ජීවිතේ කියන්නේ ආතල් එකක් නෙවෙයි


මචං, ජීවිතේ අවුරුදු තිහක් විතර වෙනකන්, ආතල් ඕනෙ නෑ!😏
මොකක්ද කිව්වේ කියලා බලනවා ඇති නේද?

ඔව්… අපි හැමෝම කැමති, තරුණ කාලේ ෆුල් ආතල් එකේ ගත කරන්න.

ඒත් මචං තරුණ කාලෙම ආතල් ගත්තොත්, ජීවිතේ ඉතුරු අවුරුදු තිහ හතලිහම අපායක් වෙයි!

අනික් අය ගත කරන ෆුල් ෆන් ජීවිතේ දැක්කම, ඒ විදිහට ජීවත් වෙන්න කැමතියි නේද?

ලොකු ලොකු හෝටල් වලින් කන්න බොන්න, සල්ලිකාර දෙමව්පියන්ගේ ලමයි වගේ ලොකු වාහන වල යන්න එන්න, ප්‍රසිද්ධ හැමෝම කැමති චරිත වෙන්න, iPhone x release උන ගමන් ගන්න! ඔව් බන් හැමෝම කැමතියි!

ඒත්………

උත්සහා කරපන්, තාත්තලගේ සල්ලි වලින් KFC, mac ගානෙ යන මිනිහට වඩා තමුන් හම්බ කරපුවගෙන් 100 රයිස් එකක් වත් ගන්න පුලුවන් මිනිහෙක් වෙන්න!

දෙමාපියන්ගෙ ලොකු ලොකු වාහන වල රඟන මිනිස්සු අතරේ, තමුන් හම්බ කරපුවගෙන් පොඩි හරි රෝද හතරක් ගන්න!

තාත්තගෙ සල්ලි වලින් x ගන්න පුත්තු අතරේ තමුන් හම්බ කරපුවගෙන් galaxy s3 එකක් හරි ගන්න!

ඔව් බං ඒක වෙනම ආතල් එකක්.. ආතල් එකේ වෙනම ලෙවල් එකක්!!
ඔය කිව්වේ පලවෙනි පියවර…

ඊලගට ට්‍රයි කරහන් ලොකු ලොකු හීන හැබෑ කරගන්න. මොකද සීය දෙසීයෙන් පටන් අරන් උබ ලොකු ලොකු ගනන් හම්බ කරද්දි දැනෙන සතුට තාත්තා දුන්න සල්ලි වලින් x එකක් නෙවෙයි සීයක් අරං රැඟුවත් ලබන්න බෑ බං.
අවුරුදු තිහක්වත් යනකන් කොන්ද බූරුවෙක්ගෙ වගේ කර ගනින්. ඇඟට දරන්න බැරි තරම් දුකක්, බරක් අදින්න වෙයි! අනික් උන් ආතල් ගද්දි උබට ආතල් මිස් වෙයි!
හැබැයි ලිමිට් එකට කාලා බීල ෆන් එකේ ඉන්න අමතක කරන්නත් එපා!
හැබැහි ඔය කාලේ යකෙක් වගේ උබේ ටාගට් වලට වැඩ කලොත්, තිහ වෙද්දි උබටත් මිනිහෙක්(මිනිහෙක් කියලා අදහස් කලේ තමුන්ගේ හයියෙන් කිසි අව්ලක් නැතුව කොන්ද කෙලින් තියන් ඉන්න පුලුවන් පොරක්) වෙන්න අනිවාරෙන් පුලුවන්. අන්න උබට එදාට හිතෙයි, විසි ගනන් වල අපි ආතල් කියලා කරලා තියෙන්නේ මොන තරම් පොඩි පොඩි සිඟිති ආතල්ද කියලා.
ඔව් බන්.. අපි දකිනවට වඩා ලෝකෙ ගොඩක් ලොකුයි! මැරෙන්න කලින් ගන්න ආතල් කෝටියක් තියනවා. අන්න ඒ ආතල් ගන්න නම් මිනිහෙක් යම් මට්ටමකට එන්න ඔනේ. ඒක නිසා මහන්සි වෙයන්!
මහන්සි වෙනකොට එකට හිටපු යාලුවෝ තරහ වෙයි! ප්‍රශ්න කෝටියක් එයි! 
එක පාරක් නෙවෙයි දාස් පාරක් අසාර්තක වෙයි. ඒ වෙලාවට පැත්තකට වෙලා අඩපන් මුලු රෑම.
හැබැයි, පහුවදාට ආයෙත් පටන් ගනින් උබේ ගමන යන්න! 👊

උපුටාගැනීමකි 

Advertisements

ඔබ සැමට මොලය පෑදේවා


හප්පා මේ දවස්වල චන්දේ ලග නිසා එක එක පක්ෂ වලින් චන්දේ ඉල්ලන හාල්පාරුවෝ බුකියේත් වැහි වැහැලා.

