ඉවසන්න තවත් ඉවසන්න


ඔබ නිවැරැදි නම්

එය ඉවසන්නට බැරිව
මුලින් ඔවුන් බනිවි
ඒත් ඔබ ඉවසන්න

එයත් ඉවසන්න බැරිව
දෙවනුව ඔවුන් නින්දා කරාවි
ඒත් ඔබ ඉවසන්න

එයත් ඉවසන්න බැරිව
තෙවනුව ඔවුන් පහරදේවි
ඒත් ඔබ ඉවසන්න

එයත් ඉවසන්න බැරිව
සිව්වනුව ඔවුන් ජීවිතය තොර කරන්න යාවි
ඒත් ඔබ ඉවසන්න

ඉවසලා ඉවසලා බැරිම තැන තවත් ඉවසන්න

එවිට ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ වැඩපිලිවෙල ගැන කලකිරේවි
ඔවුන්ට ඔබ ගැන ගරුත්වයක් ඇතිවේවි
ඔවුන් ඔබ අගය කරාවි

ලංකාවේ බොහෝ පිරිසක් හදිසියේම අසනීප උනේ ඇයි??


කොරෝනා ව්‍යසනයත් එක්ක ගෙදරට හිර වෙන්න සිද්ධ උන අපේ ගොඩක් අය වැරදි ආහාර පුරුදු සහ ව්‍යායාම අඩුකම නිසා බෝ නොවන මාරාන්තික රෝග ලෙස හදුන්වන හදවත් රෝග, අධික රුධිර පීඩනය, දියවැඩියාව, වකුගඩු රෝග සහ අක්මාවේ රෝග තත්වයන් බොහෝමයකට මුහුන දෙන්න සිද්ධ වෙලා.

සමබර ආහාර වෙනුවට අධික තෙල්, සීනි සහ රසකාරක අඩංගු ආහාර නිතර නිතර ගැනීමත් ව්‍යායාම අඩුකම නිසා තමයි මේ සියල්ලටම හේතුව.

ඉතින් කොරෝනා නිසා මියගිය ගණන 9ක් උනාට මේ බෝ නොවන මාරාන්තික රෝග නිසා ඉදිරි දවස් වල මිය යන ප්‍රමාණය වැඩිවෙයි කියලා තමයි කියන්නේ.

ඒනිසා අපි කෑමෙන් බීමෙන් පරිස්සම් වෙන ගමන් ඇගපත් මහන්සි කරන වැඩ හැමදාම කරලා නීරෝගීව ඉන්න බලමු.

මම රහත්! ඇයි ඔයාට අවුල්ද?


එක එක කාලෙට එක එක පලාත් වලින් එක එක ජාතියේ භික්ෂූන් යැයි කියාගන්නා පුද්ගලයෝ සහ ඔහුගේ අනුගාමිකයෝ පිරිසක් ඇවිත් මම රහත් මම අපේ හාමුදුරුවෝ රහත් කියලා මහා සද්දයක් දාලා සමාජයේ මහා කැලඹ්මක් ඇති කරනවා.

සමහරු ඒක පිලිඅරන් අනික් සියල්ල අත්හැරලා දාලා ඒ රහත් කියන කෙනා පස්සේ යනවා. තවත් සමහරු ඒ රහත් කියන කෙනාගේ හැසිරීම ප්‍රශ්න කරනවා.

ඔය ප්‍රශ්න කිරීම් වලට තරහ ගිය අර රහත් කියන කෙනා සමාජයටයි ඩමාජ මාද්‍යජාලා වලටයි රහත් බව පැත්තක තියලා අම්මා මුත්තා මතක් කරලා බනින්න ගන්නවා. අන්න එතකොට හොර රහත් බව එලිවෙනවා.

ඉතින් මේවගේ හොර රහත් අය ගේ හොර බොරු ඔක්කෝම එලි කරා වගේ රහත් නොවුනත් පන්සල් වල ඉදන් බිස්නස් කරන, බීලා පිස්සු කෙලින, හොර ගෑනු තියාගෙන ඉන්න, පන්සලට එන මින්ස්සූ සූරා කන දුසිල් මහනුන් එලි කරන එකත් අපි හෑමෝම කරන්න ඕනි.

ඊට පස්සේ අපේ ඉන්න මහානායක හිමිවරුන්ට බල කරලා කියන්න ඕනි වහාම විනය සංඝායනාවක් කරලා දුසිල් මහනුන් සාසනයේන් පන්නලා දාලා මේ බුද්ධ සාසනය මතු පරපුරටත් රැක ගන්න දැන් දැන්ම වැඩ පටන් ගන්න කියලා

කොරෝනා වලට වඩා භයානක ජාතිවාදය නැමති වයිරසයෙන් බේරෙමු


කොරෝනා නිසා මිය යන කෙනා අවසානයේ උරුම කෆන් රෙද්දත්, පාංශුකූලයවත්, දෙවියන්ගේ ආශිර්වාදවත් නොලැබීම නිසා මිය යන කෙනා අපාගත වන්නෙ නැත.

යහපත් ජීවිත ගතකල මිනිස්සු දෙව්ලොවට එනවාට දෙවියන්ට ඔය එකක් වත් තිබ්බාද කලාද යන වග අදාල කර නොගනී.

දෙවියන් හොද මිනිසුන් ආශ්‍රය කිරීමට ප්‍රිය වෙයි. අනික් මිනිස්සුන්ගේ ජීවිත සුරැකීමට ගන්නා තීරණ ආගමික තීරණ සමග පටලවා ගැනීමෙන් වලකින්න.

ජාතිවාදී දේශපාලකයන් මෙතෙක් මියගිය නවදෙනාගේ සහ සැක සහිතව මියගිය දෙදෙනාගේ පවුල් වලට ඇති නොවූ ගැටළු මිය නොගොස් යහතින් ඉන්න උන්ගේ ඔළුවලට දමා මීලග චන්දය ගොඩයෑමට නියමිතයි.

ලේ දන්දීමෙන් ජීවිත බේරා ගැනීමට Blood Needs සමග එකතු වෙන්න.


Blood Needs Life අපි රෝහල් ගත වෙලා ඉන්න අපේම සහෝදර ජනතාවට රුධිරය අවශ්‍ය වූ විට එම විස්තර රුධිර දායකයන් වෙත යොමුකොට අවශ්‍ය රුධිරය ඉතා ඉක්මනින් ඔවුන් සිටිනා රෝහල් වෙත ලබා දීමට මෙම සේවය අරඹා ඇත.

