කොරියානුවන් දියුණු උන හැටි


ලොව භයානකම ජනපති පුටුව දකුනු කොරියාවේ ජනපතිපුටුව ලේසයි ලෝකයම හදුන්වන්නේ

එය දැලිපිහියෙන් කිරි කන්නාක්මෙනි මේවන විට ජනපතිවරයෙක් සියදිවි නසාගෙන තවකෙක් ජිවිතානිතයට සිපිරි ගෙට ගොස් මැතක සිටි ජනපති ෆාක් ජනපති වසර 20 කට සිපිරි ගෙට යෑමයි .මොවුන් සියලුදෙනා ජනපති පුටුවේ සිටියදීම මේ දඩුවම් වලට වීමයි පුදුම සහගත.

ඔව්න් කල වැරදි මෙසේය ජිවිතාන්තය දක්වා1 සිපිරිගෙට ගිය ජනපති අයුතුලෙස මුදල් ඉපඉම.2සියදිවි නසාගත් ජනපති ගේ පුත්රයා කෝටියක මුදල් වංචාවකට අසුවීමත් සමග ජනගති ලැජිජාවට පත්ව කන්දකටගෝස් පැන දිවි නසාගත්තේය 3.ෆාක් ජනපතිනිය එරට රජ පරම්පරාවෙන් ආ කාන්තාවකි ඇය කල වරද ඇගේ මිතුරියකට පෟද්ගලික වියාපරික කාරනා සදහා රජයේ අනුග්‍රහය ලබාගැනීමයි .

හරි පුදුමයි නෙද අපෙනම් මරනාදාර සමීතියකවත් එකෙක් ඉතුරුවෙන්නෑ හොරකන් නොකරපු .

දකුනුකොරියාව හදපු හැටි මෙසෙය කොරියානු යුද්දෙන් පසු එහිපත්වූ පාලකයා එතා දරදඩු තීරන ගත් පුද්ගලයෙක් විය මුල්ම අදිවේගී මාර්ගය එහි හදනවිට වෙනත් දෙශපාලනයක් ගෙන ගිය සහෝදරයා උද්ගොශනයක් ගෙනගියේ ගොවිබිම් මෙයට යට වෙනවැයි කියමිනි එයට නොසැලුනු ඔහු සහෝදරයා ඇතුලු 7 අදිවේගය පටන්ගන්නාතැනම එල්ලා වෙඩිතබා මරා දමා අදිවේගය පටන් ගත්තේ අදටත් ලෝකේ හොදම අදිවෙගී තාක්ශනයේ මුල්ස්තාන අතර ට ගෙන එමිනුයි එමවකවානුවේ කොරියාව යනු මුඩුක්කු කිසිම හික්මීමක් හැදියාවක් නැති ජාතියකි අපි දැන්සිටින ආකාරයටම ඔව්න් සිට ඇත එමදරදඩුපාලකයා බැටන් පොලු රැගත් සිවිල් නිලදාරින් සෑම පොදුතැනකම වෙස්වලාගෙන යෙදෙව්වෙය බස් කෝච්චි ටිකට් මැශින් දැමීමත් සමග හොරෙන් යන්න ගත්තේය හැම එකාම අර හැගිලා ඉන්න නිලදාරීන් පැන බැට්න් පොලු පහර දුන්නේ මදි නොකියන්නය පාරෙ ටොෆිකොලයක් කෙලටිකක් ගැසුවත් ඒටිකමය

පාලකයා වෙනම නීති පද්දතියක් දකුනු කොරියාවට ගෙන ආවේය ඉන් ටිකක් මෙසේය ගමේ සිරිපාල කෙසෙල් කැනක් කැපුවොත් මාසයක් හිරේනම් දේශපාලකයෙක් රජයේ නිලදාරියෙක් කලොත් අව්රුද්දක් හිරේ යන නීති පද්දතියකි අදටත් තීන්නේ එදා මිනිසුන් එල්ලා මරා පහරදී මානව හිමිකම් කැඩු කොරියාය අද මානව හිමිකම් කොමසාරිස් බංකිංමු බිහිකන්න තරම් මානව හිමිකම් රටවල් අතර මුල්ම තැන දක්වා ඇවිත් ඇත අද කොරියානුවෙක් යනු ස්වං හික්මීමක් සංවරයක් තිබෙන ජනතාවක් බිහිකලේය .එදාදුප්පත් කොරියාවට සිරිමාවො කන්න නිකන් හාල්යවපු කොරියාවට අපි මුට්ට කරගහන්න යවන තත්වයට අපිව පත්කල නායකන්ට තෑක්ස්…

උපුටා ගැනීමකි.