තමන්ගේ අතින් සතයක් හිගන්නෙකුටවත් දෙයි කියලා හිතන්න බැරි, පලාතේ තිබ්බ මල ගෙදරකට වත් ගොඩ නොවිච්ච,තම්න්ගේ පලාතේ දුප්පත් ලමයෙක්ට ඉගෙන ගන්න උදව් නොකරපු, ශ්‍රමදානයක් වත් සංවිධානය කරලා පාරක් වත් සුද්ද නොකරපු උන් එකපාරටම සත්ව කරුණාවක් පහල වෙලා පොදු ජන යහපත උදෙසා පොලවේ පස් කාගෙන කැප වෙන්නම්ලු.

අනාර්කලී, නදීශා වගේ දේශපාලනය තියා ගෙදර දොරේ වැඩක් බැරි කාන්තාවන්, රටේ දියුණුවක් කරන්නට තියා තමන් කරන්නේ මොනවාදැයි නොදන්නා ජාතියේ අයය. මෙවරත් එවන් අය සිටිය හැක, මුන් පත්කර ගත් පසු අපිට වෙනුවෙන් ඔවුන් බොහෝ කැපවූ බව අපිට අද මෙන් මතකය, ටීවී ශෝ වල කෑම හදන් හැටි උගන්නන්න, චිත්‍රපට වල රගපන්න, ෆැශන් ශෝ වල කැට් වෝක් දාන්න ඔවුන් දැරූ මහන්සිය නිසා ඔවුන්ට චන්දය දුන් ජන්තාව ප්‍රීතියෙන් බඩ පුරවාගෙන මහත් සුඛිත මුදිත ජීව්ත අද ගතකරනු පෙනේ. සාරි පොටට, සුදු කකුලට, චාටු බසට, පෙන්වන ලැමට රැවටී චන්දයදී ගොන් නෑම්බියන් පත් කරගැනීමෙන් වලකින්න.

කාන්තාවන් දූෂණය කල උන්, හොරෙන් වැලි ගොඩ දාන උන්, හොරෙන් ගස් කපන උන් වැනි එකී මෙකී නොකී පඩත්තල පාහර වැඩ කර පෝසත් වූ අයද මෙවර චන්දයට සිටිය හැක. මුන් කොච්චර පඩත්තල වැඩ කලත් ඒ කිසිවක් නොකලා මෙන් ඔබ ඉදිරියට පැමිණ මූන ඉබ, තනය විකා, පස්ස මිරිකා අහවල් තැන අතගෑවිට ඇතිවන ආතල් එකට ඔබගේ චන්දය නොව ජීවිතය පවා ඔවුන් වෙනුවෙන් පුද කිරීමට තරම්වියහැක. චන්දය ගැනීමට මෙවන් අය ඔබගේ පස්ස ලෙවකෑමට උනත් සූදානම්ය. චන්දයෙන් පත්වූ පසු උන් හොයාගන්නට ඔබට අංජනං දේවියගේ පිහිටත් අවශ‍ය වෙනු ඇත. වැඩක් කරගන්නට ඔබට ඔවුන්ගේ පස්ස ලෙව කෑමට සිදුවනු ඇත. මෙවන් මීහරක් තෝරා පත්කරගැනීමෙන් ද ඔබට සෙතක් වෙන්නේ නැත.

මදක් හිතන්න තිසර පෙරේරා දක්ෂ පොල් අඩි කරුවෙකි, ඒත් හැමදාම පොල් අඩි වදින්නේ නැත. ඌට බෝලය අතට දුන්නාම අම්බානකට කනවා කියාද අප දනිමු. එවන් එකෙකු ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ නායකයා වීම අපි කිසිවෙකු අණුමත නොකරන අතර මේ ලගදී තරගය දින්නේ තිසරගේ දක්ෂතාවක නිස නොව පන්දු යවන්නන් තරගය හොදින් කල නිසාවෙනි. අපි ක්‍රිකට් වලට හොද නායකයෙක් ඕනා බව පිලිගන්නා මුත් දේශපාලනයට හොද නායකයෙක් අවශ‍ය බව හිතන්නේ නැත. මැච් එකක් පැරදුනොත් ඊලග එක දිනිය හැක. නමුත් රටක් අගාධයට ගියපසු ඊලග දින රට දිනිය නොහැක.

