බිග් මැච් පෙරඩ් ඕනමද?


බං බිග් මැච් වලට පෙරඩ් ගිහින් වියදම් කරන සල්ලි දැක්කාම මට නිකන් හිතුනේ ඉස්කෝලෙන් ඉගෙන ගෙන ඉහලටම ගිය උන් ඔය පෙරඩ් වල කාලෙ කන්න එන්නේ නෑ උන් එන්නේ කෙලින්ම මැච් එක බලන්න.

පෙරඩ් වලට ලොකු පොශ් වාහන ඇත්තටම අයිති උන් එන්නෙ ආදිශිෂ්‍ය සංගමේ උන්ගේ වදේට. අනිත් වාහන ඔක්කොම රෙන්ට් එකට අරන් එන්නේ.

දැන් අලුත්ම කෙරුවාව අර තොරන් බං පෙරඩ් එකට අරන් එන එක. ඔයයන පෙරඩ් එකට කොච්චර සල්ලියක් නාස්ති කරලා බලා පොරොත්තු වෙන්නේ ඉස්කෝලේ නම බබලවන එක කියලා හිතාගෙන හිටියාට ඔය කෙටිකාලීන ප්‍රසිද්ධියට අපරාදේ වෙන මහන්සිය සහ රටේ මිනිස්සුන්ට කරන පාඩුව කාලය සහ ශ්‍රමය අතින්.

ඔය ඉස්කෝල වලට කොච්චර එනවද ආර්ථිකව දුප්පත් ලමයි. අන්න උන්ට ඔය වියදම් කරන සල්ලි වලින් උදව් කලානම් උන් ඉහලට ඉගෙන ගෙන ඉස්කෝලෙ නම තවත් බබලවයි ලොකු කාලයක්.

ඒක මේ දවසක් පාරේ බාල් නැටුවා කියලා. කොල්ලෝ පොන්නයෝ වගේ ඇදගෙන පෝස්ටර් උස්සන් පාරේ යන කෙල්ලොන්ටයි ගෑනුන්ටයි කුණුහරුප කියාගෙන කෙල්ලන්ගේ ඉස්කෝලවලට පැනල අලාභ හානි කරලා පාරෙ යන මිනිස්සුන්ගේ කාලය කාලා දාලා කරන විනාසෙට වඩා කොච්චර උතුම්ද?

ඔය පෙරඩ් කරන මගේ ඉස්කෝලේ ඇතුළු හැම පෙරඩ් යන ඉස්කෝලයකටම කියන්නේ. පෙරඩ් යන්න කලින් ඉස්කෝලේ අඩුපාඩු ටික හදාගෙන පුළුවන් නම් අවුරුද්දකට සැරයක් ඉස්කෝලෙ ලමයින්ගේ දෙමව්පියන් ආදිශිෂ්‍ය සංගමය එකතු වෙලා ලමයින්ගේ කලා හැකියාවන්, නව නිපැයුම් පෙන්නන්න හොද ප්‍රදර්ශනයක් සංවිධානය කරලා අනිත් මිනිස්සුන්ට රටට ඔයාගේ ඉස්කෝලේ ලමයින්ගේ දක්ෂතා පෙන්නන්න ඉඩක් දෙන්න.ලාබ ප්‍රසිද්ධියට වඩා ගොඩාක් වටිනව ඒක.

රෝහණ කේ අමරකෝන්

Advertisements

තරුණ පරපුර කරන්න ඕනි රටට ඕනි හරිදේ


පාට වලට බදිලා වෙන එකෙක් වෙනුවෙන් මරාගන්න එක වෙනුවට තරුණ පරපුර කරන්න ඕනි රටට ඕනි හරිදේ වෙනුවෙන් තමන්ගේ අනාගතය රටේ දියුණුව වෙනුවෙන් කරන වැඩ වලට එකතු වෙන එක, එහෙම වැඩ දේශපාලකයෝ කරනකන් බලන් ඉන්නේ නැතුව අපි අපිම සංවිධානය වෙලා පටන් ගන්න එක. අපේ අනාගතය වෙනුවෙන් මහන්සි වෙන එක.

දැන් නිදහස ලබලා අවුරුදු 71ක් අපි ඔක්කොම බලන් හිටියා පාලකයො රට හදනකන්. එහෙම එකක් උනේ නෑනේ. පාලකයො රට හැදුවෙත් නෑ රට හදන්නෙත් නෑ මේ කපේට උන් හැදෙනවා මිසක්.

දැන් අපි රට හදන වැඩේ අපේ අතට ගන්න ඕනි. එතකොට පාලනය කරන උන්ට අපිට උදව් කරනවා හැර වෙන විකල්පයක් නෑ. අන්න ඒ වෙනසයි අපිට ඕනි. වට පිට බැලුවානම් ඕන කෙනෙක්ට පේනවා දැන් කොල්ලො කෙල්ලො අවුරුද්දක දෙකක වගේ ඉදලා රට වෙනුවෙන් මාර වැඩ කොටසක් කරනවා.

