ඔබ කවුද 


​ලස්සන කෙල්ලන් ‍රූසපුව කේවල්කර සල්ලිකාර කොල්ලන් සමග මිතුරු වෙති
සල්ලිකාර කොල්ලන් මුදල් විසිකර ලස්සන කෙල්ලන් වසගයට ගනිති
ලස්සන නොවන දුප්පත් උන්ට අන්තිමට ඉතිරිවූ උගත්කම විකුනා සල්ලිත් ලස්සනත් මිලදි ගනිති
එසෙ නොවන උන් ජීවිතය වරද්ද වරද්දා ජිවත් වෙන්න උත්සාහ කරති
 ඔබ ඉන් කවුද ඔබම තිරනය කරන්න

​ඉන්ජිනේරුවනේ තොපිලා බුදිද ?


2016 අගෝස්තු 1 දින නිකුත් කරන ලද 2016 ජූලි 29 දින ගැසට් පත්‍රයට අනුව ශ්‍රී ලංකාව තුල ඉංජිනේරුවරුන්ගේ සභාවක් (ඉංගිරිසි පරිවර්තනයේ සදහන් වන්නේ Engineering council යනුවෙනි) ස්ථාපිත කිරීමට යෝජනා කර ඇත. මෙහි බලතල ශ්‍රී ලංකා වෛද්‍ය සභාව සතු බලතලවලට සමාන්තර වේ. 
මේ අරුම පුදුම කවුන්සිලයකි. සාමාජිකයන් 17 දෙනකි. ඉන් 4 දෙනකු නිල බලයෙන් පත්වේ (ඉංජිනේරු පීඨවල පීඨාධිපතිවරුන්  3 දෙනකුද ඇතුළුව). ඉතිරි සාමාජිකයන් 13 දෙනාම පත් කරන්නේ අග්‍රාමාත්‍යවරයාය (76%). එපමණක් නොව කවුන්සිලයේ සභාපතිවරයා පත් කරන්නේද අග්‍රාමාත්‍යවරයාය. සභාපතිවරයා ඉවත් කිරීමට බලය ඇත්තේද  අග්‍රාමාත්‍යවරයා ට ය. අග්‍රාමාත්‍යවරයා සාමාජිකයන් එක්කෙනකු, දෙදෙනකු පත් කළා නම් ඉවසා සිටිය හැක. මෙහි 17න් 13ක්  අග්‍රාමාත්‍යවරයා පත් කරයි (එහෙත් වෛද්‍ය සභාවට අග්‍රාමාත්‍යවරයාට  නියෝජිතයන් පත් කල නොහැකිය. 25 ක් සිටින කවුන්සිලයේ 4 දෙනකු පමණක් (16%) සෞඛ්‍ය අමාත්‍යවරයාට පත් කල හැක). 
මේ රටේ ප්‍රබල වෘත්තිකයන් පිරිසක් වන ඉංජිනේරුවන් සිය ග්‍රහණයට ගැනීමට දරන මේ වෑයම අතිශයින් පිළිකුල් සහගතය. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, යහපාලනය සහ තවත් නොයෙක් දේ ගැන නං දොඩවන තුට්ටු දෙකේ උගතුන් මේ ගැන පවසන්නේ කුමක්දැයි අපි  බලා සිටිමු. 
තවද ඉංජිනේරුවන් අතර රටට දැයට හිතවත් බොහෝ දෙනකු සිටින බව මම අත්දැකීමෙන්ම දනිමි. අපේ සරසවි කාලයේ (පේරාදෙණියේ)  ඔවුහු උරනුර ගැටෙමින් අප සමග වැඩ කළහ.ඊට පසුව ද බොහෝ ජාතික ප්‍රශ්න වලදී නොපැකිලව ඉදිරියට ආ ඉංජිනේරු සහෘදයෝ බොහෝ ය. මේ නිහඬ කරවන්නට තැත්  කරන්නේ ඔවුන්ගේ හඬ නොවේද?
අතුරුදහන් වුවන්ගේ කාර්යාල පනතක් ගෙනවිත් කූඨ ලෙස සම්මත කර ගත අයුරටම ඉංජිනේරුවරුන්ගේ කවුන්සිලයත් සම්මත කර ගන්නට නොවේද මේ උත්සාහ දරන්නේ.
ඉංජිනේරු මිතුරනේ තොපිලා බුදිද? මේ අසාධාරණයට එරෙහිව නැගී සිටපල්ලා. අපට පුළුවන්  සහායක් උඹලාට දෙනවා.
චන්න ජයසුමන

