බිග් මැච් පෙරඩ් ඕනමද?


බං බිග් මැච් වලට පෙරඩ් ගිහින් වියදම් කරන සල්ලි දැක්කාම මට නිකන් හිතුනේ ඉස්කෝලෙන් ඉගෙන ගෙන ඉහලටම ගිය උන් ඔය පෙරඩ් වල කාලෙ කන්න එන්නේ නෑ උන් එන්නේ කෙලින්ම මැච් එක බලන්න.

පෙරඩ් වලට ලොකු පොශ් වාහන ඇත්තටම අයිති උන් එන්නෙ ආදිශිෂ්‍ය සංගමේ උන්ගේ වදේට. අනිත් වාහන ඔක්කොම රෙන්ට් එකට අරන් එන්නේ.

දැන් අලුත්ම කෙරුවාව අර තොරන් බං පෙරඩ් එකට අරන් එන එක. ඔයයන පෙරඩ් එකට කොච්චර සල්ලියක් නාස්ති කරලා බලා පොරොත්තු වෙන්නේ ඉස්කෝලේ නම බබලවන එක කියලා හිතාගෙන හිටියාට ඔය කෙටිකාලීන ප්‍රසිද්ධියට අපරාදේ වෙන මහන්සිය සහ රටේ මිනිස්සුන්ට කරන පාඩුව කාලය සහ ශ්‍රමය අතින්.

ඔය ඉස්කෝල වලට කොච්චර එනවද ආර්ථිකව දුප්පත් ලමයි. අන්න උන්ට ඔය වියදම් කරන සල්ලි වලින් උදව් කලානම් උන් ඉහලට ඉගෙන ගෙන ඉස්කෝලෙ නම තවත් බබලවයි ලොකු කාලයක්.

ඒක මේ දවසක් පාරේ බාල් නැටුවා කියලා. කොල්ලෝ පොන්නයෝ වගේ ඇදගෙන පෝස්ටර් උස්සන් පාරේ යන කෙල්ලොන්ටයි ගෑනුන්ටයි කුණුහරුප කියාගෙන කෙල්ලන්ගේ ඉස්කෝලවලට පැනල අලාභ හානි කරලා පාරෙ යන මිනිස්සුන්ගේ කාලය කාලා දාලා කරන විනාසෙට වඩා කොච්චර උතුම්ද?

ඔය පෙරඩ් කරන මගේ ඉස්කෝලේ ඇතුළු හැම පෙරඩ් යන ඉස්කෝලයකටම කියන්නේ. පෙරඩ් යන්න කලින් ඉස්කෝලේ අඩුපාඩු ටික හදාගෙන පුළුවන් නම් අවුරුද්දකට සැරයක් ඉස්කෝලෙ ලමයින්ගේ දෙමව්පියන් ආදිශිෂ්‍ය සංගමය එකතු වෙලා ලමයින්ගේ කලා හැකියාවන්, නව නිපැයුම් පෙන්නන්න හොද ප්‍රදර්ශනයක් සංවිධානය කරලා අනිත් මිනිස්සුන්ට රටට ඔයාගේ ඉස්කෝලේ ලමයින්ගේ දක්ෂතා පෙන්නන්න ඉඩක් දෙන්න.ලාබ ප්‍රසිද්ධියට වඩා ගොඩාක් වටිනව ඒක.

රෝහණ කේ අමරකෝන්

Advertisements

ඉගෙන ගත්තත් නැතත් කොලුවට දෙන්න නම් ගුටි එපා කිසිදා


පුතා ඇවිදින් කදුලු පෙරමින් අම්මේ මට බඩගිනී කීවා
දෙල් බෙදා ඇති පොල් ටිකක් මට තියලා කාපන් මමත් කීවා
අම්මා කවනවා නම් තමයි මං කන්නේ අම්මේ පුතුත් කීවා
නාකි හුරතල් නොවී කාපන් මමත් පුතු හට සැරම වූවා

දෙඅත් සගවා පසුපසට කොට අම්මේ මට කවපන්කෝ කීවා
බංකුවේ ඉද ගන්න කීවම හිටගෙනම මම කනවා කීවා
ඉදන් කන්නට බැරි මොකද මම ටිකක් සැරවී උගෙන් අහුවා
පුපුරු ගහනා අත් දෙකම මට කදුලු පුරවන් වසන් කෙරුවා

පන්තියේ සිංහල උගන්නන ටීච මට හෙට එන්න කීවලු
පන්තියේ ඉන්නා වූ නරකම ලමයගේ මව මමයි කීවලු
පන්තියේ පාඩම් සියල්ලම එකම පොතකම ලියලා තිබුනලු
පන්තියේ ඔක්කෝම ඉදිරියේ වේවැලෙන් මගේ පුතුට තැලුවලු

අන්තීමේටම තිබුනු පිටුවේ පැන්සලෙන් පන්සලක් ඇදලලු
ඊට පිටු කීපයකට පෙර ඉංගිරීසි එක්කලා දෙමල ලියලලු
මුල්ම පිටුවල සිංහලින් ලියු රචනාව කියවලා තරුත් ලැබිලාලු
ටීච පොත පෙරලා බලලා යක්ෂයා ආරූඪ වීලලු

පන්තියට රස කෑම ගෙනවිත් පුතුට නොදීම රසකරනවලු
පන්තියට අල බතල තම්බන් ආපු විට එය විසිකරනවාලු
පන්තියේ හැම කාලා බීලා බන්ඩි ගෙඩි ටික පිරිලා යනවලු
පන්තියේ අග පේලියේ පුතු හාමතේ හැමදාම සිටියලු

පොල් ගසින් බිම වැටී මා පුතු පියා මියගොස් වසර දහයයි
පොල් අතුයි මැටි බිත්ති හතරයි යන්තමට අපි හැදුවා විතරයි
මල් යහන් නොව මා පුතා හට එදා ඉදලම පැදුර උරුමයි
මල් වැටුන මගේ චීත්තය පෙරවා නිදන්නට තාම ආසයි

