එකතු වෙන්න විල්පත්තු හරිත කැරැල්ලට


#protectwilpattusrilanka

විල්පත්තුව වෙනුවෙන් හරිත කැරැල්ල
විල්පත්තු ගැටලුවේ තීරණාත්මක අවධියකට අප පැමිණ සිටිමු . සංචාරකයන් ලෙස ඔබටත් මටත් මේ මණහර පරිසර පද්ධතිය රැකගැනීමට කුඩා අවස්ථාවක් ඉතිරි වී ඇත , සංචාරකයන් ලෙස ඔබේ යුතුකම ඉතු කිරීමට අපි ඔබගෙන් ඉල්ලා සිටිමු .
අප කිහිප ආකාරයකින්ම මේ ගැටලුවට විසඳුම් සෙවීමට අපි අප උත්සාහ කළෙමු , එම සියලු ප්රයන්තයන් අසාර්ථක විය , තවත් එක් උත්සාහයක් දරන්න අපි හිතුව .

අපි ලංකාව තුල විසඳාගැනීමට උත්සාහ කල මේ ගැටලුවට නිසි පරිදි ජාත්යන්තරයෙන් අවධානයක් යොමු වූයේ නෑ . අපි මේ පැනිවිඩය ලෝකෙට ගෙනියන්න ඕනෙ . ගෝලීයව ප්රචලිත ප්රවෘත්ති , සංචාරක සමාජ පිටු , පරිසර සංවිධාන ආදී මේ ගැටලුවට ඇස් ඇරවිය හැකි සියලුම සමාජ ජාල පිටු

1 https://www.facebook.com/BBCTravel/
2 https://www.facebook.com/therainforestsit
e/
3 https://www.facebook.com/savebutterflies/
4 https://www.facebook.com/
AmericanBirdConserve/
5 https://www.facebook.com/AmericanBirdConserve/
6 https://www.facebook.com/OlPejetaConservancy/
7 https://www.facebook.com/natureconservancy.ca/
8 https://www.facebook.com/TripAdvisor/
9 https://www.facebook.com/thisisinsidertra
vel/
10 https://www.facebook.com/TravelChannel/
11 https://www.facebook.com/travelandleisure/
12 https://www.facebook.com/natgeotravel/
13 https://www.facebook.com/USATODAYtravel/
14 https://www.facebook.com/
TravelGuardian/
15 https://www.facebook.com/tastemade.travel/
16 https://www.facebook.com/cnntravel/
17 https://www.facebook.com/Holidaypirates/
18 https://www.facebook.com/
Telegraphtravel/
19 https://www.facebook.com/Travel-Weekly-174780042557605/
20 https://www.facebook.com/dnatatravel/
21 https://www.facebook.com/TravelChannelUK/
22 https://www.facebook.com/
cozmotraveldohaqatar/
22 https://www.facebook.com/gadventures/
23 https://www.facebook.com/RehlatOfficial/
24 https://www.facebook.com/agoda/
25 https://www.facebook.com/airbnb/

ආක්රමණය කිරීමේ වගකීම ඔබ සතුයි ,තවත් හොයාගන්න ඒව comment එකක් විදිහට එකතු කරන්නම්. ඔයාලත් දන්න කියන pages තව mention කරන්න
මෙහිදී ඔබ සිදු කළ යුත්තේ පහතින් අප දක්වා තිබෙන පින්තූර සමඟ පහතින් තිබෙන ඉංග්රීසි භාශාවෙන් දක්වා තිබෙන විල්පත්තුව සම්බන්ඪ වැකිය comment කිරීමයි , මේ පණිවිඩය share නොකර ඔබ status එකක් ලෙස wall එකතු කරන්න එකතු වෙන්න හරිත කැරැල්ලට

#protectwilpattusrilanka

The Wilpattu Forest Complex (referred to in this note as WFC) bordering the northwestern coast of Sri Lanka, is an important ecological complex and a cradle of global biodiversity, home to close to 1,000 plant and animal species. (It is important to note that sometimes the WFC is called ‘Wilpattu’ or ‘Wilpattuva’ in the vernacular language and should not be confused with Wilpattu National Park. Wilpattu National Park (hereafter “WNP”) is the main constituent of WFC; however, it is only one part of the WFC. In effect, a number of peripheral forests and sanctuaries and WNP link up to create a large habitat that is more than the sum of its parts; these other lands include the Kallaru Forest, Wilpattu North Sanctuary, Thabbowa Sanctuary, Vilatthaikulam, Mavillu, and the Veerakkulicholai-Eluvankulama Proposed Reserve. The fact of this larger habitat, i.e. the ‘forest complex’, is vital to the point of this petition.