ගස් හිටවනවා
දුශ්කර පාසල් හදනවා
රෝහල් නවීකරණය කරනවා
දුප්පත් සිසුන්ට උපකාර කරනවා
කසළ පිරිසිදු කරනවා
ලේ සහ අවයව දන්දෙනවා
අසරණ රෝගීන්ට පිහිට වෙනවා
පන්සල් පල්ලි කෝවිල් නවීකරණය කරනවා
පරිසරය ලස්සනට තියාගන්න බලනවා
ප්ලස්ටික් පොලීතීන් වලින් බැහැර වෙනවා

ඒ වෙනස ඉස්සරහට ගෙනියන තරුණ නායකයෝ එයාලගේ දක්ශතා බලලා දේශපාලනයට එනවනම් උන් මොන පක්ෂයකින් ආවත් රට හදයි

සිංහරාජ ලෝක උරුම වනාන්තරය දෙකඩ කරමින් මාර්ග ඉදිකර සිංහරාජය වාණිජකරණය කිරීම


සිංහරාජ ලෝක උරුම වනාන්තරය දෙකඩ කරමින් මාර්ග ඉදිකර සිංහරාජය ” වාණිජකරණය ” කිරීමේ ලෝක බැංකු සහ රාජ්‍ය /ව්‍යාපාරික සැලසුමෙන් සිංහරාජයට සහ පොදුවේ මෙරට ජාතික උරුමයට වන හානිය ගැන අමුතුවෙන් කිව යුතු නොවේ. නොඉඳුල් සිංහරාජයේ පානීය ජල සම්පතේ සිට සිංහරාජයටම ආවේණික වූ ජාන සම්පත් මංකොල්ලයට මේ වාණිජකරණය ඔස්සේ මග විවර කර දෙමින් ඇත.

මීට පෙරත්, 2011 වර්ෂයේදී සූරියකන්දේ සිට ඉලුම්ඹකන්ද දක්වා සිංහරාජ අඩවිය හරහා පාරක් කැපීමට ගියේ සිංහරාජ වනාන්තර ජාලයට එකතු කර ගැනීමට ඇති හඳපාන් ඇල්ල වනාන්තරය සිංහරාජ ජාතික උරුම වනභූමයෙන් (NHWA) වෙන් කරමිනි. එහෙත් පරිසර ක්‍රියාකාරීන්ගේ සහ මහජන විරෝධය නිසා ඒ අපරාධය වැලැක්වීමට එදා හැකි විය. වර්ෂ 2011 සැප්තැම්බර් 15 වන දින එම පාර ඉදිකිරීම රජය විසින් අවලංගු කර දමන ලදි.

මේ වන විට ලෝක බැංකු ආධාර ඇතිව කෙරෙන ESCAMP ව්‍යාපෘතිය යටතේ කුඩව ප්‍රදේශයේ සිංහරාජ පිවිසුම ආශ්‍රිතව මාර්ගය පුළුල් කරමින් පවතින්නේ සංවේදී වනාන්තරයට හානි කරමිනි. වර්ෂ 1972 – 1977 අතර වූ කාලයේ සිංහරාජය තුල හෙක්ටයාර 2025 ක මහා පරිමාණ දැව භෙලීම නිසා මෙම වනාන්තර කොටස දැඩි හායනයකට ( Forest degradation ) ලක්ව ඇති අතර ද්විතියික වනාන්තර වැස්මකින් යුක්ත වේ. ඉහත කී මහා දැව හෙලීම සදහා බුල්ඩෝසර ඇතුළු බර වාහන යොදා ගැනුන අතර රත්නපුර දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ කලවාන දෙසින් සිංහරාජය තුලට පාරක් කපන ලදි . පසුව මේ කපා හෙලන සුවිසල් ගස් වල කදන් ප්‍රවාහනයට අලි ඇතුන් සහ විශාල ටිපර් රථ භාවිතා කරනවා. මේ නිසා ප්‍රධාන පාරට අමතරව එම පාර දෙපැත්තෙන්ම කැලය තුලට තවත් මාර්ග ගනනාවක් හැදෙනවා. මේ විනාශකාරී ක්‍රියාවලිය නිසා සිංහරාජයේ අති විශාල ප්‍රදේශයක වනාන්තරයට හානි සිදු වෙනවා. මහත් පරිශ්‍රමයකින් වර්ෂ 1978 දී සිංහරාජය මිනිසා සහ ජෛව ගෝලය රක්ෂිතයක් MAB Reserve බවට පත් කරන අතර Unesco ලෝක උරුමයක් බවට පත් වෙන්නේ 1989 වර්ෂයේදී.

පසු කාලීනව සිංහරාජයේ කුඩව පිවිසුම සහ එතැන සිට වනාන්තරය තුලට ඇති මුලාවැල්ල සහ සිංහගල සංචාරක මග ලෙස අද දක්වා භාවිතයට ගන්නේ එදා එලෙස දැව ව්‍යාපෘතියට යොදාගත් මාර්ගය යි .සැබෑ වශයෙන්ම සිංහරාජය සංරක්ෂණය කරන්නේ නම් කල යුත්තේ මේ හායනයට ලක්ව ඇති වනාන්තර කොටස විද්‍යාත්මකව ප්‍රතිස්ථාපනය ( Forest restoration and rehabilitation ) කිරීම මිස හායනය වී ඇති වනාන්තරයට සහ ජෛව ප්‍රජාවට තවත් හානි කරමින් මාර්ග තැනීම නොවේ

ESCAMP යනු Ecosystem Conservation and Management Project යන්නයි. ප්‍රථමයෙන්ම පැහැදිලි කරන්න අවශ්‍යයි මේ ESCAMP ව්‍යාපෘතියේ යම් සාධනීය පියවර තිබුණත් එවායේ ආවරණයට වැසී යම් පිරිසකගේ පටු අරමුණු සාක්ෂාත් කර ගැනීමට යාමක් සහ සමස්ථයක් ලෙස සිංහරාජය * වාණිජකරණය ට* ලක් කිරීමට කටයුතු කරන බව පෙනී යන්නක් .