Advertisements

නමින් ලාන්ස් කෝප්‍රල් ගීතා ප්‍රියදර්ශනී


මව් පදවිය අභිමුව සිටියදීත් රට වෙනුවෙන් කැප වූ වීර සෙබළියක්…

අදට වසර 24කට පෙර 1995 වසරේ කුරිරු යුද්ධයේ දරුණුම මොහොතක මමත් දුමින්ද දිසානායක සහෝදරයාත් ( වර්තමානයේ මාතලේ මහනගර සභාවේ සේවයේ නියුතු ) ත්‍රීකුණාමලය සිට මහසොරොව් වැව ගම්මානය බලා යතුරුපැදියෙන් පිටත් වුවේ අනාරක්‍ෂිත ගමක ජීවන සටහනක් ඉරිදා ලංකාදීප වෙනුවෙන් ලිවීමේ අපේක්‍ෂාවෙනි.

මොරවැව,ගෝමරන්කඩවල තෙක් කිලෝමීටර් හැටක් පමණ ගොස් තාවුල් වැව සිට මහසොරොව්වැව දක්වාවූ හැතැප්ම අටක ඝන කැලෑවක් මැදින් වූ අතිබිහිසුණු ගමන ගැන යම් චකිතයක් හිතේ මෝදුවෙමින් තිබුන අවස්ථාවක හදිසියේ මා නෙත ගැටුනේ “බඩ දරු අම්මා “කෙනෙකි. ඒ නිළ ඇදුමක් ලාගත් මොරවැව මාර්ගය අසළ බංකරයක රාජකාරි කරන නිළ දරුවෙකි. යතුරු පැදිය පසෙකින් නවතා ඇය හා දොඩමළු විය.

“ඔහොම රාජකාරි කරන්න අපහසු නැද්ද පුතේ?”

“මවු පදවිය කියන්නේ උතුම් දෙයක්.අද රට රකිනවා කියන්නේ ඊටත් වඩා උතුම් දෙයක්නේ… ”

(ප්‍රිය සබඳ මොහොතක් සිතන්න කුරිරු ත්‍රස්‌තවාදයෙන් මේ රට මුදාගන්න ඉහළ සිට පහළට වූ රණවිරුවන් මොන තරම් කැප කිරීමක් කර ඇද්ද කියා)

ඇගේ මේ උතුම් පැතුම ජනතාව හමුවේ ඉදිරිපත් කිරීමේ අරමුණ ඇතිව නිසි අවසරයක් ලබාගත්පසු මම ඇගේ චායාරුප කිහිපයක් ගතිමි.

ජාතික ආරක්ෂක බලමුළුවේ රාජකාරී කළ ඇය නමින් ලාන්ස් කෝප්‍රල් ගීතා ප්‍රියදර්ශනී නම් විය.

මා ලබාගත ඡායාරුප 1995 සැප්තැම්බර් 03 වෙනි දින ඉරිදා ලංකාදීප සහ SUNDAY TIMES පුවත්පත් වල මුල් පිටුවේ ප්‍රධාන චායාරුපය ලෙස පළවිය.