Wilpattu Forest Complex has shown a dangerous and growing trend of deforestation since the late 2000s. All environmental groups have continually maintained that new settlements in the “Wilpattu Forest Complex” have been the key driver of this deforestation, in contrast to Wilpattu National Park, which remains relatively well protected. The Wilpattu Forest Complex is the larger entity than WNP and includes WNP, and the resettlements are taking place outside the northern boundary of WNP, specifically within Wilpattu North Sanctuary, Kallaru, and Vilatthaikulam. There are no settlements/clearing in the Wilpattu National Park itself. This is why environmentalists used specifically the term “Wilpattu Forest Complex”, Kallaru, WIlpattu North Sanctuary, or Vilatthaikulam when speaking of deforestation. These areas include 12 ecosystems and are just as important to the forest complex as the national park.

Sponsored human settlement within the WFC began in 2010, following the 2009 construction of an illegal road on 300 acres of land, cutting through WNP and bridging the areas ‘Eluvankulama’ and ‘Mollikulama’. Legal action by four environmental organizations is continuing against this illegal road. Human settlement commenced subsequent to the road’s construction and has led to a visible acceleration of deforestation, as documented via Google map time-lapse videos.

Currently, the controversial settlements are taking place within the northern, peripheral parts of the WFC, specifically within part of the previously mentioned Wilpattu North Sanctuary and the Kallaru Reserve (Marichchikuddai/Kaarikkadu) and more recently in Vilatthaikulam Reserve. We will hereafter call this threatened area the ‘Northern Habitat’ for ease of reference within this article.

The threatened Northern Habitat comprises ecosystems including wetlands, wet villu, mangrove, and other important freshwater ecosystems, containing 605 species of plants, 33 of which are endemic to Sri Lanka. The section provides habitat to 30 freshwater-fish species, 17 amphibian species, 57 reptile species, 149 bird species, 41 mammal species, and 86 species of butterflies. Moreover, the area is an important archeological site with artifacts dating back to the time of the Mohenjo-daro civilization. Human settlement of the WFC poses a direct threat to the conservation of all of these vital natural and other assets. About 50 acres of resettlement area belong directly to Wilpattu North Sanctuary. Proponents of WNP human settlement argue that current human-settlement areas are not protected areas. However, comprehensive field and aerial assessments show that this is not the case: the settlements have clearly encroached areas protected by legislation. Apart from the 50 acres of Wilpattu North Sanctuary, 2500 acres of deforested land is owned by the state, mainly by the Forest Department (since 10 October 2012) and partly by the Department of Wildlife Conservation. The initial stages of the settlement projects led the Wildlife Department itself to initiate legal inquiry; the above-mentioned c. 2,500 acres of habitat land belonging to the state has been destroyed for human settlement in contravention of the Forest Conservation Ordinance and several other key environmental laws and without archeological impact assessments.

Proponents of WNP human settlement argue that current human-settlements are “resettlements”, although they are in fact new settlements with a ‘resettlement’ guise. The original villages were small villages situated south of the forested areas as noted on Google maps (which are compiled based on historical satellite images). The new settlements show on Google maps as built on recently cleared forest land, and show a grid city system not previously seen in the area.

https://earthengine.google.com/timelapse/
#v=8.61074,79.97165,12.045,latLng&t=2.90

Each land plot is completely deforested (unlike in villages) and a lone house is located in each desert plot. When he appeared on the television program Derana 360 in January 2017, Minister Badurdeen implied that the land plots allocated do not correspond (in terms of global positioning) to the positions of original residential lands, therefore they are not ancestral lands. If the settlers are happy to resettle in new lands in Wilpattu, it is likely they would be even happier to resettle in more habitable lands outside Wilpattu. In fact, it was shown on Derana 360 that the government had in fact allocated more suitable locations for the settlement of these same families. The Minister stated conveniently that he was not aware of alternative allocations. This indicates that the Minister’s true agenda is unclear. In fact, it has been reported that a large number of newly built houses remain empty, fueling suspicions.