මේ ESCAMP හී සාධනීය පියවර සැලකුවොත්; සිංහරාජය තුල පැතිරී ඇති ආක්‍රමණික ශාක (IAS) ඉවත් කිරීම, ඉඩම් ප්‍රතිසංස්කරණ කොමිසම (LRC) විසින් වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව ට පැවරූ වනාන්තර ඉඩම් සිංහරාජයට එකතු කර නැවත මැනුම් කටයුතු කර සිංහරාජයේ මායිම් ගැසීම , මේ මායිම් වලට කිතුල් සහ පුවක් වැනි ගැමියන්ට ප්‍රයොජනවත් දේශීය ශාක සිටුවීම වැනි දේ සලකන්න පුලුවන්. නමුත් ප්‍රශ්නය මෙය නොවේ අර මා ඉහත කී පරිදි වාණිජකරණයට සහ දූෂිත කටයුතුවලට මග පාදා ගැනීමයි .

මේ ව්‍යාපෘතියේ ප්‍රධාන අරමුණක් වන්නේ *සිංහරාජයේ සංචාරක කර්මාන්තයට ඇති විභවය වර්ධනය කිරීමයි. එනම් වනාන්තරය තුලට සංචාරකයන් ගෙන්වා ගැනීම සහ ඔවුනට අවශ්‍ය පහසුකම් සලසා දීමයි. මේ යටතේ සිංහරාජයට පිවිසෙන මාර්ග පමණක් නෙමෙයි සිංහරාජය තුල දැනට ඇති මාර්ග සංවර්ධනය කිරීමටත් ,එමෙන්ම වන මං (jungle Tracks) රුදෙස් සංචාරක මාර්ග ( Eco Trails) බවට පරිවර්තනය කිරීමටත් වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව තීරණය කර තිබෙනවා. මෙතැනදි තමයි ගැටලුව මතු වෙන්නේ. ඒ කෙසේදැයි අපි විමසා බලමු.

මේ වන විට සිංහරාජයට ඇතුළු වන ප්‍රධාන පිවිසුම් තුනක් තිබෙන අතර ඉහත විමසූ කුඩව පිවිසුමට අමතරව මාතර දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ පිටදෙනියේ සිට සහ සූරියකන්දේ න් -හිමිදිරි පෙදෙස වෙත පිවිසුම් දෙකක් තිබෙනවා. ඉහත ESCAMP ව්‍යාපෘතිය යටතේ මේ කුඩව සහ පිටදෙනිය පිවිසුම් සහ රථ ගාල් සංවර්ධනය කිරීමට අමතරව කුඩව සහ පිටදෙනිය අතර රුදෙස් සංචාරක මගක් ඉදිකිරීමට සැරසෙනවා. ව්‍යූහිකව මෙය පියවර කිහිපයක් යටතේ ක්‍රියාවට නැගෙන්නක් ලෙස පෙනී යනවා.

මුලින්ම කුඩව සිට මුලාවැල්ල ට ඇති මාර්ගය පුළුල් කර කොන්ක්‍රීට් ගල් අතුරා විදුලි රථ ගමනා ගමනයට සුදුසු පරිදි සැකසීම සහ එතැන් සිට සිංහගල දක්වා ඇති වනගත අඩි පාර සංචාරකයන්ට යා හැකි පරිදි තවත් පලල් කිරීමටත්, දෙවැනි පියවර ලෙස නොයිදුල් ප්‍රාථමික වනාන්තරය (Primary Forest ) මැදින් පිටදෙනියේ සිට සිංහගල වෙත ඇති වන මග (jungle Track) සංචාරක මගක් ලෙස එලි පෙහෙළි කර සංචාරකයන්ට අවශ්‍ය විට කුඩව සිට පිටදෙනියටත් සහ පිටදෙනියේ සිට කුඩවටත් කෙලින්ම යා හැකි පරිදි රුදෙස් සංචාරක මගක් ( Narure Trail ) සෑදීමයි.


2010 වසරේදී හිතවත් මග පෙන්වන්නෙක් (tracker) සමග මම සිංහරාජයේ මෙම කොටස ගවේෂණය කර තිබෙනවා. සිංහගලට අපි ගියේ මග සලකුණු බලමින් කැලේ පාදාගෙන .කොටින්ම අඩි පාර පවා තිබුණේ කැලේ ටික දුරක් යන කම් පමණයි. ඊට පසුව තිබෙන්නේ වන මගක්. වන මගක් කියන්නේ වන සතුන්ගේ සංචරණයෙන් සහ දඩයමකට හෝ කිතුල් මැදීමට කැලෑ වදින ගැමියන්ගෙන් සලකුණුව ඇති තමන්ම සොයාගෙන යා යුතු මගක් .ඒ වගේ වන මගක් එලි පෙහෙළි කර පාරක් හදල නිතර මිනිස්සු යන්න එන්න ගත් විට ඇති වන තත්ත්වය කුමක්ද? එදා ට මේ ස්වභාවික යටි රෝපණය ඉවත් වූ මාර්ගය ඔස්සේ ආක්‍රමණික ශාක සහ සත්ත්ව විශේෂ සිංහරාජයට ඇතුළු වෙන්න පුලුවන්, නිතර යන එනෙන මිනිසුන් නිසා වන සතුන්ගේ ජීවන සහ චර්යා රටා වලට බාධා ඇති වෙනවා. දඩයම් කරුවන් වල්ලපට්ට කපන්නන් හොර මැණික් ගරන්නන් සහ ජාන මංකොල්ල කරුවන්ට පහසුවෙන් පිවිසීමට හැකිවෙනවා. සිංහරාජය තුල ඇති දිය ඇලි දොල පහරවල් සහ ගල් පර්වත සංචාරකයන් විනෝද වෙන්න භාවිතා කිරීමෙන් විශාල දූෂණයකට ලක් වෙනවා. මේ මාර්ග නිසා වනාන්තරයේ ජෛව- භූවිද්‍යාත්මක පසුබිම විකෘති වෙනවා. සතුන්ගේ වාසස්ථාන කැබලිවීම ( habitat fragmentation) නිසාත් නිකේතන බිදවැටීම ( breaking of niches ) නිසාත් සිංහරාජයට ආවේණික සතුන්ට සහ ජෛව විවිධත්වයට (biodiversity ) මහත් හානියක් වන අතර එය නැවත නිවැරදි කල නොහැක. .