පියා නොමැතිව දස වසක් මම නොවිදිනා දුක් ගොඩක් වින්දා
සිගා කෑමට නොහැකි තැන එක එකාගේ රෙදි ගොඩක් හෝදා
ලැබෙන සොච්චම බොහොම අරපිරිමැස්මකින් රැකගත්තේ සැමදා
මමයි ගමේම ඇදුම් හෝදන කැකිරී හේනේ ඩෝබි නන්දා

දස වසක් මගෙ කොල්ලා සුනිමල් අනේක දුක් ගොඩක් වින්දා
අදත් හෙටටත් තවත් දහදුක් කප්පරක් විදිනට වෙයිද මන්දා
මමත් හෙට ඉස්කෝලේ ආවොත් රෑට කන්නට වෙයිද මන්දා
ඉගෙන ගත්තත් නැතත් කොලුවට දෙන්න නම් ගුටි එපා කිසිදා

රෝහණ කේ අමරකෝන්

සුසාර දිනාල් ඇත්තටම සන්නස්ගලට මෙහෙම කලා නම්, ඌ මෙලෝ රහක් නැති කාලකන්නියෙකි!


නිලේන්ද්‍ර දේශප්‍රියගේ උපන් දිනය දා මම මෙවැනි සටහනක් ලියා ඔහුගේ අත තැබීමි.

‘චිත්‍රපටකරුවෙකු වෙලා මැරෙනවා ද? නිකම් ම නිකම් කවන්ධයක් වෙලා උඹ මැරෙනව ද?‘

මමත්, ලක්සිරි වික්‍රමගේත් නිලේන්ද්‍රට චිත්‍රපටකරුවෙකු වෙයන් යැයි කියා බොහෝ කාලයක සිට වද දුනිමු. චිත්‍රපට සියයක් පමණ සහය අධ්‍යක්ෂණය කළ මේ නිර්මාණශීලි මිනිසා චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂකවරයකු කිරීමේ සිහිනය ඔහුට වදයක් වන තරමට ම අපි වද දුනිමු. සිරස සුපර් ස්ටාර් පළමු අදියර අවසන් වූ දා රාත්‍රියේ අප පවුල් තුනක සාමාජිකයෝ පාන්දර ජාමයේ එක වහලක් යට හමු වී සිහින පිළිබඳ සාකච්ඡා කළෙමු. මගේ පවුලේ සාමාජිකයෝ ද ලක්සිරි වික්‍රමගේ ගේ නිවසේ සාමාජිකයෝ ද නන්දන වික්‍රමගේ ගේ නිවසේ දී එදා සිහින දැක දැක නිදි වැරූමු. කවදා හෝ චිත්‍රපටයක් අධ්‍යක්ෂණය කරන බව ලක්සිරි එදා පැවසී ය. රංගාභිෂේකය නමින් තවත් රියැලිටි ෂෝ එකක් ආරම්භ කරන බව නිලේන්ද්‍ර අපූරුවට එදා පැහැදිලි කළේ ය. පසුව සිරස කුමරිය නමින් අනාථ කොට විනාශ කරන ලද්දේ නිලේන්ද්‍රගේ එම සංකල්පයයි. රංගාභිෂේකය වෙනුවෙන් මමත්, අනෝජා වීරසිංහත්, ස්වර්ණා මල්ලවආරච්චිත්, පූර්ව ප්‍රචාරක පටවල පෙනී සිටියෙමු. රූපවාහිනී වැඩසටහනකින් චිත්‍රපටයක් කිරීමේ සංකල්පය නිලේන්ද්‍ර එදා පැහැදිලි කළ අතර සුපර් ස්ටාර් දෙවන වාරය අවසන් වූ සැණින් නිලේන්ද්‍ර එම චිත්‍රපටයේ වැඩ ආරම්භ කළේ ය.

මේ කාලයේ මම ද වාණිජ චිත්‍රපටයකට දායක වීමේ අලුත් ගැබ්බර වේදනාවකින් පෙළෙමින් සිටියෙමි. දිනක් හදිසියේ ම සුසාර දිනාල් කලබලයෙන් මට කතා කළේ ය.

‘උපුල් අයියේ, මට ඔයාව ඉක්මනින් හමුවෙන්න වෙලාවක් දෙන්න’ යැයි ඔහු කීය. මම නගර ශාලාව ආසන්නයේ සිටි නිසා ‘ODEL එකට එන්න’ යැයි කීවෙමි. ODEL හි ෆුඩ් කෝට් එකේ පැත්තක වාඩි වූ මම ඔහු එන තෙක් බලා සිටීමි.

‘උපුල් අයියේ, මට ඩාන්සින් ස්ටාර් ගැන ෆිල්ම් ස්ක්‍රිප්ට් එකක් ලියලා ඕන. සිංදු හයක් ඕන. ඒ වෙනුවෙන් ඔයාට ලක්ෂ 10 ක් ගෙවනවා. මම ඉක්මනින් චිත්‍රපටය කරන්න ඕන’ යැයි සුසාර කීවේ ය. චිත්‍රපටය අධ්‍යක්ෂණය කරන්නේ නිලේන්ද්‍ර දේශප්‍රිය දැයි සුසාරගෙන් මම විමසීමි. මේ අවස්ථාවේ අප අසලින් යමින් සිටි මංජු ගුණවර්ධන තමාගේ ජංගම දුරකතනයෙන් අපගේ ඡායාරූපයක් ගත්තේ ය. මංජු ෆේස්බුක් ආවේ මාක් සකර්බර්ග්ටත් පෙර දී යැයි සිතෙන තරමට හේ තාක්ෂණයෙන් අප විස්මලන මිනිසෙකි. මගේ ප්‍රශ්නයට පිළිතුර ලෙස චිත්‍රපටය අධ්‍යක්ෂණය කරන්නේ මම යැයි සුසාර කීවේ ය. ‘උඹට පුළුවන් ද බං චිත්‍රපට කරන්න’ යැයි මා කී විට සුසාර කීවේ ‘නෑ නෑ අරුණ ඉන්නවනේ. අපේ අරුණ ජයවර්ධන. මිනිහා ෆිල්ම් කෝපරේෂන් එකේ කෝස් එකක් කරලා ඉන්නේ. සුමිත් ඉන්නවනේ කැමරා කරන්න. ඉතිං සිම්පල් නේ’ කියා ය. මම ඔහුට නිශ්චිත ව කිසිවක් නො කියා මේ යෝජනාව පිළිබඳ නිලේන්ද්‍ර දේශප්‍රියට කීවෙමි. තිරනාටකය ලියන ලෙසත් ඒ සඳහා ඔහුගේ අද්දැකීමෙන් අවශ්‍ය උදව්වක් ඇත්නම් එය ඉටු කරන බවත් නිලේන්ද්‍ර කීවේ ය. නිලේන්ද්‍ර සිරස හැර යන්නේ හෝ කිලී මහරාජා සිරසෙන් නිලේන්ද්‍ර හරවන්නේ මේ කාලයේ ය.

