තිස්ස තිස්ස !! …ගොඩක් මැද්දට එන්න, මම ඔබට අභය දෙමි


ලංකා ඉතිහාසයේ පළමු වරට පාසල් යන දරුවන් වෙනුවෙන් සෑදුනු පොතක් හොය හොයා කියවන්නට වැඩිහිටියන් පොරකන දවසක් උදාවී ඇත. අලුත් පොත හතේ පන්තිය වෙනුවෙන් නිකුත් වූවකි. පොත කියවන්නට පොරකන වැඩිහිටියන් හතේ පන්තියෙන් පිටවී අවුරුදු දහ හතකටත් වැඩි අයය. පොරයට මුල් වූයේ සියල්ල පාලනය කරනුවස් පෙරට එන මෙරට සඟ සමාජයේ භික්ෂුවකගේ කටමැත දෙඩවීමකි. ඒත් ඒ පොරකෑම පිටුපස ඇත්තේ මේ වැඩිහිටියන්ට අහිමි කරන ලද, ඔවුන්ගෙන් වසං කරන ලද පාඩමක කුතුහලයයැයි මට සිතේ. ප්‍රසන්න ජයකොඩිගේ 28 චිත්‍රපටයේ එක් තැනකදී එහි කතා නායිකාව සුද්දී මෙසේ කියයි,

“නවය පන්තියට යන්න කලින් මං ලොකු ළමයෙක් වුනා.අලුත් අච්චු පොත් හම්බවෙච්ච ගමන්ම අපි පෙරලුවේ විද්‍යාව පොතේ අගටම තිබුණු ප්‍රජනන පාඩම.දැන් මට අවුරුදු 38ක්….තාමත් ඒ පාඩම මට උගන්නලා නෑ.”

28 හි සුද්දීට පමණක් නොව මෙරට වැඩිහිටි අතිබහුතරයක් ඒ පාඩම තවමත් ඉගෙන ගෙන නැත. සජිත්ගේ සනීපාරක්ෂක තුවා කතාව ජෝක් එකක් වී වේදිකා ගානේ වැලේ වැනෙන්නේ ඒකය. එක් විකට නළුවෙකු කසාද බැඳ අවුරුදු ගාණක් ගිහිල්ලාත් තම බිරිඳගේ ඔසප් වීම‍ යන කරුණ නොදන්නා බවට පාරම් බාන්නේ ඒ නොදැනුම විසින් ඇති කර ඇති මුග්ධ බව නිසාය. ලංකාවේ ඉතා තරුණ වයසින් සිදුවන බොහොමයක් කසාද පිටුපස ඇති රහස, සඳ එලිය මෙන් අචින්ත්‍ය ආදරය නොව පාසල් වයසේදී අහිමි කල අර පාඩම නිසා ඇති වූ කරදරය බව ඔබට පැහැදිලි වනු ඇත. වයස අවුරුදු පහේදී පාසැල තුලට පලමු අඩිය තබනා ‘ළමයා’ වයස අවුරුදු 18දී පිටවන්නේ ‘වැඩිහිටියා’ යන ලේබලය දෝතටත් ඔලුවටත් ගනිමිනි. ඒ වැඩිහිටියාට ලැබෙන අලුත් ලයිශන් දෙකකි. එකක් චන්ද බලයේ ලයිසමයි. අනික කසාද බැඳීමේ ලයිසමයි. මට හිතෙන හැටියට අපේ පාසල් පද්ධතියෙන් පිට කරන මේ අලුත් වැඩිහිටියාට ඒ ලයිසන් දෙක අත දැරීම සඳහා වන දේශපාලන දැනුමවත් ලිංගික අධ්‍යාපන දැනුමවත් කිසිසේත් ලැබී නැත්තේය. අප වටා ඇති මේ අඳුරට ඒවා ප්‍රධාන හේතූන් වන්නේය. ඒ අඳුරට ආවඩන්නන් මහ රොත්තකි. තමන් සතු සිවිල් බලය අවියක් කරගනිමින් අඳුරට ආවඩනා ඒ රොත්තේ බණ අසනා අප වැනි හුදී ජනයාට මම කාලාම සූත්‍රය නැවත නැවත මතක් කරගන්නා ලෙස පවසමි. එසේ මතක් කරගනිමින් එන්න, අපි හතේ පොත කියවා , දැනුමේ මැද්දට ගොඩ වෙමින් අඳුරට ආවඩන්නන්ට අභය දෙමු….

ලිව්වේ මගේ මිත්‍ර දසුන් සිල්වා

චිත්‍ර රැල්ල කොයිබටද


චිත්‍ර නිසා හෙන වලියක් බුකිය පුරාම.

ඔව් වලියක් යන එක සාධාරණයි. මොකද සමහර දේවල් කිසි හෙවිල්ලක් බැලිල්ලක් නැතුව ගොන්නු වගේ කරන්න ගියාම කරන්න යනදේ යහපත් උනත් කරන තැන මත අමු ගොන් වෙන නිසා.

මේ තාප්පවල චිත්‍ර අදින ප්‍රොජෙක්ට් එක හරි කොනෙන් වගේම වැරදි කොනකින් අල්ල ගත්ත දෙපිරිසක් ඉන්නවා.

ඔය චිත්‍ර අදින එකෙක් වත් දන්නවාද ඔය චිත්‍ර අදින්න මූලික හේතුව මොකක්ද කියලා?

නෑ. එකෙක් වත් දන්නේනෑ. රට පුරාම අදින නිසා ලස්සන නිසා අදිනවා මිසක් එකෙක්වත් දන්නේ නෑ ඇයි ඔය වැඩේ පටන් ගත්තේ කියලා.

අතීතයේ නම් පන්සල් වල කෝවිල් වල රාජ මාලිගා වල තමයි චිත්‍ර ඇන්දේ ඒ ඒ තැන්වලදි ශ්‍රද්ධාව, ශක්තිමත් බව සහ තේජස පෙන්වන්න. එහෙම කියලා තැන තැන ඒකාලේ ඇන්දේ නෑ. ඒ තැනට ගැලපෙන දේ තමා ඇන්දේ. ඒවා මේ දැන් වෙන වැඩේ එක්ක පටලා ගන්න එපා. එහෙම උනොත් ජය ශ්‍රී මහා බෝධිය සහ අශ්ථ ඵල බෝධි එක්ක කාක බෝධි සමාන කලා වගේ. දෙකම බෝධි තමයි ඒත් අපි කාක බෝධියට වදින්නේ නෑ.