Environmental groups are working in coalition to save the Wilpattu Forest Complex and need your support. The deforestation is continuing without pause. Please help to raise awareness and to spread the word that the state forests belonging to the “Wilpattu Forest Complex” (including Kallaru, Wilpattu North Sanctuary, and Vilatthaikulam) are being deforested. Please ensure to clarify that it is not “Wilpattu National Park” but the Wilpattu Forest Complex that is being destroyed.
Environmentalists are gravely concerned about the ongoing, gradual destruction of this key area and about how initial settlements will spread and exacerbate human-wildlife conflict, to the increasing loss of unrecoverable natural wealth. The Wilpattu Forest Complex is part of the Western Ghats global biodiversity hotspot and also a natural sponge that preserves the conditions necessary for the rest of Sri Lanka’s wet zone and its rainforests and nourishes Sri Lanka’s western coastal ecosystem. For a small island surrounded on all sides by ocean that desiccate its lowland coasts, these special ecosystems are vital. In an era of climate change, it is even more vital than ever that we protect these areas. Let us lose no time to protect the Wilpattu Forest Complex for future generations.

Advertisements

මම ශ්‍රී ලාංකිකයෙකි


මම ශ්‍රී ලාංකිකයෙකි.

මම මෙරට කීර්තිය සහ අභිවුර්ධය උදෙසා, මා හැකියාවන් සහ ශ්‍රමය යොදවන්නෙකි.

මම සම්ප්‍රදායික ලෙස දැන් පවත්නා පක්ෂ සහ පවුල් දේශපාලුවන් හට ගැතිවන, නිවට ගති ඇත්තකු නොවෙමි – ඔවුන් ගේ පිහිට කිසිදා නොපතමි.

පරිසරයද, ධරණිය සංග්වර්දනය ද, මහජන ඓතින් සුරකින පරම සත්‍ය පදනමකින් මහජන සේවයේ යෙදෙන පරාර්ථකාමී නායකයින් සොයන්නෙමි.

එසේ කරන ලෙසින් දැන් ඉන්නා සොරුන් හට එලෙස ඉන්න දෙන්නේ ද නැත, ඔවුන් නිලතල වලින් දුරුකොට නිසි දඬුවම් දීමට ප්‍රමුක පෙළ ගන්නෙමි.

මම මෙසේ සිතුවක්, සබඳ ඔබ සහය සහ අනෙක කැපකිරීම් ද නොමැතිව අප රට මේ ප්‍රේතයින් ගේ ග්‍රහණයෙන් මුදවා ගැනුමට නොහැකිය.

උපුටාගැනීම අචල අරුණළු

පින්නවල අලි පෙරහැරේ නටවමුද?


පන්සල් වල ඉම්න අලි ගැන පුදුම ආදරයක් තියන අය ඒ අලි කැලේ නිදහසේ හිටියානම් මොකද කියලා අහනවා. එහෙනම් සත්තු වත්තේ ඉන්න අලි ගැන කෝ කැක්කුමක්, උන් පෙරහැරේ නොගියට කූඩූ කරලා, ගැටගහලා අන්තිමට අලි නැටුම් නටවලානේ නවතින්නේ

එහෙම අලි ගැන අනුකම්පා අය තමයි ගෙදර බල්ලෝ කූඩූ කරලා දම්වැල් වලින් ගැටගහලා උන්ගේ නිදහස නැතිකරලා දාන්නේ මුලින්ම. උන්ගැන නැතු අනුකම්පාවක් අලි ගැන විතරක්.