පේරාදෙනිය වල සහ වේදිකා නාටක


කෞෂි ගේ ‘දුටු තැන අල්ලනු’ නාට්යවයට පේරාදෙණියේ හූ කියා, ගල් මුල් වලින් ද ගසා එය රඟදක්වන්නට නොදී නවත්වා තිබේ. සිවුරු ඇඳගත් එකෙකු පැමිණ ‘වල’ පෙන්වමින්, ‘මේක ශුද්ධ භූමියක්!’ යැයි තර්ජනය කර ද තිබෙයි. පේරාදෙණියේ ‘වලේ’ නාට්යලක් රඟ දක්වා ‘හූ’ සංග්රිහයක් නොලැබ පැමිණීම එවක නාට්ය්ය පිළිඹඳ ප්රිමිති සහතිකයක් ලෙස සැලකුණි. නාට්යාන් කරුවෙකු ලෙස බෞතීස්ම වීමට ‘වලේ’ අභියෝගය ජයගත යුතුව තිබුණි. එහිදී හූ සංග්රකහ ලැබූවන් අතර සයිමන් නවගත්තේගම, මනෝරත්න, ආදීහුද වෙති. ඒ හූව ආශාව්දනීයය. සයිමන් සුභ සහ යස රංග දක්වද්දී තරමක් ‘පදම’ වෙනස්වී දෙබස් අමතක වූ විට හූ කියමින් දෙබස් කියා ඇත්තේ නරඹන්නන් ය. මනෝ නාට්යියක තාලයට පා තබමින් යන විට ඉදිරි පෙළක සිටි අයෙකු කකුලෙන් අල්ලා නවතා තිබෙයි. මේවා නාට්යතය සමඟ ප්රේාක්ෂකයි ගේ ඉතා රසවත් මැදිහත් වීම් ය. වලේ නාට්යතයක් රංග දැක්වීම අභියෝගයක් වූයේ එබැවිනි. මගේ ද ‘භූමිකා’ නාට්ය්ය ‘වලේ’ රංග දැක්වූ යේ මා විශ්වවිද්යාසල සිසුවෙකුව සිටියදීය. ප්රටධාන භූමිකාවක් රංගන ශිල්පියෙකු ගේ නොපැමිණීම පුරවන්නට මට ද රඟපාන්නට සිදු විය. එය කොතරම් ලොමු ඩැහැගන්වන අත්දැකීමක් වූයේද යත් මතක් වන විට තවමත් ඇඟේ හිරිගඩු පිපෙයි. ‘හූ’ නොඅසා බේරුනේ වාසනාවකටය.