දැන් මේ තාප්ප වල චිත්‍ර අදින්න පටන් ගත්ත හේතුව නොදන්න අය ගොඩක් ඉන්න නිසා ඒ හේතුවත් දැන ගන්න.

ඉස්සර තාප්පවල එක එක කොම්පැනි වලින් ඇදපු චිත්‍ර ඇරුණාම වෙන චිත්‍ර ඇදලා තිබ්බේ රෝහල් වල, පාසල් වල, පන්සල් වල වගේ තැන්වල. ඒ ඒ තැනට එන අයගේ දැනුවත් වීම පිණිස ගොඩක් ආදර්ශමත් දේවල්.

ඒත් මේ පෝස්ටර් කෙරුවාව නිසා තාප්ප කනු බෝක්කු ජරා වෙලා කැත වෙච්ච නිසා ඒවා නවත්තන්න ක්‍රමයක් විදිහට තමයි මේ චිත්‍ර වැඩේ කරලියට ආවේ.

දැන් අපේ උන් පෝස්ටර් තියන තාප්ප පැත්තක දාලා හොදට තියෙන තාප්ප වල පාට ගාගෙන ගාගෙන යනවා. කමක් නෑ ඒවාගේ උනත් අලවන්න බෑනේ පෝස්ටර් මීට පස්සේ. අනික ලස්සන වෙන එක ගැන කිසිම වරදක් කියන්නත් බෑ.

ඒවගේම අපේ අයට රාවණා, යුධ ජයග්‍රහණය, පෙරහැර ඇරුණාම වෙන දෙයක් ගැන හිතන්නේ නෑ. පොඩ්ඩක් නිර්මාශීලි වෙලා තමන්ගේ ගම, පලාත ප්‍රසිද්ධ දෙයක් ගැන, ජාතික වීරයෝ, ලොව දිනු අපේ මිනිස්සු ගැන අදින්නේ නෑ.

කමක් නෑ. මීට පස්සේ වත් දෙයක් කරන්න කලින් පොඩ්ඩක් හොයලා බලලා කරනදේ හරියට කරමු. නැත්නම් කරනදේත් අපරාදේ නේ.

කොටි කනත්ත සහ මිය ගිය සිංහ පරපුර……


පැතුම් කර්නර් විසින් රචිත යුදබිමක වෙදමහිම කෘතිය ඇසුරෙන් …..

” මුලන්කාවිල් පසුකර පුනරින් දෙසට අප ගිලන්රථයෙන් ගමන් කලේ ඉදිරි ආරක්ෂක වළල්ල ඉදිරියට ගමන් කර තිබූ නිසා අපද ඉදිරි සැරහුම් මධ්‍යස්ථානය සුදුසු තැනක් බලා ඉදිරියට රැගෙන යා යුතු නිසාය. දිනකීපයකට කලින් ඇවිලිනු යුධ භුමිය දැන් නිසොල්මන් වූයේ කොටින් සැලකිය යුතු දුරක් පසු බැස තිබූ හෙයිනි. උපක්‍රමිකව වාසි දායක සීමාවක් තෙක් ඔවුන් හැම විටම පසු බැස ගියේ වඩාත් හොඳින් ප්‍රතිසංවිධානය වී හමුදාවට බිඳ නොහැකි මට්ටමේ ආරක්ෂක වැඩ පිළිවෙලක් සකසා ගැනීමටය.

යම් දුරක් ගියවිට ඉතා අලංකාරව සෑදූ කනත්තක් විය. දර්ශනීය ලෙස තාප්ප ගසා වට කොට, ඇතුලුවීමට යම් ප්‍රමාණයේ තොරණක් සහිතව ගේට්ටුවක් දමා හොඳින් නඩත්තු කරන ලද මේ කනත්ත යුද්ධයෙන් මිය ගිය කොටි සාමාජිකයන්ගේ යැයි එහි රඳවා උන් සෙබලෙකු අපට පැහැදිලි කලේය. ලෝක යුද්ධයෙන් මිය ගිය සොල්දාදුවන්ගේ සිරැරැ වලදමා බොරැල්ල කනත්තේ තනා ඇති කොටස මෙන් එක දිගට පිලිවෙලට යායට මෙහිද මිනී වලවල්ය. ඒවාද හොදින් සිමෙන්තියේන් බැඳ මැද තීන්ත ගා නාම පුවරැ සහිතව තනා තිබුනේය. කොටි මහ විරැවන් වල දැමූ කනත්තු කිහිපයෙන් එකකි මේ.

LTTE සංවිධානය මේ වන විට අවුරැදු 27ක් වයසය. පොඩි එකෙකුට යමක් තේරැම් යන වයස 10,13 ක් පමණ යැයි අනුමාන කලවිට ආසන්නව වයස අවුරැදු 40 දක්වාවත් වූ උතුරැකරයේ වැසියන්ට LTTE සංවිධානය යනු සිය ජාතිය ආගම රකිනු වස් බිහිවී ඇති , තම ජාතිය ආගම විනාශකිරීමට උත්සහ කරන ජාතියකට එරෙහිව සටන් කරනා දේශ ප්‍රේමි සංවිධානය වෙයි.

සිංහලයා කවුරැන්දවත් දැක නැති ඔවුනට සිංහලයා ගැන කියාදෙන්නට ඇත්තේ කොටි සංවිධානය විසින්මය. අප කුඩා කාලය වන විටද කොටි සංවිධානය බිහිවී මෝරා තිබුනෙන් අපටද ඇසුනේ උතුරේ දෙමෙල්ලු , උතුරේ දෙමෙල්ලු ආදි වෛරීය ආමන්ත්‍රණයන්ය. කිසිදා මේ දෙමෙල්ලුන් දැක නොතිබුනත් ඔවුන් කෙරෙහි වෛරයක් අප්‍රසන්න භාවයක් සමාජය තුලින් අප තුල ඇති කෙරැවේය. දෙමෙල්ලුන් කෙරෙහි පහත් අන්දමින් බලන්නත්, දෙමෙල්ලුන් සමඟ ඇයි හොඳයිය නිගරැ කටයුත්තක් ලෙස දැකීමත් සමාජය තුල පිලිගත් සාමාන්‍ය තත්වයක් වූයේය.