අනික පින්නවල ගෙනියමුලූ පෙරහැරක යවන්න ඕනි කාලෙක විතරක්. පින්නවල ඉන්නේ පෙරහැරක යන්න පුරුදු කරපු අලි නෙවෙයි. උන් ඉන්නේ උන්ගේ නිදහසේ මිනිස්සු කරන කියන දෙයක් ගනන් ගන්නේ නැතිව උන්ගේ පාඩුවේ.

පෙරහැරක බෙර ශබ්ද, නැටුම් කරුවන්, පන්දම්, එලි, මිනිස්සු එක්ක පින්නවල ඉන්න අලියෙක් පෙරහැරක ගෙනියනවා කියන්නේ කැලේ ඉන්න වල් අලියෙක් ගෙනියනවා වගේ තමයි. මොකද උන්ට ඒ පරිසරය පුරුදු නැතිනිසා.

පන්සල්වල හෝ අලි හාම්පුතාලා පෙරහැරක ගෙනියන්න අලි වෙනම පුරුදු කරන්නේ උන්ට ඒ පරිසරයට ගැඩගැගෙන්න ලොකූ කාලයක් යන නිසා පොඩි කාලේ ඉදලම. ඒනිසා පින්නවල අලි පෙරහැරක යවන්න හදනවා කියන්නේ අමුම අමු ගොන් කතාවක්.

අලි පන්සලක හදනවා කියන්නේ අපි ගෙවල්වල බල්ලෝ පූසෝ ඇති කරනවා වගේම තමයි. උන් ඒ පරිසරයට හුරු කරනවා. ඒත් අලින් අවශ්‍යතාව අනුව විතරක් පන්සල් වලට දුන්නාම ඇති කියන එකයි මගේ මතය.

අලි ඉන්න ඕනි කැලේ තමයි. උන් පරිස්සමි කරන්න ඕනි තමයි. හැබැයි වැඩිපුරම මැරෙන්නේ පන්සල් වල ඉන්න අලි නෙවෙයි. කැලෑ වල ඉන්න වල් අලි, එක්කෝ වෙඩි කාලා මැරෙනවා නැත්නම් පොලිතීන් කාලා මැරෙනවා. අන්න ඒ දෙක නවත්තලා කැලේ ඉන්න අලි ආරක්ෂා කලානම් ගොඩාක් වටින වැඩක්. මොකද මිනිස් වාසයේ ඉන්න අලි බහුතරයක් හොදින් බලාගන්නවා.

දැන් රෙද්ද උස්සන් එවි සමහර අය දම්වැල් දාලා, හෙන්ඩුවෙන් ඇනලා, ගහලා අලින්ට වද දෙනවා කියලා. අලින්ට දම්වැල් දාන්නේ උන්ගෙන් අනිත් ආයට වෙන හානිය අවම කරන්න. මොකද නිකන් හැප්පුනත් අලියා කියන්නේ ටොන් ගානක් බර සතෙක්. අපි ගෙවල් වල ඇති කරන බල්ලො උනත් ගැට ගහලා තියන්නේ ගෙදරට එන අයගේ ආරක්ෂාව නේ. ගහන එක නම් මම දන්න විදිහට උන් මෙල්ල කරන්න වෙන විදිහක් නෑ. මොකද අපි ගෙවල් බල්ලො උනත් කියන දේ අහන්නේ නැතිනම් ගහලා හදනවානේ.

පෙරහැරක අලි ගෙනියන එකට පුදුම අමාරුවක්නේ තියෙන්නේ මෙයාලට. ඒඋනාට කැලේ වෙඩිකාලා මැරෙන අලි ගැන කිසිම ගානක් නෑලූ

සත්ව හිංසනය සහ අපි


සත්ව හිංසනය කියන එක පටන් ගත්තේ ආදි මානවයා කෑමට සත්තු මරන්න ගත්ත දවසේ ඉදලා

ඒකාලේ එයාලට කිව්වේ වනචාරියෝ කියලා

පස්සේ එයාලා හොද අය උනා. සත්තු මරන් කන එක වෙනුවට එලවලු පලතුරු කන්න පුරුදු උනා. සත්තු ඉදලා හිටලා මරල කෑවට උවමනා සත්තු හුරතලේට වගේම වැඩ කරගන්න යොදාගන්න පටන් ගත්තා.