මේපාර චන්දයේදි මේ අවුරුදු 20 -30 පොඩි එවුන් මෙන්ම, හොර තක්කඩි, මෙලෝ දේශපාලන දැනුමක් නැති පව්ඩර් නෝනලා පත්කර ගැනීමෙන් වලකින්න. චන්දය දමන්නට පෙර මෙවර ඉල්ලන අයගෙන් ඔබගේ ප්‍රදේශයට, රටට ඔවුන් කර ඇති සේවය කුමක් දැයි සිතා බලන්න. දේශපාලනය යනු පොඩි උන්ගේ සෙල්ලමක් නොව මහා බරපතල රාජකාරියක් බව අද හැමෝටම අමතක වී ඇති බව පෙනේ.

ඔබ සැමට මොලය පෑදේවා..

මේක අමුතු මිනිස්සු ඉන්න රටක්


පොල් ගෙඩිය බිදින කොට පෙරළෙන පැත්ත අනුව
අළුත බැදපු කසාද ජෝඩුවගේ පවුල් ජීවිතේ
තීරණය කරන මිනිස්සු ඉන්න රටක්,

පෝරුවෙදි මනමාලිට ඔළුව කැක්කුමක් ආවොත්
ඒකෙන් ඒ කෙල්ලගේ පතිවත ගැන
තීරණය කරන මිනිස්සු ඉන්න රටක්,

මදුසමය දවසේ ඇද රෙද්ද ලේ වලින් රතු පාට වෙනකන්
බලන් ඉන්න මිනිස්සු ඉන්න රටක්,

කුළය බලලා ශාසනේට ඇතුල් කර ගන්න
ශ්‍රාවකයෝ ඉන්න රටක්,

තමන්ගේ රට ඇතුලේදිත් මවු භාෂාවෙන් කථා කරන එක
මදි පුංචි කමක්
කියලා හිතන මිනිස්සු ඉන්න රටක්,

චන්දෙට අපේක්ෂකයෝ තෝරද්දි කුලේ අනුව ලිස්ට්
එක හදන උන් ඉන්න රටක්,

පාර අතු ගාන මනුස්සයා පොඩි මිනිහෙක් විදියටත්
දොස්තර මහත්තයා මහා ලොකු මිනිහෙක් විදියටත්
දකින මිනිස්සු ඉන්න රටක්,

හිතලා තීරණයක් ගන්නවා වෙනුවට
කාගේ හරි වචෙනෙකට තීරණ ගන්න
මිනිස්සු ඉන්න රටක්,

හොරකමට බය නැති හොරකමත් සාධාරණීකරනය කරන
මිනිස්සු ඉන්න රටක්,
නීතියක් තිබ්බට ඒක ක්‍රියාත්මක
කරන් නැති රටක්,

රට වෙනුවෙන් තමන්ට වගකීමක්
තියෙනවා කියලා පිළිනොගන්න
මිනිස්සු ඉන්න රටක්,

කුණු දාන එක අපේ වැඩක්
කුණු අයින් කරන එක ආණ්ඩුවේ වැඩක්
කියල හිතන මිනිස්සු ඉන්න රටක්,

තමන් වැඩ කරන කොම්පැණියට
කඩේ යන මාධ්‍යයවේදීන්
ඉන්න රටක්,

වැරැද්දට විරුද්ධ වෙන එක
කොහේවත් යන ලෙඩක් ඇගේ දා ගන්නවා කියලා
හිතන මිනිස්සු ඉන්න රටක්,

හැම දේකම තියෙන්නේ
හොදක් නරකක් නෙමෙයි
පවක් පිනක් කියලා
හිතන මිනිස්සු ඉන්න රටක්,

උත්සාහ කරලා වරදින එකාට
හිනාවෙන්න බලාගෙන ඉන්න
මිනිස්සු ඉන්න රටක්,

අතීතේ ගැන පුරසාරම් දෙඩෙවුවට
වරථමානේ හිස් වෙච්ච
මිනිස්සු ඉන්න රටක්,

ලෝකෙන් ණයට අරන් හරි
කන කෑම වල ගනන් අඩු කරන්න
ඕන කියලා
හිතන මිනිස්සු ඉන්න රටක්,

උඹලා හිතවද,
මේ කපේට දියුණු වෙයි ද ?
මේ කපේට වෙනස් වෙයිද ?

-වරුණ තිලකරත්න

දියවැඩියාව කියන්නේ භයානක ලෙඩක්


හදිසියේම ඔබේ ඉන පටිය තවසිදුරු දෙක තුනක් හිර කරන්න වුනොත්…. සාරි හැට්ටේ අත බුරුලට දැනුනොත්… ? නිතරම දිව ගිලෙන්න වතුර තිබහ දැනෙන්න ගත්තොත්… ? දවල්ට විතරක් නෙමෙයි රෑටත් මුත්‍රා දාන වාර ගණන වැඩිවුනොත්.. ?. සමහරවිට මේ ඔබට දියවැඩියාව හඟවන මූලික රතු එළි වෙන්නත් පුලුවන්…!
පැය 8-10 ක් නිරාහාරව ඉඳලා කරන රුධිරයේ සීනි පරීක්ෂණය (Fasting Blood Sugar) කරගෙන ඉක්මණින් වෛද්‍ය අවවාද කරා යායුතුයි නේද ?

