රයන් වයිට්


වසර 28 ට පෙර අද වැනි දවසක ගැරහීම් සහ ප්‍රතික්ෂේපයන්ගෙන් පීඩිත AIDS ආසාදිත සිසුවා රයන් වයිට් , මෙලොව හැරපියා නික්මුණේය.

1971 වසරේ ඇමරිකාවේ ඉන්දියානා ප්‍රාන්තයේ උපත ලද රයන් වයිට් AIDS ආසාදිතයෙකු බව අනාවරණය වන්නේ 1984 වසරේ දී එනම් ඔහු දහ තුන් හැවිරිදිව සිටින විටය. ඔහු උපතින්ම හිමෝෆීලියා A ( Hemophilia A) රෝගියෙක් වූ අතර රුධිරය කැටි නොගැසෙන බැවින් සුළු තුවාලයකින් පවා නොනවත්වා රුධිරය ගලාගොස් මරණයට පත් වීමේ අවදානමකින් යුතු විය. රයන් වෙත වරින් වර රුධිරය පාරවිලනය කිරීමට සිදුවන්නේ එබැවිනි. උග්‍ර නිව්මෝනියාව හේතුවෙන් රෝහල්ගත කර සිටියදී සිදු කළ පරීක්ෂණ වලදී ඔහුට AIDS ශරීරගත ව ඇති බව සොයා ගැනුණු අතර එයට හේතු වී තිබුණේ අසාදිත රුධිර පාරවිලයනයකි. මාස හයක කාලයක් රෝගාතුරව සහ විවේකගත ව සිටි රයන් වයිට් යළිත් තම පාසල වූ Western Middle School වෙත යන්නට තීරණය කරන විට ඔහු දහ හතර හැවිරිදි ය. නමුත් ලෝකය රයන් සහ ඔහුගේ මව සිතනවාට වඩා සංකීර්ණය.

එහි ඇති වන්නේ පාසල් පද්ධතියක් සහ දහ හතර හැවිරිදි රෝගී දරුවෙකුගේ හිමිකමක් සම්බන්ධ ද්වන්ධ යුද්ධයකි. 1985 ජූනි මස 30 වැනිදා රයන් ගේ පාසල අයත් Western School Corporation හි අධ්‍යක්ෂවරයා ඔහුට පාසලට ඇතුළුවීම තහනම් කරන අතර එය ඔහුගේ තනි තීරණයක් නොවීය. පාසලේ සිසුන් 360 දෙනාගෙන් 117 දෙනෙක්ගේ භාරකරුවන් සහ ගුරු මණ්ඩලයේ 50 දෙනෙක් ගේ අත්සනින් යුතුව රයන්ට එරෙහි පෙත්සමක් ලැබී තිබිණ. රයන්ගේ දෙමාපියන් සහ පුවත්පත් ඔහු වෙනුවෙන් සටන් වැදුණහ. අගෝස්තු 26 පාසල් වාරය ඇරඹුණු විට රයන්ට පාසලට පැමිණ දුරකතනය හරහා ඉගැන්වීම් වලට සවන් දෙන්නට පාසල යෝජනා කළහ. නමුත් ඔක්තෝබර් 02 වැනිදා ඔවුන් තීරණය කරන්නේ රයන් පාසල් නොආ යුතු බවයි. ඉන්දියානා ප්‍රාන්ත අධ්‍යාපන දෙපාර්තමේන්තුව රයන් ව ඇතුළත් කරන්නට නියෝග කරන අතර එම නියෝගය ට එරෙහිව අභියාචනාවක් ගෙන ඒමට පාසල් බළධාරීන්ගේ කමිටුව 7-0 ක් ලෙස ඒකමතිකව තීරණය කළහ. 1986 පෙබරවාරි 06 වැනිදා එම අභියාචනයේ දී නිර්දේශ වන්නේ රයන්ගේ පාසල් ගමන පිළිබඳ තීරණය හොවාර්ඩ් නගර සෞඛ්‍ය නිළධාරියාගේ සෝදිසියකට යටත්ව සිදු විය යුතු බවයි. පෙබරවාරි 13 වැනිදා අදාල නිළධාරියා විසින් රයන් වයිට් පාසල් ගමනට යෝග්‍ය යැයි තහවුරු කළේය. ඒ සමගම පෙබරවාරි 19 වැනිදා පාසල මගින් හොවාර්ඩ් නාගරික අධිකරණය වෙත ඉල්ලුම් කෙරෙන රයන් වයිට් ට එරෙහි වාරණ නියෝගය ඉවත දැමිණ. පෙබරවාරි 21 වැනිදා රයන් වයිට් පාසල් යන විට සිසුන් 360 අතරින් 151 දෙනෙක්ම නිවසේ රඳවා ගන්නට දෙමාපියන් උත්සුක වූහ. එදිනම සවස් වරුව වන විට වෙනත් අධිකරණයක් මගින් රයන් වයිට් ට එරෙහිව වාරණයක් පනවා තිබිණ. රයන් වයිට් ට තහනම් වූ පාසලේ ක්‍රීඩාගාරය තුළ මාර්තු 02 වැනිදා වෙන්දේසියක් පවත්වන්නට යෙදිණ. ඒ වයිට් පාසලට ඒම වළක්වාලීමේ ඉදිරි නීති කටයුතු සඳහා අරමුදලක් පිහිටුවීමට ය. නමුත් අප්‍රේල් 10 වැනිදා නැවතත් මාණ්ඩලික අධිකරණය මගින් රයන් වයිට් ට එරෙහි වාරණ නියෝගය නිෂ්ප්‍රභා කළ අතර ජූලි 18 වැනි දා ඉන්දියානාපොලිස් අභියාචනාධිකරණය මේ සම්බන්ධව කිසිදු අභියාචනයක් මින් ඉදිරියට භාර නොගන්නා බවට තීන්දුවක් ලබා දෙයි.