ඒකාලේ එයාලට කිව්වා ශිෂ්ඨ මිනිස්සු කියලා

පස්සේ කාලෙක මිනිස්සු සමහර සත්තු කෑම සදහාම ඇතිකරන්න ගත්තා තවත් සමහර හුරුබුහුටි සත්තු හුරතලේට විතරක්ම ඇතිකරන්න පටන් ගත්තා. ඔයාලා හිතනවාද මිනිස්සු සත්තු හුරතලේට හදන්න පටන් ගත්තාම මිනිස්සු දෙවියෝ උනා කියලා

අන්න ඔයාට වැරදුනා. මිනිස්සු සත්තු හුරතලේට හදන්න ගන්නකොට ඒ සත්තු ඉන්න පරිසරය අල්ලගෙන උන්ට ඉන්න හිටින්න තැන නැතිකලා.

වැඩිය ඕනි නෑ ලංකාවේ වන ගහනය 15% කට පොඩ්ඩයි වැඩි. එහෙම කරපු අය දැන් කැලේ ඉන්න සත්තු හොරෙන් මරන් කනවා විතරක් නෙවෙයි සෆාරි කියලා වාහනවවලින් උන් බලන්නත් යනවා.

එහෙම බැලුවාම අපි අද ඉස්සර හිටපු වනචාරියෝන්ටත් වඩා අන්ත වෙලා. මොකද එදා වනචාරියෝ කියපු අය සත්තු මැරුවා හැබැයි බඩගින්නට විතරයි. එයාලා සත්තු හුරතල් කලෙත් නෑ, කැලේ කැපුවෙත් නෑ ඒනිසා සෆාරි ගියෙත් නෑ.

එහෙම සත්ව හිංසාවාදියෝ වන අපි සත්වහිංසනය ගැන කතා කරනවා.

හරි අපි වෙනස් වෙමු. මුලින් කෑම පිගානෙන් පටන් ගමු මස් මාලු බිත්තර අයින් කරන්න. ඒකෙන් සතෙකුගේ ජීවිතය බේරගන්න උදව් වෙයි ඉල්ලුම අඩු උනාම. පස්සෙ ගෙදර හුරතලේට සත්තු ඇති කරන එක නතර කරලා එයාලාට නිදහසේ ඉන්න දෙමු. අන්තිමට එයාලා වෙනුවෙන් හදලා තියන කැලේ එයාලට පාඩුවේ ඉන්නදීලා අපි සෆාරි නොගිහින් ඉමු. එහෙම ඉන්න සත්තු මරන අයට දඩුවම් දෙමු.

පන්සල් අලි සහ කැලේ අලි


පන්සලේ ඉන්න අලි ඇත්තු ගැන තියන අමාරුව සත්තු වත්තෙ ඉන්න සත්තු ගැනත් තිබ්බානම් කොච්චර හොදද?

සත්තු වත්තේ ඉන්න සමහර සත්තු අලින්ටත් වඩා දුර්ලභයි කියලා ගොඩක් අය දන්නේ නෑනේ.

පරිසරය සුරකින්න ඕනි, ගස්වැල් වවන්න ඕනි, සත්තු නිදහසේ ඉන්න ඕනි. එක ඇත්ත. ඒක අපි හැමෝම කරන්න ඕනි.

ඒ වගේම සංස්කෘතිය මත පදනම් වෙච්ච පෙරහැරක ගෙනියන අලි ගැනත් නීතී රීති අලුතින් හදන්න ඕනි. හිතු මතේට අලි අල්ලලා හීලෑ කරන්න දෙන්නේ මොන නීතිය උඩද?

සංස්කෘතික අංග වගේම අලිත් සුරකින්න පුලුවන් සාධාරණ විදිහක් හදන්න ඕනි.

