ටාචාරය හදන්නෙත් ඒකෙ – විනාශ කරන්නෙත් ඒකෙ. රජවරු, වහල්ලු, මව් වරු, පියවරු, ගුරුවරු, සංචාරකයෝ, ප්‍රේමයෙන් වෙලුණු තරුණ ජෝඩු, බලාපොරොත්තු පිරුණු දරු පැටවු, දුෂිත දේශපාලකයෝ, සුපර් ස්ටාර් ලා, එකාධිපතියෝ, ශාන්තුවරු, පවුකාරයෝ ඔක්කොම ඉන්නේ අර පේන පුංචිම පුංචි තිත ඇතුලේ.

අපේ පෘථිවිය කියන්නේ විශ්වය ඇතුලේ බොහොම පුංචි තිතක්. නමුත් හිතන්න මේ මොහොතේත් ඒ තිත ඇතුලේ එක කොනක පදිංචි පිරිසක්ව තවත් කොනක පදිංචි පිරිසක් විසින් ආක්‍රමණය කරමින් ඉන්නවා. මේ පුංචි තිත ඇතුලේ ඒ මායිම් ලකුණු කරන්නවත් බැරි වුනාට ඒ දෙගොල්ලන්ගේ සිත් ඇතුලේ තියන තරහව, ක්‍රෝධය කොච්චර විශාල ඇත්ද? උන් උන්ව මරාගන්න උන්ට කොච්චර වුවමනාවක් තියනවා ඇත්ද? ඒ වෙනුවෙන් කොච්චර ලේ හැලෙනවා ඇත්ද? අර ඇහැට යාන්තන් පේන තිත බෙදා ගන්න බැරුව?
උ.ගැ.

ඔව් අපි සබරේ අම්බානකට රැග් උනෙමු


ඔව් අපි සබරේ අම්බානකට රැග් උනෙමු

හොස්ටල් වෙනුවට ගමේ කුකුල්කූඩු වැනි පොඩි ගෙවල් වල එකෙකුට හැරෙන්නට මදි කාමරයේ 4ක් ජීවත්වී රැග් උනෙමු

හැතැම්ම 2-3 ඈත් හොස්ටල්වල සිට බස් නැති පාරවල්වල ගාටමින් ලෙක්චර් එන්නට රැග් උනෙමු

වතුර නැතිකාලයට හොස්ටල් එකට දවස් දෙකකට සැරයක් වතුර බවුසරය එනතුරු නාන්නට රෙදි හෝදන්නට පමනක් නොව පුක හෝදන්නට වතුර එන තුරු බලා සිට රැග් උනෙමු

සමනල වැව විදුලි බලාගාරය හදන්නට පැමිනි විදේශිකයන් ඉදිකල 20-25 ක් ඉන්නට හැකි කුඩා ශාලාවල 60-70ක් ගාල්වී අම්බානකට රැග් උනෙමු

ලෙක්චර් කරන්නට ගුරුවරු නැතිකොට මාස ගනන් ලෙක්චර් හෝල් එකට ගොස් හැරී ඇවිත් රැග් උනෙමු

Visiting Lecturer කෙනෙක් ආ දවසට ලෑලි පුටුවේ පැය 10-12 එක දිගට ඉදගෙන රැග් උනෙමු

කැන්ටිම වැසූ දවසට ගමේ කඩෙන් දෙගුණයක් මුදල් දී කෑම අරගෙන ගන්නට බැරිඋන් එක්ක එක පත බෙදාගෙන කා රැග් උනෙමු.

කැම්පස් එකට පහසුකම් ලබාදෙන්න කියා ඉල්ලමින් පිකටින් කර අව්වේ වැස්සේ අම්බානකට රැග් උනෙමු

කැම්පස් එකට සමත් උනත් දුර නිසා එන්න බැහැකියන, පහසුකම් නෑ කියා එන්න බැහැ කියන එවුන් වෙනුවෙන් පලාතෙන් පලාතට ගොස් වැඩමුළු පවත්වා උන් කොහොමහරි කැම්පස් ගෙන්නා ගන්නට අතේ පිච්චිය වියදම් කරගෙන රැග් උනෙමු

සාමාන්‍ය පෙල උසස්පෙල විභාගයන්ට දුශ්කර පාසල් වලට ගොස් සම්මන්ත්‍රණ පවත්වා උන්ට විභාගය ගොඩයන්නට උදව්කරන්න අම්බානකට රැග් උනෙමු

ආර්ථික අපහසුතා ඇති සහෝදර සිසුන්ට ඉගෙනගන්නට මහපොලට අමතරව මුදලක් ලබා දෙන්නට, කලා උලෙලවල් කරන්නට කැට හොල්ලමින් පාරේ රැග් උනෙමු

උපාධිය ලබාගත් පසු රස්සා හොයන්නට ගියාම සබරේ කියූ පමනින් අපිව reject කරන ආයතනවලට අපේ හැකියාව සහ දැනුම කුමක්දැයි පෙන්වා අමාරුවෙන් රස්සාවක් හොයාගන්නට අම්බානකට රැග් උනෙමු

රස්සාවක් හොයාගත් පසු අපේ හැකියාව පෙන්වා අපේ පොඩි උන්ටත් අපේ ආයතනවලට උන්ටත් තැනක් ලබාදෙන්න රැග් උනෙමු

එහෙව් රැග්වූ අපිට අලුතෙන් කැම්පස් එකට එන එකාට අලුතෙන් රැග් දෙන්නට ඇවැසි නැත. මොකද එන එකාටත් අපි රැග්වූ තරමටම නැතත් ඊට පොඩ්ඩක් අඩුවෙන් වත් අපි රැග්වූ දේටම රැග් වෙන්නට වන බව අප දන්නා නිසාය.