තිරනාටකයක් ලිවීමේ මගේ වසර පහළොවක පමණ ආධුනික උත්සාහයන් පිළිබඳ ව මම නාමල් ජයසිංහට කීවෙමි. එයට හේතුව මා පූර්වයෙන් ලියු තිරනාටක යැයි හැඟෙන කිසිවක් සාර්ථක නැතැයි මට සිතුණු නිසා ය. තිරනාටකයක් ලිවීමේ මගේ වත්මන් ගුරුවරයා වන්නේ ද නාමල් ජයසිංහ ය. නාමල්ගේ මේ මොහොතට මඳක් ඔබ්බෙන් ඇති මිනිස් ජීවිත සංවාදයට කැඳවන විශිෂ්ට තිරනාටක මා පිස්සු වට්ටවා තිබූ හෙයින් නිවැරදි ව තිරනාටකයක් ලියන’යුරු මම නාමල් ජයසිංහගෙන් ඉගෙන ගතිමි. රටේ බොහෝ දරුවන්ට සිංහල උගන්වා ඇති මට සිංහලෙන් තිරනාටකයක් ලියන අයුරු ඉගැන්වූයේ නාමල් ය.

පසු දින මැදියම් රාත්‍රියේ දී ඩාන්සින් ස්ටාර් තරු ලියක් ද රැගෙන සුසාර මත්තේගොඩ මගේ නිවසට ආවේ ය. ඔවුන් දෙදෙනා පසුපසින් අරුණ ජයවර්ධන ද ආවේ ය. ‘මෙයා තමා ප්‍රධාන නිළිය. ඔයාට පෙන්නන්න එක්කන් ආවේ’ යැයි කියමින් සුසාර තරුණ කාන්තාවක් මට හඳුන්වා දුන්නේ ය. මා ඩාන්සින් ස්ටාර් වැඩසටහන අඛණ්ඩ ව නරඹා නො තිබුණු හෙයින් එහි වී.සී.ඩි පට කිහිපයක් ද ඔහු මා අත තැබුවේ ය. චිත්‍රපටයක් අධ්‍යක්ෂණය කිරීමේ බැරෑරුම්කම පිළිබඳව විවිධ කතන්දර එදින රාත්‍රියේ දී මම සුසාරට කීවෙමි. ඉන්පසු ව තිරනාටකය පිළිබඳ කොන්දේසි ඉදිරිපත් කළෙමි.

තිරනාටකයක් යනු නිශ්චිත නිවසක් ගොඩනැඟීමේ සැලැස්මක් වන හෙයින් සැලැස්මට පිටින් පලංචි ගහන්නට, ඇණ ගහන්නට, බිත්ති වෙනස් කරන්නට, වහලවල් බාන්නට, පාට ගාන්නට, හැඩය වෙනස් කරන්නට බාස්ලාට ඉඩ දිය නො හැකි බවත් මම ඉතා කැපවීමෙන් මහන්සියෙන් නිර්මාණය කරන මේ තිරනාටකය විනාශ නො කර චිත්‍රපටය කිරීමට සුසාර එකඟ ද යන්නත් විමසීමි. චිත්‍රපටයේ කතා සාරය කියූ පසු ඔහු කීවේ ‘පිස්සු හැදෙනවා නියමයි’ යනුවෙනි.

චිත්‍රපටයේ චරිත පිළිබඳව කෙටි හැඳින්වීමත්, සෙසු චරිතත්, කතා සාරාංශයත්, දර්ශන තල පිළිබඳ හැඳින්වීමත් මුලින් ලබා දිය හැකි බව ද මම කීවෙමි. එවිට චිත්‍රපටයේ පූර්ව නිෂ්පාදන කටයුතු ආරම්භ කළ හැකි බවට ද ඔහුව දැනුම්වත් කළෙමි. දෙසතියකට මා මැලේසියාවේ නිවාඩුවකට යන බවත් එම නිවාඩුව මෙම කාර්යය වෙනුවෙන් වැය කළ හැකි බවත් කීවෙමි. ජුනි මාසයේ දී මගේ පන්තිවල ඉගෙන ගන්නා වූ දරුවන්ට ද ඩාන්සින් ස්ටාර් රූපවාහිනී වැඩසටහන තේමා කරගෙන මම තිරනාටකයක් කරන බව ප්‍රසිද්ධියේ කීවෙමි.