මා 2001 වසරේ කොළඹ වෛද්‍ය පීඨයට තේරී පත්වන විට යාපනයේ පාසල් වලින්ද ශිෂ්‍යයන් 6 දෙනෙකු තේරී පත්විය. ඔවුන් හා යාලු මිත්‍රකම් ඇති කරගැනීමට අපහට වැඩි කාලයක් ගතවූයේ ඔවුනට සිංහල බස හැසිරවීම අපහසු වූ නිසාය. කැඩිච්ච ඉංග්‍රීසියෙන් අදහස් හුවමාරැ කරගත්තත් කාලක් ගතවන විට ඔවුන් අප හා බොහෝ කුළුපග මිතුරන් බවට පත්වූයේය. ඔවුන්ගේන් අසා දැනගත් පරිදි යාපනයේ සිටින විට ඔවුනගේ අදහස වී තිබුනේද සිංහලයා යනු දුෂ්ඨ, දෙමල ජාතිය කෙරෙහි වෛරයෙන් පසුවන, ඔවුන් සමූල ඝාතනය කර මේ රටෙන් දෙමල ජාතිය සෝදා හැරීමට මාන බලමින් සිටින ජාතියක් බවයි. එහෙත් සත්‍යය පුද්ගලිකව අත්දකින ලද ඔවුහූ සිය ආකල්පයන් අසත්‍ය ඉගැන්වීම් මත පදනම් වූවා බව ඉක්මනින් පසක් කරගත්⁣තේය.

සිංහලයාද දෙමලාද යුධ සීමාවෙන් වෙන්ව දෙපැත්තට වී එකිනෙකාට වෛරයෙන් මෝරා ගියේය. තමා උපන් භූමි⁣යේ අයිතිය වෙනුවෙන් දෙමල අම්මාගේ දරැවෝ කොටි සංවිධානයට බැඳුනේය. සිය මවුබිම කැබලි කර කොටසක් ඉල්ලන කොටින්ට එරෙහිව සිංහල අම්මාගේ දරැවන් යුධ හමුදාවට බැඳුනේය. මේ දරැවන් දෙදෙනාම මේ රටේ බිහිවී එකම වාතය ආස්වාස ප්‍රස්වාස කර, මේ පොලොවේම හැදෙන බත කා ජීවත් වෙන තරැණයෝය. දෙදෙනාම සිය ජාතිය ආගම වෙනුවෙන් ආයුධය අතට ගත්තේය. දෙදෙනාටම ඇත්තේ එකම දේශප්‍රේමය ය. වෙනසකට වූයේ දෙන්නා දෙපොලේ වීම පමණි. සිය ජාතියට රටක් ඉල්ලා මියගිය කොටි සමාජික සෙබලාද, සිට රටේ ඒකීය භාවය වෙනුවෙන් මියගිය හමුදා සෙබලාද මියගියේ ජාත්‍යාලයෙනි. දේශප්‍රේමයෙනි.

මානූෂීය පසුබිමක සිට බැලීමට සිය මනස සකස්කර ගත හැකි ඕනෑම කෙනෙකුට මෙහි ඇති පොදු සාධකය සොයා ගැනීමට හැකි වනු ඇත්තේය. එය මේ රටේ බිහිවන දෙමලාගේ හෝ සිංහලයාගේ ජාත්‍යාලයයි. දේශප්‍රෙමයයි. එලෙස සිය ජාතිය වෙනුවෙන් දිවිදුන් දෙමල පුත්‍රයාටද සිය ජාතියේ ගෞරවය හිමිවිම සාධාරණය. මුලන්කාවිල් හි තැනූ කනත්ත එම විරැ කොටි සැමරීම වෙනුවෙන්ය.

පරන්තන් මුලතිව් පාරේ අයිනක අප කඳවුරැ ලා සිටියේ විශ්වමඩුවට කිටිටුවෙනි. යම් වැසි බර දිනයක් වූයේන් අවට තෙත බරිතය. මඩය. ඔබමොබ ගිය ට්‍රැක්ටර් ඇදී ගිය පාර , රෝද එරී යාම නිසා කාණුමෙන් වලවල් හෑරී ඇත. සටන් බිම තරමක් නිහඬය.

කලබලයක් නැතිව වැස්සේම ඉදිරි ආරක්ෂක වළල්ලේ සිට සෙමින් ඇදී එන ට්‍රැක්ටරය දිහා මා දෑස් දිගු කර බලා සිටියේය. දින දෙකකට කලින් පැපොල සෑදී සිටියත් ඉදිරි ආරක්ෂක වළල්ලේන් ඉවත් නොවී බෙහෙත් බිබී එහිම රැඳී සිටි මා බලවත් ශාරීරක අපහසුතාවයෙන් පසුවූයේය. ඉදිරි ලාම්පුද දල්වා පැමිණි ට්‍රැක්ටරයේ රියදුරා වැහි කබා ඇඳ සිටියද තෙතබරිත වී සිටියේ එම වැහි කබාය ඔහු ආරක්ෂා කිරීමට ප්‍රමාණවත් නොවූ නිසාය.

ට්‍රැක්ටරය ඇවිත් අප සිටි ස්ථානයෙ නතර වූයේය. එහි තුවාල කරැවන් නොමැති බව තේරැම් ගත් මා මදක් ඉවත්වූයේ පැපොල බෝවීම වලක්වන අටියෙනි.

අප සැරහුම් මධ්‍යස්ථානයේ දකුණු පසින් මිය ගිය සෙබලුන් තබන ස්ථානයට ට්‍රැක්ටරය රිවස් කෙරිණ. කුඩයක් ගත් යුධ හමුදා පොලිසියේ ක්‍රෝප්‍රල් විජේ ට්‍රැක්ටරයට නැග්ගේය. තවෙකෙකුගේ උදව්ද ඇතිව ටේලරයෙන් යමක් එහි බෑවේ මූණ හා නහය පුලුටු කරගෙනය. ඈත් වූ තහඩු දෙකක් අතරින් මෙය බලා සිටි මා ක්‍රමයෙන් එහි ලංවූයේය.

” සර් බොඩි එකක් ගෙනත් තියෙන්නේ. කාඩ් එක දාලා ලෑස්ති කරමු” කෝප්‍රල් විජේ එසේ කියා සිරැර ඉටිකොලය මත දිග හැරීයේය. ආරක්ෂක වළල්ලෙහිදි මියයන සියලුම සෙබලුන්ගේ සිරැරැ මා වෙත ගෙන එයි. ඒවා නීරීක්ෂනය කර තුවාල විස්තර සටහන් කර මරණය සහතික කල යුතුවෙයි. අනතුරැව ඒවා කලු ඉටිකොලයෙන් ඔතා සීල්කර ගුවන් මගීන් අනුරාධපුරයේ පිටත් කරනු ලබයි. එම සිරැරැ කෙලින්ම මල්ශාලාවට යොමුවන අතර මරණ සහතිකය නිකුත් කරන්නේ මා සැපයූ ලියව්ල්ල පාදක කරගෙන ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයේනි.