වනවිට රයන් වයිට් ලොව පුරා ප්‍රචලිත වී අවසන් ය. මාස පහක් පමණක් ජීවත් වේ යැයි අනාවැකි තැබූ මේ දහ හතර හැවිරිදි සිසුවා 1987 දී තමා ප්‍රතික්ෂේප කරන පාසලෙන් සමුගනී. ඔහුටම වෙන් කළ වැසිකිළි ,පාවිච්චියෙන් පසු ඉවතලන හැඳි ගෑරුප්පු භාවිතයට අණ කිරීම සහ ක්‍රීඩාගාරය භාවිතයට ඉඩ නොලැබීම වැනි දෑ නිසා රයන්ගේ පීඩනය වටහා ගන්නා දෙමාපියන් වෙනත් නගරයකට පදිංචියට යති. ඔහුව මානුෂිකව සහ ආදරයෙන් පිළි ගන්නා Hamilton Heights High School පාසලේ 1987 සිට සතුටින් අධ්‍යාපනය ලබන රයන් 1990 අප්‍රේල් 08 වැනිදා ඔහු මෙලොවින් සමුගන්නේ පාසල් උපාධි ප්‍රදානයට මාසයක් තිබියදී ය.

HIV පිළිබඳ දැනුවත්කම මද එම යුගයේ රයන් තමා නොකළ වරදකට ලද දඬුවම් අතිශය වේදනාසහගත ය. පුවත්පත් බෙදාහැරීමේ අර්ධකාලීන රැකියාව ඔහුට අහිමි වන්නේ රයන්ගේ බෙදාහැරීම් කලාපයේ නිවැසියන් එම සේවය අනවශ්‍ය බව දන්වා තිබූ නිසාය. AIDS වැළඳෙන්නේ සමලිංගික හැසිරීම නිසාම යැයි සිතූ සමාජයක මේ දහ හතර හැවිරිදි දරුවාගේ මුහුණටම ” උඹ සමකාමියෙක් බව අපි දන්නවා” යි පවසා අපහාස කිරීමට තරම් අසල්වාසීන් නිර්දය සහ සාහසික වූහ. ආසාධිත රුධිර පාරවිලයනය හරහා ද HIV ආසාදනය විය හැකි බවත් එය ස්පර්ශයෙන් බෝ නොවන්නැකැයි ලොවට පැවසීමට රයන් ඉදිරිපත් වන්නේ මේ අමිහිරි මතකයන්ගෙන් ඉරි තැළුණු ළමා සිතක වේදනාවෙනි.

1990 මාර්තු 20 වැනිදා මේ කතාවේ කෙළවර පැමිණෙන බවට පෙරමං සලකුණු පහළ වේ. ඉන්දියානාපොලිස්හි ළමා රෝහලකට ඇතුළු කරන රයන් සීඝ්‍රයෙන් පිරිහෙමින් පැවතිණ. ඒ වන විටත් ලෝකයේම ආදරයට පාත්‍ර වී සිටි රයන් දැකීමට එල්ටන් ජෝන් සහ බොහෝ කලාකරුවන් පැමිණි අතර මයිකල් ජැක්සන් පවා ඔහු හමුවීමට එයට පෙර පැමිණ තිබිණ. රෝහල ඉතිරී පැතිර යන මට්ටමට සෙනඟ පැමිණෙයේ නොකළ වරදකට වන්දි ගෙවූ , නමුත් ජීවිතය අත්නොහැර සටන් කළ මේ ළමා විරුවා හට සුබ පතන්නට ය. තමා ඔහුට ආදරය කළ බවත් මතුවටත් ආදරය කරන බවත් පවසන්නට ය. ආදරය සහ වේදනාව මැද 1990 අප්‍රේල් 08 ගත වන්නට ඉඩ නොදෙන රයන් වයිට් වසර දහ අටක් තුළ විඳි දුක්ඛ දෝමනස්සයන් හැර පියා සදාකාලික සැනසුමට පත් විය. ඔහුගේ අවමංගල්‍යය උළෙලට පැමිණි පිරිස තර මයිකල් ජැක්සන් , ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් වැන්නන්ද විය. එල්ටන් ජෝන් රයන් වෙනුවෙන් Skyline Pigeon ගීතය ගැයුවේය.

ඔබගේ දෑතින් මිදෙන්නට කාලයයි
ඉඩ දෙන්න මට
දුර ඈත ඉසව්වකට පියාපත් සලන්නට
නිල් තණ පලස මත ,
තුරුගොමු ශිඛර මැද
පිපි කුසුම් ,වනස්පති දිය කඳුරු එහා කොණ
අහස් ගං මාවත් තැනුණු
ම නිවස්නය වෙතට

ආදරණීය රයන් වයිට් , ඔබ වෙතින් අප අත්හැරෙන සහ අත්හරිනා ජීවිතය දකිමි.