එසේම අපි ලේ දන්දිමේ කදවුරුවල විස්තර අපගේ Twitter Account, Facebook පිටුව, Facebook සමූහය හරහා රුධිර පරිත්‍යාගශීලීන් හට දැනුම්දීම සදහාද උදව් කිරීමද මේ හරහා සිදු කරනු ලබයි.

එන්න අපිත් සමග එකතුවෙන්න ජීවිත බේරාගන්න.

Facebook Page: https://www.facebook.com/BloodNeedsLife/

Facebook Group: https://www.facebook.com/groups/Blood…

Twitter Account: https://twitter.com/BloodNeedsLife

ගෙදර චන්ඩි බන්ඩිලා ඉන්නවද? අම්මලා තාත්තලා එයාලට දෙන්නේ හොදම දේ ද?


ගෙදර පොඩි අය ඉන්න අම්මලා තාත්තලා වැඩිහිටියෝ තමන්ගේ ගෙදර ඉන්න පොඩි අය ගැන බොහෝම අවධානයෙන් ඉන්නවා වගේම කුඩා කාලයේ ඉදලාම හොදම කෑම හොදම ඇදුම් හොදම සෙල්ලම් බඩු දීල ඔවුන්ට උපරිම සැප දෙන්න තමයි බලන්නේ.

ඒත් ඔබ ඒ කිසි දෙයක් දුන්නත් ඔබ දෙන දේ තුලින් ඒ කුඩා දරුවන්ට වෙන මානසික විපර්යාස සහ හැසිරීම් රටා වෙනස් වීම ගැන ඔබ හිතුවාද?

බෞද්ධ සංස්කෘතියේ මොකද වෙන්නේ…?


TV එකේ වැඩසටහනක් යනවා “මොකද වුනේ” කියලා. එක එක චරිත ගෙනැල්ලා නිවේදකයා අහනවා “මොකද වුනේ..?” කියලා. අතීතයේ වෙච්ච දෙයක් කියන්න හරි ලේසියි. අනාගතයේ වෙන දෙයක් කියන්න අමාරුයි..ඒත් ගහේ දෙපෙත්තෙන්, ගහ හැදෙනව ද නැද්ද කියනවා වගේ සමහර ප්‍රපංච වල අනාගතය ගැන කල්තියා කියත හැකි.

මම හොඳටම දන්න ඉස්සරහට වෙන සහ දැනුත් වෙමින් පවතින දෙයක් ගැන අනාවැකියක් පල කරන්නම්. 2050 වගේ වෙද්දි මේ අනාවැකිය 100% ක් සංතෘප්තව සිද්ධ වේවි.

“මේ අද අපි හාස්‍යයට ලක් කරන මිත්‍යාව මූලික කරගත්තු ආගමික නිකායන්, ඒ කාලෙ වෙද්දි සාමාන්‍යකරණය වෙනවා. අපේ ඊලඟ පරම්පරාව අපට බැන බැන ඒ ගමන යනවා. අන්තිම කාලෙ වෙද්දි අපටත් හිතෙන්න ගන්නවා ‘මේ කතාවෙ ඇත්තක් තියෙනව නේද..?’ කියලා.”

දැන් සිස්ටම් එක යන විදිහට මේක වෙන්නම ඕන. ඒක අනිවාර්ය දෙයක්. අද දක්වා බෞද්ධ සංස්කෘතියේ විකාශනය ගැන අධ්‍යයනය කලොත් මේ වෙලා තියෙන දේවල් වලට හේතුව හොයාගත හැකි.

දැන් අපි කතා කරමු “මොකද වුනේ..?” කියලා.

මේ මගේ මතය.

1900 ගණන් වල අග භාගය වෙනකම්ම අපේ රටේ ඉතාම විශිෂ්ට ධර්මධර විනයධර හාමුදුරුවො වැඩ වාසය කලා. මේ ස්වාමීන් වහනසේලාට ධර්මය ගැන නිශ්චිත අදහසක් තිබ්බා. ඒ නිශ්චිත අදහස ශත වර්ෂ ගණනාවක් තිස්සේ පෝශණය වුන අදහස් වල එකතුවක්. ධර්මයට විරුද්ධ වෙනස් මතයක් ආවොත් ඒක ඉක්මනට ලත් තැනම ලොප් කරන්න මේ හාමුදුරුවන් සමර්ථ වුණා. මේ ස්වාමීන් වහන්සේලා ලංකාව තුල පමණක් නොවෙයි, විදේශ රටවල පවා කීර්තියට පාත්‍ර වෙනවා.

What the Buddha Taught කියන බෞද්ධාගම ගැන සම්බන්ධ වන ප්‍රකට කෘතිය රචනා කරපු වල්පොල රාහුල ස්වාමීන් වහන්සේ,

ඇමෙරිකාව, එංගලන්තය, ස්කොට්ලන්තය, ප්‍රංශය, ජර්මනිය, ඉතාලිය, ජපානය ආදී රටවල් විශාල ප්‍රමාණයක ධර්ම ප්‍රචාරය සඳහා මූලිකත්වය ගත්තු මඩිහේ පඥ්ඥාසීහ මහ නායක හාමුදුරුවෝ,

Meditation on breathing, Life of the Buddha, භාවනා දීපානිය, සම්බෝධි ප්‍රාර්ථනා, ධම්සභාව, බුද්ධ ධර්මය, Meditation Sur La Respiration, මෛත්‍රී භාවනාව, ආනාපානසති භාවනාව, සමත භාවනාව ආදී පොත් රචනා කරපු, ධම්මපදය ඉංග්‍රීසියට පරිවර්තනය කරමු බලංගොඩ ආනන්ද මෛත්‍රී හාමුදුරුවෝ,

බෞද්ධ දර්ශනයේ හරය සම්බන්ධව වටිනා කෘති රැසක් ලියපු රේණුකානේ චන්ද්‍රවිමල හාමුදුරුවෝ,

වගේ විදග්ධ හාමුදුරුවරු විශාල ප්‍රමාණයක් සහ ඒ අනුව ගිය භික්ෂූන් වහන්සේලා මේ බෞද්ධ ආගමික රටේ, ස්ථාවර බෞද්ධ පදනම මේ මම කියන සංක්‍රාන්ති සමයේදී පරිස්සම් කරගෙන හිටියා.