මා වැස්සේම සිරැරට ලංවූයේ සෙබලෙකු විසින් ඇල්ලු කුඩයකට යටිනි. සිරැරේ පරීක්ෂා කිරීමට යමක් නොවීය. එහි මඩය. පණුවන් ය. හඳුනා ගැනීම සිදුකලේ බෙල්ලේ වූ ටැග් එකෙනි. මීට දින කීපයකට කලින් කොටි සීමාවේ මිය ගොස් තිබූ සෙබලා කොටි විසින් එහිම වල දමා ඇත්තේය. එහෙත් ඉදිරි ආරක්ෂක වළල්ල එම සීමාවෙන් ඔබ්බට තල්ලුවූ බැවින් එතරම් ගැඹුරට වලා දමා නොතිබූ මේ සිරැර අනෙක් සෙබලුන්ට හමුවූයේය.දිරා යමින් තිබූ සිරැර ඔවුන් ගොඩ ගත්තේය.

ට්‍රැක්ටරයෙන් පැමිණි තෙත බරිත සෙබලා මාගේ වික්ෂිප්ත භාවය අවබෝධ කරගත්තේය. ” රට වෙනුවෙන් මැරිච්ච අපේ කොල්ලෙක් සර්. හමුදා අචාර නැතුව, මිනිස්සුන්ගේ ගෞරවය නැතුව නිකම්ම වලලන්න දෙන්න බැ. මිනිය කුණු වෙලා තමයි. හැබැයි කෑල්ලක් හරි අපි ගෙදරට යවනවා. ඒ ගෞරවය ඒ හැමෝම මිනිසුන්ට හිමියි. ජීවිත කාලයටම”

This book is translated to English as ” a Healer in the War Zone”.

යුධ බිමක ඉපිද යුධ බිමක මියයන්න මොහොතකට පෙර…


BBC එවුන්ට පෙන්නන්න, මිනිස්සු අතුරුදන් වෙච්චිහැටි. Azzam Ameen ට කියලා translate කරගන්න කියන්න.

පැතුම් කර්නර් විසින් ලියූ යුදබිමක වෙදමහිම කෘතිය ඇසුරෙන්…

“අප විශ්වමඩුවද පසුකොට පුදුකුඩිඉරුප්පුවට කිට්ටුකර පාර අයිනේම වූ ස්ථානයක ඉදිරි සැරහුම් මධ්‍යස්ථානය අටවා ගත්තේ පුදුකුඩිඉරුප්පු අල්ලන සටන ලඟ ලඟ පත්තු වී තිබූ බැවිනි. සේනාංක 9ක් කොටි තෙරපමින් එල්ටීටීයේ හදවත වටා රැස් කෑවේය.
පුදුකුඩිඉරුප්පුවට තව ඇත්තේ හූ කීපයකි. ඉන් ඔබ්බට නන්දිකඩල් කලපුවය. කලපුවෙන් එගොඩ හීනි බිම් තීරැවකි. එය වෙල්ලමුල්ලිවෛයික්කාලයයි. ලක්ෂ 4ක පමණ මහ සෙනඟක් මේ කුඩා භූමියේ සිරවී ඇත්තේය. ඒ සෙනඟ වට කොටද, අතර සැඟවීද කොටිය. පුභාකරන්ය. චාල්ස් ඇන්තනිය. සුසෙයිය.

ලක්ෂ 4ක සෙනඟක් මෙහි සිරවී කෙසේ සිටියාදැයි සිතා ගැනීම අපහසුය. මූලික අවශ්‍යතාවයන් තියා දිනකට එක් වේලක් කෑමවත් ඔවුනට නොලැබෙන්නට ඇත.

මේ මහා ඛේදවාචකය මැද්දේද දරැවන් බිහිවූයේය. ගැබ කල් පිරුනු පසු යුද්ධය යැයි උහුලා ගෙන සිටිය නොහැක්කේය. එවන් දරැ උපත් කීයක් සිදුවුනිදැයි මා නොදනිමි. එහෙත් ඉතාමත් ස්වභාවික සංසිද්ධියක් වූ එය කුමන හෝ පරිසරයක සිදුවිය හැකිය.

මෙම දුක් ගැහැට හා තාඩන පීඩන ඉහිලිය නොහැකි සිවිල් වැසියන් කොටි බලයෙන් මිදී ආරක්ෂක සේනා සිටින කලාපයට හොරෙන් ඇදුනේ ටික දවසක සිටය. ඒ පැත්තෙන් මේ පැත්තට පැනීම දිවි පරදුවට තබා කරන සූදුවක් වැනි විය. පැන යන සිවිල් වැසියන් හට කොටින් වෙඩි තැබුවේය. එසේ නොකලා නම් සියලු සිවිල් වැසියන් ඔවුන්ගේ පාලනයෙන් මිදි පලා යනු ඇත. ඔවුනගේ එකම ආවරණය නැතිවීමට ඔවුන් ඉඩ දෙන්නේ නැත.

මෙම ආගමනය සිදුවූයේ රාත්‍රියේ ය. කුඩා කණ්ඩායමක් ලෙස රහසේ පිටවන ඔවුන් නන්දිකඩල් කලපුවට බැස වතුරේ ගමන් කර හමුදා ප්‍රදේශයට මෙගොඩ වෙයි. කොටි වෙඩි ප්‍රහාර වැදී සමහරැන් එතනම මිය යයි. තුවාල වෙයි. නමුත් විකල්පයක් සිතා ගැනීමට අපහසුය. ජීවිතය ලන්සු දැමූ ඔවුහු සිය අවසන් හුස්ම පොද දිනනු වස් නන්දි කඩල් තරණය කලෝය.