-උපුටාගැනීම සහන් කසීර වික්‍රමසිංහ –

Advertisements

දෙන පඩියට වැඩක් කරන්න ඊට පස්සේ තමන්ගේ ඉල්ලීම් දිනාගන්න සටන් කරන්න


වෙන රටවල් වල තමන්ගේ රාජකාරිය හරියට කරලා ඉවර වෙලා තමයි තමන්ගේ වෘත්තීය ඉල්ලීම් වෙනුවෙන් මිනිස්සු සටන් කරන්නේ. ඒකත් තමන්ගෙන් සේවය ගන්න මිනිස්සුන්ට අපහසුතා නොවෙන විදිහට. ඒ රටවල් වල මහජනතාව උනත් ඒ සටන් වලට සහය දෙන්නේ ඒ රැකියා කරන අය මිනිස්සුන්ට ඕනි සේවය හරියට දෙන නිසා.ඒ රටවල් වල ආණ්ඩු උනත් ඒ ඉල්ලීම් වලට ඇහුම්කන් දෙන්නේ මිනිස්සු තමන්ගේ වැඩේ හරියට කරලා ඉවර වෙලා සටන් කරන නිසා.

ලංකාවේ ඉන්න උන් හරියට රස්සාව කරන්නෙත් නෑ. වැඩ කරන පැය 8න් 5ක් ම නිකන් ඉදලා කම්මැලි උනාම තමයි වෘත්තීය ඉල්ලීම් ඉල්ලන්න හදන්නේ. අඩුම ගානේ තමන් ගන්න පඩියට සාධාරණ සේවයක් කරන්නෙත් නෑ. ඉතින් හරියට සේවයක් නොකරන උන් ටික ස්ට්‍රයික් කලා කියලා ආණ්ඩුවට ගානක් නෑ. හරියට සේවයක් නොදෙන උන් ස්ට්‍රයික් කලාම මහජනතාව උනත් බනින්නේ ආණ්ඩුවට නෙවෙයි හරියට වැඩක් නොකර ස්ට්‍රයික් කරන උන්ට.

ඉස්සල්ලා දෙන පඩියට වැඩක් කරන්න. ඊට පස්සේ තමන්ගේ ඉල්ලීම් දිනාගන්න සටන් කරන්න.

පතිකුලයට යන අපේ තරුණියන්ට කාලීන විදියට දෙන්න පුලුවන් පුංචි උපදෙස් ටිකක්


පතිකුලයට යන අපේ තරුණියන්ට කාලීන විදියට දෙන්න පුලුවන් පුංචි උපදෙස් ටිකක්. පන්ඩිතකම පෙන්නන්න නෙමේ අපේ ගෙදරින් සහ වැඩිහිටියන්ගෙන් මට පෞද්ගලිකව ලැබුන උපදෙස් වල සහ දැකපු දේවල් වල මුසුවක්.

1. ගෙදර වියදමට සහයෝගය දෙන්න. සමහර තරුණියෝ “මම ඉතින් ඉගනගත්තෙ නෑ නේ අපේ මහත්තයා තමා ඉගන ගත්තේ ඒ නිසා එයා තමා රස්සාවක් කරන්නේ” කියල ගෙදරට වෙලා ඉන්නවා. ඒත් ඔබ හැමෝම ඕලෙවල් වෙනකම් හරි පාසල් ගියානේ. කන්තෝරුවක රස්සාවට නොගියට ගෙදර ඉදන්ම සල්ලි ටිකක් හොයාගන්න අද කාලෙ ඕන තරම් ක්‍රම තියනවා. සැමියට ඔක්කොම බර පටවන්නෙ නැතුව පොඩි මුදලකින් හරි සහයෝගය දෙන්න.

2. ගෙදර දොර ලොක් කරල සද්ද නැතුව ඉන්න එපා. මේක අපේ ලග ගෙවල් වල දැක්ක දෙයක්. හවසට සැමියා ගෙදරට ඇවිල්ලත් දොර අරින්නෙ නෑ ගේ වටේම කෑගහ ගහ පැයක් විතර ඒ මනුස්සයා ඇවිදිනවා. තරහක් තියේ නම් ගෙදෙට්ට ආවට පස්සේ ඒක කතා කරගන්න. මහන්සි වෙලා ගෙදරට එද්දි ගේට්ටුව අරිනව ඇහෙනකොට දොර අරින්න.

3. ඩ්‍රයිවින් ලයිසන් එක ගන්න. ඩ්‍රයිවින් කරන්න බැරි ලෙඩක් මුකුත් නැත්නම් ඔයත් ලයිසන් එක ගන්න. අනේ ඔව්ව පිරිමි වැඩනේ කියල හොඳට වාහනේට නැගල ඔහේ යන්න එපා. දුර ගමනක් යද්දි දෙන්නම මාරුවෙන් මාරුවට ඩ්‍රයිව් කරන්න.

4. රස කෑමක් හැදුවාම, නැත්නම් හම්බුනාම තමන්ගෙ සැමියටත් කොටසක් තියන්න. මම ගොඩක් තැන් වල දැකල තියන දෙයක් මේක. ගෙදර ඉන්න ගෑනු අය දෙයක් හම්බුනාම හරි හැදුවාම හරි ලමයින්ට කවල එයත් කාල ඉන්නවා. එහෙම නෙමේ සැමියටත් කොටසක් තියල තියන්න. පුරුද්දක් විදියට අපේ අම්මා ඔෆිස් එකේදි දෙයක් හම්බුනත් තාත්තට කොටසක් අරන් එනවා. කොච්චර ‍රස දෙයක් උනත් ඔක්කොම කන්නෙ නෑ.