තිරනාටකයේ තේමාව පිළිබඳ දීර්ඝ ව සමන් වික්‍රමාරච්චි මහතාට ද කීවෙමි.
‘ඔය තේමාවට අදාළ නැතත් ඔය වගේ නන්නත්තාර පිරිසකගෙන් එන තරගකාරී ස්ත්‍රී චරිතයක් ගැන කියවෙන නිසාත් මිලියන් ඩොලර් බේබි චිත්‍රපටයත් බලන්න
යැයි ඔහු උපදෙස් දුන්නේ ය. මම මේ පිළිබඳ ව නිර්මාණාත්මක චිත්‍රපට විචාරකයෙකු වන ප්‍රියන්ත ජයරත්නට ද කීවෙමි. ඔහු එම ආරංචිය මගේ පශ්චාත් උපාධි ගුරුවරයා වන පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ ඩෙස්මන්ඩ් මල්ලිකාරච්චි මහතාට සැල කොට තිබිණි. ඩෙස්මන්ඩ් මල්ලිකාරච්චි මහාචාර්යතුමා පවසා තිබුණේ
‘මහ ඇමතිකම ඉල්ලන්න ගියා වගේ ම මෝඩ වැඩක්’ යැයි කියා ය.
මම මගේ බිරිඳත් දරු දෙදෙනාත් සමඟ 2008 අගෝස්තු මුල් සතියේ මැලේසියාවේ සංචාරයකට ගියෙමි. මැලේකා නගරයේ ෆමෝසා හෝටල් සංකීර්ණයේ සතියකට වැඩි කාලයක් ගත කර ඉන්පසු මැලේසියාවේ ජෙන්ටින් හයිලන්ඩ්වලට පැමිණියෙමි. ෆමෝසා හෝටල් සංකීර්ණයේ දෛනික කාර්යයක් ලෙස සැම රාත්‍රී කාලයක ම Cowboy Town යනුවෙන් නම් කළ වෙනම ම බිම් තීරුවක අපූරු සංදර්ශනයක් පැවැත්වෙයි. සුසාර යෝජනා කළ චිත්‍රපට තේමාව පිළිබඳ පරිකල්පනයේ වද විඳිමින් සිටි මම මේ තිරනාටකය Cowboy Town යනුවෙන් නම් කළෙමි. මම සති කිහිපයක් ටියුෂන් පන්ති නිවාඩු දමමින් ද තිරරචනයේ වැඩකටයුතු සඳහා සහයට කීපදෙනකු යොදා ගනිමින් ද දිනපතා එය සුසාර දිනාල් වෙත ෆැක්ස් කළෙමි. මෙම තිරනාටකයේ A4 ප්‍රමාණයේ පිටු තුන් සියයකට වැඩි ප්‍රමාණයක් සහ ඉන් ඔබ්බේ නිර්මාණය විය යුතු ජවනිකා පිළිබඳ සාරාංශයක් ද දෙමසක් ඇතුළත සම්පූර්ණයෙන් ම සුසාරට ලබා දුනිමි. චිත්‍රපටයට සම්බන්ධ නළු නිළියන්ට ලැබුණු මගේ තිරනාටකය පිළිබඳ ඔවුහු බොහෝ ප්‍රශංසාවෙන් කතා කළෝ ය. මුහුරත් උළෙල පැවැත්වූයේ කිලී මහරාජාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් බ්‍රේබෲක් පෙදෙසේ සිරස ප්‍රධාන කාර්යාලයේ දී ය. මුහුරත් උළෙල පැවැත්වූ දින ආධුනික නළු නිළියන් සමඟ රවීන්ද්‍ර රන්දෙනිය ද උළෙලට සහභාගී විය. තිරනාටකය පිළිබඳ තොරතුරු දැනගත් රවීන්ද්‍ර රන්දෙනිය එය අගය කරමින් කතා කළේ ය. මුහුරත් උළෙලට පැමිණි පිරිස ඇමතු සුසාර දිනාල් පැවසුයේ තිරනාටකයේ සියයට අනූවක් පමණ අවසන් කර ඇති බවත් ආන්දෝලනාත්මක චරිතයක් වූ සන්නස්ගල එය මැනවින් ඉටු කළ බවත් ය.

චිත්‍රපටයේ අවසාන දර්ශන තුනක් හැර සියල්ල පිටපත් කළ පසු මමත් සුසාර දිනාලුත් අරුණ ජයවර්ධනත් කැමරා ශිල්පී සුමිත් ප්‍රසන්නලාල් සමඟ ජයික් හිල්ටන් හෝටලේ පහත මාලයේ වට මේසයකට වී තිරනාටකය පිළිබඳ අවසන් සාකච්ඡාව ආරම්භ කරමින් සිටියෙමු. චිත්‍රපටයේ අවසාන ජවනිකා තුනෙහි තිරපිටපත ලැබෙන්නේ කවදා දැයි සුසාර විමසීය. පසු දින සවස් වන විට එය ලබා දෙන බවත් එවිට තිරනාටකය සම්පූර්ණ බවත් මම කීවෙමි. සුසාරත් මමත් මුහුණට මුහුණ ලා කරන සාකච්ඡාවට මුහුණ දිය නො හැකි බැවින් දෝ අරුණ සහ සුමිත් මහත් අපහසුවකින් වෙනතක් බලාගෙන හෝටලයේ සිරි විසිරි නරඹමින් වෙනත් විෂයක්, වෙනත් මාතෘකාවක් සමඟ අසීරු ව්‍යාජ සම්බන්ධයක පැටලී සිටිනු දුටිමි. සැර මත්පැන් පානයක් සඳහා සුසාර කළ යෝජනාව මම තැන්ක් යූ කියා ප්‍රතික්ෂේප කළෙමි. රාත්‍රිය නිදි වරාගෙන තිරනාටකයේ ඉතිරි කොටස සම්පූර්ණ කිරීමට සැර මත්පැන් මත බාධාවකැයි ද කීවෙමි.

“උපුල් අයියේ, අපි හෙට උදේ ෂූටින් පටන් ගන්නවා. ලොක්කා කිව්වා වැඩේ ඇදෙනවා ඉක්මන් කරන්න කියලා”
යැයි සුසාර යටහත් පහත් ලෙස සහ ලොක්කාගේ අදහසක් ඉදිරිපත් කරන විධායක ස්වරයෙන් කිවේ ය. ලොක්කා යනු කිලී මහරාජා ය.

“ස්ක්‍රිප්ට් එකවත් ඉවර කරන්නේ නැතුව කොහොමද ෂූටින් පටන් ගන්නේ”
සුසාර හැරෙන අත නො දැන මම පිළිවිසිමි.