සිංහරාජයේ පාරවල් හදන්නේ මිනිසුන්ට හොදින් සිංහරාජය දැක බලා ගන්නට යැයි නියෝජ්‍ය ඇමතිවරයෙකු ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශ කරනු දුටුවෙමු. පාරිසරික සංරක්ෂණය ගැන ඔහුගේ ඇති නොදැනුවත්කම ගැන රට වැසියන් කණගාටු විය යුතුය.

දෙස් විදෙස් සංචාරකයින්ට දැක බලා විනෝද වෙන්නට සිංහරාජය “විනෝද උයනක් ” නොවේ ලෝක උරුම සංරක්ෂිත වනාන්තරයකි! !..

සංචාරක කර්මාන්තය ට ප්‍රයෝජනට ගැනීමට ශ්‍රී ලංකාවේ දැනට ඉතිරිව ඇති එකම නොයිදුල් නිවර්තන තෙත් වනාන්තරය වන සිංහරාජය බිලී දීමට ලෝක බැංකුව ,රජය ,නිලධාරී තන්ත්‍රය සහ රුදෙස් සංචාරක ව්‍යාපාරිකයන් කටයුතු කරන්නේ කුමණ සදාචාරාත්මක අයිතියක් මතද? මතු පරපුරේ පාරිසරික උරුමය මංකොල්ල කෑම සාධාරණීකරණය කල හැකිද..?

– කීර්ති හේවාගොඩ 17 /01/2019

Kasun MunasingheRavindra Kariyawasam
( ඡායාරූප ලබා දුන් කසුන් මුණසිංහ මහතාට විශේෂයෙන් ස්තුතිවන්ත වෙමි )

The Golden Decades of Sri Lanka 🇱🇰


දේශපාලන වහල් බවින් අන්ධ වූවන්ට නොව නිදහස් අදහස් දරන්නන්ට දැන ගැනීමටයි මේ ටික.
(අතීත කාමය නෙ⁣වේ , සත්‍යයකි )
JR බලයට එනකොට ලංකාවට නිදහස ලැබිලා යාන්තමින් අවුරුදු 28යි.

ඒ වෙනකොට අපි ඔරුවල වානේ සංස්ථාවේ ඇල්පෙනෙත්තේ ඉඳලා පාලම් කාප්ප දක්වා වානේ භාණ්ඩ දේශීයව නිපැදුවා.

ඉන්දියාවට වෙනම වර්ගයේ උදැල්ලක් කිඹුලා ලකුණෙන් තලය මහත ලංකාවේ හැදුවා. ඒවා එක දිගටම ඉන්දියානු ගොවියට ලංකාවෙන් යැවුනා.

UniC රේඩියෝව හදලා ආසියාවේ රටවල් වලට අපනයනය කරා.

රටේ හැම ගමකම weaving mills දාලා අපේ රෙදි පිලි අවශ්‍යතාවය ගම් මට්ටමින්ම සපුරා ගත්තා.

එතකොට මදුරු දැල් තිබුනා ඩියුරෝ කියලා සවි ශක්තිය අතින් ඉහලයි.

දාසලා රාණි, සඳුන් සබන් දේශීය අමු ද්‍රව්‍ය වලින්ම නිපදවලා පිට රටටත් අපයනය කලා. අදත් චෙන්නායි වල බර්මා බසාර් ගිහිල්ලා අහලා බැලුවොත් රාණි සබන් වලට ලොකු ඉල්ලුමක් තියනවා.

අපේ ගෙවල් වල විතරක් නෙමේ කඩවල් හෝටල්වල භාවිතා උනේ පැරකුම් condensed milk.
ලංකාවෙම තණ බිම් වලින් අපේ කිරි අවශ්‍යතාවය සපුරා ගත්තා. මුස්ලිම් ගොවි මහත්වරු පොලොන්නරුවේ විශාල වශයෙන් කිරි නිපැදවූවා 🐄 🐄 . දැං ඒ ඔක්කොම වගේ පිටරටින් තොරම්බල් බඩු ගේන්න පුරුදු වෙලා.

ඒ කාලේ ⁣Proton car ලංකාවේ ගහන්න ඉඩක් ඉල්ලනකොට අපි දුන්නෑ මොකද අපි Upali Fiat එක හදන නිසා තව නොබෝදිනකින් saloon car එකක් ලෝකෙට හඳුන්වා දෙන්න කියලා බලාපොරොත්තු තිබුණු නිසා.

වරායෙන් අපනයනය වූ බඩු අතර පලයාකාට් සරොම් තොග ගණන් (containers ප්‍රසිද්ධ නැති යුගයක) ඩියුරෝ රෙදි පිලි තොග ගනන් යැවුවා,

ලංකා සිල්ක්, බතික් අපේම අමුද්‍රව්‍ය වලින්. St.Bridget එකේ Sistersලා පට පණුවන්ගෙන් සිල්ක් නූල් අරන් රෙදි නිපදුවා. පස්සේ මේ වැඩේ චීනෙන් ගේන්න මුස්ලිම් මුදලාලිලාට බාර දුන්නා.

ලේලන්ඩ් වාහනේ ලංකාවට ඉන්දියාවෙන් එනකොට දාලා එව්වෙ කැළණි ටයරය ලොකුවට made in Sri Lanka 🇱🇰 කියලා ලියලා.

බරවාහන දේශීයව හදාගන්න කාලය අත ලඟ කියලා හීන දැක්කා.
ලංකාව, සෝමාලියාවක් වෙලා තිබුනා කියන අය ලංකාවට ආසියාවේ ස්විට්සර්ලන්තය කියපු කාලක් තිබූ බව දන්නැතුව ඇති.