එහෙත් මෙවර සිදු වී ඇත්තේ ඉතාම අප්රැසන්න සිදුවීමකි. පුද්ගලික විශ්ව විද්යාඩල වල ප්රනමිතිය පිළිඹඳ කෑ මොර දෙන, ඒවා ඇතිවෙනවාට විරුද්ධව පෙළපාලි යන අයගේ ප්රයමිතිය විදහා දැක්වීමකි. අද ආණ්ඩුවේ විශ්ව විද්යාඹල වලට එන්නේ රටේ සිසු සම්පතේ ‘ක්රීෙම්’ එක යයි කීම මිත්යාවවකි. ඔවුන් මහන්සි වී ඉගෙන ගෙන එනවාට වඩා එන්නේ, බෝධිපූජා තබා, පිරිත් නූල් බැඳගන, සෙත් ශාන්ති මෙන්ම හදි හූනියං ද කර, හැකි නම් පගා දී ප්රනශ්නපත්තර ද පන්නාගන හැකි තාක් කට පාඩම් කර විභාගය ලියා එන අයය. ඔවුන් ගේ කිසිදු නිර්මානාත්මක බවක් නැත. පාසල් ශිෂ්ය අවධියේ සිටම මාරාන්තික සටනක එදෙන්නේ විශ්ව විද්යාිලයට රිංගා ගන්නටය. නාට්ය යක්, චිත්රැපටයක් නැරඹීම, නවකතාවක් කෙටිකතාවක් කවියක් කියවීම, සංගීතයක් රස විඳීම මේ බොහෝ දෙනෙකු නොවැදගත් සේ සලකා මග හරින දේවල් ය. ඒ වෙනුවට ෆෙන්ෂුයි පූජාවට, සාස්තර බැලීමට, ඊනියා හාමුදුරු සුපර් ස්ටාර්ස් ලා ගේ වැදි බන ඇසීමට ජාතික කොඩියේ සුළු ජාතික පටි ගැලවීමට, අනෙකාගේ සතුට ට කෙලවීමට, ගෙදර එකතුවන කුණු ටික පාරේ හලා යාමට, කක්කුස්සි බිත්ති වල ලියු දේවල් මුහුණු පොතේ ලිවීමට ඕන තරම් වෙලාව තිබෙයි. ‘වල’ ශුද්ධ භූමියක් වුයේ වන්දනා මාන කරනවුනට, සිප ගන්නා රංගනයක් ඉවසන්න ට විනයක් ශික්ෂණයක් නැති ගෝත්රිටක ප්රාජාවකට නොවේ. නාට්ය කරුවන් සහ රසිකයිනට ය. ඒ ශුද්ධ භූමියේ නාට්යයයේ මුල්පොත කියවූ අයෙකි කෞෂි ගේ අම්මා. ඒ බව ‘මේක ශුද්ධ භූමියක්’ යයි කෑ ගැසූ සිවුරු දාගත් ශුද්ධවන්තයාට කියා දෙන්නට ආචාර්ය මණ්ඩලයේ කිසිවෙකු නොසිටියේද යන්න අපට ඇති ගැටලුවයි.


මේ අද දිවිහිමයෙන් රැක ගන්නට හදන රජයේ විශ්ව විද්යාිල වල ප්ර මිතිය දැයි අසන්නට සිදු වීම භයානක සරදමකි.

 

උපුටාගැනීම

අශෝක හදගම

උසස් අධයාපනය, SAITM හොර උපධි කඩය


කොන්දේසි විරහිතව රාජය විශ්වවිද‍යාල සිසුන් මාලබේ SAITM හොර උපධි කඩය වෙනුවන් ගෙන යන සටනට සහය දීමට තීරණය කලෙමි.

නමුත් මෙය සියලුම පුද්ගලික විශ්වවිදයාල සදහා නොවන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. අවුරුදු 3ක් මහන්සිවී උසස්පෙල හරියට සමත් සිසුන් ඉහල Z Score මත නිසි අනුමැතිය ලද පුද්ගලික විශ්වවිදයාල වලට බදවා ගැනීම හැර හරියට උසස් පෙල අසමත් උන් තම පුද්ගලික අභිමානය උදෙසා රටේ පොදු ජනතාවගේ ජීවිතවලට බිල්ලට ගැනීමට ඉඩ නොදිය යුතුය.

ඉගෙනීමට සියළු දෙනාට අවස්ථාව ලැබිය යුතුය. නමුත් එය තම බුද්ධිමට්ටම මත මිසක මුදල් මතම පමණක් නොවිය යුතුය.