5. ගෙදරට බඩු ගේන්න කියල දිග ලිස්ට් එකක් අතට දෙන්න එපා. ලිස්ට් එකක් ලියාගෙන ඔයත් යන්න. දෙන්නම ගිහින් ගෙදෙට්ට ඕන කරන දේවල් අරන් එන්න.

6. දරුවොන්ගෙ දේවල් බදාගෙන කරන්න එපා. තාත්තලත් ආසයි තමන්ගෙ දරුවො එක්ක ආදරෙන් ඉන්න. බත් ටිකක් කවන්න, නාවන්න, හුරතල් කරන්න සැමියටත් දෙන්න. සමහර අම්මලා අපෝ ගෑනුලමයි තාත්තල එක්ක වැඩිය ඉන්න හොඳනෑ කියලා බොරු මතයක් හදනවා. වෛද්‍ය විද්‍යාවෙන් කියනවා විශේෂයෙන්ම ගෑනු ලමයි තමන්ගේ තාත්තා එක්ක ඉන්න එකෙන් ඒ දරුවාට යහපතක් වෙනව කියලා.

7. ගෙවල් ලග ගෑනු අය එක්ක සැමියගේ දොස් කියන්න එපා. මේකත් ගොඩක් වෙලාවට දකින දෙයක්. “අපෝ අපේ එක්කෙනා මෙහෙමයි” කිය කිය ගෙදර සැමියගේ අඩුපාඩු කිය කිය හිනා වෙනවා. ගෙයි ගිනි පිට දෙන්න එපා කියලා කියන්නේ ඕකට. ගෙදර දේවල් පිට අය එක්ක කියන්න එපා.

8. සැමියගේ පවුලෙ අයට සලකන්න එපා කියන්න එපා. මේකත් ගොඩක් ගෙවල් වල දකින දෙයක්. සැමියා නැන්දම්මට හරි ඒ පවුලේ අයට හරි සලකනවට බිරිඳ කැමති නෑ. ඔහු ඔබේ වෙන්න කලින් තවත් අම්මා තාත්තා දෙපලකගේ දරුවෙක්. ඔවුන් ගොඩක් මහන්සියෙක් ඒ පුතා උස්මහත් කලේ. ඔවුන්ට සලකන්න එපා කියන්න ඔබට කිසිම අයිතියක් නෑ. පුලුවන් විදියට සැමියා දිරිගන්වන්න වයසක අම්මා තාත්තට සලකන්න කියලා.

9. සල්ලි නාස්ති කරන්න එපා. ඔබ සල්ලි හම්බ කරත් සැමියා කරත් සල්ලි සල්ලිමයි.බොරුවට නිරපරාදේ දකින දකින දේ ගන්න එපා. මුදල් ඉතිරි කරන්න. අනාගතය කියන්නේ කාගෙවත් ස්ථිර දෙයක් නෙමේ. ඒ නිසා ඉස්සරහට කීයක් හරි ඉතිරි කරන්න.

10. පිරිසිදුව ඉන්න. මේක ඇත්තම කිව්වොත් දික්කසාද දක්වා යන දරුණු දෙයක්. උදේට නැගිටිනකොට අදින ඇදුමෙන් රෑ වෙනකන් ඉන්න එපා. ඒ වගේම ලස්සනට ඉන්න. බැන්දා කියලා ඔබ නිකන් වැරහැලි ඇදගෙන ගෙදර වැඩ කරන්න එපා. රෑ වෙද්දි හොදට නාලා අලුත් ඇදුමක් ඇදගෙන ප්‍රසන්න විදියට ඉන්න. රූ සපුව ගැන හිතන්න. මේ කියන්නේ උදේට රෑ වෙනකන් සැලොන් යන්න කියල නෙමේ ඒත් කෙල්ල කාලේ ඉදපු විදිය එකපාරටම වෙනස් කරන්න එපා. හැමදාම පිලිවෙලට ලස්සනට ඉන්න. ඒක විවාහ ජීවිතයට අනිවාර්‍යෙන්ම බලපාන දෙයක් මොකද අපි හැමෝම මිනිස්සු. කවුරුවත් කැමති නෑ ගදගහන අපිරිසිදු කෙනෙක් එක්ක ඉන්න. ඒක යතාර්ථය.

11. රණ්ඩුවක් උනා කියලා ගෙවල් දාල යන්න එපා. මේකත් ගොඩාක් අපි දකින දෙයක්. පොඩි රණ්ඩුවක් උන ගමන් ගොඩක් කාන්තාවො ගෙදරින් යනවා. එහෙම නෙමේ දෙන්නම එක්ක හිමීට කතා කරලා ප්‍රශ්නේ විසදගන්න. දරුවො දාලා සැමියා දාල ගියා කියලා ප්‍රශ්න විසදන්න බෑ.