මහාලොකුවට රැග් ගැන අද කතාකරන සමහර අය අපිට අම්බානකට ආණ්ඩු, පරිපාලනය රැග් කරද්දී කොයි ලෝකයේ සිටියාදැයි අපිත් හොයන්නෙමු.

අපි රැග් උනෙමු ඒත් ඒක ඉවරය සබරේ ඉන්න උන් තාමත් රැග් වෙති.

වසර 10 කට පසු සබරගමු වෛද්‍ය පීඨයෙන් ඇසීමට නියමිත කතා


උපුටා ගැනීම- Deshan Nimrod

* අධ්‍යාපන ඇමතිතුමා, පීඨයේ 10 වන සංවත්සර සැමරුම අමතමින්, විජයදාස රාජපක්ෂ ශ්‍රවණාගාරයේ සිට :

“සබරගමුව වෛද්‍ය පීඨය කියල කියන්නෙ ලංකාවෙ 9 වෙනි රාජ්‍ය වෛද්‍ය පීඨය. එවකට අපේ රජය මේ වෛද්‍ය පීඨය ඉදි කරන්න තීරණය කළේ මේ රටේ හිටපු හැම කෙනාම ඒකට විරුද්ධ වෙද්දි. හැමෝම කිව්වෙ ආණ්ඩුවට මේවා කරන්න සල්ලි නෑ ආණ්ඩුවට මේවා කරන්න බෑ කියල. හැමෝම ඇහුවෙ සබරගමුවට මොකටද වෛද්‍ය පීඨ, ඇයි මේ තියෙන ඒවා මදිද කියලා. ඒත් අපි ඒ කිසිම කෙනෙකුට භය වුණේ නෑ. අපි නිශ්චිතව කිව්වා පුද්ගලික අධ්‍යාපනය වගේම හෙමින් හෙමින් වුණත් මේ රටේ නිදහස් අධ්‍යාපනයත් පුළුල් වෙන්න ඕනෙ කියලා. අපේ ඒ තිරසාර අරමුණ නිසා සබරගමුවෙ ජනතාවට වෛද්‍ය පීඨයක් ලැබුණා. එදා අපිට විරුද්ධ වෙච්ච් කට්ටිය දැන් මොකද කියන්නෙ ? එළුවො වගේ බෑ බෑ කියපු අය දැන් මොකද කියන්නෙ ? අපේ ශබ්දකෝෂෙ නෑ බෑ නෑ ! අපි කිව්වොත් කිව්වා ! කිව්වොත් කෙරුවා ! ඉස්සර හිටපු අය වගේ අපි වැල් බයිලා ගහන්නෙ නෑ ! ඇවිත් බලන්න සබරගමුවට ! විඳගන්න මේ නැවුම් සිසිලස ! එළඹෙන මහ මැතිවරණෙදිත් අපේ දෑත් ශක්තිමත් කරන්න ඔබ තමුන්නාන්සේලා පියවර ගන්නවනම් මේ රටේ හැම ප්‍රධාන නගරයකම රජයේ වෛද්‍ය පීඨ හරියට බලුබ් පත්තුවෙනවා වගේ, හරියට බලුබ් පත්තුවෙනවා වගේ ඉදිවෙයි කියලා හිතෙන්නෙ නැද්ද ?”

(සභාවේ අත්පොළසන්, පසුපස පේළි වලින් විසිල්)

* ඩීන්, වෛද්‍ය පීඨ ශිෂ්‍ය සංගමයේ ක්‍රියාකාරීන් අමතා, ජනාධිපතිවරයාගේ රාමු කරන ලද විශාල ප්‍රමාණයේ ඡායාරූපය සහිත කාර්‍යාලයේ සිට :

“තමුසෙලාට මං කියන එක තේරෙන්නෙ නෑ. තේරෙන්නෙ නෑ නෙමෙයි ඇත්තටම You people don’t deserve to understand these things ! අපිට ළමයි 75 කට වඩා වැඩියෙන් එක ළමයෙක් වත් ගන්න ඉඩ නෑ මේකෙ. This is not a chicken farm ! You………..
ඔව්. කියන්න… මොකක්ද ඔයාගෙ ප්‍රශ්නෙ ?
ඔව් අපි Foreign ළමයි ගත්තා. පස් දෙනෙක් ගත්තා ! Those buggers pay huge amount of money to this faculty ! 15 lakhs per year ! ඒ සල්ලි නැතුව මේකෙ Toilet එකක්වත් හදන්න බෑ. ඒකෙ ප්‍රතිලාභත් තියෙන්නෙ ඔයාලට මිසක් අපිට නෙවෙයි. ඒ නිසා ආණ්ඩුවේ ළමයි 75 ම තමයි. එකක්වත් වැඩි කරන්න බෑ. Foreign Students ලා කීයක් ගත්තත් තමුසෙලාට ඒක වැඩක් නෑ ! It is none of your business !
(පට්ටෙටම මළපැනීම නිසා අවසාන හරියේ සියල්ල කඩ්ඩෙන්)
You poor people get everything “පිනට” in this country ! So you don’t know the value of anything. Even you come and argue with Me. How dare you all ? Have you lost your mind ? Everything is business ! Everything is money ! Thats the norm of this society ! Are you coming to teach me ? You all damn get lost now ! Its 75 ! Thats my final word ! Or you go to UGC and tell them ! But dont come to teach me. Ok ? You guys doing all those political stuff and come to argue with me. This is bloody politics ! Shitty politics ! GET OUT ! NOW !”