මම රජයේ විශ්වවිදයාලයක තමයි ඉගෙන ගත්තේ. මම දන්නවා පුද්ගලික විශ්වවිදයාලවල ඉගෙන ගන්න උන් මෝඩ නෑ කියලා. උන් දක්ශයි තමයි. ඒත් උන්ට ආණ්ඩුවේ විශ්වවිදයාලයකට යන්න බැරිඋනේ උන්ගේ වරදකට නෙවේ ඒ විශ්වවිදයාලවල ඉඩ නැතිනිසා. රජයෙන් බදවාගැනීම වැඩි නොකරපු නිසා.

උන් ඒ නිසා සල්ලි දීලා හරි ඉගෙන ගන්නවා. ඒකට උන් විතරක් නෙවෙයි උන්ගේ දෙමව්පියෝ විදින දුකත් මම දන්නවා. මොකද මගේ යාලුවෝ විදින දුක මම දන්න නිසා. ඒක නිසා තමයි මාත් ආස උන් නිදහස් අධයාපනය ලබනවා දකින්න ආසා.

ලංකාවෙ 40%ක් දවසක ආදායම රුපියල් 400 ට අඩුයි. එතකොට ඒ අයගෙ ලමයි ඉගෙන ගන්න තැනක් කෝ. අන්න ඒ අයට වගේම සල්ලි තියන අයගේ ලමයිටත් මුදල් නොගෙවා ඉගෙන ගන්න පුලුවන් අධයාපන ක්‍රමයක් හදන්න තමයි දැන් ඉන්න කැම්පස් ලමයි කෑගහන්නේ.

ඇස් ඇරලා බලන්න, Free ඉගනගන්න ලැබෙනවනම් කොච්චර වටිනවද කියල. ඒවගේ කීදෙනෙක්ට ඒක සහනයක් වෙයිද, උන් ඉගෙනගෙන කොච්චර රටට සේවයක් කරයිද කියලා

“සරල ප්‍රශ්නයක් අහන්නම් සරල උත්තයක් දෙන්න.

පෙට් ස්කෑන් එකක් ආණ්ඩුවේ ඉස්පිටිතාලේ තිබ්බෙනෑනෙ, ජනතාව එකතුවෙලා එකට සල්ලි එකතු කරලා ගත්තා.

දැන් ප්‍රයිවට් ඉස්පිටිතාලයක් තව එකක් කිසිම අණුමැතියකින් තොරව ගන්නවා. එකෙ තත්වය බාලයි. ඒකෙන් පරික්ෂණ කරන්න ගියාම අතුරු ආබාධ ඇතිවෙන්න ගොඩක් ඉඩකඩ වැඩි. ඉතින් ජනතාව ලොකු ගානක් දීලා ඒ බාල ස්කෑන් යන්ත්‍රය පාවිච්චි කරන්න වෙනව තව ලෙඩත් හදා ගෙන.

ආණ්ඩුවට පිරිසක් බල කරනවා ඒ යන්ත්‍රය පාවිච්චියට ගන්න එක නවත්තලා ඒ වෙනුවට ඒ යන්ත්‍රයට වඩා හොද එකක් ආණ්ඩුවට අයිති ඉස්පිටිතාලයකට දිලා නොමිලයේ මිනිස්සුන්ට ඒ සේවය දෙන්න කියලා.

සල්ලි ගොඩක් දිලා පුද්ගලික ඉස්පිටිතාලෙන් පරික්ෂණ කරගෙන තව අතුරු ආභාද හදාගෙන ඉන්න ආසද?

නොමිලයේ ආණ්ඩුවට අයිති ඉස්පිටිතාලෙන් පරික්ෂණ කරගෙන අතුරු ආභාද නැතුව ඉන්න ආසද?

සල්ලි තියන කිහිප දෙනෙක් විතරක් ජිවත් උනාම ඇතිද? නැත්නම් දුප්පත් පොසත් ඔනිම කෙනෙක්ට නොමිලයේ සේවය ලැබුනාම හොඳ ද?”

උසස් අධයාපනයටත් මෙය නොගැලපේද?