12. ලමයි ලැබුනා කියලා සැමියට ආදරේ කරන එක අඩුකරන්නවත් නවත්තන්නවත් එපා. මේකත් ගොඩක් ගෙවල් වල වෙන දෙයක්. බබාලා ලැබුනාම ජීවිතේ වෙනස් වෙනවා තමයි. වැඩ ගොඩයි තමයි. ඒත් කාලය කලමනාකරණය කරගෙන ඔයාලා දෙන්නගේ ආදරයටත් වෙලාවක් වෙන් කරන්න. විවාහ ජීවිත කඩාකප්පල් වෙන්න ලොකු හේතුවක් ඕකත්.

බොරුවට පෙරලි පෙරලි වදිනවාට වඩා මේවා ගොඩක් වැදගත් වේවි. ඔයාලට මතක් වෙන දේවලුත් මේකට එකතු කරන්න. කාලීන විදියට හැමදේම වෙනස් වෙනවා. ඒක අපි කාටවත් නවත්වන්න බෑ. විශේෂයෙන්ම බෞද්ධයන් විදියට අපි පිලිපැදිය යුත්තේ බෞද්ධ සිරිත් විරිත්. ඒ අතරට කාලීනත්වය ගැන හිතලා අවශ්‍ය අලුත් දේ එකතු කරගන්න ඕන.

උපුටාගැනීම අශිනි ජයසිංහගේ බුකියෙන්

ගැබ් ගෙල පිළිකා සහ පියයුරු පිළිකා කලින් හදුනා ගනිමු


මේ පරීක්ෂණ කිරීමේ වැදගත් කම පිළිබදව දන්න කියන හැමෝම දැනුවත් කිරීම වගකීමක් කියා හිතුණා. අපේ සමීප හිතවතෙකුගේ සොහොයුරියක් පිළීකා රෝගයට ගොදුරු වී මෑතකදි මිය ගියා. වෛද්‍යවරුන් කියා සිටියේ, ඒ රෝගී තත්ත්වයන් කලින් හදුනාගත්තා නම් ඇගේ ජීවිතය පහසුවෙන් බේරා ගත හැකිව තිබූ බවයි. අපේ රටේ මෙන්ම ලෝකයේත්, කාන්තාවන්ට බහුලව වැළදෙන පිළිකා රෝග දෙකක් තමයි ගැබ් ගෙල පිළිකා සහ පියයුරු පිළිකා. මේවා කලින් හදුනාගත්තොත් අවශ්‍ය සැත්කම් සහ ප්‍රතිකාර වලින් සුව කළ හැකි රෝග. වැදගත් වන්නේ ඒවා හදුනාගැනිම සදහා කළ යුතු පරීක්ෂණ ගැන කාන්තාවන් දැනුවත් වීමයි. ඒවා හැකි ඉක්මනින් කර ගැනීමයි. එවිට අපට වටිනා ජීවිත, රාශියක් බේරා ගත හැකියි.

මේ post එක දාන්නේ ඒ තොරතුරු බෙදාගැනීම සදහායි. පිරිමි මිතුරන්, වයස අවුරුදු 35 ට වැඩි තමන්ගේ බිරිද, මව, සොහොයුරිය, මිතුරියන්, පෙම්වතියන් මේ පරීක්ෂණ කරවා ගැනීම සදහා උනන්දු කරන්න.

කොළඹින් පිට පළාත්වල මේ පරීක්ෂණ කරවා ගැනිම සදහා ඇති සායන සහ රෝහල් පිළිබදව තොරතුරු දන්නා අය ඒවා share කරන්න. මේක ලොකු සද් කාර්යයක් වේවි.

ආදරණීය මවුවරුනි, සොයුරියනි, මිතුරියනි,

කාන්තාවන්ට වැළදෙන ගැබ් ගෙළ සහ පියයුරු පිළිකා කලින් හදුනාගැනීම සදහා කරන පරීක්ෂණ කල් නොදමා අදම කරවාගන්න!!!!

මේ තැන්වලින් මේ පරීක්ෂණ පහසුවෙන් සහ අඩු මුදලට කර ගත හැකියි.

පවුල් සැලසුම් සංවිධානය (Family Planning Association- FPA), 37/27,බුලර්ස් පටුමග, කොළඹ 07 දුරකතන- 0112555455

පැප් පරීක්ෂණය රුපියල් 1250/- මේ ස්ථානයෙන් සතියේ ඕනෑම දවසක උදේ 9 සිට සවස 3 දක්වා මේ පරීක්ෂණය කරවා ගත හැකියි.

බ්‍රහස්පතින්දා දිනවල පියයුරු ස්කෑන් පරීක්ෂණය සිදු කර ගත හැකියි. ස්කෑන් පරීක්ෂණය සදහා යන අය බ්‍රහස්පතින්දා දිනවල උදේ 8. 30 න් පසු ඉහත දුරකතන අංකයට කතා කර කලින් වෙලාවක් වෙන් කර ගත යුතුයි.

මේ සදහා වැය වන මුදල රුපියල් 1500.
ඉතා මිත්‍රශීලි සුහද වෛද්‍යවරියන් සහ හෙදියන් සිටින මේ සායනය පිරිසිදු, ප්‍රසන්න ස්ථානයක්.

නාරාහේන්පිට පිහිටා ඇති පිළිකා කලින් හදුනාගැනීමේ ජාතික මධ්‍යස්ථානයෙන්ද පැප් පරීක්ෂණය සහ පියයුරු පරීක්ෂාව නොමිලේ කරවා ගත හැකියි.