මේ පුවත්පතේ පළවූ සහ මුල් චායාරුප වේ

එදා ඇය බිහිකළ ළදරුවා අද වනවිට විසිතුන් වියැති යෞවනයෙක් හෝ යෞවනියක් විය යුතුයි………

(ඩිලන්ත හෙට්ටිගේ )

මාධ්‍ය වගකීම සහ මහජන අයිතිය


මාධ්‍යට මිනිස්සු වෙනුවෙන් තීරණ ගන්න අයිතියක් නෑ. නමුත් සියලු තොරතුරු නැත්තම් යම් මාතෘකාවක ‘කළු සහ සුදු’ කියන දෙකම මිනිස්සුන්ට කියන්න.ඒක මාධ්‍යකරුවන්ගේ වගකීමක්.

තීරණ ගන්න එක මිනිස්සුන්ට කරන්න දෙන්න.
ඒක මිනිස්සුන්ගේ අයිතියක්.
……………………………

කියවන පුද්ගලයා බුද්ධිමත් කියල කියන කතාව සම්පූර්ණ බොරුවක් යම් අවස්තාවලදී. කේශ්ත්‍රර දැනුමක් නැතුව, ඔහේ පත්තරේට headline එකක් දාගන්න ලියන පුද්ගලයෙක් ලියන එක හරි, programme එක hit කරගන්න වැරදි මතයක් short clip කරලා market කරන ඒවා කියවන බලන, ඒ අනුව සමස්ථ කතාවම සාරාංශ කරගන්න මිනිස්සු, කොහොමද බුද්ධිමත් වෙන්නේ මිනිස්සු?

කියවන සහ බලන දේ පිළිබඳව තර්ක කරන, තවත් මූලාශ්‍ර බලල මේක ඇත්තද, නැත්තද කියලා හොයන පුද්ගලයයි බුද්ධිමත්.

මාධ්‍ය ඔබට නොදැනෙන්න ඔබේ තීරණ වලට සෑහෙන බලපෑමක් කරන තත්වෙට ඇවිත් තියෙනවා. මොකද මිනිස්සු අහනවා, බලනවා හැබැයි ප්‍රශ්න කරන්නේ නෑ.

ගන්න සබන් එකේ, toothpaste ඉඳලා ඔබේ දේශපාලන මතය වෙනකන්ම ‘ මේක තමයි හොදයි මේක නරකයි’ කියන දේ මිනිස්සුන්ගේ ඔලුවල තැන්පත් කරන්න පුළුවන් තත්වෙට මාධ්‍ය ශක්තිමත් වෙලා. මේක මහජනයාගේ ස්වාධීන තීරණ ගැනීමට බාධාවක්. මේක ඇත්තටම කිවිවොත් දේශපාලකයින්ට කඩේ යන අයගේ තත්වයටත් වඩා බරපතලයි.

media මිනිස්සු ගේ ඔලුව හදනවා, මතයන් හදනවා, එක් එක් පුද්ගලයින්ට චරිත සහතික දෙනවා, තව කෙනෙක්ට මඩ ගහනවා, ඔබට නොදැනෙන්නම ඔබ එයාලා කියන හැම එකම අවිවාදයෙන් පිළිගන්න තැනට ගේනවා.

නොදන්න දෙයක් දැක්කොත්, ඇහුනොත් හිතන්න පතන්න බැරි මිනිස්සු වගේ බහුතරයත් එක්ක කෑගහන්නේ නැතුව, බුද්ධිමත් මිනිස්සු වගේ හොයලා බලලා ඉගෙන ගෙන කතා කරන්න. ජිවිත කාලේම හොඳ අධ්‍යාපනයක් ලබලා දුක් විදලා සත්තු හොයාගෙන (මොකද හූනා ළඟට එන්නෙ නෑනේ, ‘මම දුර්ලභ සතෙක් කියලා’) නම් කරද්දී මොලේ නැති විදිහට කරයිද? මේක උදාහරණයක් විතරයි.

මේ රටේ මුද්‍රිත සහ ඩිජිටල් මාධ්‍ය මිනිස්සුන්ගේ සිතීමේ සහ තර්කන ශක්තිය හීන කරලා තියෙන්නේ. ඒක මේ සිද්ධියෙදී විතරක් නෙමෙයි දේශපාලන මාතෘකා, ආර්ථීකය ගැන වේවා පත්තරේ තිබුනොත් හරි නැත්තම් පැය ගානක් TV එකේ කවුරුහරි කෑගහුවොත් අපේ මිනිස්සුන්ට එක තමා හරි.