පන්සල් වල පෙරහැරක යන අලි පේන උන්ට සමහර හෝටල්වල අය සංචාරකයන් පිටේ තියාගෙන දවසගානේ කිලෝමීටර් ගනන් ඇවිදින ඒවා පේන්නෙ නෑ. කැලේ වෙඩිකාල මැරෙන අලි පේන්නේ නෑ. කැලේට දාන කුනු කාල මැරෙන අලි පේන්නෙ නෑ. ඒවා ඇහුනේ නෑ, දැක්කේනෑ වගේ ඉන්නවා.

බෙල්ලන්විල සිද්දියේදි අලියෙක් මැරිලා නෑ. ඌට කන්න දෙද්දි වෙච්ච කල බලයකින් අවුරුදු 77ක් වයස හාමුදුරුවෝ අනතුරකට ලක්වෙලා අපවත් වෙලා. ඔය වයසට අලියෙක් නෙවෙයි මනුස්සයෙක් හැප්පුනත් ජීවිත හානියක් වෙන්න පුලුවන්.

අලි පිටින් දාලා පන්සල් වලටයි, හාමුදුරුවන්ටයි කුණුහරුප කියලා බනින උන් ඇත්තටම අලින්ට ආදරේට බනින්නේ නැත්නම් පන්සල් එක්ක තියන තරහටද බනින්නේ කියලත් හිතලා බලන්න වෙනවා මොකද පහුගිය කාලේ ඔය බනින ගොයියලා කටයි පස්සයි දෙකම වහන් හිටියේ මොකද කියල අලි 20-30ක් හැම අවුරුද්දේ ම මැරෙනකොට.

උඩරට දුම්රිය ගමන්මග දිගේ පට්ටිපොළ සිට ඉදල්හින්න දක්වා


දිනය – 2017 නොවැම්බර් 4
ගමනාරම්භය – පට්ටිපොළ
ගමනාන්තය – ඉදල්ගස්හින්න
කණ්ඩායම – 4 (ඩොනා, ලකා, රෝහණ සහ තරිදු)
පට්ටිපොළ සිට ඔහියට දුර – 6.71 km
ඔහිය සිට ඉදල්ගස්හින්නට දුර – 8.92 km
මුළු දුර – 15.63 km
මුළු බිංගෙවල් ගණන – 18 (අංක: 18 සිට 35 දක්වා)

3 වෙනිදා රෑ කොළඹින් රාත්‍රී තැපැල් දුම්රියට ගොඩ වෙච්ච අපි මුලින් ගමන් පටන් ගන්න හිතන් හිටියේ ඔහියෙන්. ඒත් කොහොම හරි ආපහු කෝච්චියෙදි කට්ටිය කතා වෙලා පට්ටිපොළින් ගමන පටන් ගන්න තීරණය කළා.