“ඔයාගේ ස්ක්‍රිප්ට් එක නියමයි. හැබැයි ඒකෙ සමහර සීන්ස් අපි අයින් කළා. ඔයාගේ එකට පැරලල් ස්ක්‍රිප්ට් එකක් අපිත් දිගට ම ලියාගෙන ගියා”
යනුවෙන් ඇඟට පතට නො දැනී කියමින් ම සුසාර මත්පැන් වීදුරු කීපයක් ළඟ ළඟ ම කටේ හලා ගත්තේ ය. සුසාරගේ අම්මා ද අප්පා ද බිරිඳ ද සොර අඹුවන් ද නෑදෑයන් ද හත්මුතු පරම්පරාව ද පාවා දෙමින් අමු තිත්ත කුණුහරුපයෙන් මම සුසාරට බැන වැදීමි. හද්දා පිටිසර ගමේ මෝඩ චණ්ඩියෙකු මෙන් ජයික් හිල්ටනයේ පහත මාලය දෙදුරුම් කන්නට කෑගැසීමි .

“අනුන්ගේ ගෑනු එක්ක බුදිය ගත්තම යකෝ මිනිස්සුන්ට සිෆිලිස් වගේ සමාජ රෝග හැදෙනවා කියලා උඹ දන්නවා. ඒ වගේ දැනගනින් අනුන්ගේ නිර්මාණ මංකොල්ල කන්න එපා. මගේ බුද්ධිමය ශ්‍රමය මංකොල්ල කෑවට තොගේ අම්මට… … .”
යනුවෙන් ජාතක අවජාතක නො හික්මුණු අශිෂ්ට කතා කියමින් මම කෑගසන්නට වීමි. මේ ලියන මොහොතේ මගේ හැසිරීම ගැන මටම ලජ්ජා සහගත ය. සිවිලයිස් වී නැති කපටි තක්කඩියෙක් ඉදිරියේ සංයමයේ ශිෂ්ටකම පෙන්වීමට සන්න්සගලගේ ජීවිතය ඇතුළේ හුස්ම ගන්නා ගෝනමඩිත්තේ පොඩි එකා ඉඩ දුන්නේ නැත.

“උපුල් අයියා ඉවසන්නකෝ“
යනාදී වූ අර්ධ මනුෂ්‍ය කටහඬකින් සුසාර මගේ ආවේගය නිවන්නට උත්සාහ කළේ ය. අරුණ ජයවර්ධනත් සුමිත් ප්‍රසන්නලාලුත් ඒ මොහොතේ එක් වචනයකුදු කතා කළේ නැත. මිත්‍රවරුනි; මේ මොහොත ඔවුන් දෙදෙනා කතා කළ යුතු යැයි සිතමි.

එතැන් පටන් මාස ගණනක් යන තෙක් මා රැවටුණු බව මා ඇන්දුනු බව සහ සිනමාවට ඇති මගේ අප්‍රමාණ ආශාව හැම විට ම කලකිරීමකින් අවසන් වීම පිළිබඳව පශ්චාත්තාප වෙමින් පසු වීමි. ඔවුහු සිහින සැබෑ කරගත්තෝ ය. මිනිසා හැම විට ම අමාරුවේ වැටෙන්නේ තමන් වඩාත් ආශා කරන දෙයට පමණට වඩා ලොල් වීම හේතුවෙනි.

සිනමාවට සම්බන්ධ ව රඟපෑමේ, චිත්‍රපට නිෂ්පාදනය කිරීමේ ලස්සන සිහින සුන්නද්දූලි වූ කාලයක මගේ ආශාව දඩමීමා කරගෙන මගේ කාලයත් ශ්‍රමයත් ධනයත් මහ දවල් ප්‍රසිද්ධියේ මංකොල්ල කෑ ‘ඩේ ලයිට් රොබරියේ’ ප්‍රධාන චූදිතයා වූ සුසාරට විලාප තබමින් හඬමින් කෑගසමින් මම නිරන්තරව සාප කරන්නට වීමි. අවසානයේ දී සුසාර මට තර්ජනය කළේය.

“අපේ මීඩියා එකෙන් විමල් වීරවංශටත් මර්වින් සිල්වාටත් ගහපු ගැහිල්ල ඔයා දන්නවා නම් මීට පස්සේ මට විරුද්ධව කට අරින එකක් නෑ“ සුසාර කීවේ ය.
මම සිරසේ වැඩ කරන මිතුරන් යැයි විශ්වාස කරන එස්. එම් මරික්කාර්ටත්, චන්දන සූරියබණ්ඩාරටත්, සුසිල් කිඳෙල්පිටියටත් තවත් බොහෝ දෙනාටත් සුසාරගේ තර්ජනය පිළිබඳ ව රිපෝර්ට් කළෙමි. කිසිවෙකු තව ම කිසිවක් ඩිසයිඩ් කළේ නැත.

ඉනික්බිති ව සුසාර මට කතා කළේ මගේ හෘද සැත්කමෙන් දෙසතියකට පසුව ය. සුසාරගේ කටහඬ ඇසුණු සැනින් මගේ පපුවට දමා තිබූ මැහුම් ගැලවෙන්නට තරම් වේදනාකාරී කෝපයකින් මම නැවතත් බැන වැදුනෙමි.
“උපුල් අයියේ ඔයා කතා කරන්නේ මං ගැන වෛරයකින්“
සුසාරගේ නිවුණු කපටි කටහඬ ය.
“පකයෝ වෛරය දැනෙන්නේ බඩු අයිතිකාරයට. හොරකං කරපු වේසිගේ පුතාට කොහොමද වෛරය දැනෙන්නේ” මම කෑගැසීමි. මම නැවතත් පරණ ගොන්කම කළෙමි. අතීතයේ මා සමග පසමිතුරු වූ බොහෝ දෙනා නැවතත් මගේ ඇසුර ප්‍රිය කොට මා වෙත එති. මම අසිහියෙන් නැවතත් ප්‍රතිප්‍රහාරයේ ම කුණුරස විඳිමි. පසමිතුරෝ බෝ වෙති.
රත්මලානේ ස්ටයින් මැදිරියේ පැවති වික්ටර් රත්නායකගේ ප්‍රසංගයක අමුත්තකු ලෙස සහභාගී වන්නැයි මරික්කාර් මට ආරාධනා කළේ ය. මමත් මගේ බිරිඳත් ප්‍රසංගය නැරඹීමට ගියෙමු. ප්‍රසංගය අවසන කාර් පාක් එකට එද්දී සුසාර මැදිවිය ඉක්මවූ මාතාවක් සමග රථගාල පැත්තට එමින් සිටියේ ය. මඟ හරස් කළ මම,
“කාගේ හරි ස්ක්‍රිප්ට් එකක් හොරකම් කරලා ආයේ ෆිල්ම් එකක් කරන්නේ නැද්ද සුසාර..” යැයි විමසීමි.
“උපුල් අයියා මේ මගේ අම්මා…. එයා ඉස්සරහා..”
යැයි සුසාර කී සැණින් නැවත නැවතත් පළිගැනීමේ මගේ කුරිරු සිත තන්වැසි නො තකා බුරන්නට විය.
“තොගේ අම්මත් දැනගන්න ඕනි තෝ පට්ට හොරෙක් කියලා”
යැයි මා කියත් ම අම්මාගේ අතින් ඇදගෙන සුසාර සෙනග අතර නො පෙනී ගියේය.