ලිපිනය- 516, ඇල්විටිගල මාවත, නාරාහේන්පිට දුරකතන – 0113159227 සතියේ දිනවල සදුදා සිට බ්‍රහස්ගතින්දා දක්වා උදේ 9 සිට දහවල් 1 දක්වා මේ සායනය විවෘතව පවති.

මේ පරීක්ෂණ කරගැනීම සදහා ඇති අනෙක් තැන් සහ අදාළ වෙනත් තොරතුරු දන්නා මිතුරන් ඒවා පොදු සමාජයේ දැන ගැනීම උදෙසා share කරන්න.

“තුන් හෙළේ කැලෑ තුළ සිංහ පැටවු ගීතයේ නිදාන කතාව”


“මෙය පළ කරන්නේ බොහෝ දෙනාගේ ඉල්ලීම මත ය..

මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්නයන් තරමක් තරුණ වියේ දි දෙහිවල සත්තු වත්තට ගිහින් තියෙනව මිතුරන් කිහිපදෙනෙක් සමඟ, ගිහින් සත්තු වත්තෙ සිංහ කූඩුවට ඉහළින් තියෙන වැට ළඟට වෙලා සිංහයො දිහා බලාගෙන ඉන්නකොට එක සිංහයෙක් මේ පිරිස දිහා සමච්චල් සහගත බැල්මක් හෙළල කූඩුව ඇතුලට ගියාලු..
ඒ වෙලාවෙ මේ පිරිස අතර කතා බහක් ඇති වුණාලු අපිත් සිංහයා ජාතික සලකුණ කරගනිපු සිංහයො නෙ, ඇයි එහෙනම් සිංහයො අපි දැකල ලැජ්ජාවෙන් අහක බලා ගත්තෙ කියල..
මේක ගැන කල්පනා කරනකොට සුනිල් සර්ට හිතුණලු සිංහයො කියල කියාගන්න මිනිස්සුන්ගෙ තියෙන නිවට නියාලු ගති නිසා වෙන්න ඇති සිංහයො අපි දැකල ලැජ්ජාවෙන් වගේ මඟ ඇරල යන්නෙ කියල. ඒ වගේම අපි සිංහයො කියල කියාගත්තට ලංකාවේ කැලෑ වල එකම සිංහයෙක්වත් නැත්තෙ ඇයි කියල කල්පනා කරනකොට සුනිල් සර්ට හිතුණලු අපේ මිනිස්සුගෙ නිවට නියාලු ගති නිසා උනුත් රට අත් හැරල ගිහින් වෙන්න ඇති කියල.. ඒ ඔස්සේ සර් මේ ගීතය ලියන්න පටන් ගන්නව,

තුන් හෙළේ කැලෑ තුළ සිංහ පැටවු
නැත උන් රට අතැර ගොසින්…
කොටු කර යදැලින් ඇති සිංහ පැටවු
විලි වැද යති දැක හෙළයන්…

සිංදුවෙ මීළඟ කොටසින් කියන්නෙ සිංහයෝ යැයි කියාගන්න අපි සරු පොළවක් තියාගෙනත් විදේශ රටවලින් හිඟමන් යදින බවත්, සැබෑ සිංහයන් නම් එලෙස අනුන්ගේ ඉඳුල් නොකන බවත් ය..

සරු දෙරණ මකා තණ කබල කකා
සිංහයෝ සිඟති එතෙරින්
සිහ රදුනට දා වූ සිංහ පැටවු
තුටු වෙද අනුනගෙ ඉඳුලින්

සිංදුවෙ අන්තිම කොටසින් කියනව දැනට අපිට සිංහයො ඉතුරු වෙලා ඉන්නෙ අපේ කොඩියෙ විතරයි මේ විදියට ගියොත් ඒ සිංහයො ටිකත් පැනල යයි ඊට කලින් අලස ගතිවලින් මිදෙන්න කියල,

අප ධජයේ සිටිනා සිංහ පැටවු
පැන යන්නට පෙර මෙරටින්
පිට රටුන් දොරින් දොර සිඟා නොකා
සිත අලස සුවය දුරරින්…

මෙය නන්දා මාලිනිය ‘පවන’ විරෝධාකල්පික ගී ප්‍රසංගයට ගැයූ උපහාසාත්මක මෙන්ම උපදේශාත්මක ගීයක් මිස කිසි ලෙසකින්වත් දේශාභිමානී ගීයක් නොවේ.නමුත් මෙයට යොදා ඇති ආරම්භක සංගීතය තුළ කිසියම් දේශාභිමානී ස්වරයක් තිබීමත්,ගීතයේ මුල් පේළි දෙක “සිංහ පැටවු රට අතැර ගොසින් නැත” ලෙස බොහෝ දෙනා තේරුම් ගැනීමත් නිසා මෙම ගීතය දේශාභිමානී ගී ප්‍රසංගවල පවා ගායනා කෙරේ.”

(මූලාශ්‍ර: කැම්පස් කාලයේ සුනිල් ආරියරත්න සර් හා කළ සාකච්ඡාවකදී දැනගත් තොරතුරු හා එතුමන් පුවත්පතකට දී තිබූ සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් ඇසුරිනි.)