ඒ වගේම මම වඩාත්ම ගරු කරන දේ තමයි මේ හාමුදුරුවරුන්ට වාණිජමය අරමුණක් තිබුණෙ නෑ. රේණුකානේ චන්ද්‍රවිමල හාමුදුරුවන්ගේ “පටිච්ච සමුප්පාද විවරණය” කියන පිටු 264 ක් පමණ තියෙන පොතේ මිල අදටත් රුපියල් 290 යි. ( මම ඒ පොත මිලදී ගනිද්දිම එතන එහා පැත්තේ තිබුණා “මහමෙව්නාව” කියලා අසපුවක පොතක්. පිටු 200 ක් පමණ තිබුණු පොතේ මිල රුපියල් 800 ගාණක්. ) ඉතින් මේ හිමිවරුන්ගේ අව්‍යාජ අරමුණ වුනේ ධර්මය බෙදා හැරීම කියන එකට තවත් නිදසුන් මොකට ද..?

නමුත්1900 අන්තිම කාලේ, 2000 න් පස්සේ මේව වෙනස් වුනා. ජනප්‍රියත්වය පස්සේ යන රැලි ඇති වෙන්න ගත්තා. තමන්ගේ ආගම අදහගෙන පාඩුවේ ඉන්නවා වෙනුවට, දේවාල කඩන්න හාමුදුරුවරු මිනිස්සුන්ව පෙළඹෙවුවා. ඒ හාමුදුරුවරුන්ම, හාමුදුරුවන්ව දේශපාලනයට ගෙනාවා.

දේශපාලනේට ආවට පස්සේ එතනින් එහාට ඒ ගැන කතා කරන්න දෙයක් තිබ්බෙ නෑ. සංඝ සමාජයම පල්ලම් බහින්න ගත්තා. අරූ මෙහෙම කරනවනම් මම මෙහෙම කරාම මොකද කියලා ඔක්කෝම එක රොත්තට වල ගහන්න ගත්තා.

අපේ පරම්පරාවට දැනුම් තේරුම් එන්නෙ ඒ වගේ නහින දෙහින කාලෙක.

අපට ආගමික දැනුමක් දෙන්න ඕන ගමේ පන්සලේ හාමුදුරුවරු ඒ ජොබ් එක කලේ නෑ. පංසලට ගියත් මොකක් හරි ආමිස වැඩක් කරල දුන්නා මිසක් ප්‍රතිපත්ති සම්බන්ධ ආගමික කතිකාවත් පංසලේ තිබුණෙ නෑ. අපේ කාර්යබහුල අධ්‍යාපනයත් අපේ ආගම ගැන අපට ඉගෙන ගන්න තියෙන වෙලාව උදුරගන්නවා.

ඒ වෙනුවට අපි දැක්කේ මොනවද..?

අපි දැක්කේ දේශපාලනේ කරන හාමුදුරුවරු, අපි දැක්කෙ ජාතිවාදය වපුරවන හාමුදුරුවරු, අපි දැක්කේ අදාල නැති සිද්ධි වලදි පවා Agressive වෙන හාමුදුරුවරු, අපි දැක්කේ ‍රෑට පංසලේ අඩිය ගහන හාමුදුරුවරු, අපි දැක්කෙ ගෑණු එක්ක නිදාගන්න හාමුදුරුවරු, අපි දැක්කේ ටීවී එකේ බණ කියන හාමුදුරුවරු, අපි දැක්කේ බණ කියන්න සල්ලි ගන්න හාමුදුරුවරු, අපි දැක්කේ සිගරට් බොන හාමුදුරුවරු, අපි දැක්කේ මයික් ඉස්සරහ චණ්ඩි පාට් දාන හාමුදුරුවරු. අපි දැක්කේ අබතෙල් පූජා කරන හාමුදුරුවරු. අපි දැක්කේ පෑන් වලට පිරිත් පැන් කවන හාමුදුරුවරු. අපි දැක්කේ කවි බණ කැසට් විකුණන හාමුදුරුවරු.

ඔව් ඔබ කියාවි. “අපේ පංසලේ මේ හාමුදුරුවොනම් එහෙම නෑ” කියලා.

බලන්නකෝ ඒ කතාවම අරගෙන.

හාමුදුරුවො කෙනෙක් “හොඳ වගේ පෙනුනම” අපි ඒක විශේෂයක් විදිහට දකින තරමටම, සංඝ සමාජය පල්ලමට බැස්සා.

දැන් මේ විදිහේ තැනකදී අපට කල්පනා වෙනවා “යකෝ මේ බුද්ධාගම කියල දැන් තියෙන්නෙ අමු බොරුවක් නේද..?” කියන කාරණය.

මෙන්න මෙහෙම හිතනකොටම ඔබව ඩැහැගන්න බලාගෙන ඉන්නවා “රැඩිකල්” ය කියලා හඳුනගන්න සෙට් එකක්.

ඒ සෙට් එක කරන්නෙ මොකක්ද..?

බුද්ධාගමට එහි සෑම ඇදහීමකටම වැටෙන්න ගහනවා. සිදුහත් කුමාරයගෙ ලිංගික ජීවිතය ප්‍රශ්න කරනවා. දලදාව ඌරු දතක් ය කියනවා. තාර්කික ස්වරූපයෙන් නැතුව සාහසික විදිහට, තක්කඩි විදිහට ආගම හාස්‍යයට ලක් කරනවා.

තරුණ පරම්පරාවට ආගමේ බරපතල කඩාවැටීම නිසා “මේවා හරි වගේ” කියලත් හිතෙන්න පටන් ගන්නවා.

දැන් ඔන්න අපට පේන මාවත් දෙකක් තියෙනවා.

  1. බුද්ධාගම දැන් යන විදිහනම් වැරදියි
  2. අර රැඩිකල් කල්ලිය “හරි” ත් වගේ. ඒ වුනාට අනේ මන්දා….

ඔන්න ඔය දෙක අතරේ අපි දෝලනය වෙද්දී එනවා “රහතන් වහන්සේ නමක්” ය කියා ගත්තු කෙනෙක්. ඩයල් එක අර අන්ත දෙකටම බනිනවා.

අපි පොරව මුලින් විශ්වාස කරන්නෑ. අපි දන්නවා පොර කරන්නේ බොරුවක් බව. ඒත් පොර ඒක දිගටම කියනවා.මාධ්‍ය ආයතන වලින්, Public Figures ඔවුන්ගේ පොදු ජන ආකර්ශණයත් Use කරමින් පොරව පුම්බනවා.

මේ බොරුව ඇත්ත විදිහට පැල කරනවා.