දෙදහස් නවයේ ජනවාරි මාසයේ අරුණ ජයවර්ධන මට කතා කළේය.
“උපුල් අයියා අපේ ෆිල්ම් එකේ ඉන්විටේෂන් එක දෙන්න මම ඔයාලගේ ගෙදර එන්නද? ඔයා මගෙත් එක්ක තරහා නෑ නේද” යනුවෙන් මෘදු හඬින් විමසීය.

“මම උඹත් එක්ක නෙවෙයි මේ මංකොල්ලෙට සම්බන්ධ වෙච්ච හැම එකා එක්කම තරහයි. අපේ ගෙදර හතර මායිමට එන්න එපා” යනුවෙන් කීවෙමි. ඉනික්බිති කාලයේ අරුණ ජයවර්ධන සිරස හැර ගියේ ය. නිකිණි වැස්ස නමින් විශිෂ්ට චිත්‍රපටයක් කළේ ය. අරුණ නිර්මාණාත්මක මිනිසෙකි. මගේ තිර පිටපතෙන් කළ ඩාන්සින් ස්ටාර් චිත්‍රපටයේ අධ්‍යක්ෂවරයා ලෙස සුසාරගේ නම සඳහන් වීම ද අරුණ ජයවර්ධනගේ නිර්මාණාත්මක අධ්‍යක්ෂණය මංකොල්ලකෑමකි. සුසාර සිරසේ ගිනිපන්දම් ගෙන රටක් ජාතියක් ගිනි තියන හනුමන්තෙකි. අරුණ නිර්මාණාත්මක මිනිසෙකි. කතා කරන්නට රිසි මොහොත මෙය නම් අරුණට දැන් ඇත්ත කතා කළ හැකි ය.
තිරනාටකය ලියා අවසන් කිරීමෙන් පසු සුසාර සහ සිරස මා සාහසික ලෙස මඟ හැරියේ ය. සිරස කළ වරද වරදක් නො වන්නේ යැයි මා යටහත් වූවා නම් අදත් සුසාරත් සිරසත් මහරාජාත් සිරස දායක සභාවත් මා වෙනුවෙන් ය. එදා මා කළ ප්‍රකාශ ද සයිබර් අවකාශයේ මේ ලියන දෑ ද සිරසේ කුප්‍රකට මාධ්‍ය ප්‍රහාරයකට හෝ මාරාන්තික උගුලකට හසු වීමට ලෙන් දොර විවර කිරීමක් බව මම දනිමි. මා මේ ලියන්නේ සිනමාකරුවෙකු වීමේ සිහිනයේ වේදනාකාරී පසුවදන් ය. තවමත් මම හුස්ම ගන්නා නිසා ඊළඟ වෘත්තයේ දී අප නැවත සම්මුඛ විය හැකි ය. අනාගත සිහින දකින්නන් වෙනුවෙන් මම තවදුරටත් ලියමි. රටක ශිෂ්ට මිනිසුන්ගේ සිහින මරා දමන්නවුන්ට එරෙහි ව කරන අරගලයක දී අප හුදකලාව මිය යා හැකි ය. පොළොවට පස් වන මෘත දේහ කබොක් වී කළුගල් වී මැණික් බවට පත් වී දිලිසෙන හෙට දිනක් පිළිබඳ සිහිනය ම මේ ලිවීමට සපයන ශක්තිය පමණවත් ය.

උපුල් ශාන්ත සන්නස්ගල

ඉතිහාසයෙන් කටු ගෑ දැමු මිනිසෙක්


එදා 1967 වර්ෂය ශ්‍රි ලංකා ඉතිහාසයේ නොමැකෙන කළු පැල්ලමක් එක් කරන ලද දිනයකි..

අප ඉතිහාසය තුළ කලාවේ, චිත්‍ර කලාවේ තිබූ විශිෂ්ඨ බවට කළු පැල්ලමක් එක් කරන ලද වර්ෂයකි. අප ප්‍රෞඪ ඉතිහාසය ලෝකයට මනාව පෙන්වූ කලා සිතුවමක් ලෙස සීගිරි බිති සිතුවම් පෙන්වා දිය හැකිය..

නමුත් 1967 වර්ෂයේ ඔක්තොම්බර් 15 වෙනිදා ඒ ඉතිහාසය වෙනස් වන්නට විය.. කිසියම් පුද්ගලයෙකු විසින් සිගීරි බිතිසිතුවම් විනාශ කර ඒවාට තාර අලේප කර තිබුනි.. නමුත් එය කවුරුන් විසින් කුමන හේතුවක් මත කළාද යන්න අදටත් අභිරහසකි..

සිගිරිය ඒ වන විටත් යුනේස්කෝ සංවිධානය මගින් ලෝක උරුමයක් ලෙස නම් කර තිබුනි.. සිතුවම් වලට සිදු වී තිබු විනාසය අතිමහත්ය.. අපේ රටේ පුරාවිද්‍යා අංශයේ නොමැකෙන මතකය වූ සෙනරත් පරණවිතාන මහතා ඒ වන විටත් එම ස්ථානය ට ළගා වී සිදු විනාශය පිළිබදව සොයා බලා කටයුතු කරන්නට විය.. මෙය වහා පිළිසකර කළ යුතු විය, නමුත් එයට අවශ්‍ය දැනුම හා තාක්ෂණික ශිල්පය ඇති කිසිවෙක් ලංකාව තුළ එකල නොසිටියේ ය..