* රත්නපුර ශික්ෂණ රෝහලේ SHO අයියා, Class එකක් ගන්නා අතරතුර :

“ඒ කාලෙ අපිත් උඹල දැන් කරන හැම එකම කළා. ඒත් මචං ඇත්තටම ඔය කිසිම එකකින් Effect එකක් නෑ. අන්තිමේදි වෙන්නෙ උඹලෙගෙ ජීවිත නිකං කාළකණ්නි වෙන එක විතරයි. අපි කැම්පස් වහගෙන අවුරුද්දක් ගෙදර හිටිය බං ! අවුරුද්දක් ! හිතපං ! වැඩක් තියෙනවද ? මුං දැං ආයෙ Private Medical Faculty දාන්නෙ නැද්ද ? ඒ නිසා බං වැඩක් නැති දේවල් කරන්න එපා. ඇත්තටම උඹලට වඩා බැහැල ඕව කරපු මිනිස්සු බං අපි. අපි රයන් අයියලවත් හොඳට අඳුරනවා ! අපිත් ඒ කාලෙ පිකට් ගියා. එක පාරක් කඳුලු ගෑස් එකක් මගෙ ළඟටම වැටිලා තියෙනවා ! ඒ දන්න නිසා තමයි මේ කියන්නෙ මචං. උඹලට ආදරේට ! ඕවා කරල වැඩක් නෑ. හොඳට ඉගෙනගනිං. සල්ලි ටිකක් හොයාගනිං. අම්මට තාත්තට සලකපං. නිකං බොරුවට පාරවල් ගානෙ රස්තියාදු වෙන්න යන්න එපා.”

* ලෙක්චරර් කෙනෙක්, ලෙක්චර් එක අතරතුර :

“You guys have been very “LUCKY” to do medicine. This is a very rare chance. Only 1% of students in Sri Lanka get this opportunity. Threfore make sure that you get the maximum benefit of this. Don’t waste your magnificent youth. Good luck !”

* 6th Batch එකේ සින්නෙක්, 10th Batch එකේ ජුන්නෙක් අමතා :

“මචං, ඉස්සර ඉඳන්ම අපි මහා ශිෂ්‍ය සංගමෙත් එක්ක Contact තියාගත්තෙ නෑ. උන් සිරාවටම Politics කරනවා. උන් අන්තරේටත් සම්බන්ධයි. අන්තරේ කිව්වම දන්නවනෙ ඉතිං ! බලහංකො උන්ගෙ බිත්තිවල තියෙන්නෙ මාක්ස්ගෙයි, අර තට්ටෙයගෙයි, චේගෙ‍යි පින්තූර. හැබැයි විජයදාස රාජපක්ෂගෙ එක පින්තූරයක් තියෙනවද ? නෑනෙ ! උඹ දන්නවද, අපේ ෆැකල්ටියේ Auditorium එකට විජයදාස රාජපක්ෂ මහත්තයගෙ නම තියන්න හැදුවම ඕකුන් හෙන පිස්සුවක් නටල තියෙනවා. හරියට නිකං මේක උන් හැදුවා වගේ. ඒත් ඇත්තටම ඒ කාලෙ විජයදාස මහත්තය හෙන ගේමක් ගහල තියෙනවා මේකට Batch එකක් ගන්න. අඩුම තරමෙ මෛත්‍රීවත් කැමති වෙලා නෑ. හිතපංකො ඉතිං ! එහෙව් මනුස්සයට පොඩි හරි Respect එකක් තියෙන්නෙ ඕනෙනෙ බං අපේ. ඒත් මහා ශිෂ්‍ය සංගමේ උන් හෙන Extreme බං. උන්ට ඒවා තේරෙන්නෙ නෑ. ගොඩක් ඔතන ඉන්නෙත් ආර්ට්, මැනේජ්මන්ට් කරන උන්නෙ බං. උන්ට කොහොමත් Medicine කරන උන්ට තරම් IQ එකකුත් නෑනෙ. උන් ඉතිං ගොංතෙල් කකා ඉන්නවා. අපිට ඒවා Set වෙන්නෙ නෑ. තේරෙනවනෙ උඹට”

* බැච් එකේ ඉන්න හොඳට ඉගෙනගන්න එකෙක්, බැච් Meeting එකේදි :