උදාහරනයක් කිව්වොත්- පාරේ යන මනුස්සයෙක්ගෙන් ඇහුවොත් ආර්ථිකේ කොහොමද කියලා. කියයි ‘ආ ඒක කඩන් වැටිලානේ’. එතකොට රුපියල’? ‘එකත් බාල්දු වෙලා වෙලා දැන් නම් ටිකක් හොදයි නේද?’.

නිකමට අහන්නකෝ ආර්‍ථිකේ කඩන් වැටිලා කියන්නේ මොකක්ද? මොකද දැන් වෙලා තියෙන්නේ ඉතින් කියලා?
මිනිස්සු දන්නේ නෑ. හැබැයි හොයලා ඉගෙන ගන්නෙත් නෑ.

මිනිසුන්ට කාලය නැති නිසා හෝ වේවා නැත්තම් වෙන ඉගෙන ගන්න විදිහක් නැති නිසානේ අපි මුද්‍රිත සහ ඩිජිටල් මාධ්‍ය භාවිත කරන්නේ. ඒ නිසා මීට වඩා මාධ්‍ය වගකීමෙන් වගේම සදාචාරාත්මකව හැසිරෙන්න ඕන. මාධ්‍යට මිනිස්සු වෙනුවෙන් තීරණ ගන්න අයිතියක් නෑ. නමුත් සියලු තොරතුරු නැත්තම් යම් මාතෘකාවක ‘කළු සහ සුදු’ කියන දෙකම මිනිස්සුන්ට කියන්න.ඒක මාධ්‍යකරුවන්ගේ වගකීමක්.
තීරණ ගන්න එක මිනිස්සුන්ට කරන්න දෙන්න.
ඒක මිනිස්සුන්ගේ අයිතියක්.

© Suu Weerathunga
————————————————————————–

#FreelankanMedia #FreelankanFolitics

ඇපල් සමාගමේ නිර්මාතෘ වූ ස්ටීව් ජොබ්ස්ගේ අවසාන වචන


ඔබට තත්පර 60 ක් තිබෙනවා නම් මෙය කියවන්න.

මෙය අනිවාර්යයෙන්ම ඔබේ ජීවිතය වෙනස් කරනු ඇත..!!

අග්න්‍යාශයේ ඇතිවූ පිළිකාවක් නිසාවෙන් ඔහු වයස අවුරුදු 56 දී බිලියනපතියෙක් ලෙස මිය ගියේය. රෝහල් ගතව සිටින විට ඔහු විසින් ප්‍රකාශ කරන ලද අවසන් වචන කිහිපය මෙය විය.

“ව්‍යපාරික ලෝකය තුළ සාර්ථකත්වයේ අග්‍රස්ථානය කරා මා ලඟා විය. මහජනයා මා සාර්ථකත්වයේ ප්‍රතිමූර්තිය ලෙස සලකයි.

කෙසේ වෙතත්, රැකියාව හැරුණු විට, මා සිටින්නේ සුළු ප්‍රීතියකින්ය. අවසානයේදී, ධනය යනු තම ජීවිතය සතුව ඇති එක් දැයක් පමණයි යනුවෙන් අවබෝධ වනු ඇත.

මේ මොහොතේ අසනීප ඇඳ මත හිඳිමින් මම මාගේ මුළු ජීවිතයම සිහිපත් කරමි; කලෙක මා ඉතාමත් ආඩම්බරයට පත් වූ සියලු පිළිගැනීම් සහ ධනය, නොපසුබස්නා මරණය ඉදිරියේ නිෂ්එල වී ඇති බවට මම තේරුම් ගෙන සිටිමි.

ඔබ වෙනුවෙන් ඔබේ මෝටර් රථය පැදවීම සඳහා හෝ ඔබ වෙනුවෙන් මුදල් ඉපයීම සඳහා ඔබට කෙනෙක් පත් කල හැකි වුවද ඔබ වෙනුවෙන් ඔබේ රෝගයන් දරා සිටීමට වෙනත් කෙනෙකු පත් කල නොහැක.