මෙසේ ආ කණ්ඩායමක කුඩා බිලින්දෙකු තුරැලු කරගත් පියෙක්ද තවත් දරැවෙකු වතුරට ඉහලින් සිටින සේ කරපින්නා ගත් මවක්ද විය. මේ හතර දෙනාගෙන් යුත් ලපටි පවුල දිවි පරදුවට තබා දියට බැස තිබුනේය. එහෙත් යුද්ධය කාරැණික නැත. උණ්ඩයට හදවතක් නැත්තේය. ඔවුනටද වෙඩි ප්‍රහාර එල්ලවූයේ තවත් එක කඳුලු කතාවක් ඉතිහාසයට එක්කරමිනි. මවගේ කරමත වූ දරැවා කෙලින්ම වෙඩි කෑවේය. ඔහුගේ සිරැරවත් ගොඩ බිමට නොආවේය. මව තවමත් නිරැපද්‍රිය. ඊළග උන්ඩය පියාගේ පපුව සිදුරැ කරන් පිටවූයේය. පියා පපුවට තුරැලු කරන් සිටියේ කිරිසප්පයෙකි. සති කීපයකට කලින් වෙල්ලමුල්ලිවෛයික්කාලයයෙහිම ඉපදුනු මේ කිරිසප්පයාගේද පුංචි පපු කුහරය සිදුරැ කරන් උන්ඩය පිටවී ගියේය. දරැවා මව අතට දී පියාද වැඩිමහල් දරැවාද නන්දිකඩල් දියේ සැඟවී ගියේය. මව තවමත් කායිකවද මානසිකවද ශක්තිමත් ය. පපුව සිදුරැවුවද පණ රැකි ඇති බලාපොරොත්තුව ඇය රැකිය යුතුය. වෙඩි වරැසාව ඇයගේ අධිෂ්ඨානයට වඩා දුර්වල වූයේය. ඇය මෙගොඩ දැක්කේය.

ඊළඟ මිනිත්තු කීපය ඇතුලත ඇයද දරැවාද මා ඉදිරියේය.

දරැවා යන්තමට ඔලුව උස්සන වයසේය. යන්තම් මාස දෙකක් හෝ තුනක් වන්නට ඇත. වෙඩි උන්ඩය දකුණු පෙනහල්ලට මැදට ටිකක් උඩින් වැදි ඇතුලුව පිටව ගොසිනී. අක්මාවට ඉහලින් ඇති මේ ප්‍රදේශයේදී තුවාල වන්නේ පෙනහල්ල පමනි. අධික රැධිර වහනයක් සිදුවීමට අවස්ථාවක් නැත. ඔහුට වැටෙන පුංචි හුස්මෙන් භාගයක් පුපුරපු බැලුමකින් හුලං පිටවෙනවාක් මෙන් තුවාල සිදුරැ වලින් පිටවූයේ සද්දයද සමඟිනි. හදවත කම්පා විය. මොහොතක් ගල්වී සිටියෙමි. නමුත් කාලයක් නැත. මේ බිළිඳු ජීවිතය රැකිය යුතුය. මට පුලුවන්. එක සිතට එහෙම සිතුවෙමි.

මේ වැනි අවස්ථාවක ප්‍රතිකාර කිරීමේදී තුවාල දෙක මසා සීල් කර පපුකුහරයට බටයක් දමා underwater seal එකක් සෑදිය යුතුය. මෙවැනි බට දවසකට කීපයක් දමන නමුත් වැඩිහිටියන්ට දමන ප්‍රමාණයේ බට කිරිසප්පයෙකුට දැමිය නොහැක්කේය.

වැඩිහිටියෙකුකේ උරස්කටු දෙකක් අතරින් ඇඟිල්ලක් පමන වූ බටය උරස් කුහරයට යොමු කිරීම ඒ දවස් වල විනාඩියකට අඩුකාලයකින් කල හැකි සුලු සැත්කමකි. එහෙත් මේ දරැවා…..

බටයක් සොයා ගත යුතුය. මනස සංවර කරගතිමි. මොහොතක් දෙනෙත පියා ගතිමි. සිතුවෙමි. නූවණ පහල වූයේය. මුත්‍රා බැගයක් ගතිමි. එහි බටය කපා අවශ්‍ය දිගට සූදානම් කලෙමි. සේලයින් බෝතලයක් කපා එය රැඳවීමට මෝටාර් උන්ඩ පෙට්ටියක ලෑලි යොදන් ස්ටෑන්ඩ් එකක් සෑදුවෙම්. සෙමින් කුඩා පපුකුහරය විවෘත කර මුත්‍රා බෑගයේ බටය ඇතුල්කර තුවාලද මසා නිමකර පපුව සීල් කලෙමි. බටයේ අනිත් කොන සේලයින් බොතලයට ඔබා underwater seal කලෙමි. වැඩේ හරිය. හුස්ම එලියට ලීක් වීම නතර විය. බටයෙන් කෙලවරක් නැතුව බුබුලු පිටවී යයි. දරැවාට පහසුය. ඉක්මනින් මවගේ පපුවට තුරැලු වී කිරි ⁣බී නින්දට වැ⁣ටුනේය. දින ගනන් බඩ ගින්නේ සිටියත් ඇයගේ දෙතන හිස් නොවීය.

මම අප සතුවූ CDMA දුරකතනය හරහා මා හට ලමා ශල්‍ය වෛද්‍ය විද්‍යාව ඉගැන්වු වෛද්‍ය මලික් සමරවික්‍රමයන් ඇමතුවෙමි. “සර් මම ලයින් එකේ ඉඳං කතා කරන්නේ. මේ පැතුම්. හදිසියි. පොඩි එකෙකුට ලේ දෙන්න තියෙනවා. ප්‍රමානය කොච්චරද?” සර්ගේ උපදෙස් පිට සේලයින්ද, රැධිර පාරවිල්‍යනයද ලබා දුන්නෙමි.
“කොප්‍රල් විජේ , චොපර් එකක් ගෙන්නන්න. අපි මෙයා වව්නියා යවමු” විජේට කියු මම දරැවා ගිලන් රථයට ගොඩ කෙ⁣රැවේ හෙලි පෑඩ් එක දෙසට යෑවීමටය. විනාඩි 40 කින් පැමිණි බෙල් 212 යානය දරැවා රැගෙන පියෑඹුවේය.

මම ඇඳ සිටින්නේ කොටකලිසමක් පමනි. නින්දේ සිට අවදිවී පැමිනි ආකාරයෙන් තවමත් සිටින බව තේරැනේ සියල්ල අවසානයේය.

දරැවා වවුනියාවටද ඉන් අනතුරැව කොළඹ ලමා රෝහලටද මාරැ වී තිබින. දැන් ඔහුගේ වෛද්‍ය වරයා මලික් සමරසිංහ මහතාමය. දෛවය තව ගැලපීමක් මතකයට එක් කලේය.

ඌ ජීවත් වෙයි…. මට විස්වාසය….”

පෑඩ් ගැන


ඔසප් වීම් ගැන පෑඩ් ගැන ගැහැණුන්ට අපහාසාත්මක ලෙස කතා කරන උන් මව්කුසකින් ආපු එවුන් වෙන්න බෑ. ප්‍රතිපත්තියට අකමැති නම් සජිත්ට බැනපල්ලා, ඒක දේශපාලනිකව විවේචනය කරපල්ලා. UNP එක පට්ට ගහපල්ලා.