පොර අපට හෙන මැජික් වගේ පේන බුද්ධ ධර්මයක් දේශනා කරනවා. පොර හෙන Chill එකේ ඉන්නවා. පාටි දානවා. මහා සද්දෙට හිනා වෙනවා. You Tube චැනල් එකක් කරගෙන යනවා. තව තව Youtube Channel කරන කොල්ලො කෙල්ලො ටික අල්ලගන්නවා. කෝටි ගණන් වටින මාලිගා වගේ පංසල් හදනවා.

අපි ඉබේම ඒකට ඇදෙන එක අහන්න දෙයක් නෙමෙයි. ඒ වගේ දේවල් වලින් ඉක්මනට අපේ ආගමික රික්තය පුරවනවා.

ඊට පස්සේ ඒකට විවේචන එනවා. ඒකට විවේචන එද්දි ඒ පිරිස වෙනුවෙන් තව ධර්මය කණ්ඩායමක් එනවා. එයාලා ගිහියන්ට සියලු කම් සැප අත අරින්න කියනවා. Sex කරනකොට මිනිහගෙ ඇඟ දකින එක තුච්ඡ වැඩක් බව කියනවා. ගෑණියෙක්ගේ කාර්යය ස්වාමිපුරුශයාගේ සියලු කාර්යයන් ඉශ්ට කර දීම බව කියනවා. ගෑණු ඉන්නේ ඒක වෙනුවෙන් බවට බණ කියනවා.

මේ අන්ත දෙකටම ඇති පදම් ශ්‍රාවකයො ඉන්න බව අපි අමතක කල යුතු නෑ.

මේවට විරුද්ධව, රජයට, “මහනායක හාමුදුරුවො” ය කියලා හඳුන්වන අයට පියවර ගන්න පුලුවන්.

ගිහිල්ල දණ ගහලා සමාව ගත්තට පස්සෙ, මහා නායක හාමුදුරුවොත් “මීක්” සද්දයක් දාන්නෙ නෑ. තමන් බලවත් බව පෙන්නන එක විතරයි එයාලගෙ අභිප්‍රාය. සමාව ගත්තම ඒ බලවත් බව පරිස්සම් කියලා සහතිකයි. ඉතින් එතනින් එහාට ක්‍රියාමාර්ග කුමට ද..?

දේශපාලන අරමුණු වලට මේ හැම ප්‍රෝඩා කාරයෙක්ම Use වෙනවා. ඒක තමා මේ නිකායන්වල පැවැත්ම තීරණය කරන්නේ. මේ හැම බොරුකාරයෙක්ම හැම ආණ්ඩුවක් යටතේම සුවෙන් සැපෙන් ඉන්නේ මේ නිසා.

අපට මේ මොහොතේදී කරන්න පුලුවන් දේවල් කිහිපයක් තියෙනවා.

  1. මේ නිකායන් වලින් ඈත් වෙන එක.
  2. අනිත් අයත් ඈත් කරන එක.
  3. මේවට විරුද්ධව පියවර ගන්න සංඝ අධිකාරියට සහ දේශපාලන අධිකාරියට බල කරන මහජන මතයක් හදන එක.

අවසාන වශයෙන්..,

  1. ස්වයං අධ්‍යනයකින් බුද්ධ දර්ශනය පිළිබඳ දැනුම ලබා ගන්න එක.

මේ 4 වෙනි එක ඉතා වැදගත් බව මම විශ්වාස කරනවා. මේ මිත්‍යාවෙන් මිදෙන්න. ධර්මය ඔබම හදාරන්න.

මම මෙහෙම හිතලා මේ ලඟදි ආරම්භ කලා රේණුකානේ චන්ද්‍රවිමල හාමුදුරුවන්ගේ පොත් ටික කියවන්න. ටිකක් සංකීර්ණයි. කම්මැලියි. නමුත් උවමනාවෙන් කියෙවුවොත් නොතේරෙන එකක් නෑ.

මගේ යාලුවෝ බොහොමයක් ඉන්නවා මේ විදිහට ධර්මය තනිවම හදාරන. ඒ අයට ආරාධනා කරනවා හොඳ කෘතීන්, සබැඳි ආදිය පල්ලෙහායින් Comment කරන්න කියලා.

ඉතින් අපිම කියවලා ඉගෙන ගමු. හදාරමු.

මගේ අනාවැකිය වෙන එක වලක්වන්න, වෙන Option එකක්නම් අපට ඉතුරු වෙලා නෑ.

| මහේල හෙට්ටිආරච්චි

ඇමරිකානු සිහිනයේ තවත් එක් සත්‍ය සිදුවිමක් …!!!


හිතවත් සියලු දෙනා වෙතයි. මෙම post එක මම අහුලා ගත්තේ Facebook එකෙන්මයි. ඔබ සියලු දෙනා මෙය කියවන්න. මෙය දිග වැඩියි කියා නොකියවා ඉන්න එපා. අපේ රටත් මේ තත්වයට පත් වෙන්න ඉඩ දෙන්න බැහැ . එනිසා මෙය කියවලා ඔබේ ගෙදර මේ ගැන කතා කරන්න. අපේ ඉතිරිවෙලා තියෙන යහගුණ ටිකවත් රැකගනිමු.

මේ කතාව කොහොම පටන් ගන්නද කියල මටම තේරෙන්නෙ නැහැ.
අපි මෙහෙම පටන් ගමු. නම සමන්. සමන් ජයසිංහ. ගම කඩවත. මම සිංහ සමාජයේ සාමාජිකයෙක්. සිංහ සමාජයේ වාර්ෂික සමුලුවකට තවත් කට්ටියක් සමඟ ඇමරිකාවේ චිකාගෝවට යන්ට මට (අ)වාසනාව පෑදුනා. ඇමරිකන් උණ සෑදී වලිප්පුව සෑදී සිටි මම ආපසු ආවේ නැහැ. මට එහේ පොඩි ජොබ් කට්ටක් සෙට් උනා. දැන් අවුරුදු හතරක්. තව අවුරුද්දකට වීසා තියෙනවා. තව කීයක් හරි හොයා ගෙන ආපහු යනවා.
මට රැකියාවක් ලැබුනේ ගෑස් ස්ටේෂන් එකක. ගෑස් ස්ටේෂන් කියන්නේ පැට්‍රල් ෂෙඩ්.පැට්‍රල් ෂෙඩ් එකක වැඩ කරනවා කියන කොට ඔබට මතක් වෙයි කාකි කොට කලිසමක් ඇඳලා කාකි අත් කොට කමිසයක් ඇඳල රබර් සෙරෙප්පු දෙකක් දෙපයට දාගත්තු බුලත්හපයෙක්. ඒත් ඇමරිකාවෙ එහෙම නැහැ. අපිට ලස්සන යුනිෆෝම් එකක් තියෙනවා. ටයි එකකුත් දාන්න ඕන.