අපි පට්ටිපොළින් බහිනකොට පාන්දර 4.15ට වගේ ඇති. ඇඳුම් මාරු කරගෙන සුද්ද පවිත්‍ර වෙලා 5.15ට විතර ගමන පටන් ගත්තා. ඒ වෙලාවේ හුඟක් සීතලයි, ඒ වගේම කරුවලයි. රෝහණගේ විදුලි පන්දම ලොකු උදව්වක් උනා අපිට. පට්ටිපොළ කියන්නෙ ලංකාවේ මුහුදු මට්ටමේ සිට උසින්ම පිහිටලා තියෙන දුම්රිය ස්තානය. උස මීටර් 1891ක් (අඩි 6204). එතන ඉදන් කිලෝමීටරයක් විතර ඔහිය පැත්තට ගියාම අපිට හම්බෙනවා ශ්‍රී ලංකා දුම්රිය මාර්ග පද්ධතියේ මුහුදු මට්ටමේ සිට උසින්ම පිහිටි ස්තානය. උස මීටර් 1898.1 (අඩි 6226). මේ වෙනකොට යන්තමින් එළිය වැටීගෙන ඇවිත් තිබුණේ. ඈතින් තොටුපළ කන්දේ කොටසකුත් ලස්සනට පේනවා මෙතනට.එතන ඉදන් තවත් කිලෝමිටර් එකහමාරක් වගේ ගියාම අපිට හම්බෙනවා අංක 18 බිංගෙය. මේක තමයි ලංකාවේ තියෙන භයානකම සහ අඳුරුම දුම්රිය බිංගෙය. 1951 ජනවාරි මාසයේදී මේ බිංගෙය කඩන් වැටිලා තියෙනවා. සම්පූර්ණ අළුත්වැඩියා කටයුතු නිම වෙලා තියෙන්නෙ 1981 මාර්තු. මේකේ තවත් විශේෂත්වයක් තියෙනවා. ඒ තමයි තෙත් කලාපය සහ වියළි කලාපය මේ බිංගෙය මගින් වෙන් කරනවා. බිංගෙයින් පට්ටිපොළ දෙසට තෙත් කලාපයත්, ඔහිය දෙසට වියළි කලාපයත් වශයෙන් බෙදී යනවා. ඒ වගේම බිංගෙය දෙපස පරිසර පද්ධති වල සැලකිය යුතු වෙනසක් දැක බලා ගන්න පුලුවන්. අපි අනිත් පැත්තට යනකොට ඉර පායලා ඈත ලස්සනට පෙනුණා.ගමන ආපහු පටන් අරගෙන 19වෙනි බිංගෙයත් පහු කළා. ඊට පස්සෙ හමුවෙන 20 වෙනි බිංගෙයත් ටිකක් විශේෂ එකක්. ඊට හේතුව මෙම බිංගෙය පටන් ගැන්මේ සිට අවසානය දක්වා තනි කෙළින් පිහිටීම නිසයි. එක අන්තයක සිට අනිත් අන්තය පැහැදිලිව බලාගන්න පුලුවන්. මෙය දුම්රිය රියදුරන් අතර “කෙළින් බිංගෙය” ලෙස ප්‍රසිද්ධ වන අතර ඉංග්‍රීසියෙන් “Mirror Tunnel” ලෙසද හඳුන්වනු ලබනවා. එතනත් පහු කරපු අපි පරිසරයේ අසීමිත සුන්දරත්වය විඳිමින් 21 වෙනි බිංගෙයත් පසු කරමින් උදෑසන 8 පමණ වෙද්දී ඔහියට ළගා උනා. ඔහියෙන් අපි උදේට කාලා දවල්ටත් කෑම අරගත්තා. අපේ ගමනේ අපිට හමුවීමට නියමිතව තිබුණු පළවෙනි දුම්රිය වුණේ බදුල්ලේ සිට කොළඹ බලා ගමන් කරපු අංක 1016 “උඩරට මැණිකේ” දුම්රියයි. S12 බලවේග කට්ටලයකින් හැඩවුණු උඩරට මැණිකේ නියමිත වේලාවට එනම් උදෑසන 8.20ට ඔහිය දුම්රිය ස්තානයට ළඟා උනා. ඡායාරූප කිහිපයක්ද ලබා ගත් අපි නැවතත් ගමන ආරම්භ කළා.