අම්මලට, තමන්ගේ දුවලට, තමන්ගේ ගෑණිට අපහාස වෙන විදියේ කතා කියලා සමාජය කිළිටි කරන්න එපා.

උඹලා ඡන්දේ කාලෙට විතරයි පාක්ෂිකයෝ. ඒ නිසා පාක්ෂිකයෙක් විදියට විතරක් නෙවෙයි පුරවැසියෙක් , පුතෙක්, තාත්තෙක්, සහෝදරයෙක්, අඩුම ගාණේ යාළුවෙක් විදියටත් හැසිරියල්ලා.

ඉරිච්ච පාංකඩ රෙදි හෝද හෝද හැංගි හැංගි අඳින වේදනාවෙන් ඉන්න ගෑණියෙක් දැක්කොත් උන්ව තේරුම් ගන්න තරම් උඹලට සංවේදී භාවයක් තිබ්බ නම් ඔහොම කියන්නෙ නෑ.

පාක්ෂිකයෙක් වෙයන් සහාසිකයෙක් නොවී…

© පැතුම්.

නොබෙල් සාම ත්‍යාගය දිනූ ඉතියෝපියාවේ ’නෙල්සන් මැන්ඩෙලා’- ’අගමැති අබී’ අපට කියන කතාව


ඉතියෝපියානු අගමැති අබී අහ්මද් (Abiy Ahmed) විසින් 2019 නොබෙල් සාම ත්‍යාගය දිනාගැනීම පුවත් මවා තිබේ. ඔහු ඒ සා විශාල ගෞරවයකට පාත්‍ර වීමට තරම් ඔහු කළ මෙහෙවර කුමක්දැයි ලෝකය දැන් අසයි. මේ ඒ ගැන කෙටි සටහනකි.

අබී අහ්මද්, සිය රට වන ඉතියෝපියාව, අසල්වැසි එරිත්‍රියාව සමග පැටලී තිබූ යුද්ධය සදහටම නවතා දැමුවේය. ආයුධ බලයෙන් නොවේ. සාමයේ බලයෙනි.

ඉතියෝපියාව සහ එරිත්‍රියාව අතර දරුණුතම යුධ සටන් පැවතුණේ 1998-2000 දෙවසර තුළ ය. එය දේශසීමා යුද්ධයකි. මිනිස්සු දස දහස් ගණනක් එයින් මිය ගියහ. ලක්ෂ ගණනක් අභ්‍යන්තර වශයෙන් අවතැන් වූහ.

මේ කාලයේදී මේ රටවල් දෙකම අති දුප්පත් ය. යුද්ධය විසින් දෙරටේම ආර්ථිකය තවදුරටත් අඩපණ කර දැමිණි. එය සංවර්ධනයට විලංගු දැමුවේය. දෙරටේම සිටියෝ දේශප්‍රේමිත්වයෙන් ඔද වැඩී ගිය යුධ කාමියෝ ය. ඔවුන්ට යුද්ධය ජය ගැනීමකින් තොර සාමයක් ගැන සිතන්නට හැකි වුණේ නැත.

වසර 2000 දී යුද්ධය නාමික වශයෙන් අවසන් වුවද ‘යුධ මුක්ත කලාප‘ හුදෙක් නමට පමණක් විය. ඒවායේ දකින දකින තැන සිටියෝ සොල්දාදුවෝ ය. කොල පාට පැල්ලම් ඇති නිල ඇඳුම්ධාරියෝ ය.

වසර 18කට පසු තත්වය වෙනස් විය. 2018 අප්‍රේල් මාසයේ අබී අහ්මද් ඉතියෝපියාවේ නව අගමැති බවට පත්විය.

ඔහු එරිත්‍රියානු නායකයන් සමග සිනාමුසු මුහුණින් සහ ප්‍රසන්න කමින් යුතුව කතා බස් කළේය. යුද්ධයෙන් කිසිවෙක් නොදිනන බව පැවසුවේය. ඔහුගේ මාවත වූයේ සාමයේ මාවතයි. ඔහු නිත්‍ය ලෙසම එරිත්‍රියාවට සාමයේ දෑත දිගු කළේය.

දශක ගණනක යුද්ධය නිම විය. ඉතියෝපියාවෙන් අලුත් මැන්ඩෙලා කෙනෙක් බිහිවෙමින් සිටියේය.

‘ජාතිය‘ නොව ‘රට‘ සුවපත් කළ නායකයා
ඔහු ඉපදී සිටියේ මුස්ලිම් පියෙකු සහ ක්‍රිස්තියානි මවකට දාව ය.

ඔහු පැවතගෙන ආවේ ඉතියෝපියාවේ වාර්ගික ජන කණ්ඩායමක් වන ඔරොමෝවරුන්ගෙනි. ඔරෝමෝෙවරයෙක් ඉතියෝපියාව පාලනය කරන්නේ ඉතිහාසයේ පළමු වතාවට ය. එසේ තිබියදීත් ඔහුට රට තුළ වර්ගවාදය හෝ ජාතිවාදය ඇවිස්සීමට අවශ්‍ය වුණේ නැත. ඔහුගේ ජාතිය ඉස්මතු කරමින් ඔහුගේ බලයෙන් අයුතු වාසි ගන්නට තැත් කළ ඊනියා දේශප්‍රේමියෝ මේ නැගෙනහිර අප්‍රිකානු දේශය තුළ අති බහුලව සිටියහ. රට පුරා ඔහුට විරුද්ධව උද්ඝෝෂණ හටගත් සමයක් ද තිබුණේය. නමුත් අබී ඒවා පරාජය කළේය.

ඔහුගේ ඉලක්කය වුණේ ‘ජාතිය සුවපත්කිරීම‘ නොව ‘රට සුවපත් කිරීම‘ යි.

ඔහු දේශපාලන සිරකරුවන් දස දහස් සංඛ්‍යාවක් සිරගෙවල්වලින් මුදා හැරියේය. නිදහසේ සතුට ඔවුන්ට ද හිමි බව ඒත්තු ගැන්වූයේය. පළි ගැනීමෙන් වැළකී සිටින ලෙසට සිය ආරක්ෂක අංශවලට හැම විටම උපදෙස් දුන්නේය.

අවසානයේ විසම්මුතිකවාදීන් ද මාධ්‍යවේදීන්ද යුග ගණන් රඳවා වධ දුන් අපකීර්තිමත් අඩිස් අබාබා බන්ධනාගාරය අබී වසා දැමුවේය.