නැති වූ ද්‍රව්‍යමය දේවල් නැවතත් සොයාගත හැකිය. නමුත් අහිමි වූ විට නැවතත් කිසිඳු දිනෙක සොයා ගත නොහැකි දෙයක් ඇත – එය නමින් “ජීවිතයයි”.

පුද්ගලයෙකු සැත්කම් මැදිරිය තුළට යන විට, ඔහු හට කියවීමට තවත් එක් පොතක් තිබෙනා බවට තේරුම් යනු ඇත – එය නමින් “නීරෝගීමත් ජීවන ක්‍රමයයි”.

ජීවිතයේ කුමන අවධියක අපි දැන් සිටින්නේද, කාලයත් සමග ජීවිතයේ තිරය පහළට වැටෙනා දවස ලඟා වනු ඇත.

ඔබේ පවුලට නොපමාව ප්‍රේමය කරන්න, ඔබේ කලත්‍රයාට නොපමාව ප්‍රේම කරන්න, ඔබේ මිතුරන්ට නොපමාව ප්‍රේම කරන්න…

කාලයත් සමඟ අප සෙමින් වැඩිහිටි සහ ප්‍රඥාවන්ත වන අතර, එවිට ඩොලර් 300ක් සහ ඩොලර් 30ක් වන ඔරලෝසුවකින් පෙන්වන්නේ එකම කාලය බව අප හට අවබෝධ වනු ඇත.

පසුම්බිය ඩොලර් 300ක් හෝ ඩොලර් 30ක් වුවද, එය ඇතුළත තිබෙනා මුදල් ප්‍රමාණය සමාන වේ.

තමා පදවන රථය ඩොලර් 150,000ක් හෝ ඩොලර් 30,00ක් වුවද, ඔබ ගමන් කරනා ගමනාන්තය වෙනස් නොවනු ඇත.

තමා ජීවත් වන නිවස වර්ග අඩි 300ක් හෝ 3000ක් වුවද, ඔබේ හුදෙකලාව වෙනස් නොවනු ඇත.

ඔබේ සැබෑ සන්තෘප්තිය, මේ ලෝකයේ ද්‍රව්‍යමය දේවල් මගින් නොලැබෙන බව ඔබ තේරුම් ගනු ඇත.

එසේනම්… ඔබත් සමග කතා කිරීමට, සිනහ වීමට හෝ ගී ගැයීමට යහළුවන්, සහෝදර සහෝදරියන් සිටීනම්, එය සැබෑ තුෂ්ටියක්ය..

ඔබේ දරුවන් හට ධනයට වඩා සන්තෝෂයෙන් සිටීම පිළිබඳ උගන්වන්න. එවිට ඔවුන් යම් දෙයක මිලට වඩා එහි හරය අගය කරනු ඇත.

ඖෂධ ලෙස ඔබේ ආහාර අනුභව කරන්න. එසේ නොමැතිනම් දිනෙක ඔබේ ආහාර ලෙස ඔබට ඖෂධ අනුභව කිරීමට සිදු වනු ඇත.

ඔබ හට ඉක්මනින් ඇවිදීමට අවශ්‍ය නම්, තනිව ඇවිදින්න.. ඔබට දිගු දුරක් ඇවිදීමට අවශ්‍ය නම්, එක්ව ඇවිදින්න…

ඔබ ඉපදෙන විට ආදරය ලැබෙනු ඇත. ඔබ මියයන විටද ඔබට ආදරය ලැබෙනු ඇත. එය අතර මැද තිබෙනා කාලය ඔබ කළමණාකරණය කරගන්න! ඔබගේ කර්තව්‍ය වන්නේ එයයි…”

– උපුටා ගැනීමකි

JR ගේ විවෘත ආර්ථිකය සමග දේශපාලුවන් ගේ කොමිස් මුදල මත භාන්ඩ ආනයනය කිරිම.