“ඇත්තටම ඒ කාලෙ Medical Faculties වල සෑහෙන ලොකු Fight එකක් තිබිලා තියෙනවා. අපි ඒ ගැන අහල තියෙනවනෙ. ඒකෙ ප්‍රථිඵලයක් විදිහට තමයි සබරගමුවට Medical Faculty එකක් ලැබෙන්නෙ. ඒ නිසා තමයි අපි අද මෙතන ඉගෙනගන්නෙ. ඇත්තටම ඒ අයියලා අක්කලා Fight කළේ නිදහස් අධ්‍යාපනය ආරක්ෂා කරන්න. ඒකෙ ප්‍රථිඵල තමයි අපි ! ඒ නිසා ඒ අයියලා අක්කලා අපි වෙනුවෙන් කරපු කැප කිරීමට අපිට කරන්න තියෙන හොඳම දේ තමයි හොඳට ඉගෙනගන්න එක. එයාලා අපි වෙනුවෙන් කට්ට කෑවෙ අපි ආයෙත් ඒ කට්ට කන්න ඕනෙ නැති නිසා. අපි First Class අරන්, Postgraduate කරලා, Consultants ලා වෙලා මේ සමාජයට සේවය කළොත් තමයි එයාලා කරපු කැපකිරීම අපතේ නොයන්නෙ. නැතුව එයාලා කවුරුත් බලාපොරොත්තු වුණේ නෑ අපිත් ආයෙ පාරවල් ගාණෙ රස්තියාදු වෙයි කියලා. ඒ නිසා අඩුම තරමෙ ඒ කැපකිරීමට සාධාරණයක් කරමු. අපි පාඩුවේ ඉගෙන ගමු. වෙන දේවල් ඕනෙ නෑ.”

*බැච් එකේ ඉන්න පොෂ් එකෙක්, බැච් meeting එකේදි :

“ඔය අන්තරේ උන් කරනවා වගේ වතුර පාරවල් කාලා, මඩ නාගෙන මේවා කරන්න බෑ. අපි Medical Students ලා. අනාගත Doctors ලා. ඔය එකක්වත් අපේ Profession එකට ගැළපෙන්නෙ නෑ. ඒවා මාර Old fashioned. දැන් Society එක ඊට වඩා ගොඩක් අලුත් වෙලා තියෙන්නෙ. Smart විදිහට Fight කරමු. සාකච්ඡා කරල විසඳගමු. උන් හැමෝම Deal ගහන්නෙ. අපිත් උන් එක්ක හරියට Deal කරමු. Standards හොඳ නම් PMC වල ඇත්තටම අවුලක් නෑ. ඒ කාලෙ SAITM එකට කට්ටිය විරුද්ධ වෙලා තියෙන්නෙ Standards නැති නිසානෙ. මේකෙ එහෙම ප්‍රශ්නයක් නෑනෙ.”

* GMOA සභාපති, විශේෂඥ වෛද්‍ය අනුරුද්ධ පාදෙණිය, වෛද්‍ය පීඨ ශිෂ්‍ය ක්‍රියාකාරී කමිටුව අමතා :

(තව වසර 10ක් ගතවුණත් GMOA සභාපති වෙනස් වීමේ ඉඩක් නොමැති බව කරුණාවෙන් සළකන්න.)

“GMOA එක හැමවෙලේම Play කළේ Strategies එක්ක. දැන් බලන්න SAITM Fight එකේදි අපි මුළු ආණ්ඩුවම දණගැස්සුවෙ Press conference වලින්. ඒ ගොල්ලො බයවුණා අපි ඇත්තටම කොයි වෙලේ හරි Continuous Strike එකකට යයි කියලා. ඒ බය නිසා තමයි අන්තිමට SAITM එක අකුල ගන්නම වුණේ. අපි කළේ ඒ බය දිගටම පවත්වා ගත්ත එක. ඒ Strategy එකට කියන්නෙ SPBR, Sustained Pressure By Rebuking කියලා. ඒ නිසා තමයි අපිට සබරගමුව වෛද්‍ය පීඨයත් ලැබුණෙ. නැත්නම් හදිසි වෙලා Continuous Strike එකකට ගියා නම් මේ මොකුත් නෑ. සබරගමුවක් ඇත්තෙත් නෑ අද එහෙනම්. ඒ නිසා ඔයාලා අපිත් එක්ක එකතු වෙන්න. අපි තමයි මේකෙ Mastermind එක. එදා ඉඳන් එහෙමයි. මේ game එක අපේ විදිහට play කරමු.”

————————————————–

ප.ලි.

සබරගමුවේ වෛද්‍ය පීඨ සහෘදයනි, නුඹලා ඉතිහාසයට ණය ය. ඒ ඉතිහාසය මතක තබා ගැනීම නුඹලාගේ යුතුකම ය !

(දේශාන් නිම්රොද්)

මදක් නැවතී සිතන්න


සියලු දේ අනිත්‍යයි යන්න හොදින් වැටහුන දිනයකි අද. ඔබ කරන රස්සාව කුමක් උවත් ඔබ කරන තරගය කුමක් වුවත් ඔබේ ආගම කුමක් වුවත් ඔබ කෝටිපතියෙක් වුවත් දුගී දුක්පතෙකු වුවත් යමක් කළ පසු නැවතී ආපසු හැරී බැලුව තැන ඉතිරි වී ඇත්තේ පසුතැවිල්ලකි. මහන්සියකි. දුකකි. මෙය කියවන ඔබට මට පමණක් පොදු දර්මතාවක් නොව. අප සැමටම පොදු ය.

ජීවිතේ ලස්සන කරගන්න ගොඩක් දේවල් පස්සෙ දුවන අපි ඒ ලස්සන කරගත්තු දේ ඇතුලත ඇති දුක, විඩාව කෙටි කාලීන ආතල් එකක් මගින් වසාගෙන ඇත.