චොකලට් 🍫 කර්මාන්තය පටන් අරං පිටරටවල පවා කොකෝවා වැව්වා ලංකාපුත්‍රයන් යටතේ ඒ රටවල මිනිස්සු වැඩ කරා. අපිට එහෙව් යුගයක් තිබුනා.

එවකට ආසියාවේ තෙවෙනි නිශ්පාදන ආර්ථිකය තිබුණු කවරදාකවත් ලෝකෙ එක එකාට වහල්කම් නොකරපු ජාතියක ප්‍රධානම ආදායම් මාර්ගය වහල් සේවය මෙන්ම සාඩම්බර ලාංකික ගැහැණිය අරාබියට විකුණලා දැම්මා. (පස්සෙ ආපු එකදු ජනාධිපති කෙනෙක්ටවත් මේ රටේ ගෑණු වහල් සේවයට යවන එක නවත්තන්න උවමනාවක් තිබුනෙ නෑ. එකම එක්කෙනෙක් ඒ වැඩේ ටිකාක් විතර control කරා එච්චරයි)

සිංගප්පූරුව හදන්න පෙර ලී ක්වාන් කියනවා මම මලක්කාවේත් ලංකාවක් හදලයි පස්ස බලන්නේ කියලා. (ලී ක්වාන් ගේ Third world to first world පොත බලන්න).

කුඩා දරුවන් වූ අපි නිතරම අධ්‍යාපන චාරිකා ගියා අපේ දේශීය කර්මාන්ත ශාලා නැරඹීමටයි. අද ලුණු ටිකත් ඉන්දියාවෙන්.

මේ කිවූ කිසිම දෙයක් නාදුනන මා කීවාට පිළිනොගන්න. කරුණු ⁣තව දුරටත් සොයාබලා විශ්වාස කරන්න.

එකල අපිට තිබුණු ලොකුම ප්‍රශ්නයක් තමා ඉන්දියාවෙන් සහ මාලදිවයිනෙන් බෝට්ටුවල ⛵ නැගලා නීති විරෝධී සංක්‍රමණිකයන්ගේ පැමිණීම. අද 1977ට පස්සේ, අපි ⛵වල පාවෙලා ජීවිත පවා නැති කරගෙන වෙන රටවල් වලට පනින ලැජ්ජා නැති ජාතියක් වෙලා. කවදද වැරදිලා තියෙන්නේ?

ස්තූතියි Dr ප්‍රසන්න කුරේ..

– Hamzah Rahmath –

ඇත්තටම ඔබ සහනාධාර ගතයුතු කෙනෙක්ද?


1995 වසරේදී ශ්‍රී ලංකා සමෘද්ධි අධිකාරිය පිහිටුවන්නෙ එවකට 28.8%ක් ව පැවති ලංකාවේ දිළිඳුකම අඩු කිරීමේ ව්‍යාපෘතියක් ලෙසටය. එසේ ආරම්භ කරන ලද සමෘද්ධි ව්‍යාපෘතියේ මුඛ්‍ය අරමුණු වූයේ මුළු ලංකාවම ආවරණය වන පරිදි දිළිඳු පවුල් හඳුනාගෙන ඔවුන්ට සහනාධාර දී ඔවුන්ට යම් ආදායම් මාර්ගයක් හදාගැනීමට තැන්පතුවක්ද ආරම්භ කොට ‘දිළින්දන්’ යන නාමකරණයෙන් ඔවුන්ව ගළවා ගැනීමටය.

නමුත් සමෘද්ධි සහනාධාරයේ මුඛ්‍ය පරමාර්ථය ඉටු වීද?

1999 වසරේදි සමෘද්ධි ප්‍රතිලාභ ලැබූ පවුල් ගණන මිලියන 1.7කි. එය ලංකාවේ සමස්ත පවුල් ඒකක ගණන අනුව ප්‍රතිශතයක් ලෙස 30%කි.

2013 සිට 2018 දක්වා සමෘද්ධි ප්‍රතිලාභ ලැබූ පවුල් ගණන අනුපිළිවෙළින් පහත පරිදි වේ.

2013- පවුල් 1,477,173
2014- පවුල් 1,479,811
2015- පවුල් 1,453,078
2016- පවුල් 1,404,655
2017- පවුල් 1,388,242
2018- පවුල් 1,388,543

දශක දෙකක් ගෙවී ඇත. 2018දි සමෘද්ධිය ලබන පවුල් ගණන ලංකාවේ සමස්ත පවුල් ඒකක වලින් ප්‍රතිශතයක් ලෙස 27.6%කි. 2016දි එය 28.1%කි. ඉළක්කම් මෙසේ වූවාට 1995 වසරේදි ලංකාවේ දරිද්‍රතාව වූ 28.8% ප්‍රතිශතය 2016 වන විට 4.1% දක්වා අඩු වී ඇති බව ඔබ දන්නවාද? නමුත් සමෘද්ධිය ලබා ගන්නා පවුල් සංඛාවෙහි ප්‍රතිශතය ඉළක්කම් දෙකෙන් එක දක්වා අඩු වී නැත.

ඉතින් සමෘද්ධියෙන් වැඩක් නොවූයේ යැයි යමෙක් කියන්නෙ නම් එය පුස්සකි.නමුත් සමෘද්ධිය තව දුරටත් ලැබෙන්නෙ සැබෑ දිළින්දන්ටද යන්න ප්‍රශ්නාර්ථයක් ඔබ හමුවේ තබන්නට කැමැත්තෙමි.