ඒ අතරම, යුද්ධය අවසන් කිරීමේ ජය පැන් බොන්නට රටේ මහජන මුදල් කාබාසීනියා කිරීමෙන් ඔහු වැළකී සිටියේය. ඔහු නිත්‍ය ලෙසම රටේ ආර්ථික සංවර්ධනය වෙනුවෙන් ප්‍රතිසංස්කරණ ගෙන ආවේය. සිදු කෙරෙමින් තිබුණු සංවර්ධන වැඩකටයුතු සඳහා එකිනෙකාට ඇඟිල්ල දිගු කරනු වෙනුවට ඒ සංවර්ධන කටයුතු ඉතා ඉක්මනින් අවසන් කිරීමට අවශ්‍ය ප්‍රතිපාදන සපයන්නට විය.

මේ අතරේ වසර 41කට පසු ඉතියෝපියානු ගුවන් යානාවක් සෝමාලියාවේ මොඩිෂු ගුවන් තොටුපොළට ගොඩ බැස්සේය. රතු මුහුද ආශ්‍රිතව පිහිටා ඇති ගල්ෆ් අරාබි රටවල්ද, අප්‍රිකානු තුඩුවේ සාමාජිකයන් ද කොන්දේසි විරහිතව ඉතියෝපියාව දෙස විමසිලිමත් වූහ.

කාන්තාවන්ට සම තැන

ඒ අතරේම, ස්ත්‍රී පුරුෂ සමාජභාවී සමානාත්මතාවය (Gender Equality) ගැන මහ ඉහළින් කතා කරන බටහිර රටවල් පවා පුදුමයෙන් නිරුත්තර කරන දෙයක් ද ඔහු කළේය.

මුලින්ම ඔහු ඉතියෝපියානු කැබිනට් මණ්ඩලය 20 දෙනෙකුට සීමා කළේය. ඉන්පසු එයින් 50%ක නියෝජනයක් කාන්තාවන් වෙත ලබා දුන්නේය! අප්‍රිකානුවන්ට කාපිරියන් කියන්නට ඉතා කැමති ලෝකයේ ශිෂ්ට යැයි කියන රටවලට පවා මෙවැනි දෙයක් ගැන තවම සිතාගන්නටවත් නොහැක!

ඉතියෝපියානු පාර්ලිමේන්තුවේ ප්‍රථම වතාවට කාන්තාවක වූ සහේල්-වර්ක් සෙව්දේ පාර්ලිමේන්තු සභාපතිනිය බවට පත්වූවාය. රටේ පළමු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ අගවිනිසුරුවරිය බවට සීසා අෂෙනාෆි පත් කළේය. අගමැති අබී සිටින තාක් කල් ඇයට පාර්ලිමේන්තුව ඉදිරියේ ගර්හාවට ලක්ව දෝෂාභියෝගයකින් ගෙදර යන්නට සිදු නොවනු ඇත!

ඔහු, රාජ්‍යය තවදුරටත් ප්‍රජාතන්ත්‍රීකරණය කළේය.

අවසානයේ නොබෙල් කමිටුව මේ අති මහත් ගෞරවය ඔහුට පුද දෙමින් කීවේ කුමක්ද? ‘‘සාමය අත්පත් කර ගැනීම, අන්තර්ජාතික සහයෝගිතාවය ලබාගැනීම සහ අසල්වැසි එරිත්‍රියාව සමග පැවති දේශසීමා අරගලය විසඳාගැනීමට කළ තීරණාත්මක මුලපිරීම හේතුවෙන්‘ මේ ගෞරවය පුද දෙන බවයි.

විමසිල්ලෙන් සිටින්න. ආසියාවට මෙන්ම අප්‍රිකාවට ද පොදු මජර දේශපාලන කුමන්ත්‍රණ විසින් මේ මිනිසා විනාශ නොවුණහොත්, ඉදිරි අවුරුදු 5 තුළ ඉතියෝපියාව අප්‍රිකාවේ සමෘද්ධිමත්ම දේශය බවට පත්වනු ඇත. එවිට ලාංකිකයන් වන අපට, ‘ඉතියෝපියාව වගේ‘ යන උපමාව යොදන්නට ඉතියෝපියාව නොවන වෙනත් රටක් සොයාගන්නට සිදුවනවා ඇත. ඇතැම් විට ඒ වෙනත් රට, අබී වැනි ජන නායකයන් බිහි වන්නට පිනක් නැති ඉන්දු සයුරේ කඳුළු බිංදුවමද විය හැකිය.

– ක්‍රිෂාන්ති රාජපක්ෂ

වයස 40න් පසු හැමෝටම වැදගත් පාඩමක්..