මෙහේ ( ගෑස්) පැට්‍රල් ගහන්නේ වාහනය පදවන්නාමයි. පොම්ප 10 ක් 12 ක් විතරතියෙනවා. ක්‍රෙඩිට් කාඩ් පාවිච්චි කරල තමන්ටම ගෑස් ගහගන්නත් පුලුවන්. එහෙම නැත්නම් ඇතුළට ගිහිල්ලා පොම්පයේ අංකය කියල මුදල් ගෙව්වාම මට කරන්න
තියෙන්නේ කොම්පියුටරයෙන් පොම්පය විවුර්ත කරන එකයි. ඊට අමතරව හදිසියෙන්ගන්න අවශ්‍ය බෙහෙත් පෙත්තේ සිට කොන්ඩම් එක දක්වා බඩු විකුණන මිනි මාකට්එකකුත් තියෙනවා.

මේවා හදිසියට හොයා ගන්න පුලුවන් අඩුවෙන් ගෙවන පොඩි රස්සාවල්. තනිකඩයෙකුටයම්තම් ජීවිතේ ගැට ගහ ගන්න ඒ මුදල ප්‍රමාණවත්. වැඩිපුරම මේවායේ වැඩකරන්නේ නීති විරෝදී සංක්‍රමණිකයන්. මට බැංකු ගිණුමක් අරින්නවත් , වාහනයක්
එළවන්නවත් බැහැ. not authorized to work කියල පාස්පෝට් එකේ ගහල තියෙනවා.නිකමට හරි පොලිසියට මාට්ටු වුනොත් ඩී- පෝට් තමයි.

ඇමරිකන් ඉංග්‍රීසිය අමුතු ඉංගිරිසියක්. උන්ගෙ “ඇ” කාරය වැඩි. ඩාන්ස් –ඩෑන්ස් ,… ක්ලාස් – ක්ලෑස්.. පාස් – පෑස් වගේ. ඒ අනුව මගේ නම සමන් :….සැමන් විය යුතුය. ඒත් උන් මගේ නම වෙනස් කෙරුවා ” සෑම්” කියලා. මම සැමන්නොවී සෑම් වීම ගැන සතුටු උනා.ගෑස් ස්ටේෂන් එක ඇතුලේ තියෙනවා කස්ටමස්ලට යන්න වැසිකිළියක්. ඒවාට කියන්නේ“රෙස්ට් රූම් ” නැත්නම් “වොෂ් රූම්” කියලා.ඇමරිකාව කියන්නේ ගෙදරට මරගාතෙ- ලෝකෙට පරකාසෙ කරන රටක්. මෙහේ තරම් හිඟන්නෝ
නැතිව ඇති ලෝකෙ කොහේවත්. මුන්ට කියන්නේ “හෝම්ලස් පීපල්” කියල. “බෙගර්ස් ”කියන වචනය පාවිච්චි කරන්නෙ නැහැ.
අ. පො. ස. විභාගයේදී මට විශිෂ්ට සම්මාන තියෙනව ඉංග්‍රීසි භාෂාවට සහසාහිත්‍යයට. ඊට අමතරව උසස් ආයතනයකින් ලද සහතිකයකුත් තියෙන නිසා මා හිතාහිටියේ මා තරම් ඉංග්‍රීසි උගතෙක් තවත් නැතිව ඇති කියාය. එහෙත් මා කියනාදේ මුන්ට නොතේරෙයි. උන් කියනා දේ මටද නොතේරෙයි.ඒ නිසාම මට දී තිබුනේ කස්ටමර්ලා අඩු රෑ සේවා මුරයයි.දිනක් එක් හෝම්ලස් මිනිහෙක් ඇතුළට ඇවිත් ” may I use your rest room ”කියල මගෙන් ඇහුවා.“rest room only for customers” කියලා මම මිනිහව එළවා ගත්තා. මගෙතාත්තගේ වයසේ මිනිහෙක්. මට පස්සෙ දුක හිතුනා. උගෙ මූන අමුතුයි. හමේ පාටසුදුත් නෙවෙයි.. කලුත් නෙවෙයි. ඇස් දෙක පැහැදිලියි. බැල්ම තියුණුයි.පසුවදා සුපුරුදු රෑ ෂිෆ්ට් එක නිම වෙලා මම පයින්ම මගේ නවාතැනට ගාටමින්හිටියා. වෙලාව උදේ 7.30 ට විතර ඇති. පාර අයිනෙ බංකුවක් උඩ හෝම්ලස්මිනිහෙක් ඉඳගෙන හිටියා. මිනිහා මොනවද තාලෙට කියනව මට ඇහුනා.” ඩූව් ඩීමට් කාරෙ බෙන්ඩා…” ටිකක් පුරුදු හඬක්. ඒ අර මම එළව ගත් මිනිහා.
මම මිනිහට කිට්ටු කළා.

හලෝ.. are you singing ?මිනිහ පැහැදිලි ඉංග්‍රීසියෙන් ” cold….can you buy me a coffee ? මිනිහගේකකුල් දෙකම වන වෙලා. ඒවාට දැමූ දම් පාට බෙහෙතට උඩින් සාරෙ ගලමින් තිබුණා.මම වහාම කෝපි එකක් අරන් දී,

” are you sick?”
“I am having cold and fever”
මගේ සාක්කුවේ ලංකාවෙන් ගෙනා පැනඩෝල් පෙති වගයක් තිබුණා. ඉන් දෙකක් මමමිනිහට දුන්නා.
” Panadol ? are you sri lankan ?”
” my god ! are you sri lankan too ?

දිග සුසුමක් හෙලූ එයා මොනවදෝ කියන්න ලෑස්ති උනා.මට මහන්සියි. නිදිමතයි. අපි පස්සෙ හමුවෙමු කියල , රෑ ෂිෆ්ට් එකෙන් මාටියාගහපු ඩොලර් කීපයක් මම මිනිහගේ අතේ තියල නවාතැනට ගියා.රෑ නිදි වරා සිටියත් උදේ සිදුවූ දේ නිසා මට නින්ද ගියේ නැහැ.කොහොමටත් රෑ නින්ද වගේ නෙවේ දවල්ට නිදා ගන්න එක.ඊට පස්සෙ දින කීපයක් යන තුරු මම මිනිහව දැක්කෙ නෑ.එදත් සුපුරුදු පරිදි මගේ රෑ ෂිෆ්ට් එක. හදිසියේම ” අරයා” ආවා. රෑ 12.30 ටවිතර. ඇතුලට නෑවිත් වීදුරු ජනේලෙන් මා දිහා ඔරවා ගෙන හිටියා. ඔහුගේ රැවුල, කොන්ඩේ දිගටම වැවිලා තිබුනා. වැඩි හරියක් සුදු කෙස්.ඒ වෙලාවේ කස්ටමර්ලා අඩුයි. මම කෝපි එකකුත් හදාගෙන මිනිහ ළඟට ගියා.
” Are you speaking Sinhala ?” මිනිහා මගෙන් අහනව.