අප මේ සිටින්නෙ 2019 වසරේ ආරම්භයේය. 1995 වසරේ ආරම්භ කර 1996 වසරේ සිට සමෘද්ධි ප්‍රතිලාභ වැඩසටහන ආරම්භ කර දැනට වසර 23කි. කාරණා එසේ වෙද්දි සමෘද්ධි ප්‍රතිලාභ වැඩසටහනේ රැඳී සිටින කාලය අනුව පවුල් වර්ගීකරණය කළහොත් ලැබෙන ප්‍රතිඵල ඇස් අදහා ගත නොහැකි තරම්ය.

•අවුරුදු 5ට අඩු කාලයක් සමෘද්ධි ප්‍රතිලාභ ලබන පවුල් – 7.5%
•අවුරුදු 5 සිට 9 දක්වා සමෘද්ධි ප්‍රතිලාභ ලබන පවුල් – 17.5%
•අවුරුදු 10 සිට 14 දක්වා සමෘද්ධි ප්‍රතිලාභ ලබන පවුල් – 18.2%
•අවුරුදු 15-19 දක්වා සමෘද්ධි ප්‍රතිලාභ ලබන පවුල්- 26.3%
•අවුරුදු 20ට වඩා සමෘද්ධි ප්‍රතිලාභ ලබන පවුල්- 30.5%

ඒ අනුව සමස්ත සමෘද්ධි ප්‍රතිලාභ වලින් 57%ක්ම තවමත් ලබන්නෙ මෙම සමෘද්ධි වැඩසටහන ආරම්භයේදි ප්‍රතිලාභ ලැබූ පවුල් වීම මහා පුදුමයකි. ඒ පවුල් තවමත් සමෘද්ධියක් ලැබීමට සුදුස්සන්ද? අවුරුදු 15-20ක් සමෘද්ධියක් ලබමින් ජීවත් වීමට තරම් ඔවුන් අලස නම් සැබවින්ම මෙම සමෘද්ධි ප්‍රතිලාභ සංකල්පයේ ඇති ප්‍රගමනය කුමක්ද? එසේත් නැත්නම් රටේ සිටින සැබෑම දිළින්දන්ට ලැබිය යුතු අවස්ථාවන් සමහරක් කුහකයන් විසින් අහුරා තිබීම මහා පාපයක් නොවේද?

අප දේශපාලනඥයින්ට සෑම විටකම ඇඟිල්ල දික් කරමු. නමුත් අප අපෙන් විය යුතු යුතුකම් ඉටු කර ඇත් දැයි අප සිතා බැලිය යුතුය. හොඳින් අවට සමාජය දෙස බලන්න. සමහරවිට ඔබේ පවුලත් සමෘද්ධි ප්‍රතිලාභීන් විය හැකිය. සිතන්න…

ඔබ සැබවින්ම සමෘද්ධි ප්‍රතිලාභියෙක් විය යුත්තෙක්ද? ඔබ අහුරන්නෙ තවත් අහිංසක පවුලක් වෙනුවෙන් වෙන් විය යුතු ප්‍රතිලාභ නොවේද? ඔබ “මෙන්න අපේ සමෘද්ධිය කපා හරින්නට යනවෝ” කියා මොර දීමට සුදානමින් සිටින පිටතට හෙන සල්ලිකාර හදවතින් දුප්පත් මනුස්සයෙක්ද?

පහුගිය දවසක විශයභාර ඇමතිවරයා වන දයා ගමගේ මහතා වේදිකාවක කියූ කතාවක් මට මතක් විය. දැනට සමෘද්ධි සහනාධාර ලබන ලක්ශ 14ට අමතරව තවත් ලක්ශ 8ක් පොරොත්තු ලේඛණයේ සිටින බවත් ඔවුන්ටද සමෘද්ධිය ලබා දීමට ඔහු ක්‍රියා කරන බවත් ඔහු ප්‍රකාශ කර සිටියේය.

ගරු දයා ගමගේ ඇමතිතුමනි,

වැඩේ හොඳය. නමුත් ඔබ එයට අලුතින් ලක්ශ 8කට දෙන්නට කලින් කළ යුතු වැඩක් ඇත. ඔය සහනාධාරය ගන්නා ලක්ශ 14න් දැන් සමෘද්ධිය අවශ්‍ය නැති ලක්ශ 7ක් වත් සිටින බව මාගේ විශ්වාසයයි. එය එසේ නොවේ නම් 1995 දි ලංකාවේ දරිද්‍රතාවය වූ 28.8% ප්‍රතිශතය 2016 වන විට 4.1%ක් දක්වා පහත වැටීමේ ඉළක්කම් අගයද බොරුවක් විය යුතුය.

ගරු අමාත්‍යතුමනි,

නැවත කියමි. ඔබගේ අමාත්‍යාංශයට අයවැයෙන් වෙන් කෙරෙන මුදල් වලින් ඔබ කරන්නට යන වැඩ සම්බන්ධයෙන් ඔබට වගකීමක් ඇත. දෑස් හැර බලා වැඩ කරන්න.