පරණවිතාන මහතාට කළ හැකිව තිබුනේ විදෙස් රටක සහය පැතීම පමණි.. ඒ අනුව එකළ සිතුවම් පිළිබදව සිටි විශිෂ්ඨ ආචාර්යවරයෙකු වූ ඉතාලි ජාතික ලූසියානෝ මරාන්සි මහතා ලංකාවට කැද විය.. ඔහු නොපමාව ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණියේ මේ බිතිසිතුවම් පිළිබදව ලෝව පුරා ඇති කීර්තිය නිසාවෙනි. ඔහු තම රාජකාරි කටයුතු ආරම්භ කරුවේ ය..

එකල මේ සිදු වීම භාරව සිටියේ ආචාර්ය. ඒ.සි ගොඩකුඹුර මහතායි. ආචාර්ය ලූසියානෝ ගේ සහය සදහා රාජා ද සිල්වා මහතා සහ ඔහුගේ තාක්ෂණික ශිල්පින් පිරිසද ආවේය. 1967 නොවැම්බර් 04දින තම සේවය උපරිමයෙන් ඉටු කල ලූසියානෝ මරාන්සි මහතා තම රාජකාරිය අවසන් කොට ඉතිරි වැඩ කටයුතු රාජා ද ඩයස් මහතාට භාර දී දිවයිනෙන් පිටත් වී ගියේ ය..

මා මාතෘකාවේ සදහන් කල ඉතිහාසයෙන් කටු ගෑ දැමූ පුද්ගලයා ලූසියානෝ මරන්සි මහතා ය.. අද අපට ඔහුව මතක නැත, සිගිරි බිති සිතුවම් දෙස බලා සතුටු වන අප ඒ සිතුවම් අද ඒ තත්ත්වයට ගෙන එමට කැප වුනු පුද්ගලයන් පිළිබදව කතා කරන්නේ නැත.. මන්ද අප ඉතිහාසය සෑම විටම පෙන්වන්නේ ශුද්ධ වූ බවක් නිසාය.. අප ඉතිහාසයේ කළු පැල්ලම් අතු ගා දමාය.. ඒවාගෙන් අපට ඉගෙනීමට දෙයක් නැති කර අවසන්ය..

ආවාර්ය ලූසියානෝ මරන්සිගේ දායකත්වය අප ඉතිහාසයෙන් අතු ගා දමා අප එය කළ බවට ලෝකයාට පෙන්වීමට ගත් උත්සහයන් ද ඇති බව පැවැසිය යුතුය.. ඔහුගේ ආගමනයෙන් පසු සිගිරියේ සැගවී තිබූ තවත් සිතුවම් සොයා ගැනීමට හැකි වි තිබේ.. අද ඔවුන්ගේ කැපවීම මත 5 සියවස දක්වා ඇදී යන මේ සිතුවම් අප තවමත් රස විදින්නෙමු..

ලිපිය : ඩිලීප සංජය

ලංකාවේ උන් Google වල SEX සොයා 1 වීම පුදුම නැත.


ලංකාවේ උන් Google වල SEX සොයා 1 වීම පුදුම නැත. එය අපේ ජානවල එන දෙයක් නිසා ආඩම්බර වියයුතු කාරණයකි.

සාහිත්‍යයට අනුව මුලින්ම Animal-Human SEX ලොවට හදුන්ව දුන්නේ ලාංකික අපේම අයය. ඒ සිංහබාහු සහ සිංහසීවලිගේ පියා සහ මෑණියන් විසිනි.

මුලින්ම Brother-Sister SEX ලොවට හදුන්වා දුන්නේත් ලාංකික අපේ අයය. ඒ මව පියා අඩිපාරේ ගිය සිංහබාහු සහ සිංහසීවලීද ? නැතිනම් කුවේණියගේ දුව සහ පුතාද යන වග ගැන යම් විවාදයක් ඇත.

SEX කරන්නට ගොස් කෙල්ලෙක් නිසා ලෝකයේ මුලින්ම වලියක් දාගෙන මිනීමරුවෙක් වුනේ මාතර මල්ලිගේ නෑයෙක් වූ රාමා විසිනි. ඒ ලොව පලමු වරට විවාහක ගැහැණියක් උස්සා ලංකාවට ගෙන ආ රාවණා එක්ක ගියවලිය අවසානයේය.

රටවල් දෙකක් අතර මුලින්ම යුද්ධයක් ඇතිවුනේත් SEX කරන්නට රාවණා සීතා උස්සගෙන ආ නිසායි.

කාමසූත්‍රය නැමති ලොව මුල්ම SEX පොත ඉන්දියාවේ රචනා කර ඇත්තේ රාවණා විසින් සීතා පැහැරගෙන ආ පසු ඇය රැගෙන යන්නට ඔත්තු බලන්නට ආ හනුමන්තාගේ දෑස් වලින් අපේ රටේ දුටු එකගේ කෑම, බින්න බැසීම, අන්තප්පුර වල සිදුවූවායැයි කියන ගිනිවිච්චුම්බර දැකීමෙනි. හනුමන්තා අපේ රටටම ගිනිතිබ්බේ ඒ ඉරිසියාවට බව රාම පවා දන්නා රහසකි.

ලොව මුල්ම අසැබි චිත්‍රය ඇද ඇත්තේ ඉන්දියාවේ අජන්තා ගුහාවේ නොව ලංකාවේ සීගිරිය පර්වතයේය.

ඉතින් අපි SEX ලොවට හදුන්වා දීමේ පුරෝගාමීන් හැටියට ආඩම්බර වියයුතු මුත් ලංකාවේ වර්තමානයේ SEX ගැන තත්ත්වය අතිශයින් දුක් වියයුතුය.