අපි ඒ ආරම්භ කළේ ගමනේ වැදගත්ම කොටස කිව්වොත් නිවරදියි. ලංකාවේ දුම්රිය ස්තාන දෙකක් අතර වැඩිම දුම්රිය බිංගෙවල් සංඛ්‍යාවක් පිහිටලා තියෙන දුම්රිය ස්තාන දෙක වෙන්නෙ ඔහිය සහ ඉදල්ගස්හින්න දුම්රිය ස්තාන දෙකයි. අංක 22 සිට අංක 35 දක්වා බිංගෙවල් 14ක් මෙම දුම්රිය ස්තාන දෙක අතර පිහිටලා තියෙනවා. 9 kmක් වගේ දුරක් ඇතුලත බිංගෙවල් 14ක් පිහිටලා තියෙන එක කොතරම් විශේෂ දෙයක්ද කියලා පැහැදිලි වෙන්න නම් ඔබ මේ මාර්ගයේ දුම්රියෙන් ගමන් කර තිබිය යුතුමයි. සුද්දගේ තාක්ෂණය වචනයෙන් නිම කරන්න බැරි තරම් විශිෂ්ටයි, සුන්දරයි. මීළඟට අපට දුම්රියන් දෙකක් හමුවීමට නියමිතව තිබුණා. එනම් බදුල්ලේ සිට කොළඹ බලා ධාවනය වන අංක 1006 “පොඩි මැණිකේ” දුම්රිය සහ නුවර සිට බදුල්ල බලා ධාවනය වන අංක 1126 දුම්රියයි. මෙයින් මුලින්ම මුණ ගැහෙන්නේ පොඩි මැණිකේ දුම්රියයි. චීනයේ නිෂ්පාදිත S12 බලවේග කට්ටලයකින් හැඩවුණු පොඩි මැණිකේ දුම්රිය උදෑසන 10.40ට පමණ අපව පසු කරමින් අංක 32 බිංගෙය තුළට ඇතුල් වුණා. නැවතත් ගමන ආරම්භ කරමින් අපි තවත් කිලෝමීටර 2කට ආසන්න සංඛ්‍යාවක් ඉදිරියට ගමන් කළා. ඔන්න ඒ වෙලාවේ තමා රුමේනියානු මගී පෙට්ටි 3කින් සහ එක් බඩු පෙට්ටියකින් සමන්විත M6 දුම්රිය එන්ජිමකින් හැඩ වුණු අංක 1126 දුම්රිය අපිව පසු කරගෙන ගියේ. අවුරුදු 40කට ආසන්න කාලයක් සේවයේ නිරත වූවත් M6 දුම්රිය එන්ජිමේ ශක්තිය සහ සුන්තරත්වය නම් පොඩ්ඩක්වත් අඩු වෙලා නෑ. ඒ වගේම ඒ වෙනුවෙන් ඇති රසික කැමැත්තත් ඉතා ඉහළයි. M2 දුම්රිය එන්ජිමට පස්සෙ මගේ ආසම දුම්රිය එන්ජිමත් M6. ඉතින් කොහොම හරි අපි ගමනේ අවසාන ටික ඊට පස්සෙ පටන් ගත්තා. මට ගෙදර යන්න තියෙන දුම්රිය, ඒ කියන්නෙ අංක 1008 දුම්රිය ඉදල්ගස්හින්නට ළඟා වීමට තිබුණේ දවල් 12.20ට. අපි ඒ වෙනකොට ටිකක් ප්‍රමාද වෙලා හිටියේ. ඒ නිසා අඩිය ඉක්මන් කරලා ගමනේ ඉතුරු ටික යන්න පටන් ගත්තා. 12.05 වෙද්දි ඉදල්ගස්හින්නට ළඟා වෙන්න අපිට පුලුවන් උනා. ඉදල්ගස්හින්න සැලකෙන්නේ ලංකාවේ ලස්සනම දුම්රිය ස්තානය ලෙසයි. මෙහි ඇති තවත් විශේෂත්වයක් නම් ඉදල්ගස්හින්න දුම්රිය ස්තානයේ වහළයේ හරි මැදට පතිත වන වැහි ජල බිංදුවක් දෙකට බෙදී එක් පසෙකින් කිරිඳි ඔයටත්, අනෙක් පසින් වලවේ ගඟටත් එකතු වීමයි.

SM මහත්තයගෙන් ඉක්මනින් කොළඹට ටිකට් එකක් ඉල්ලගත්තු මම දවල්ට කන්න ගෙනාපු නූඩ්ල්ස් එක දිග අරිනකොටම M6 එන්ජිමේ තියුණු නලා ශබ්දය ඈතින් ඇහෙන්නට වුණා. ඉතින් කෑම එක ඔතාගත්තු මම දවල්ට නොකාම දුම්රියට ගොඩ වෙලා ගෙදර එන්න පිටත් වුණා. ඩොනා, ලකා සහ රෝහණ එතනින් අංක 1015 “උඩරට මැණිකේ” දුම්රියෙන් හපුතලේ බලා පිටත් වුණා. තවත් සුන්දර ගමනක අවසානය සටහන් වුණේ එලෙසිනි.

චායාරූප – දොන් තාරක & රෝහණ කේ අමරකෝන්

ලිව්වේ – තරිඳු ජයසිංහ