දියවැඩියාව කියන්නේ භයානක ලෙඩක්… ආරයෙන් ගෙනෙන සාධක වගේම ආහාර පුරුදුත්, ව්‍යායාම මද බවත් අප මේ රෝගයේ ගොදුරක් බවට පත්කරනවා…

අප ගන්නා ආහාර දිරවලා ඇතිවෙන ග්ලූකෝස් ලේ වලට මුදා හරිනවනේ.. රුධිරයෙන් මේ ග්ලූකෝස් වෙන්කරගෙන, සෛලවලට ඇතුල්කරන වාහනේ තමා “ඉන්සියුලීන්” කියන හොර්මෝනය
මේ හොර්මොනය හදන්නේ අග්න්‍යයාසයෙයි.

ඉන්සියුලින් නැති උනොත් හරියට බස් නැති වෙලාවේ පාරේ මිනිස්සු එකතුවෙනවා වගේ, සෛල වලට ඇතුල් වෙන්න බැරිව සීනි, රුධිර ගමනාගමන මාර්ග තුළ ඉතුරු වෙනවා. ඉතින් ලේ වල සීනි වැඩි වෙනවා.

සාමාන්‍යයෙන් නිරාහාර රුධිරයේ තිබිය යුතු මට්ටමට (70 -110mg /dl) වඩා සීනි වැඩි වෙනවා. සරළව විස්තර කලොත්, මේ තත්වය තමා දියවැඩියාව කියන්නේ..

දියවැඩියාව ප්‍රධාන වර්ග 2 කකින් වෙන්කර හඳුනා ගන්නවා.

Type I – කුඩා කල සිටම ඉන්සියුලින් නිපදවන සෛල නොමැතිවීම හෝ අඩුවීම නිසා ඇතිවන තත්වය. පසුකාලයේදී වුවත් මෙම සෛල විනාශ විය හැකියි

Type 2 – පසු කාළීනව ඉන්සියුලින් පාවිච්චි කරලා ඉවර කර ගත්තහම අතිවන තත්වය. සමහර විට කාලයක් යද්දී අපේ ඇඟේ සෛල ඉන්සුලින් සීනිත් පටවන් එද්දී ගණන් ගන්නේ නැතිව අහක බලා ගන්නවා. ප්‍රතිරෝධී වෙනවා. සීනි ටික සෛල ඇතුලට බස්සන්න ඉඩ දෙන්නේ නැහැ.
එතෙන්ද්දීත් ඉතින් රුධිරයේ සීනි මට්ටම වැඩි වෙනවා…

කවුරු කොහොම කිව්වත් පාලනය කරගැනීමට අපහසු වර්ගයේ දියවැඪියා වර්ගයකුත් තියෙනවා…තේරෙනවා නේද ??

සෛලවල සීනි නැතිනිසා ශක්තිය නිපදවන්න අපහසු වෙනවා. ඉතින් ශක්තිය නිපදවන්න , මේදය වගේ ගබඩා ; සංචිත දහනය කරන්න ශරීරය පටන් ගන්නවා.. මේ විකල්ප ක්‍රියාවලිය නිසා අහිතකර කීටෝනවැනි රසායනිකයන් හැදෙනවා. කීටෝන ලේ ආම්ලික බවට පත්කරනවා.

මෙය මොළයට ඔක්සිජන් ගෙනයාම අඩපන කොට හානි ගේනවා. සිහි නැති වෙනවා….හුස්ම ගැනීම අක්‍රමවත් කරනවා…

දියවැඩියා කෝමා තත්වයෙන් මොළය මිය ගියොත් ජීවත් කරන්න අමාරු වගේම ජීවත්වෙලාත් මොකටද ?

නිට්ටාවටම සුවකල නොහැකි රෝගයක් වුවත් මෙහි සංකූලතා ලෙස සෑදෙන වකුගඩු ක්‍රියා විරහිතවීම, ඇස් නොපෙනීයාම, ස්නා‍යු ආබාධ, මෙන්ම සුව නොවන තුවාළ ආදිය සැදී අත පය අහිමිවීම්, හා අංශ භාග තත්වයන් ඇතිවී දුක් විඳීම සීනි පාලනය කරගැනීම තුළින් වළක්වා ගත හැකිවීම සිහි තබා ගැනීම වැදගත්.

ගණන් ගන්නේ නැහැ කියලා රෝගියාට බනින එකට වඩා දියවැඩියාව පූර්ව අවදියේම හෝ කළින් හඳුනා ගැනීමත් ,නිසිකල අවශ්‍ය ප්‍රතිකාර (ඉන්සියුලීන් හෝ නියම කළ ඖෂධ ) ලබා ගැනීමත්, සීනි සහිත ආහාර පාලනයට උදව් වීමත් වැදගත් නේද ?