උපුටා ගන්නා ලද්දකි

උඩරට දුම්රිය ගමන්මග දිගේ පට්ටිපොළ සිට ඉදල්හින්න දක්වා


දිනය – 2017 නොවැම්බර් 4
ගමනාරම්භය – පට්ටිපොළ
ගමනාන්තය – ඉදල්ගස්හින්න
කණ්ඩායම – 4 (ඩොනා, ලකා, රෝහණ සහ තරිදු)
පට්ටිපොළ සිට ඔහියට දුර – 6.71 km
ඔහිය සිට ඉදල්ගස්හින්නට දුර – 8.92 km
මුළු දුර – 15.63 km
මුළු බිංගෙවල් ගණන – 18 (අංක: 18 සිට 35 දක්වා)

3 වෙනිදා රෑ කොළඹින් රාත්‍රී තැපැල් දුම්රියට ගොඩ වෙච්ච අපි මුලින් ගමන් පටන් ගන්න හිතන් හිටියේ ඔහියෙන්. ඒත් කොහොම හරි ආපහු කෝච්චියෙදි කට්ටිය කතා වෙලා පට්ටිපොළින් ගමන පටන් ගන්න තීරණය කළා.

අපි පට්ටිපොළින් බහිනකොට පාන්දර 4.15ට වගේ ඇති. ඇඳුම් මාරු කරගෙන සුද්ද පවිත්‍ර වෙලා 5.15ට විතර ගමන පටන් ගත්තා. ඒ වෙලාවේ හුඟක් සීතලයි, ඒ වගේම කරුවලයි. රෝහණගේ විදුලි පන්දම ලොකු උදව්වක් උනා අපිට. පට්ටිපොළ කියන්නෙ ලංකාවේ මුහුදු මට්ටමේ සිට උසින්ම පිහිටලා තියෙන දුම්රිය ස්තානය. උස මීටර් 1891ක් (අඩි 6204). එතන ඉදන් කිලෝමීටරයක් විතර ඔහිය පැත්තට ගියාම අපිට හම්බෙනවා ශ්‍රී ලංකා දුම්රිය මාර්ග පද්ධතියේ මුහුදු මට්ටමේ සිට උසින්ම පිහිටි ස්තානය. උස මීටර් 1898.1 (අඩි 6226). මේ වෙනකොට යන්තමින් එළිය වැටීගෙන ඇවිත් තිබුණේ. ඈතින් තොටුපළ කන්දේ කොටසකුත් ලස්සනට පේනවා මෙතනට.එතන ඉදන් තවත් කිලෝමිටර් එකහමාරක් වගේ ගියාම අපිට හම්බෙනවා අංක 18 බිංගෙය. මේක තමයි ලංකාවේ තියෙන භයානකම සහ අඳුරුම දුම්රිය බිංගෙය. 1951 ජනවාරි මාසයේදී මේ බිංගෙය කඩන් වැටිලා තියෙනවා. සම්පූර්ණ අළුත්වැඩියා කටයුතු නිම වෙලා තියෙන්නෙ 1981 මාර්තු. මේකේ තවත් විශේෂත්වයක් තියෙනවා. ඒ තමයි තෙත් කලාපය සහ වියළි කලාපය මේ බිංගෙය මගින් වෙන් කරනවා. බිංගෙයින් පට්ටිපොළ දෙසට තෙත් කලාපයත්, ඔහිය දෙසට වියළි කලාපයත් වශයෙන් බෙදී යනවා. ඒ වගේම බිංගෙය දෙපස පරිසර පද්ධති වල සැලකිය යුතු වෙනසක් දැක බලා ගන්න පුලුවන්. අපි අනිත් පැත්තට යනකොට ඉර පායලා ඈත ලස්සනට පෙනුණා.ගමන ආපහු පටන් අරගෙන 19වෙනි බිංගෙයත් පහු කළා. ඊට පස්සෙ හමුවෙන 20 වෙනි බිංගෙයත් ටිකක් විශේෂ එකක්. ඊට හේතුව මෙම බිංගෙය පටන් ගැන්මේ සිට අවසානය දක්වා තනි කෙළින් පිහිටීම නිසයි. එක අන්තයක සිට අනිත් අන්තය පැහැදිලිව බලාගන්න පුලුවන්. මෙය දුම්රිය රියදුරන් අතර “කෙළින් බිංගෙය” ලෙස ප්‍රසිද්ධ වන අතර ඉංග්‍රීසියෙන් “Mirror Tunnel” ලෙසද හඳුන්වනු ලබනවා. එතනත් පහු කරපු අපි පරිසරයේ අසීමිත සුන්දරත්වය විඳිමින් 21 වෙනි බිංගෙයත් පසු කරමින් උදෑසන 8 පමණ වෙද්දී ඔහියට ළගා උනා. ඔහියෙන් අපි උදේට කාලා දවල්ටත් කෑම අරගත්තා. අපේ ගමනේ අපිට හමුවීමට නියමිතව තිබුණු පළවෙනි දුම්රිය වුණේ බදුල්ලේ සිට කොළඹ බලා ගමන් කරපු අංක 1016 “උඩරට මැණිකේ” දුම්රියයි. S12 බලවේග කට්ටලයකින් හැඩවුණු උඩරට මැණිකේ නියමිත වේලාවට එනම් උදෑසන 8.20ට ඔහිය දුම්රිය ස්තානයට ළඟා උනා. ඡායාරූප කිහිපයක්ද ලබා ගත් අපි නැවතත් ගමන ආරම්භ කළා.