(1) ගෙදරින් පිටත්වීමට පෙර… ඇඳන් ඉන්නේ ටීෂර්ට් එකේ නිවැරදි පැත්ත දැයි බලන්න
(2) කලිසමේ සිප්එක දිහා බලන්න 😛
(3) ගෙදරින් පිටත්වනවිට පර්ස් එක ෆෝන් එක ගත්තා දැයි බලන්න
(4) ගෙදර එන්නට පෙර පර්ස් එක ෆෝන් එක තිබේදැයි බලන්න
(5) ගෙදර ආපසු ඔයදෙක තියන්නට නිශ්චිත තැනක් හදාගන්න
(6) ATM එකෙන් කාඩ්එක ගත්තාදැයි බලන්න
(7) උදන්ම කරන්නට ඇති වැඩ ලැයිස්තුව ලියාගන්න (මම දිනපතාම කරන වැඩකි )
(8) ටවුමට ගිය පසු නෝනා බාරදුන්නු අනිවාර්ය රාජකාරි සියල්ලම කරාදැයි ලැයිස්තුව පිරික්සන්න
(9) 70ට වැඩිනම් තමන් ආසා කෑම බීම ඕනෑම එකක් පොඩි පාලනයක් ඇතුව කන්න
(10) තමන්ට ඇති දේපල තමන් මියගිය පසුව පමණක් අයිති වන ලෙස ළමයින්ට සාධාරණව බෙදා දෙන්න
(11) තමන් ඉතිරි කර ඇති මුදල්සියල්ලම දරුවන්ගේ වැඩ වලට වියදම් නොකරන්න (ඉතාම වැදගත්)
(12) ලොකු TV එකක් අරං තමන් කැමති දෙස් විදෙස් චිත්‍රපටි බලන්න, සංගීතයට සවන් දෙන්න පොත් කියවන්න. (ඩිප්රෙෂන් ලොවෙත් හැදෙන්නේ නැත, තනිකමක් දැනෙන්නෙත් නැත)
(13) හැකි තරම් පැරණි මිතුරන් හමුවන්න. ඔවුන්ගේ ප්‍රශ්ණ වලට ඇහුන්කම් දෙන්න
(14) දිනපතා ඇවිදින්න
(15) බයිසිකලයක් ගන්න කෙටි දුරවල් බයිසිකලයෙන් යන්න. එය (ඔබේ නම්බුවට බාධාවක් නොවේ)
(16) පාන්පිටි ආහාර ඔබට තහනම්ය. පාන්,බත් කොත්තු, පරාටා, ගෝදම්ඹරොටි, රෝල්ස්, මාළුපාන්, පේස්ට්‍රි,කේක්,අයිස්ක්‍රීම්, පැණිරස කැවිලි ජාති, කිඹුලා බනිස් කෑමෙන් සම්පූර්ණ යෙන්ම වැළකෙන්න. සීනි යනු භයානක වස වර්ගයකි. පාන්පිටි, බත් සහ අධික සීනිභාවිතය හෘද රෝග වලට මූලික හේතුවකි. බිත්තර, බේකන්, බටර් ඔබට කිසිසේත්ම අගුණ නැත. ඒවා නිසා කොලෙස්ටරෝල් හැදෙන්නේ නැත (නවතම පර්යේෂණ අනුව). ඒවා දිනපතා රසවිඳින්න. බිත්තර දැන් සැලකෙන්නේ සුපිරි ආහාරයක් වශයෙනි දිනපතා උදේට දෙකක් කෑවත් වරදක් නැත. මාගරීන් කන්න එපා.
(17) දවල් කෑමවේල සම්පූර්ණ යෙන්ම මග හරින්න. දවසෙම කොම්පියුටරෙයි ෆෝන් එකෙයි ලැගලා ඉන්න එකෙකුට බත් පිඟන් තුනක් හොඳටෝම වැඩිය. බඩ නෙරා එන්නේ ඒකය. බර වැඩ නොකරන කෙනෙකුට දිනකට කෑමවේල් දෙකක් හොඳටම ප්‍රමාණවත්ය. දවල්ට කෙසෙල් ගෙඩි දෙකක් හෝ තමන් කැමති පළතුරක් කන්න (පීප්ප වැනි බඩගෙඩියන්ට විශේෂයි). කෑම වේලේ ඇති බත්ප්‍රමාණය අඩුකර එළවළු,මාළු ප්‍රමාණය, වැඩිකරන්න. මෙසේකලොත් බඩගෙඩිය බලන් ඉද්දී අඩුවනු ඇත.
(18) ලෙඩ රෝග තිබේනම් ඒගැන අන්තර් ජාලයේ ඇති නවතම කරුණු පිරික්සා බලන්න. බොහොමයක් ලංකාවේ චැනල් මුදලාලිලාට තම දැනුම අප්ඩේට් කරගැනීමට වෙලාවක් නැත. ඔව්හු වට්ටෝරු වෙද්දුය. ඔවුන් නියම කරන බෙහෙත්ගැන අන්තර්ජාලයේ විමසීමක් නොකර එක දිගට නොගන්න. ඔව්හු බෙහෙත් වල භයානක අතුරු ප්‍රථිපල ගැන ඔබට කිසිවක් කියන්නේනැත.
(21) තමන්ට විසඳීමට බැරි ප්‍රශ්ණ ගැන සිතමින් ලත නොවන්න. ගුප්තශාස්ත්‍ර පකීර්ලාට ඒවා විසඳාදිය නොහැකිය. ඒවා කාලය විසින් විසඳනු ඇත.
(22) දිනපතා මල්ටි විටමින්, ෆිෂ්ඔයිල් කැප්සියුල් එකක්, ඇස්පිරින් පෙති බාගයක් ගන්න (වයසට යනවිට ආහාර වල ඇති විටමින් ශරීරයට උරාගැනීම අඩුවෙයි)
(23) මාසෙකට අඩුම තරමින් දිනක් දෙකක් උපවාසයේ යෙදෙන්න (ශරීරයේ තැන්පත්වී ඇති මේදය දහණය වීම සඳහා intermittent fasting )
(24) රෑට මත්පැන් ඉතාම ස්වල්පයක් හෝ වයින් ටිකක් බොන්න. සුව නින්දක් ලැබෙනු ඇත (කණපැලෙන්න බොන්න එපා යකෝ).
25) දුම්බීමෙන් වලකින්න
(26) තමන්ගේ වැඩිහිටි දරුවන්ගේ වැඩවලට අනවශ්‍ය ලෙස මැදිහත් නොවන්න.
(27) මුණුපුරු මිණිපිරියන් සමග හැකිතරම් කාලයගතකරන්න. ඔබගේ ජීවන අත්දැකීම් ඔවුන්ට කියන්න. ඔවුන්ට ඒවායින් පාඩම් ඉගෙනගන්න කියන්න. ඔබේ දැණුම ගුරුමුෂ්ඨි ඔවුන්ට දෙන්න.. මේ සමාජයේ ඇති විෂඝෝර වනසතුන් වැනි මිනිසුන්ගෙන් බේරී ජීවත්වන අන්දම ඔවුන්ට කියාදෙන්න
(28) කිසිම කෙනෙකුට ණයට මුදල් නොදෙන්න. දේපල උගසට තබා බැංකුවලින් විශාල ණය ගෙන අවදානම් ආයෝජන නොකරන්න. එසේ කළහොත් අන්තිමට ඉන්නවෙන්නේ කොට්ටම්බා ගසක් යටය.
(29) වැඩකට නැති සමිති සමාගම් වලින් ඉවත්වන්න. ඉතාම සීමිත යහළුවන් නෑයින් කිහිපදෙනෙක් පමණක් ලඟින් ආශ්‍රය කරන්න. වැඩකට නැති හාල්පාරුවන් කපාහරින්න
(30)ආගමික අන්ධ බැතිමතුන් බුකියේ දේශපාලණ බයියන් සමග දීර්ඝ වාද වලට නොපැටලෙන්න. එල්ලී එල්ලී එනවිට අන්ෆ්රෙන්ඩ් කරන්න
(31) කිසිම දවසක නොගිය තැන් සහ අතීත මතක සැමරුම් ඇති තැන් බලන්නට යන්න. මුදල් යහමින් තිබේ නම් මේ යක්ෂ දූපතෙන් එලියට ගොස් සංචාරය කරමින් ජීවිතයේ ඉතිරි කොටස රස විඳින්න
## Some People Are Born Old ##
Dr. Sarath wimalasurya -(උපුටා ගැනීමකි )