ඔබ මේ ටික කියෙව්වා නම් තවත් අයෙකු දැනුවත් කොට.ඒ පින් මහිමය අපට අකාලයේ අහිමි වූ රුවන් වීරසේකර වෙනුවෙන් මුදා හැර ඒ ආදරයෙන් පිරි සංගීතඥයාට නිවන් මග එළි පෙහෙළි කිරීමට දායක වන්න…

ප්‍රජා වෛද්‍ය විශේෂඥ උත්පලා අමරසිංහ
MBBS.MSc.MD

ශිෂ්‍යත්වය නොපෙනෙන පැතිකඩක්


උපුටා ගැනීම : වෛද්‍ය රසික සඳරුවන් කුලතිලක
කුලියාපිටිය සහ ශිෂ්‍යත්වය නොපෙනෙන පැතිකඩක්.

වසර කීපයකට පෙර….

ගම කොහෙද Doctor ?
කුලියාපිටියෙ.!
ඒ කොහෙද Doctor ??
ගම්පහ පැත්තෙද ?

අද දින….

ගම කොහෙද Doctor ?
කුලියාපිටියෙ.!
ෂා .ෂෝක්නේ ..!!
මේ පාරත් ශිෂ්‍යත්වෙ පලවෙනියා එහෙද ?
නෑ..මේ පාර හතර වෙනියා….!

කුලියාපිටිය තිබෙනා තැන ගැන දැන් සිතියම් පෙන්නා කියාදිය යුතු නැත. නම කියූ පමනින් කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කයේ ලංකාවේ ශිෂ්‍යත්ව ප්‍රතිඵල උපරිම අරගන්නා පාසැල් ඇති නගරය බව සියල්ලෝම දනිති.

මමද ඒ ගැන සතුටු වෙමි. ඒ දැන් මා ඉන්නා ඉස්පිරිතාලය ගැන අමුතුවෙන් කියාදිය යුතු නැති නිසාය.
දරුවන් ඉහල ප්‍රතිඵල ගන්නා මේ නගරයේ
මතුපිටින් නොපෙනෙ⁣න මහා ඛේදවාචකයක් ඇත. එය වසරින් වසර ඔඩු දුවා දරුවන්ගේ ළමා ලෝකය විනාශ කරන බැවින් ඒ ගැන විවෘතව කතා කරන්නට සිතුනි.

උදාහරණ දෙකකින් මම ඒ ⁣ ගැන ඔබට පහදමි. මේ ළමා වාට්ටුවක වැඩ කරන වෛද්‍යවරයකු ලෙස මා දුටු සත්‍ය සිදුවීම්ය.

දිනක් සායනයට පැමිනි වයස අවුරුදු දහයක දියනියකි. ඇය තදබල හිසරදයකින් පෙලේ. ශාරීරික අසනීපයක් හෝ මොළය සම්බන්ධ ස්නායු දුර්වලතාවයක් ඇය පරීක්ෂා කිරීමෙන් පසු මට සොයා ගත නොහැකි විය. ඇය මා අසලම නිදිකිරා වැටේ.

” දුව නිදාගන්නෙ කීයටද ? ”
” එයා දහය වෙනකොට නිදියනවා ඉස්කෝලෙ වැඩ කරලා.”
” එතකොට නැගිටින්නෙ ? ”
” පාන්දර හතරට ”
” ඇයි එච්චර උදෙන් නැගිටින්නෙ පාඩම් කරනවද ? ”
” නෑ . පාන්දර පහමාරට ඉස්කෝලෙ පන්ති පටන්ගන්නවනේ ඒකයි. ”
මට මෙය ඇදහිය නොහැකි තරම්ය.

” පාන්දර පහමාරෙ ඉදන් සතියෙ දවස් පහේම පන්තිද ?”
“ඔව් ඩොක්ටර්. හවස පහ වෙනකම් තියෙනවා හවස පන්ති ”

තවත් දවසක සායනයට පැමිනි වයස අවුරුදු නවයක පුතෙකි. ඔහුට තදින් අැදුම රෝගය උත්සන්නව තිබින.

” ඇයි පුතාගෙ ඉන්හේලර් එක පාවිච්චි කලේ නැද්ද.? ”
” පාවිච්චි කලා.ඒත් මෙයා උදේ තුනට ඇහැරෙන නිසා උදේට හතිය වැඩිවෙනවා”
” ඇයි පාන්දර තුනට ඇහැරෙන්නෙ ? ”
” පාඩම් කරන්න නැගිටිනවා ”
” උදේ නැගිටින එක හොදයි. ඒත් ඔච්චර උදේ නැගිටින එකනම් හොද නෑ මේ දරුවන්ට”
මම දෙමව්පියන්ට උපදෙස් දුනිමි. විශ්ව විද්‍යාලයේදීවත් මම පාඩම් කරන්නට එතරම් අළුයම අවදිව නැත .