” මම හිතුවේ සෑම් මහත්තයා ඉන්දියන් හරි මෙක්සිකන් හරි කියල. ලංකාවෙ කොහේද ?”

මටයි මිනිහගේ විස්තර දැන ගන්න ඕන. මිනිහ මං ගැන අහනව.මෙතන ඉඳල ලියන්නම් ඔහු මට කී කතාව.මගේ නම සිරිල් සපරමාදු. මගේ වයිෆ් පද්මිනී. අපි හෝමාගම.ලොතරැයි දිනුම් වලින් හරි ගියේ කීයෙන් කීදෙනාටද සෑම් මහත්තයෝ. මටත් ඇදුනාලොතරැයියක්. වීසා ලොටරි එක. දැනට අවුරුදු 25 කට ඉස්සර මම මහ බැංකුවේමාණ්ඩලික නිලධාරියෙක්. මගෙ වයිෆ් ගුරුවරියක්. අපි ලංකාවෙ හොඳ ජීවිතයක් ගතකළා. ඇමරිකන් එම්බසියෙන් ලියුම ආදා ඉඳල සතියක් අපේ ගෙදර ලිප පත්තු උනේ නෑසෑම් මහත්තයෝ. අපෙ සේරටම ඇමරිකන් උණ හැදුනා. අපිට ළමයි තුන් දෙනයි.වැඩිමළා පුතා ඊළඟට දූලා දෙන්නා. අපි මෙහේ එනකොට පුතාට 7 යි. දූලට 6 යි, 5යි. අපි තිබ්බ සේරම සේසත විකුණලයි ආවෙ.මාත් ඔයා වගේ ගැස් ස්ටේෂන් එකක වැඩ කළා. වයිෆ්ට මොන්ටිසෝරියක රස්සාවලැබුණා. අපි දෙන්නාගෙ පඩියෙන් පවුලක් නඩත්තු කරන්න අමාරු නිසා මම ජොබ්දෙකක් කළා. ඒක හරිම අමාරු වැඩක්. හිතේ වේගෙට කළාට මම නිතර නිතර ලෙඩ වුනා.
විවිධ හැල හැප්පීම් මැද කාලය ගෙවී ගියා.පුතා නම් ඉගෙනීමට වැඩි උනන්දුවක් පෙන්නුවෙ නෑ. දූල දෙන්නම ” මාස්ටර්ස්”
දක්වා ඉගෙන ගෙන දෙන්නම ඇමරිකන් කාරයො දෙන්නෙක් එක්ක විවාහ උනා.ඒව නිකම් ” නමට විවාහ” ලාස් වේගාස් වල තියෙනව ” drive through ” කසාදබඳින්න තැනක්. ලොකු දුව වෙන ස්ටේට් එකකට ගියා පදිංචියට.ඉන්න තැනක අපි කාටවත් කීවෙ නැහැ.පුතා මෝටර් මෙකැනික් කෝස් එකක් කරල මෝටර් රත හදන කොම්පැනියකට බැඳුනා.මිනිහට හොඳයි. හැබැයි නාස්ති කාරයා. බීමට ඇබ්බැහි උනා. ඉතිරියක් ,අනාගතයක් ගැන හිතුවෙ නැහැ.

පොඩි දුවට බබා ලැබිල අවුරුදු 5 කට පස්සෙ අපිව එක්ක ගියා එයාලගෙ ගෙදරට.අපි එහේ හිටියේ ආගන්තුකයෝ වගේ. මගෙ වයිෆ්ට නම් වැඩ තිබුනා. ඒ මිනිපිරී –නිකෝල් – බලා ගන්න එක. කෙලීට තිබුනේ නිල් පාට ඇස් දෙකක්. සුදු පාට හමක්. කොන්ඩෙ නම් කලු පාටයි. ටිකක් මගෙ වයිෆ් පද්මිනිත් වගෙයි. සමහර දාට නිකෝල්මගෙ උනුහුමට තුරුල් වෙලා නිදා ගත්තා. මම ඇගේ හිස පිරි මැද්දා. ඈ ඊට ආසාකළා. මම ඈට ” කිරි සුදු හාවා” ඉගැන්නුවා.දවසක් අපේ බෑණා – මයික් පියර්සන්- අහනව මගෙ දුවගෙන් what the hell thatold man doing here කියල.Don’t talk like that. He is may dad. ඒ මගෙ දුව.But this is my house– ඒ බෑණා.OK I will ask them to leave. You can hire a baby sitter for 600
dollars for a week.මම එදා හිතා ගත්තා මම තව දුරටත් මෙහේ හිටියොත් ඒක මෙයාලගෙ පවුල් ජීවිතයට
බාධාවක් කියල.” පද්මිනි… මම යනව පුතා ළඟට. ඔයාට මෙහේ කරදරයක් නැහැනෙ.”අපි දෙන්නා බැන්දට පස්සෙ කවදාවත් වෙන් වෙලා ඉඳල නෑ. එයා කඳුලු පුරවා ගෙනමා දිහා බලා ගෙන ඊට කැමැත්ත දුන්නා.

” මතක් කරල බෙහෙත් ටික අරගෙන යන්න”

පුතා ජීවත්වුනෙ single bed room අපාර්ට්මන්ට් එකක. මිනිහ මාව සතුටෙන්පිළිගත්ත. ඒත් වැඩි විස්තර ඇහුවෙ නෑ. ඒ එයාගෙ හැටි.මම ගිය ගමන්ම කළේ ගේ අස් කරන එක. පුතා කැම බීම කරල තියෙන්නෙ පිටින්.” තාත්ත බියර් එකක් බොනවද?” පුතා බියර් බෝතලයක් කටේ තියාගෙන බොන ගමන්මගෙන් ඇහුව. මම මගේ තාත්ත ඉස්සරහ වාඩිවෙලාවත් නැහැ.මම මටම සාප කර ගත්ත. දුර දිග නොබලා ගත්තු තීරණ නිසා අද අපේ පවුල සී සීකඩ. දරුවන් දෙමාපියන් අතර සම්බන්දයක් නැහැ. දරුවො හිත් පිත් නැති මැෂින්වගේ. රොබෝල වගේ.මම මාකට් එකට ගිහින් පුංචි රයිස් කුකර් එකක්, තේ හදන්න අවශ්‍ය කරන දේ සහතවත් දේ ගෙනාවා.