නිල් චිත්‍රපට කර්මාන්තය ඇමරිකාවේ නොව ලංකාවේ තිබිය යුත්තකි. කෝටි ගණනක් විදෙස් විනිමය ලංකාවට ගෙනආහැකි මාර්ගයකි. එහෙනම් අපේ නංගිලා මල්ලිලගේ වැඩ කිඩ අනුව ඇමරිකාවට හුලන්‍ ය. තායිලන්තයේ මෙන් ගණිකා වුර්තිය නීතිගත කලානම් විදෙස් සංචාරකයන් කොච්චර දේශපාලන අර්බූද තිබ්බත් අපේ කෙල්ලන් කොල්ලන් හොයා ලංකාවට එනු ඇත. එහෙනම් අපිට නිවාඩුවකට යන්නට හෝටලයක් තියා මූදූ වෙරලක්, කැලෑවක්, දිය ඇල්ලක් ඉතිරි නොවන තරමට සංචාරකයන් ලංකාවට එනු ඇත.

නමුත් අපේ අවාසනාවකට ඒවා නීතියෙන් තහනම් කොට ඇත. පාසල් වල ප්‍රජණනය ගැන පාඩම් කියලා දෙන්නට ගුරුවරුන් කැමති නැත. මම නම් කියන්නේ කෙලින්ම ප්‍රැක්ටිකල් එක්කම ඒ පාඩම් අපේ අනාගතපරපුරට කියලා දියයුතුය. මොකද අපේ 2500ක ඉතිහසය සහ සාහිත්‍යය ඔවුන් දැන සිටිය යුතුමය.

රෝහණ කේ අමරකෝන්

ලංකාවේ බුකී වීරයන් ගේ පරම සතුරන් වූ එදිරි නම් ඇත්තන්


1. ලංකාවේ කෙල්ලන් වල්කමේ යන්නේ මනමේ නාට්ටිය ලියූ එදිරි කෙනෙක් නිසාය ඒ එදිරිවීර සරත්චන්ද්‍රය.

මනමේ නොලිව්වානම් අපේ රටේ කෙල්ලන් එක කොල්ලෙක් සිටියදී තවත් එකෙක් එක්ක සෙට් වෙන්නට ආදර්ශ ගන්නට විදිහක් නැත.

2. ලංකාවේ කොල්ලන් මිනීමරාගන්නේ දෙවෙනි ඉනිම ලියූ එදිරි කෙනෙක් නිසාය ඒ Saman Edirimunee ය.

දෙවෙනි ඉනිමේ වලිය ආදර්ශයක් නොවන්නට ලංකාවේ කොල්ලන් දැන් එලිපිට වලිදාගෙන කපා කොටා මරාගනී. ඊට ඉස්සර ලංකාවේ කොල්ලන් කිසිම විටෙක ගහ මරාගෙන තියා නරක වචනයකින්වත් එකිනෙකාට බැනගෙන නැත.

3. මහබැංකු හොරකම සිදුවන්නේද එදිරි කෙනෙක් දුන් ආදර්ශයක් නිසාය ඒ E.A.P එදිරිසිංහ මූල්‍ය ආයතනය කල හොරකම නිසාය.

E.A.P. එදිරිසිංහ මූල්‍ය ආයතනය හොරකමක් නොකලානම් මහබැංකු හොරකම කරන්නට ගුරුහරුකම් අර්ජුන් මාමා බෑනලාට ලැබෙන්නේ නැත.

තව රටට එදිරිවූ එදිරිලා බරගානක් ඇතිමුත් මේ නිවාඩු වැසිබර ඉරිදා මට ලියන්නට කම්මැලිය.

මම රෝහණ කේ අමරකෝන්

අසූචි හරණං පරමං සුඛං


අපේ උන්ට දැන් පාලි වලින් වචන දෙකතුනක් කිව්වත් රෙද්ද කරේ තියන් එන්නේ බුද්ධාගමට අපහාස කරනවා කියලා.

යකෝ පාලි කියන්නේ බාසාවක් ආගමක් නෙවෙයි. පාලි බාසාවෙන් කියන හැම ලබ්බක්ම බුද්ධාගමට පටලවා ගන්නේ නැතුව ත්‍රිපිටකයට අදාල දේවල් ටික විතරක් අදාල කරගනිල්ලා.

සුද්ධ සිංහලෙන්ම උදාහරණයක් කියන්නම් මුලින් දෙවනුව පාලි වලට හරවලා තේරුම ඔය උකුණු මොලෙන් තේරුම් ගනිල්ලා.

ලොකූ කක්කා බරක් හැදිලා රෙන්න ලැට් එකට ගියාම ඒකේ එකෙක් ඉන්නවා දැක්කාම දැනෙන අසහනේ දන්නවානේ. ඊට පස්සේ ඌ ගියාට පස්සේ රීලා එලියට ආවම අපි කියන්නේ කොහොමද? “හම්මෝ පුදුම සැපක් නේ” කියලා

ඒක පාලියෙන් කිව්වොත් කොහොමද? “පරමං සුඛං” රීපු එකත් එක්කම කිව්වොත් “අසූචි හරණං පරමං සුඛං”

ඒක ආගමකට අපහාස වෙන්න කවුරු හරි කියනවානම් ඒක හෙලා දකින්න ඕනි. නමුත් භාෂණයේදි ඒක යොදලා තියන අවස්ථාව හරි වචන ටිකත් හරි.

මේ වචන උබලා පාවිච්චි කරන තැන අනුව වෙනස් වෙන හැටි බලපල්ලා

තෝ – තාත්තා විසින් පුතාට
තෝ – වලියක් යන්න ඔන්න මෙන්න බැන ගද්දි

පයිය – බුලත් පුවක් දමා ඇති මල්ල
පයිය – #$%&@*=

හැම ලබ්බටම ආගම ගාවගන්න එපා. හැබැයි ආගම අරමුණ කරගෙන අපහාස කරනවානම් ඒකට නිශ්ෂබ්දව ඉන්නත් එපා.

ලිව්වේ මම
මම කිව්වේ රෝහණ කේ අමරකෝන්