රට වැසියනි,

රජයට සේම ඔබටත් වගකීමක් ඇත. වගකීමක් ඇති මිනිසුන් ලෙස ජීවත් වෙමු. නොමිලේ ලැබෙන නිසා සියල්ලම ගෙන තවත් අහිංසකයෙකුගෙ අවස්ථාවක් කරනවාට වඩා මෙවැනි දෙයකදීවත් අවංක වෙමු.
– උපුටා ගැනීමකි –

Garbage Free Lanka සමග ජාතික කසල පිරිසිදු කිරීමේ දිනය


ලංකාවේ පරිසර සංවිධාන කීපයක් මේ වන විට රට පුරා පිරිසිදු කිරීමේ ව්‍යාපෘති ගණනාවක් ක්‍රියාත්මක කරමින් පවතිනවා. පසු ගිය ක්‍රිකට් සංචාරයක මහනුවර පැවති තරඟයකින් අනතුරුව නරඹන්නන් විසින් මුළු ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාංගණයම පිරිසිදු කරන්න පෙළඹුනා. මීට ආදර්ශයක් වූයේ පසුගිය වසරේරුසියාවේ පැවති ලෝක කුසලාන පාපන්දු තරඟාවලිය යි. එහිදී මුළු ලෝකයටම පේන්න විශාල ආදර්ශයක් සපයීමට ජපාන පාපන්දු ලෝලීන් සමත් වුනා. ඒ සෑම තරඟයකින් අනතුරුවම තරඟයේ ප්‍රථිපලය කුමක් වූවත් ඒ ඒ ක්‍රීඩාංගණ පිරිසිදු කිරීම මගීන්.

මෙම ක්‍රියාවලිය ලොව පුරා අගය කිරීමට ලක් වූවා පමණක් නෙවෙයි, ඇතැම් රට වල තරුණ තරුණයින් මෙය සිය රටවල ක්‍රියාත්මක කරන්නත් පෙළඹුනා. ශ්‍රී ලාංකීය පරිසර හිතකාමී තරුණ කොටස් මෙය උතුම් ආදර්ශයක් කරමින් මහනුවර පල්ලෙවෙල ක්‍රීඩාංගණය ද තරඟ දෙකකටම පසුව පිරිසිදු කර රටට , පොදු මහ ජනතාවට වැදගත් පණිවිඩයක් ලබා දුන්නා.

මෙම ක්‍රීඩාංගණය සුද්ද කිරීමේ ක්‍රියාවලිය අනතුරුව කොළඹ ප්‍රේමදාස ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාංගණයේදී ද දක්නට ලැබුනෙ අප කාටත් වඩා ලොකු බලාපොරොත්තුවකට පාර කපමින්. එනම්, පිරිසිදු සුන්දර රටක් හදන්නට අපේ අලුත් පරම්පරාව ඉලක්ක කල හැකි බවයි. ඔවුනට නිසි නායකත්වය හා මෙහෙය වීම ලබා දීමට හැකි නම්, ක්‍රමවත් දැනුවත් කිරීම් ඔස්සේ ඔවුනගෙ සහභාගිත්වය ලබා ගෙන කසල බැහැර කිරීමේ හා කළමනාකරණය කිරීමේ ක්‍රමවේදයන් මෙන්ම කුණු සම්බන්ධ මහජන විනය ජනතාගේ සිහියට ඇතුලු කල හැකි බව අපට පසක් වුනා.

නාගරීකරණය වන සමාජ වටා පිටාවක් තුල කසල කළමනාකරණය කරගැනීම උදෙසා ප්‍රමාණවත් යාන්ත්‍රණයක් නොමැති වීම නිසාම මීතොටමුල්ලේ කුණු කන්ද නාය යෑම, රට පුරා මනරම් වූ වෙරළ තීරයන් වෙතට කුණු ගොඩ ගැසීම, සිරීපාදේ වැනී සංවේදී පරිසර කලාපයන් වෙත අක්‍රමවත් ව කුණු බැහැර කිරීම, වටිනා ජෛව විවිධත්ව කලාප තුලට කුණු බැහැර කිරීම ආදී පරිසර ගැටලු මෑතකදී උත්ගත වෙලා. ජනගහනයෙ වර්ධනයත්, නූතන පරිභෝජනයේ වෙනස් කමුත් නිසා මිනිසා විසින් නිපදවන කුණු ප්‍රමාණය දිනෙන් දින වැඩි වෙමින් පවතිනවා.

එහෙත් එය කළමනාකරණය කරගැනීම සඳහා ප්‍රමාණවත් රාජ්‍ය මැදිහත්වීමක් දක්නට නොහැකි කම නිසා ම ගැටලුව සංකීර්ණ වෙලා.

ඉතිං , මෙ ගැටලු වලට පිළියම් හොයන්න සමාජයේ විවිධ කණ්ඩායම් මේ වන විට ඉදිරිපත් වෙලා. ඉන් එක් කණ්ඩායමක් තමයි Green Map Sri Lanka සංවිධානය. ඔවුන් රට පුරා මේ වන විට පිරිසිදු කිරීමේ ව්‍යාපෘතීන් ගණනාවක් සංවිධානය කරලා. ඒ වගේම සුරකිමු දුම්රිය සංවිධානය මේ වන විට ලංකාව පුරා දුම්රිය ස්ථාන ගණනාවක් සුද්ද පවිත්‍ර කරලා . Green Spine වනා වගා ව්‍යාපෘතියත් රට පුරස් ගස් හිටවන ව්‍යාපෘති රැසක් කරන ගමන් කුණු ප්‍රශ්නය විසඳන්නත් ඉදිරිපත් වෙලා . ඔවුන් එකතුවෙලා පසු ගිය දා සිරීපාදේ මාර්ගය නල්ලතන්නිය සිට ඉහලටම සුද්ද කර කුණු ටොන් භාගයක් පමණ කර මතින් බිමට ගෙනාවා.