ඉස්සර බස්වල කෝච්චිවල එල්ලිලා ගියා තවමත් එහෙමයි කිය කියා පොස්ට් දමන අයට සහ පක්ෂ වලට ගැති නැති සියළු දෙනා වෙනුවෙන් , අසේල නවරත්න මහතාගෙන් උපුටා ගෙන පලකරන්නකි —
JR ගේ විවෘත ආර්ථිකය සමග දේශපාලුවන් ගේ කොමිස් මුදල මත භාන්ඩ ආනයනය කිරිම.
#අපි ඔරුවල වානේ සංස්ථාවේ ඇල්පෙනෙත්තේ ඉඳලා පාලම් කාප්ප දක්වා වානේ භාණ්ඩ දේශීයව නිපැදුවා.
#ඉන්දියාවට වෙනම වර්ගයේ උදැල්ලක් කිඹුලා ලකුණෙන් තලය මහත ලංකාවේ හැදුවා. ඒවා එක දිගටම ඉන්දියානු ගොවියට ලංකාවෙන් යැවුනා.
#UniC රේඩියෝව හදලා ආසියාවේ රටවල් වලට අපනයනය කරා.
#රටේ හැම ගමකම weaving mills දාලා අපේ රෙදි පිලි අවශ්‍යතාවය ගම් මට්ටමින්ම සපුරා ගත්තා.
#එතකොට මදුරු දැල් තිබුනා ඩියුරෝ කියලා සවි ශක්තිය අතින් ඉහලයි.
#දාසලා රාණි, සඳුන් සබන් දේශීය අමු ද්‍රව්‍ය වලින්ම නිපදවලා පිට රටටත් අපයනය කලා. අදත් චෙන්නායි වල බර්මා බසාර් ගිහිල්ලා අහලා බැලුවොත් රාණි සබන් වලට ලොකු ඉල්ලුමක් තියනවා.
#අපේ ගෙවල් වල විතරක් නෙමේ කඩවල් හෝටල්වල භාවිතා උනේ පැරකුම් condensed milk. ලංකාවෙම තණ බිම් වලින් අපේ කිරි අවශ්‍යතාවය සපුරා ගත්තා. මුස්ලිම් ගොවි මහත්වරු පොලොන්නරුවේ විශාල වශයෙන් කිරි නිපැදවූවා 🐄 🐄 . දැං ඒ ඔක්කොම වගේ පිටරටින් තොරම්බල් බඩු ගේන්න පුරුදු වෙලා.
#ඒ කාලේ ⁣Proton car ලංකාවේ ගහන්න ඉඩක් ඉල්ලනකොට අපි දුන්නෑ මොකද අපි Upali Fiat එක හදන නිසා තව නොබෝදිනකින් saloon car එකක් ලෝකෙට හඳුන්වා දෙන්න කියලා බලාපොරොත්තු තිබුණු නිසා.
#වරායෙන් අපනයනය වූ බඩු අතර පලයාකාට් සරොම් තොග ගණන් (containers ප්‍රසිද්ධ නැති යුගයක) ඩියුරෝ රෙදි පිලි තොග ගනන් යැවුවා,
#ලංකා සිල්ක්, බතික් අපේම අමුද්‍රව්‍ය වලින්. St.Bridget එකේ Sistersලා පට පණුවන්ගෙන් සිල්ක් නූල් අරන් රෙදි නිපදුවා. පස්සේ මේ වැඩේ චීනෙන් ගේන්න මුස්ලිම් මුදලාලිලාට බාර දුන්නා.
#ලේලන්ඩ් වාහනේ ලංකාවට ඉන්දියාවෙන් එනකොට දාලා එව්වෙ කැළණි ටයරය ලොකුවට made in Sri Lanka 🇱🇰 කියලා ලියලා.
#බරවාහන දේශීයව හදාගන්න කාලය අත ලඟ කියලා හීන දැක්කා.
ලංකාව, සෝමාලියාවක් වෙලා තිබුනා කියන අය ලංකාවට ආසියාවේ ස්විට්සර්ලන්තය කියපු කාලක් තිබූ බව දන්නැතුව ඇති.
#චොකලට් 🍫 කර්මාන්තය පටන් අරං පිටරටවල පවා කොකෝවා වැව්වා ලංකාපුත්‍රයන් යටතේ ඒ රටවල මිනිස්සු වැඩ කරා. අපිට එහෙව් යුගයක් තිබුනා.
#එවකට ආසියාවේ තෙවෙනි නිශ්පාදන ආර්ථිකය තිබුණු කවරදාකවත් ලෝකෙ එක එකාට වහල්කම් නොකරපු ජාතියක ප්‍රධානම ආදායම් මාර්ගය වහල් සේවය මෙන්ම සාඩම්බර ලාංකික ගැහැණිය අරාබියට විකුණලා දැම්මා. (පස්සෙ ආපු එකදු ජනාධිපති කෙනෙක්ටවත් මේ රටේ ගෑණු වහල් සේවයට යවන එක නවත්තන්න උවමනාවක් තිබුනෙ නෑ. එකම එක්කෙනෙක් ඒ වැඩේ ටිකාක් විතර control කරා එච්චරයි)
#සිංගප්පූරුව හදන්න පෙර ලී ක්වාන් කියනවා මම මලක්කාවේත් ලංකාවක් හදලයි පස්ස බලන්නේ කියලා. (ලී ක්වාන් ගේ Third world to first world පොත බලන්න).
#කුඩා දරුවන් වූ අපි නිතරම අධ්‍යාපන චාරිකා ගියා අපේ දේශීය කර්මාන්ත ශාලා නැරඹීමටයි. අද ලුණු ටිකත් ඉන්දියාවෙන්.
#තුල්හිරිය තුල්ටෙක්ස් රෙදි කම්හල.
#පෝසලේන් පිඟන් කර්මාන්තය.
#වේරහැර ලංගම බස් එකලස් කර්මාන්තය, MD කර්මාන්ත ශාලාව.
#මේ කිවූ කිසිම දෙයක් නාදුනන මා කීවාට පිළිනොගන්න. කරුණු ⁣තව දුරටත් සොයාබලා විශ්වාස කරන්න.
#එකල අපිට තිබුණු ලොකුම ප්‍රශ්නයක් තමා ඉන්දියාවෙන් සහ මාලදිවයිනෙන් බෝට්ටුවල ⛵ නැගලා නීති විරෝධී සංක්‍රමණිකයන්ගේ පැමිණීම.
අද 1977ට පස්සේ, අපි ⛵වල පාවෙලා ජීවිත පවා නැති කරගෙන වෙන රටවල් වලට පනින ලැජ්ජා නැති ජාතියක් වෙලා. – අසේල නවරත්න