අපි ඒ ආරම්භ කළේ ගමනේ වැදගත්ම කොටස කිව්වොත් නිවරදියි. ලංකාවේ දුම්රිය ස්තාන දෙකක් අතර වැඩිම දුම්රිය බිංගෙවල් සංඛ්‍යාවක් පිහිටලා තියෙන දුම්රිය ස්තාන දෙක වෙන්නෙ ඔහිය සහ ඉදල්ගස්හින්න දුම්රිය ස්තාන දෙකයි. අංක 22 සිට අංක 35 දක්වා බිංගෙවල් 14ක් මෙම දුම්රිය ස්තාන දෙක අතර පිහිටලා තියෙනවා. 9 kmක් වගේ දුරක් ඇතුලත බිංගෙවල් 14ක් පිහිටලා තියෙන එක කොතරම් විශේෂ දෙයක්ද කියලා පැහැදිලි වෙන්න නම් ඔබ මේ මාර්ගයේ දුම්රියෙන් ගමන් කර තිබිය යුතුමයි. සුද්දගේ තාක්ෂණය වචනයෙන් නිම කරන්න බැරි තරම් විශිෂ්ටයි, සුන්දරයි. මීළඟට අපට දුම්රියන් දෙකක් හමුවීමට නියමිතව තිබුණා. එනම් බදුල්ලේ සිට කොළඹ බලා ධාවනය වන අංක 1006 “පොඩි මැණිකේ” දුම්රිය සහ නුවර සිට බදුල්ල බලා ධාවනය වන අංක 1126 දුම්රියයි. මෙයින් මුලින්ම මුණ ගැහෙන්නේ පොඩි මැණිකේ දුම්රියයි. චීනයේ නිෂ්පාදිත S12 බලවේග කට්ටලයකින් හැඩවුණු පොඩි මැණිකේ දුම්රිය උදෑසන 10.40ට පමණ අපව පසු කරමින් අංක 32 බිංගෙය තුළට ඇතුල් වුණා. නැවතත් ගමන ආරම්භ කරමින් අපි තවත් කිලෝමීටර 2කට ආසන්න සංඛ්‍යාවක් ඉදිරියට ගමන් කළා. ඔන්න ඒ වෙලාවේ තමා රුමේනියානු මගී පෙට්ටි 3කින් සහ එක් බඩු පෙට්ටියකින් සමන්විත M6 දුම්රිය එන්ජිමකින් හැඩ වුණු අංක 1126 දුම්රිය අපිව පසු කරගෙන ගියේ. අවුරුදු 40කට ආසන්න කාලයක් සේවයේ නිරත වූවත් M6 දුම්රිය එන්ජිමේ ශක්තිය සහ සුන්තරත්වය නම් පොඩ්ඩක්වත් අඩු වෙලා නෑ. ඒ වගේම ඒ වෙනුවෙන් ඇති රසික කැමැත්තත් ඉතා ඉහළයි. M2 දුම්රිය එන්ජිමට පස්සෙ මගේ ආසම දුම්රිය එන්ජිමත් M6. ඉතින් කොහොම හරි අපි ගමනේ අවසාන ටික ඊට පස්සෙ පටන් ගත්තා. මට ගෙදර යන්න තියෙන දුම්රිය, ඒ කියන්නෙ අංක 1008 දුම්රිය ඉදල්ගස්හින්නට ළඟා වීමට තිබුණේ දවල් 12.20ට. අපි ඒ වෙනකොට ටිකක් ප්‍රමාද වෙලා හිටියේ. ඒ නිසා අඩිය ඉක්මන් කරලා ගමනේ ඉතුරු ටික යන්න පටන් ගත්තා. 12.05 වෙද්දි ඉදල්ගස්හින්නට ළඟා වෙන්න අපිට පුලුවන් උනා. ඉදල්ගස්හින්න සැලකෙන්නේ ලංකාවේ ලස්සනම දුම්රිය ස්තානය ලෙසයි. මෙහි ඇති තවත් විශේෂත්වයක් නම් ඉදල්ගස්හින්න දුම්රිය ස්තානයේ වහළයේ හරි මැදට පතිත වන වැහි ජල බිංදුවක් දෙකට බෙදී එක් පසෙකින් කිරිඳි ඔයටත්, අනෙක් පසින් වලවේ ගඟටත් එකතු වීමයි.

SM මහත්තයගෙන් ඉක්මනින් කොළඹට ටිකට් එකක් ඉල්ලගත්තු මම දවල්ට කන්න ගෙනාපු නූඩ්ල්ස් එක දිග අරිනකොටම M6 එන්ජිමේ තියුණු නලා ශබ්දය ඈතින් ඇහෙන්නට වුණා. ඉතින් කෑම එක ඔතාගත්තු මම දවල්ට නොකාම දුම්රියට ගොඩ වෙලා ගෙදර එන්න පිටත් වුණා. ඩොනා, ලකා සහ රෝහණ එතනින් අංක 1015 “උඩරට මැණිකේ” දුම්රියෙන් හපුතලේ බලා පිටත් වුණා. තවත් සුන්දර ගමනක අවසානය සටහන් වුණේ එලෙසිනි.

චායාරූප – දොන් තාරක & රෝහණ කේ අමරකෝන්

ලිව්වේ – තරිඳු ජයසිංහ