” පුතා මීට පස්සෙ පිටින් කෑම කන්න එපා. අද ඉඳල මම උයනව”
“ඉතින් කොහොමද මේ තත්ත්වෙට වැටුනේ ?” මම එයාගෙ කතාවට බාධා කලා.

” අනේ සෑම් මහත්තයෝ, මං ගැන කාටවත් කියන්න එපා. ඒක අපේ රටට කරන අගෞරවයක්.”

පුතා මගෙත් එක්ක මුලින් හොඳට කතා බහ කළා. පස්සෙ පස්සෙ අහන දේට විතරක්උත්තර දුන්න. සුමානයක් දෙකක් යනකොට මට එයාගෙ වෙනසක් තේරුනා. මිනිහ මාවනොරුස්සන ගතියක් මට දැනුන.එදා ජූනි 15. පුතාගෙ උපන් දිනෙ. මම උදේම නැගිටල කිරිබත් ඉව්වා. පුතාකිරිබත් කන්න හරි ආසයි.

” පුතා අද කලින් ගෙදර එන්න. මම ඩිනර් ලෑස්ති කරනව.”
මට හොඳට උයන්න පුලුවන්. මම කහ බතක් උයල චිකන් උයල, පරිප්පු වේලෙන්න උයල,ලූනු සම්බෝලයකුත් හැදුව. පුතා ආවෙ නැහැ. මම රෑ 11 වෙන තුරු බලා ඉඳල තනියමකෑම කෑවා.තව ටිකක් බලා හිටියා. මට දන්නෙම නැතිව ඉඳගෙන හිටි පුටුවෙම නින්ද ගියා.පුතා තව කට්ටියක් එක්ක එනකොට පාන්දර 3.00 ට විතර ඇති. සේරටම හොඳටම වෙරි.උන් ළඟ වස ගඳයි. මරිජුවානද මොනවද ගහල. සාලෙ ලයිට් පත්තු උනා. එකෙක් අහනව“Who the fuck is this ?” කියල.“Are you living with your dad ?” ඒ තව එකෙක්.මම දවසක් පුතාගෙන් ඇහුව ” පුතාට මම ඉන්න එක කරදරයක්ද ?” කියල.” කරදරයක් නම් නෑ. ඒත් යාලුවෙක් වත් ගෙන්න ගන්න විදිහක් නෑ. “I too have a life තාත්තෙ”

මට දැනුන ලොකු විනාශයක් අත ළඟ කියල. මම දවස් කීපයක්ම පොඩි දුවටත්පද්මිනීටත් කෝල් කරන්න උත්සාහ කළා. එයාලගෙ ෆෝන් එක ඩිස්කනෙක්ට් කරල. එයාලවෙන කොහාටද ගිහිල්ල.පුතා හදිසියෙම එයාගෙ කාර් එක වික්කා.
” තාත්තෙ මම යනව නිව්යෝර්ක් වලට . ට්‍රේනින් එකකට. සති දෙකකට.”

එයා ඇඳුම් බෑග් එක, ලැප්ටොප් එක එහෙම අරගෙන පිටත් උනා.එදා ඉරිදා දවසක්. මම ටිකක් දවල් වෙන තුරු නිදා ගත්ත. කවුදෝ දොරට ගහනව. මමගිහින් බැලුව.නෝටන් ලෝපෙස්- අපාට්මන්ට් මැනේජර්.

“Your son din’t pay rent. You have to pay or leave the apartment”
” Can’t you wait? He will be back in two weeks”
” No he is not coming back. He moved to NewYork”
මගේ පුතා අභිනිෂ්ක්‍රමණය කරලා.

පුතා ඉපදුනේ ජයවර්ධනපුර රෝහලේ. මට පනිවිඩේ ලැබෙන කොට හවස 3.00 ට විතරඇති. සීසර් සැත්කම නිසා පද්මිනීට සිහිය ඇවිත් තිබුනේ නැහ. පුතා කොට් එකේහිටියා. අඬ අඬා. මම ඇඟිල්ලෙන් එයාගෙ ලපටි ලා රෝසපාට කම්මුල් ස්පර්ශ කළා.ඇඬිල්ල නැවතුනා. ළඟ ඇඳක හිටි ගැහැණියක් ” දැක්කද තාත්ත අඳුර ගත්තු හැටි. මට අද වගේ මතකයි.

සපරමාදුගෙ කතාව ඇහුවට පස්සෙ මෙතෙක් කල් ජීවිතය ගැන තිබූ ආසාවන් සේරමවෙනස් වුනා වගේ කියල මට හිතුනා. මම නවාතැනට ගිය ගමන්ම අම්මට කෝල් කළා.මගෙ තාත්ත ජීවතුන් අතර නැහැ. ෆෝන් එක ගත්තෙ අම්ම.මම “හලෝ” කිව්වම” ආ මගෙ පුතේ.. දැන් කාල බීලද ඉන්නෙ? දැන් ඔහේ වෙලාවකීයද?” කියල ඇහුව. මට එක පාරටම ඇඬුම් යන්න ආවා.” ඇයි පුතාට සනීප නැද්ද?”අම්ම අහනව.” ඔය හිටිය ඇති පුතේ ඉක්මණට ආපහු එන්න”ෆෝන් කාඩ් එක ඩොලර් පහයි. ඒක ඉවරවෙන තුරුම මම අම්මත් එක්ක කතා කළා. ඒත්මගේ හිතේ ඇතිවුනු පීඩනය ඉවත් වුනේ නැහැ.”

ඇයි සපරමාදු අන්කල්ට පංසලට යන්න තිබුණනේ?” බුද්ධාගමේ නේද ?ඔය සිංහළ ඇසෝසේෂන් එකට එහෙම ගියෙ නැද්ද?”
ඒව තියෙන්නෙත් ලොකු මිනිස්සුන්ට විතරයි. ඒවයින් කෙරෙන්නේ බාස්කට් බෝල්ටූනමන්ට්/ ඩිනර් ඩාන්ස් වගේ ඒව කරන එක විතරයි.