” මෙයාලගෙ පන්තියෙ ටීචර් උදේ පාන්දර තුනට පන්තියෙ ලමයි ඔක්කොටම call කරලා ඇහැරවනවනේ ඩොක්ටර් .”
මම පුදුම වුනෙමි . එතරම් උනන්දුවක් ඇති ගුරුවරු …!
” ඉතින් ඇහැරුනා කියල බොරුවක් කියලා මෙයාට නිදාගන්න දෙන්නකෝ.”
මම යෝජනා කලෙමි.
” බෑනෙ ඩොක්ටර් . එතකොට ටීචර් පුතාට phone එක දෙන්න කියනවා.”

මේ සත්‍ය කතා දෙකකි.
කිසිදු අතිශෝක්තියක් නොමැත.
ශිෂ්‍යත්ව විභාගය දරුවන්ගේ ජීවිත මොනතරම් බිලිගෙන ඇත්ද යන්නට මෙයට වඩා තවත් උදාහරණ අවැසි නැත.

කුලියාපිටියේ ගුරුවරුන් අතරද පාසැල් අතරද ඇත්තේ මහා තරගයකි. එකිනෙකා පරයා ප්‍රතිඵල පෙන්වා ජයගන්නට තරගයකි.දෙමව්පියෝද එයට නිරායාසයෙන්ම ගොදුරුව ඇත.
මේ සියල්ලන්ගේම තරගය නිසා පීඩාවට පත්ව ඇත්තේ අහිංසක දරුවන්ය.

බොයිලර් කුකුලන් සහ ශිෂ්‍යත්වයට පුහුනු කරන දරුවකු අතර වෙනසක් නැත.

ඔවුනට
ගහකොල තහනම්ය.
අව්ව වැස්ස තහනම්ය .
වෙල්යායේ සරුංගල් තහනම්ය
ආච්චි සීයලා සමඟ කතා තහනම්ය
කොටින්ම සුන්දර සිහින දකිමින් එලිවෙනතුරු නිදන්නටද තහනම්ය…..!

ඔවුන්
මල් පිපෙන හැටි දැක නැත
කුරුල්ලන් පියාඹනු දැක නැත
වලාකුලක හැඩ දැක නැත
සුලං පොදක සිසිලස විද නැත
ක්‍රිකට් පිත්තක් අල්ලා නැත
ඇලක මාළුන් පිහිනනු දැක නැත…..

එහෙත්
ඔවුන් හිමිදිරි උදැසන ගැන රචනා ලියති
දෙමව්පියන්ට සැලකීම ගැනද ලියති
නිවාඩු කාලය ගැන ලියති
අානාගතය ගැනද ලියති….!

රටේ අනාගත මල් කැකුළු වලට ළමා කාලයක් අහිමිය. ඔවුන් වයසට ගිය කලක අාදරයෙන් සිහිපත් කරනට ළමා කාලයක් නැත

අනාගතයේ බිහිවන මිනිසුන් යන්තර වැනි උගත් මිනිසුන් වනු ඇත. එහෙත් ඔවුන්ගෙන් යහපත් ගුණදම් මනුදම් ඇති මිනිසුන් බිහි නොවනු ඇත.

විවිධ ශාරීරික රෝග ඇති අසමතුලිත මානසිකත්ව ඇති මිනිසුන් අනාගතයට අපි බිහිකරමින් සිටිමු . ඒ ශිෂ්‍යත්ව විභාගයේ අනිටු ප්‍රතිඵලය.

ලමා රෝග සායනවල රතු නොම්මර ගෙන සතිපතා එකතු වන දරුවන් බහුතරයකට මානසික අාතතිය ඇති බව අප වටහා ගෙන ඇත්තෙමු.

සුව නොවන කල් පවතින හිසරදය , නින්ද නොයෑම, අධික ලෙස තරහ යෑම , අන් දරුවන් සමඟ සුහදත්වය ගොඩනගාගත නොහැකිවීම , කෑම අරුචිය , උදරාබාධ ශිෂ්‍යත්වයට මුහන දෙන දරුවන් අතර සුලභ රෝග ලක්ෂණය.

මේ දරුවන්ගේ අනාගතය කෙබදු වේද ?