ඉපදීම දුකකි. ඉපදුන තැන සිට තරගයකි. විබාග පාස් කරන්නට වෙහෙසෙති. රස්සා සොයන්නට වෙහෙසෙති. ජීවිතය යන්තම් ගැටගසාගන්නට වෙහෙසෙති. පෙම්වතෙකු පෙම්වතියක සොයාගන්නට වෙහෙසෙති. ලෝන් ගසති. ගෙවල් හදති. ජීවිත කාලයම බැංකු පිරවීම සදහා වෙහෙසෙති. යූටියුබ් වීව්ස් ගන්න වෙහෙසෙති. මන්ත්‍රීකම ඇමතිකම ආරක්සා කරගන්නට වෙහෙසෙති. ආයතන ගොඩ දමන්නට වෙහෙසෙති. ලයික් ගන්න කොමෙන්ට් ගන්න වෙහෙසෙති. නම්බර් වන් වෙන්න වෙහෙසෙති. ලෝකයම පාලනය කරන්නට වෙහෙසෙති. කේලම් කියන්න වෙහෙසෙති. මංකොල්ල කන්න වෙහෙසෙති. යමක් ඉතිරි කරන්න කසාදයක් කරගන්නට වෙහෙසෙති. ඉන් පසුව දරුවන් ලබති. උන් උස් මහත් කරන්නට වෙහෙසෙති. උපන්දින සාද පවත්වන්නට වෙහෙසෙති. නානාවිද අයුරින් අනුන් ට ආතල් දීමට හා අන් අය පිනවීමට වෙහෙසෙති. ඇදුම් ආයිත්තම් ගැන සිතා වෙහෙසෙති. දරුවන් ට අද්‍යාපනයක් දෙන්න වෙහෙසෙති. දරුවන් විවාහ කර දීමට වෙහෙසෙති. මුනුපුරන් ගැන සිතා වෙහෙසෙති. කෑම බීම ගැන සිතා වෙහෙසෙති. මහලු වෙති. ලෙඩ රෝග වලට බෙහෙත් ගන්නට වෙහෙසෙති. හුස්ම ගන්නට වෙහෙසෙති. සියල්ල දමා මිය යති. යලිත් ඉපදී යලි එම චක්‍රයම ගොඩ දැමීමට වෙහෙසෙති. පට්ට දිවිල්ලක් දුවති.

ආපසු හැරී බැලු තැන පට්ට දිවිල්ලක් දුවලා ඇති වුන වෙහෙසක් මිසක් අන් කිසිවක් යන දවසට අරන් නොයනු ඇත. කළ පින් පවු පමණක් කැල්කියුලේට් වෙති.

ඔබ කෝටිපතියෙක් ද සියලු සැප සම්පත් ලාබියෙක් ද දුගී මගී යාචකයෙක් ද යන්න අදාල නැත. ඉහත සියලු බැදීම් ඇති තැන දුක් කන්දරාව, වෙහෙස, මහන්සිය, ප්‍රිය අප්‍රියතාවය ඔබ අප සැමට පොදු ය.

මදක් නැවතී සිතන්න. ණුවනින් ඒ සියල්ල මෙනෙහි කර ඉපදීම නැති කළ තැන එකී වෙහෙස නැත.

අවබෝධ වූ සැමට තෙරුවන්සරණයි….!

අමිල සී කුමාරසිංහ ගේ අදහසක්.

පන්ති නායකයා සහ අපේ ආතල්


පන්ති නායකයා වනාහි අමුතුම ජාතියේ එකෙකි… උගේ අම්මා හිතාගෙන ඉන්නේ ඉස්කෝලේ පරිපාලනයම උගේ අනුදැනුම ඇතුව සිදු වෙන දෙයක් කියාය.. ඌ හිතාගෙන ඉන්නේ පංතියේ නාම ලේකනය මුලු ලෝකයම බවත් උදේ හවස ඒක අරං එන යන ඌ ලෝකය උස්සං ඉන්න ඇට්ලස් යෝදයා කියාය.. ඌ යෝදයා කෙසේ වෙතත් ඇට්ලස් එකෙක් කියා අපටද සිතුන වාර අනන්තය.. පිරිමි විදුහලක පන්තියේ නායකයා යනු අර ග්‍රීක කතා වල බාගයක් අස්සයා සහ ඉතුරු බාගය මිනිහා වගේ හැදුන රූපයට සමාන එකෙකි…. උගේ සිරුර පිරිමි උනාට මනස අමු චීත්ත එකක් නෙවේ නම් ඌට කිසි සේත්ම පංති නායක පට්ටමක් නොලැබේ.. ඌ හිතං ඉන්නේ කොස්ස උගේ ජාතික වස්තුවක් කියාය.. අපි පංතියේ මදාවි ටීම් එක මනා පිලිවෙලකට පවත්වාගෙන යන අතර ඌ කුඩා කල පටන් සිය පංති නායක දුරයට අවශ්ය සුදුසු කම් සපුරාගනී ඒවයින් කොටසක් පහත දැක්වේ.