හැමදාම ජොබ් දෙකක් කරල මම ගෙදර එන්නේ කොයි වෙලාවෙද ඇඳට වැටෙන්නෙ කියල බලාගෙන. ඒ නිසා මට යාලුවෙක් ආශ්‍රය කරන්නවත්, පංසලකට පල්ලියකට යන්නවත් බැරිවුනා. මගේ හිතේ තිබූ හීන මාණය නිසා ලංකාවෙ මිනිස්සු ගැවසෙන තැන් වලට නොයාඉන්න මම පුරුදු උනා.මම කීප වතාවක්ම ලංකාරාමයට ගිහින් තියෙනව. ඒ කඨින දවස් වල. කටට රහට කාලඑන්න. මට ජිනානන්ද හාමුදුරුවන්ට මූන දෙන්න බෑ.මගෙත් එක්ක වැඩ කරන උන් මම නිතරම හෝම්ලස් මෑන් කෙනෙක් එක්ක කතා කරනව නෝට්කරල. උන් කියන්නේ ඒ මගෙ ඩෑඩ් කියල.

මගේ තත්වයත්, සපරමාදුගෙ තත්වය වගේම බරපතල එකක්. “මටත් වඩා අබලන් මගෙහැරමිටිය” කිව්ව වගේ අනේ අපොයි කියල හිත හදා ගන්නව ඇරෙන්න මට වෙන කරන්නදෙයක් තිබුනේ නැහැ . ඉඳල හිටල මම කීයක් හරි සපරමාදුට දුන්න.
” ඉතිං සපරමාදු අන්කල්, ආංඩුවෙන් ගානක් හම්බ වෙනව නේද?”

මුලදී මට සෝෂල් සෙකුරිටි ලැබුණා. ඒත් දැන් මට ඉන්න තැනක් නෑ. ඇඩ්‍රස් එකක් නෑ.මට හිඟමන් ලැබෙන්නෙ කලාතුරකින්. උන් හිඟමන් දෙන්නෙත් පාට බලල.

” දැන් කොච්චර කල් වෙනවද මෙහෙම වෙල?”

දැනට අවුරුදු 5 කට වඩා .. සමර් එකට නම් ගානක් නැහැ. වැටිච්ච තැන නින්දයනව. වින්ටර් එකට අපි ගිහින් දානව කෑම්ප් එකකට.
” ඉතිං අංකල් ගෙ වයිෆ් දැක්කෙ නැද්ද ඊට පස්සෙ?”
ඇයි නැත්තෙ ?

දවසක් මම පාක් එකේ බංකුවක ඇලවෙලා හිටියා. මං දැක්ක හැඩ රුව හුරු පුරුදුකෙනෙක් පොඩි බබෙක් කාට් එකක දාගෙන පාක් එකට එනව. ඒ පද්මිනී. දිග කලිසමක්ඇඳල. අඳුරන්නත් අමාරුයි.මම ඒ වෙනකොටත් හොඳටම ජරා ජීර්ණ වෙලා. මම එයා ළඟට ගියා. එයා ඇස් උඩ තියා ගත්තා.
” ඔයාට මොකද මේ උනේ?” මම ඔයා හැම තැනම හෙව්වා”
” පුතා මාව දාල ගියා.. ඔයා දැන් කොහේද ඉන්නේ?”
“පොඩි දුවලත් වෙන කොහාටද ගියා. මං හිතන්නෙ ෆ්ලොරිඩා වලට… බේබි සිටින්කරල පළපුරුද්ද තියෙනව කියල මට සහතිකයක් දීල ගියා.. මම දැන් ගෙදරක බබෙක්බලාගන්නවා.. ඔයා කොහේද ඉන්නේ ?”

” මට ඉන්න නියම තැනක් නෑ. හුඟක් වෙලාවට ෆ්‍රී වේ එක යට තමයි නිදා ගන්නෙ”

” ඔයා කෞන්ටි හොස්පිටල් එකකට ගිහින් ඔය තුවාල වලට බෙහෙත් දාගන්න”

ඉස්සර මට ලෙඩක් හැදුනම වැඩියෙන් කලබල වෙන්නෙ පද්මිනී. මාව බලෙන්මදොස්තරගාවට ඇදගෙන යනව. ලෙඩේ කියන්නෙත් එයාමයි. හැමදේම වෙනස් වෙලා.

” මට පරක්කු වෙනව. 5.30 වෙන කොට මේ බබාගෙ අම්ම එනව”
මගේ පපුව හෝස් ගා ගෙන ගියා. හැමෝම වෙන් වෙලා යනව. අපි ආයෙ කවදා හමුවෙයිද ?

දවසක් මං හම්බ වෙන්න රෑ 12.30 ට විතර සපරමාදු ආව. එයා මට දුන්න පොලිතින්වලින් ඔතාපු පාර්සලයක්

” සෑම් මහත්තයා මට පොඩි උදව්වක් කරන්න. මේ අපේ ෆොටෝ ඇල්බම් එක. ඔයාටපද්මිනී අඳුරගන්න අමාරු වෙන එකක් නෑ. ඔය ඇල්බම් එක එයාට දෙන්න. ඕක ඇතුලේ සල්ලි වගයක් ඇති . ඒකත් එයාට දෙන්න.”

ඔයා ආපහු ලංකාවට යනව කිව්වා නේද ? යන්න…… මේක හොඳ රටක් නෙවි.”සපරමාදු එදා නම් කතා කලේ සිහි විකලෙන් වගේ.
‘ඔයාට මගෙ වයිෆ් හම්බ උනේ නැත්නම් ඔය සල්ලි වලින් මහත්තයගෙ අම්මට මොනව
හරි අරන් යන්න..”

පහුවදා පාන්දර මට කස්ටමර් කෙනෙක් ඇවිත් කිව්ව ට්‍රෑෂ් බින් එක ළඟ හෝම්ලස්
මිනිහෙක් වැටිල ඉන්නවා කියල. මම විගහට ගිහින් බැලුව.ඒ සපරමාදු. මම 911 කෝල් කළා.ටික වෙලාවකින් ඇම්බියුලන්ස් එක ආව. මම වීදුරු කවුලුවෙන් බලා හිටියා.සුදු රෙද්දකින් වහපු සපරමාදුගෙ සිරුර ඇම්බියුලන්ස් එකෙන් කොහාටද අරන් ගියා.

සපරමාදු මැරිලා.

(උපුටා ගැනීම අවසන්)

-ගාමිණී සේනානායක / කුමාර ඉන්දු
(උපුටා ගැනිම).