ටිකිරි නිසා කෙලවා ගැනීම


https://www.cnn.com/travel/article/elephant-festival-sri-lanka-intl-scli/index.html

කාලයක් තිස්සේ ක්‍රමිකව වයසත් එක්ක දත් ගෙවීයාම නිසා කෑම ගන්න එක අඩුවීම නිසා අසරණ වෙච්ච එක සතෙක් නිසා රටටම කෙලවා ගන්නා ජාතියක් වීම ගැන පුදුම ආඩම්බරයක් තියෙන්නේ.

ඒ සතා පොඩි කාලේ ඉදලා අවුරුදු 65ක් දළදා පෙරහැරට සම්බන්ධ වෙලා තියෙනවා. ඒ කියන්නේ ඒ අවුරුදු 65ක කාලයම මේ සතා හොදින් බලාගෙන තියෙනවා. අදටත් මේ සතා ගැන ඒ හාම්පුතා බලාගන්නවා.

බුකී වීරයන්ට අනුව මේ සතාට කන්න දීලා නෑ. උන් දන්නේ නෑ මේ සතාට කෑම කාගන්න විදිහක් නෑ දත් ගෙවිලා නිසා කියලා. ඒ වෙනුවෙන් අර හාම්පුතා ලක්ෂ ගානක් වියදම් කරනවා. ඔච්චර කැක්කුම තියෙන එකෙක් සතයක් එකතු කරලා ඌව බේරගමුද කිව්වාද?
සේලයින් බෝතලයක් අරන් දෙමු කිව්වාද?