1……
පන්ති බාර සර්ගේ මයිල් ගහක් හෝ උදේ ගේට්ටුවෙන් එනවා දුටු විට මල් වත්තේ ශූටිං එකේදි දිල්හානි බදාගන්නට දුවගෙන එන ජීවන් කුමාරතුංග වගේ දුවගෙන ගොස් සර්ගේ අඩුම කුඩුම පිරුන මල්ල ඉල්ලාගෙන එය සදාතුක කරඬුවක් මෙන් ඔපිස් එකට වැඩමවීම

2.. පාරකදි තොටකදී සර් යනවා දැක්කොත් පැනගෙන ගොස් ගොම ගොඩක් උඩ හරි කමක් නෑ දනගසා වැඳ සර් ව විලි ලැජ්ජාවට පත් කිරීම..

3… විබාගෙට ලකුනු දුන්නම ඒ ලකුනු පිරික්සා තව ලකුනක් හෝ දමාගන්නට සර්ගේ අස්සේ කරකැවීම…

මෙකී නොකී ආටක නාටක වේපට සුංගං නැටීමෙන් පසු ඌ පන්ති නායකයා වන අතර අප අයත් වන්නේ කාලකන්නි වල් බල්ලන්ගේ ගොඩටය… පන්ති නායකයාගේ දින චරියාව අමුතු එකකි.. උගේ පැත්තට සූරියා පායන්නේ අපේ පැත්තට පායනවාට වඩා පැය තුනකට කලිනි.. ඉස්කෝලේ මුරකාරයටත් කලින් ඉස්කෝලෙට එන පොර පලමුව කොස්ස සෙවීමේ මහත් වූ වෙහෙස ගෙන දෙන්නාවූ කාර්යය ඉටු කරයි.. නිදන් හොරුන්ගෙන් කොතේ චූඩා මානික්යය බේරගත්තත් වෙන පංති වල එකාලාගෙන් කොස්ස බේරා ගත නොහැක.. නොමල ගේකින් අබ මිටක් සොයා උකටලීවැ ගිය කිසා ගෝතමිය මෙන් පංති පීරා කොස්ස සොයාගත නොහී නයා මැරුන කූතාඬියකු සේ ආපසු පංතියට එන නායකයාට ඇති ලොකුම ගැටලුව පංතිය අතුගාන්නට බැරි වීම වුවත් එදාට අපට පංතිය අතුගාන්නට තිබුනොත් එහෙම අපි දෙන පිනෙන්ම කොස්ස හොරකම් කරපු එකා නිවන් දකිනු ඇත.. කෙසේ හෝ පංති බාර සර්ට කේලම කියා අලුත් කොස්සක් ගැනීමට මුදල් එකතු කරගන්නා නායකයා එයින් මිලදී ගත් කොස්ස මැනිකක් රකිනා නාරජිඳෙකු සේ රැකීමට තරයේ සිතාගනී.. අපට සිටි සමහර පංති නායකයන් වෙස්සන්තර රජු සොයා වංක ගිරියට ගිය ජූජකයා සිහිගන්වමින් කොස්ස බිම ඇන ඇන ගෙදර ගෙන ගොස් පසුවදා ගෙන එන අවස්තා ද ඇත..

මේ මොන මගුලකට සමාව දුන්නත් අපි අපේ පංති නායකයාට සමාව නොදෙන වරදක් ඇත.. එනම් සර්ලා ටීචර්ලා කැන්දාගෙන එන්නට දුවන දිවිල්ලය….. පීරියඩ් එකක් පටන් ගන්නට බෙල් එක ගහලා විනාඩි 5ක් පමණ යන විට එම විශයට අදාල සර් හෝ මිස් නොපැමිනියොත් නායකයාගේ පස්ස පැත්තේ ඉත්තෑවෙකු රඟදැක්වීමට පටන්ගනී.. සර්ට අමතක වෙලා හෝ මොන මගුලක් වෙලා හෝ එන්න පරක්කු වීම අපට දෙවියන් විසින් දුන් පඬුරක් වැනිය.. පංති නායක මූසලයාට ඒ ආතල් එක නොතේරේ.. අපේ රැවුම් ගෙරවුම් මද්යයේ නායකයා සර් ව මැඩම්ව සොයා යන ගමන අරඹයි…. විනාඩි 5ක් පමන යන විට අපේ අහින්සක චිත්ත සන්තානයන් දැදුරු කරමින් කවකටු පෙට්ටි ඩ්‍රම් සෙට් වාදනයට තිත තබමින්.. බලමින් සිටි කුනුහරප පත්තර හකුලවමින්.. පෑන් ගසන එවුන්ගේ ක්‍රීඩා පිට් දෙවනත් කරමින්… සවස පංති අතර සිදුවන මහා ලෝක යුද්දයට අවශ්ය රබර් පටි ගිනි අවි සඳහා ස්වීප් ටිකට් වලින් උණ්ඩ නිපදවන උන්ගේ නීති විරෝධී උණ්ඩ නිශ්පාදනාගාර වසා දමමින් සර් කැඳවාගෙන එන අපේ පන්ති නායකයා පංතියට එන්නේ ලොකේ ලොකුම වැඩේ කෙරුවේ ඌ වගේය…

ඉන් අනතුරුව පංති නායකයා අපට හතුරු කම් කිරීම ඇරඹේ.. දවසට පංති අටකට පමණ උගන්නන සර්ට අපේ පංතියට ගෙදර වැඩ දුන්නාදැයි මතක නැත.. සර්ට වඩා දහ ගුනයක් පමණ වැඩ තියෙන අපට සර් ගෙදර වැඩ දුන්න බව කොහෙත්ම මතක නැත.. එහෙත් පංති නායක උලමාට පස්ස පැත්තේ අමාරුව සැරටම සෑදී ඇති නියාව මොනවට ගම්ය කරමින් සර් ආයිබොවං කියා අවසන් වූ වහාම අපේ ලේ කෝප කරමින්