ඔවුන් දිනක දක්ෂ උගත් මිනිසුන් වනු ඇත. එහෙත් ඔවුන් පෙරලා මිනිසුන්ට ආදරය කරන්න⁣ට උගෙන නැත. සංවෙිදී හදවත් අප තනා නැත. අනෙකා පරයා ඉහලටම යන්නට ඉගැන්නුවා මිස පරදින දිනක නැගිටින්න අප කියාදී නැත. අන් අයකුට උදව් කරන්නට, අන් අයගේ ජයග්‍රහණයකදි සතුටු වන්නට අප කියදී නැත…හැමදාමත් ලකුණක් හෝ වැඩිපුර ගන්නට අපි ඔවුන්ව උසි ගන්නවා ඇත. ජිවිතය යනු ලකුණු නොව මිනිසත්කම බව අප ඔවුන්ට උගන්වා නැත.

ඉදින් අනාගතයේ සියදිවි නසා ගැනීම් දිනපතා අප අසනු ඇත. දෙම්පියන්ට ජීවත් වන්නට මහළු මඩම් පාසල් වලටත් වඩා ඉදිකිරීමට සිදුවනු ඇත.රෝහල් වල සායන වල තරුණ ජනයා පිරි යනු ඇත.

කුලියාපිටියද දිනක එවන් මිනිසුන් පිරුන නගරයක් වනු ඇත.
එහෙත් එකලද ලංකාවේ ඉහලම ශිෂ්‍යත්ව ප්‍රතිඵල ඇති නගරයද එයම වනු ඇත.

 

කොස් මදුළක ලාබ තීරුව


එක්තරා නගරයක වෛද්‍යවරයකුගේ පෞද්ගලික ඩිස්පැන්සරියකට ප්‍රතිකාර ගැනීම සඳහා රෝගියෙක් පැමිණියේ ය. (වෛද්‍යවරයකු ළඟට රෝගියකු පැමිණීමේ පුවතක් ‍තීරු ලිපියක සඳහන් කරන්නට තරම් ඇති විශේෂත්වය කුමක්දැයි ලිපිය කියවීම අරඹන ඔබ තුළ කුකුසක් ජනිත වන්නට ඉඩ ඇත.) මේ රෝගියාගේ දෑතේ තුවාල තිබිණි. ඔහු පැමිණ සිටියේ වෛද්‍යවරයාගෙන් බෙහෙත් ලබා ගෙන තුවාල සුව කර ගන්නට ය.

“කොහොමද මේ තුවාල හැදුණේ.” තුවාල දැකීමෙන් කුහුලට පත් වූ වෙදැදුරු විමසී ය.

“අනේ දන්නෙ නෑ ඩොක්ටර්, තුවාල හැදුණේ ඉබේට ම” රෝගියා උත්තර බැන්දේ වෛද්‍යවරයාගේ කුහුල වැඩි කරමිනි.

“ඔයා මොනවගේ රැකියාවක් ද කරන්නෙ.”

“ස්ථිර රස්සාවක් කරන්නෙ නෑ සර්. එදිනෙදා ජීවත්වෙන්ට දෙයක් කරනවා.” තුවාල සහිත මනුස්සයා කීවේ ය.

“ඔයා මොනවගේ දෙයක් ද එදිනෙදා ජීවත්වෙන්ට කරන්නෙ.”

“ඩොක්ටර්, මම කොස් කපල, මදුළු ගලවල, මදුළු දමපු කවර විකුණනවා.”

වෛද්‍යවරයාට පොටක් පෑදෙමින් තිබිණි.

“ඔයා කොස් මදුළුවලට මොනවහරි රසායන ද්‍රව්‍යයක් දමනවා නේ ද? ”

“අනේ නෑ සර් මම මොනවත් දමන්නේ නෑ.”

මනුස්සයා පිළිතුරු බැන්දේ වචන පවා පටලවා ගනිමිනි. එහෙත් ඔහුට වෛද්‍යවරයාගෙන් ගැලවීම අසීරු විය. රසායන ද්‍රව්‍යයයක් නිතර භාවිත නොකරන්නේ නම් මෙවන් තුවාල හටගත නොහැකි බව අවධාරණය කෙරිණි. අත්වල තුවාල සුව කරගන්නට අවශ්‍ය නම් වෛද්‍යවරයාට සත්‍යය ප්‍රකාශ කළ යුතු බව අවධාරණය විය. රෝගියාට අවසානයේ තව දුරටත් බොරු කියන්නට නොහැකි විය.

“සර් කොස් මදුළු ගොඩක් ගලවන කොට තියාගන්ට අමාරුයි. මදුළු ඉදෙනවා. ඉතින් මම හාපික් මිශ්‍ර කරපු වතුර භාජනයක කොස් මදුළු දමා තියනවා. එතකොට මදුළු ඉදෙන්නෙ නැහැ.”

රෝගියා සිය ස්වයං රැකියාවට අදාළ ආහාර කල් තබා ගැනීමේ උපක්‍රමය වෛද්‍යවරයාට විස්තර කළේ ය. (හාර්පික් වැසිකිළි සෝදා පවිත්‍ර කරන්නට උපයෝගී කරගන්නා ද්‍රව්‍යයකි.)