අර තල් අත්‍තට බෙලිගෙඩිය වැටුනාම දුවපු හාවා වගේ ඔහේ මොලෝ සංසාරයක් නොදැන දුවනවා දැකපු දේ අල්ලගෙන. හොයලා බලලා කිසි දෙයක් කතා කරන්නේ නෑ.

අනික එක සෙට් එකක් කියනවා ඒ ඇතින්න කැලේ හිටියානම් මීට වඩා හොදට ඉන්න තිබ්බා කියලා. කැලේ ඉන්න අලින්ගේ ජීවිත වලට කෙලවෙන හැටි නොදන්න බබ්බු නේ උන්. මිනිස්සු මැරුවේ නැත්නම් අලි මැරෙන්නේ ස්වාභාවිකව කන්න බැරිවෙලා හරි සටනකින් තුවාල වෙලා. කන්න බැරි වෙන්නේ කන කෑම වල රළු බවත් එක්ක හකු දත් ගෙවිලා. ඒකයි අලියෙක්ගේ පරමායුෂ 55-60 වගේ වෙන්නේ ලංකාවේ.

මේ ඇතින්නට දැන් 70ක්, ඒ කියන්නේ පරමායුෂටත් වඩා ඉන්න කෙනෙක්. එහෙම ඉන්න පුළුවන් හොදින් බලාගත්තොත් විතරයි. අවුරුදු 50ක් දළදා කරඩුව ගෙනිච්ච රාජා ඇතත් මලේ කෑම කාගන්න බැරුව තමයි. හැබැයි මිනිස්සු අදටත් ඌට වදිනවා දළදා මාලිගාවට ගියාම.

දැන් මේ ඇතින්න පොඩිකාලෙ ඉදලා බලා ගත්ත අලි හාම්පුතා එල්ලුම් ගස් යවලා, දළදා පෙරහැරෙන් අලි ඇත්තු ඔක්කෝම අයින් කරලා, අර හීලෑ අලි 113 දෙනා කැලේට නිදහස් කරලා දාන කන් මේ සටන කරමු.

ඊට පස්සේ කෝච්චියට හැප්පිලා මැරෙන උන්, විදුලිය වැදිලා මැරෙන උන්, වෙඩිකාලා මැරෙන උන්, හක්කපටස් කාලා මැරෙන උන්, කුණු කාලා මැරෙන උන් හැමදාම දකින නිසා ඒගැන කතා නොකර ඉමු. අලි 6000ක් ඉන්න රටේ දවසට අලියෙක් දෙන්නෙක් මැරෙන රටේ මැරෙන අලි බේරගන්න බල්ලෙක් වත් නෑ.

හැබැයි පෙරහැරේ අලිගෙනියන එකට සංස්කෘතිය එක්ක අමුතු පරපුරේ රැඩිකල් උන්ට අවුලක් තියෙනවා. අන්න ඒ ඇරියස් එක හැම අවුරුද්දේම පෙරහැර කාලෙට ලං වෙනවා. හැබැයි මේපාර උන්ට හොද අවියක් හම්බ උනා එච්චරයි. ඔය එකෙක් කතා කලාද දඹුල්ලේ කුණු කන අලි 30-40 ගැන? උන් මැරෙන්නේ හෙමීට ඒක මාකට් වෙන්නෙ නෑ. කෝච්චියට හැප්පෙන උන් වෙඩිකන උන් නිතර වෙන නිසා ගානක් නෑ.

ලංකාවේ හීලෑ අලි ඉන්නෙ 113යිලු, 6000න් 113 ක් කියන්නේ 1.8%- 2% අතර ගානක්. ඔන්න ඔය පොඩ්ඩ ගැන කතා කරන එකෙක් අර ඉතිරි 98% රැක ගන්න කිසි දෙයක් කරන්නෙ නෑ.

රෝහණ කේ අමරකෝන්