මේ සුදානම් වෙන්නෙ ඔවුන්ගේ අලුත්ම ජාතික මට්ටමේ වැඩපිළිවෙළක් ගැන හඳුන්වා දෙන්න ඒ තමයි ” Garbage Free Lanka – නිකසල ලංකා ජාතික සංග්‍රාමය ” . මේක සිද්ද වෙන්නෙ පෙබරවාරි 04 ජාතික නිදහස් දිනය දවසේ උදේ 8 සිට හවස 2 දක්වා . ඔවුන් ස්වේච්ඡා සංවිධාන එකතු කරගෙන මුළු රටම ආවරණය වන පරිදි පිරිසිදු කිරීමක් කරන්නයි හදන්නේ.
ඔබේ නගරයේ, ගමේ, පන්සලේ , පල්ලියේ, කෝව්ලේ, ඉස්කෝලේ , විශ්වවිද්‍යාලයේ , ටියුෂන් පංතියේ, කට්ටිය එකතු වෙලා තමන් කැමති තැනක් සුද්ද කරන්න සංවිධානය කරගන්න පෙබරවාරි 04 වෙනිදට . එදාට එම කර්තව්‍යය සම්බන්ධීකරණය කරන්න ඔවුන් සූදානම් වෙලා ඉන්නවා.

ඉතිං , ජාතික දිනයනිකං තවත් එක නිවාඩු දවසක් පමණක් කර නොගෙන රට වෙනුවෙන් කැපකරන්න කැමති ඕනෑම කෙනෙකුට පුලුවන් මෙවන් වැඩසටහනක් සමග එකතු වෙලා මේ දීපව්‍යාප්ත සංග්‍රාමය සමග එකතු වෙන්න . මව් රටට උපහාර කරන්න ඇයව පිරිසිදු කරලා ලස්සන කරනවා තරම් දෙයක් තවත් කොයින්ද.
එකතු කරන කුණු ප්‍රාදේශීය සභාව හරහා ඉවත් කිරීමට සූදානම් කරගන්න . කුණු ප්‍රතිචක්‍රිකරණය කරන සමාගම් කීපයක විස්තර දිනය ලංවෙන කොට දන්වන්න ඔවුන් සූදානම් .

මෙම නිකසල ලංකා ජාතික සංග්‍රාමය මෙහෙයවන අයට අමතලා ඔබටත් පුලුවන් සෙසු ශ්‍රී ලාංකීය ජාතිය සමග පෙබරවාරි 04 වෙනිදට අත් වැල් බැඳගන්න.

අමතන්න
Green Map Sri Lanka -රෝහණ අමරකෝන් 773777443
සුරකිමු දුම්රිය – රුවන් පතිරණගේ 765436858
Green Spine Reforestation Program -පැතුම් කර්නර් 0778077760

ඉගෙන ගත්තත් නැතත් කොලුවට දෙන්න නම් ගුටි එපා කිසිදා


පුතා ඇවිදින් කදුලු පෙරමින් අම්මේ මට බඩගිනී කීවා
දෙල් බෙදා ඇති පොල් ටිකක් මට තියලා කාපන් මමත් කීවා
අම්මා කවනවා නම් තමයි මං කන්නේ අම්මේ පුතුත් කීවා
නාකි හුරතල් නොවී කාපන් මමත් පුතු හට සැරම වූවා

දෙඅත් සගවා පසුපසට කොට අම්මේ මට කවපන්කෝ කීවා
බංකුවේ ඉද ගන්න කීවම හිටගෙනම මම කනවා කීවා
ඉදන් කන්නට බැරි මොකද මම ටිකක් සැරවී උගෙන් අහුවා
පුපුරු ගහනා අත් දෙකම මට කදුලු පුරවන් වසන් කෙරුවා

පන්තියේ සිංහල උගන්නන ටීච මට හෙට එන්න කීවලු
පන්තියේ ඉන්නා වූ නරකම ලමයගේ මව මමයි කීවලු
පන්තියේ පාඩම් සියල්ලම එකම පොතකම ලියලා තිබුනලු
පන්තියේ ඔක්කෝම ඉදිරියේ වේවැලෙන් මගේ පුතුට තැලුවලු

අන්තීමේටම තිබුනු පිටුවේ පැන්සලෙන් පන්සලක් ඇදලලු
ඊට පිටු කීපයකට පෙර ඉංගිරීසි එක්කලා දෙමල ලියලලු
මුල්ම පිටුවල සිංහලින් ලියු රචනාව කියවලා තරුත් ලැබිලාලු
ටීච පොත පෙරලා බලලා යක්ෂයා ආරූඪ වීලලු

පන්තියට රස කෑම ගෙනවිත් පුතුට නොදීම රසකරනවලු
පන්තියට අල බතල තම්බන් ආපු විට එය විසිකරනවාලු
පන්තියේ හැම කාලා බීලා බන්ඩි ගෙඩි ටික පිරිලා යනවලු
පන්තියේ අග පේලියේ පුතු හාමතේ හැමදාම සිටියලු

පොල් ගසින් බිම වැටී මා පුතු පියා මියගොස් වසර දහයයි
පොල් අතුයි මැටි බිත්ති හතරයි යන්තමට අපි හැදුවා විතරයි
මල් යහන් නොව මා පුතා හට එදා ඉදලම පැදුර උරුමයි
මල් වැටුන මගේ චීත්තය පෙරවා නිදන්නට තාම ආසයි

පියා නොමැතිව දස වසක් මම නොවිදිනා දුක් ගොඩක් වින්දා
සිගා කෑමට නොහැකි තැන එක එකාගේ රෙදි ගොඩක් හෝදා
ලැබෙන සොච්චම බොහොම අරපිරිමැස්මකින් රැකගත්තේ සැමදා
මමයි ගමේම ඇදුම් හෝදන කැකිරී හේනේ ඩෝබි නන්දා

දස වසක් මගෙ කොල්ලා සුනිමල් අනේක දුක් ගොඩක් වින්දා
අදත් හෙටටත් තවත් දහදුක් කප්පරක් විදිනට වෙයිද මන්දා
මමත් හෙට ඉස්කෝලේ ආවොත් රෑට කන්නට වෙයිද මන්දා
ඉගෙන ගත්තත් නැතත් කොලුවට දෙන්න නම් ගුටි එපා කිසිදා

රෝහණ කේ අමරකෝන්