වෛද්‍යවරයා මේ කතාව ඔහු හමුවන්නට එන හිතවත් රෝගීන්ට කීවේ ය. කොස් කන්නට අවශ්‍ය නම් කොස් ගෙඩියක් කපා මදුළු ගලවා උයා කෑම යෝග්‍ය බව දැනුම් දුන්නේ ය. මා සමඟ මේ සිද්ධිය කීවේ ද පෙර කී වෛද්‍යවරයා වෙතින් ප්‍රතිකාර ගන්නා මගේ හිතවතෙකි. මේ කතාව ඇසීමෙන් මා තුළ ඇතිවූයේ ද දැඩි කම්පනයකි. මෙතෙක් කල් කොස් වනාහි වස විස මිශ්‍රණයකින් තොරව අපට ලබා ගත හැකි එක ම ආහාරය යයි මම දැඩි සේ විශ්වාස කළෙමි.

එහෙත් ඒ විශ්වාසය ඉහත කතාව ඇසූ විට ගලෙක ගැටුණු වීදුරු පාත්තරයක් මෙන් සුන්බුන් වී ගියේ ය. සේරිවාණිජ වෙළඳ පරපුර අත ගැසූ සැණින් ඕනෑම ස්වාභාවික ආහාරයක් වස විස බන්දේසියක් බවට පත්වෙයි. සිය ලාබ තීරුව උපරිම කර ගැනීම උදෙසා ඔවුහු මළ මිනී කල්තබා ගන්නා ද්‍රව්‍ය පවා ආහාරවලට එක් කරත්. මඤ්ඤොක්කා වස විස නැති ආහාරයක් ව කලක් පැවතිණි. එහෙත් උදලු ගෑම වෙනුවට වල් නාශක යෙදීම ද, ඊටත් වඩා මහා පරිමාන මඤ්ඤොක්කා වගාකරුවන් පඳුරු ගලවන්නට පෙර පස බුරුල් කිරීම උදෙසා රසායනික තෙල් වර්ග ද යොදන බව ප්‍රචලිත වීමෙන් මඤ්ඤොක්කාවට තිබූ සුජාත භාවය කලකට පෙර අහෝසි වී ගියේ ය.

ගෙවුණු දවස්වල කෙසෙල් හිඟයක් තිබිණි. ඇඹුල් කෙසෙල් කිලෝග්රෑමයක මිල පවා රුපියල් එකසිය හතළිහේ පනහේ සීමාව දක්වා ඉහළ නැගිණි. මෙම හිඟයේ මහත්ඵල හා මහානිසංස දැන් කෙසෙල් වෙළඳපොළේ දක්නට ලැබේ. ගම්බදින් එන ස්වාභාවික කෙසෙල් ගෙඩියක් දැන් වෙළඳපොළට නේන තරම් ය.

එන තරමක් එන්නේ යම් යම් ද්‍රව්‍ය යොදා පුම්බන ලද, රසායනික යොදා ඉදවන ලද මෙලෝ රහක් නැති නමට පමණක් කෙසෙල් ගෙඩි ය. අලුත උපන් බිළිඳකුට දෙන්නට ගැළපෙන කෙසෙල් සොයා ගැනීම අතිශයින් උගහට ය.

වර්තමානයේ බොහෝ දෙනෙක් ජීවත්වන්නේ පර්චස් 10 ට 12 ට කඩන ලද වෙන්දේසි ඉඩම්වල ය. ඔවුනට ගෙවතු වගාවක් කරන්නට වත් ඉඩකඩ ඇත්තේ නැත. ඉතින් එවන් ඉඩමක වාසය කරන කෙනකුට ගෙඩියක් කඩාගෙන මදුළු ගලවා කොස් කන්නට කොස් ගහක් ඇත්තේ නැත. ජනගහනයෙන් විශාල පිරිසක් බවට පත්වෙමින් සිටින මේ පිරිසට ආශාවට හෝ කොස් කන්නට සිදුව ඇත්තේ කොස් මදුළු විකුණන ජාවාරම්‍කරුවන් වෙතිනි. තමන් ආශාවෙන් අනුභව කරන කොස් මදුළ හාර්පික්වලින් පොඟවා ඇති බව නොදන්නා අහිංසකයෝ හා ඔවුන්ගේ දරුවෝ රෝගාබාධවල ගොදුරු බවට පත්වෙති.

ආහාර ද්‍රව්‍ය මිලදී ගන්නා විට දෙවරක් සිතන්නට ශ්‍රී ලංකාවේ ජීවත්වන අපට සිදු වී ඇති බව අවබෝධ කරගැනීම අතිශයින් වැදගත් ය.

උපුටාගැනීම මොහාන්ගෙන්