“සර් ඊයේ කරන්න දුන්න වැඩ ”

කියාගෙන විසිතුරු වර්ණ රටා වලින් මල් සරසා පිට කවර දමා ඇති උගේ පොතත් උස්සාගෙන සර්ගේ අස්සට පැනීම අපට සෙනසුරු අපලය ලඟා කර දීමක් වැනිය.. උගේ පොත හරහා තඩි හරි ලකුණු පුරවා පොත ඌ අතට දී ගෙදර වැඩ නොකල අපේ පිට හරහා ගුටි සලකුණු තබන සර් ඉන්පසු ඉගැන්වීම පටන් ගනී.. සර් උගන්වන අතරේද පංති නායකයා සිය ලකුණු රැස් කිරීමේ මෙහෙවර අත් නොහරී.. සර්ගේ අවදානය ගැනීමට විවිද ඇක්ශන් දැමීමට ඔහු උපන් හපනෙකි.. තමන් අවදානයෙන් සිටින බව සර්ට ඇඟවීමට ඌ සර්ගෙන් විවිද ප්‍රශ්න නගයි.. අපිත් සර් උගන්නන අතරේ සර්ගෙන් විවිද ප්‍රශන අසන අතර අප ඒවා අසන්නේ සර්ට නො ඇසෙන්නට සිහින් හඬින්ය…
“ලමායි අපේ මේ කනේ ඇතුලේ පටලයක් පිහිටලා තියෙනව”
යැයි සර් උගන්නන විට අපි රහසේ නගන ප්‍රශ්න වන්නේ
” පටලේ ලොකුද දන්නෙ නෑ නෙහ්”
“කන්යා පටලෙද දන්නෑ නෙහ්”
“හිටගෙනද දන්නෑ නෙහ්”

ආදී ලෙස වුවද පංති නායකයා එවැනි බුද්දිමත් ප්‍රශ්න නො අසයි.. ඌට ඕනේ ඌ ගෙදරදී අච්චු පොතෙන් අද කරන පාඩම ඊයේ කියවූ බව සර්ට අඟවන්නටය..

” සර් ඒක කර්ණ පටහ පටලය”
කියා සිය බුද්දි ප්‍රභාව විහිදා සර් ව පොට්ට කර දැමීම ඌ විසින් සිදු කරයි.. සර් ටත් ඊට එහා දෙයක් නැත. ඇස් කන්නාඩියේ පැත්තේ අන්ඩ මාපටෙඟිල්ලෙන් සහ දබරැඟිල්ලෙන් අල්ලා යන්තම් ඉහලට ඔසවා නායකයා දෙස බලන සර් ” අන්න හරි හොඳ ලමයා” කියා නායකයා ට ප්‍රසංසා කරයි..බැරි වෙලාවත් සර්ට මොකක් හරි මගුලකට මල පැන සිටි වෙලාවක පංති නායකයාගේ මෙම පැන පැන දීම ට කෝප වන සර්
“තමුසේ ඉන්නවකො පනින්නේ නැතුව ”
කියලා කීවොත් පිටිපස්සේ අපේ මදාවි සෙට් එකට සිංහල අවුරුදු ලබන්නේ ඒ වෙලාවටය.. ලද අවස්තාවෙන් උපරිම පල ලබාගෙන විවිද අංග චලන මගින් පංති නායකයාට උසුලු විසුලු පාන අපේ සංදර්ශනය නතර වන්නේ
” සර් මෙයාලා ඇද කරනවා”
කියා පංති නායකයා විසින් කරනු ලබන පැමිනිල්ල මත ” මෙහේ වරෙවු යන දයාබර ආමන්ත්‍රනයෙන් පංතිය ඉදිරියට එන අපේ කොඳු වල ඇද සර්ගේ සුරතින් ඇරීමෙන් අනතුරුවය.. .මනමේ කුමරා මියගිය පසුව වැද්දා විසින්ද එලවා දමා අසරන වූ මනමේ කුමරිය මෙන් සර්ගෙන් ගුටි කා ඩෙස්ක් පේලි මැදින් ආපහු යන අපට පංති නායකයාගේ සරදම් සිනාව වේදනාවෙන් වුවද දරාගැනීමට සිදු වේ.. හදිසියේ වත් සර්ට පාඩම අතරමැදින් ඔපිස් එකට ගිහින් එන්නට සිදු උනොත් යන්නේ පන්ති නායකයාට අප මෙල්ල කර තබාගන්නා ලෙසත් කෑගහන එවුන්ගේ නම් කලු ලෑල්ලේ ලියා තබන ලෙසත් පවසමින්ය.. උගේ ජවනිකාව ඇරඹෙන්නේ එතැන් සිටය.. ඌ පන්තිය ඉදිරියට ගොස් හිටගන්නා අතර අපට උගෙන් වැඩක් නැත…. හැකිලී ගිය කුනුහරප පත්තර පිටු නැවත දිගහැරේ… විවේකීව සිටි කවකටු පෙට්ටි වාදකයෝ සිය වාදනය අරඹති… පෑන් ක්‍රීඩකයෝ සිය කවුශල්යය විදහා පාති… කොල කන දලඹුවන් පිරිස පොතේ පිටිපස්සේ පිටුව කඩා කටේ දමා විකමින් කයිවාරුව අරඹති…පංති නායකයා කලු ලෑල්ලේ කෑගහන අපේ නම් ලියයි… සර් ඈත එනවා දකින විට ලෑල්ල දෙස බලන අපේ බොක්ක රත්වී යන්නේ අපේ නම් ද කලු ලෑල්ලේ ලියා තියෙනු දකින විටය.
.” ඒ ඕයි ඕක මකනවකො අන්න සර් එනවා..”
කියමින් මරණයට කැපවූ ගවයන් මෙන් අප කොතෙක් ආයාචනා කලද මුනින් හැරවූ කලයකට කොතෙක් දිය වත් කලද නොපිරෙන්නාක්මෙන් පංති නායකයා මකන්නේ නැත…පංතියට එන සර් අපට ගුටි දෙන අතර අප විසින් පංති නායකයාගේ දයාබර මෑනියන් ගවුරව පූර්වකව සිහිපත් කිරීම සිදු වේ…
සර් අපට පිටුපා කලු ලෑල්ලේ ලියන අවස්තාවද අපට ආතල් ගැනීමට මහඟු තෝතැන්නකි… සර්ට ඇද කිරීම උසුලු විසුලු පෑම ඉන් කීපයකි… චූන් එක වැඩි වූ එකෙක් තව එකෙකුට කොල ගුලියකින් ගැසීම ආදිය අමතර ක්‍රියාකාරකම් වන අතර කොල ගුලිය ඌට නොවැදී ඉස්සරහට ගොස් සර්ගේ වැදුන අවස්තාද නැතුව නොවේ…. එබඳු අවාසනාවන්ත නිමේශයන් වලදී ලෑල්ලේ ලිවීම නවත්තන සර් පන්තිය දෙසට හැරී
” මොකාද මේක ගහපු එකා” කියා ඇසුවද වරද පිලිගෙන විහින් කෙලවාගන්නට තරම් උදාර සිංහ පැටවු තුන් හෙලේ කැලෑ තුල සිටියද අපේ පංතියේ නැති බැවින් පංතියේ සියල්ලන්ටම එලියට ගොස් හිටගෙන සිටීමට සිදු වේ… ඒක අපට පට්ට ආතල් එකකි….එහෙත් පංති නායකයාගේ තත්වය සෝකාකූලය… උගේ වැලපිල්ල අහං ඉන්නට අමාරුය… කැලේ පලවැල නෙලන්නට ගොස් සිටින අතරේදී සිය දරුවන් දෙදෙනා ජූජක බමුනාට දී ඇති බව දැනගන්නා මංත්‍රී දේව්ය වැලපෙන්නේ යම්සේද ….බ්‍රහ්ම දත්ත රජු විසින් සඳකිඳුරා මරාදැමීමෙන් පසු කිඳුරිය වැලපෙන්නේ යම් සේද… පංති නායකයාගේ වැලපිල්ල ඊට හත් කූරුවක් අන්තය… කොල ගුලිය ගහපු එකා ලඟට එන පංති නායකයා වරද පිලිගන්නට ඌට බල කරයි…වාර විබාගයෙන් පන්තියේ දෙවැනියා තුන් වැනියා වෙන පොත් කාවන් දෙදෙනාද පංති නායකයාගේ සහයට පැම්ණ
” ඒ අපරාදේ බං පීරියඩ් එක අපට ඉගෙනගන්න ඕනේ .. උඹ පිලිගනින්කෝ බං උඹ කලේ කියලා… ආදී වශයෙන් අපගේ කොල ගුලි අපරාද කරුට ඔවුන් බලකරයි…
එහෙත් සර් ගේ ගුටි පූජාවට ඇති බිය නිසා අපරාද කරු එයට අකමැති වන අතර පංති නායකයා සිය කලිසම උනා මල් චීත්තයක් ඉන වටා නෙරිය තියා ඇඳගෙන සර් හමු වී සර් අර අරයා තමයි ගැහුවේ කොල ගුලිය කියා කේලම කියා එහි ප්‍රතිපලයක් හැටියට අපේ අපරාද කරුට වේවැල් පහර කීපයක් ලබා දෙවා සිය අද්යාපන වරම ලබා ගනී.. මෙබඳු කේඩෑරි වැඩ කරමින් අපට දිගට හරහට කෙලවූ පංති නායකයකු මට ඊයේ පෙරේදා දවසක ෆුඩ් සිටි එකේදී හමු වී පැවසුවේ

” අඩෝ මචං… උඹලා අපි ඒ කාලේ කෙලපු පිස්සු., ගත්ත ෆන් අද පොඩි එවුන්ට නෑ බං”

කියාය… එදා ඉඳං මට හරියට කෑමක් නැත නින්දක් නැත.. හිතේ අහස පොලව ගැට ගහන්නට තරම් ප්‍රශ්නයකි……ඒ ප්‍රශ්නය නම්…

ඌ කෙලපු පිස්සු සහ ඌ ගත්ත ෆන් මොනවාද යන්නයි…

මෙය උපුටා ගන්නා ලද්දකි. සියලුම අයිතිය මුල් කතෲ දනුෂ්ක කාංචන සතුවේ.