සැබෑවන සහ සැබෑ නොවන හීන


ජීවිතයේ හීන කියන්නේ මහ අමුතු දෙයක්

පුංචි කාලේ දැකපු සමහර හීන ගොඩක් අද හැබෑවෙලා තියෙනවා

තවත් සමහර හීන හීන වලටම සීමා වෙලා තියෙනවා

හැබැයි සැබෑ වෙච්ච සමහර හීන වෙනුවෙන් ජීවිතයේ ලොකු කැපකිරීම් කරන්න වෙලත් තියෙනවා

ඒ නිසා හැමවෙලේම හීන හැබෑ කරගන්න අපි උත්සාහ කරමු මහන්සි වෙමු කැපකිරීම් කරමු. සමහර හීන හැබෑ වෙයි නමුත් සැබෑ නොවූ හීන වෙනුවෙන් දිගටම අපේ උත්සාහය කැපවීම මහන්සිය යොදවමු

ලෝක මානව ඉතිහාසය සැකෙවින්


අපි හිතමු නාමල් එයාගේ දෑත දෙපැත්තට පහත රූප සටහනේ විදිහට විහිදෙව්වා කියලා. දැන් නාමල්ගේ එක අතක මැද ඇඟිල්ලේ ඉඳන් අනිත් අතේ මැද ඇඟිල්ල දක්වා දුර අද දක්වා පෘතුවියේ ආරම්භය ඉඳන් ඉතිහාසය කියලා ගන්න. හදිස්සියෙවත් නාමල් එයාගේ මැද ඇඟිල්ලේ පොඩ්ඩක් වැඩුණු නියපොත්ත කැපුවොත් ආදී මානවයාගේ ආරම්භයේ ඉඳන් මුළු මානව ඉතිහාසයම නැති වෙලා යනවා.

පෘථිවියේ ඉතිහාසය එක දවසක් කියලා හිතුවොත් පාන්දර හතර විතර වෙද්දි සරල ඒක සෛලික ජීවියෙක් බිහිවෙලා. ඒත් තව පැය දාසයක් විතර යනකම් ඒ කියන්නේ රෑ අටහමාර වෙනකම් ජීවයේ ලොකු වෙනසක් උන්නෑ. ‍රෑ අටහමාරෙන් පස්සේ පළවෙන මුහුදු පැලෑටිය ජෙලිෆිශ් ඇතිවුනා. රෑ දහය විතර වෙද්දී ගොඩබිමේ පැලෑටි ඇති වෙන්න පටන් ගත්තා. යාන්තම් රෑ එකොළහ වෙද්දි ඩයනොසර්ලා ඇතිවෙලා. රෑ එකොලහයි හතළිහ වෙද්දි උන් පෘථිවියෙන් වඳ වෙලා ගියා. මානව ඉතිහාසය පටන් ගන්නේ දවස ඉවර වෙන්න මිනිතුවක් විතර තියෙද්දි. ඒ කියන්නේ රෑ එකොලහයි පනස් නමයට විතර. ඒකෙනුත් පොත පතේ ලියවුණු මිනිස් ඉතිහාසය තප්පර කිහිපයක් විතරයි.

මේ දවස ඇතුලත මහා පරිමාණ සත්ව වඳ වීම් පහක් ඇතිවුනා. සමහර අවස්තා වල පෘථිවියේ උන්නු සතුන්ගෙන් සීයට අනූපහක්ම සදහටම වඳ වෙලා ගියා.

මිනිස්සු තව කොච්චර කල් පෘථිවියේ ඉඳියි ද කියන්න දන්නෑ. ඒත් මිනිස්සු කියන්නේ මේ මාවතේ එක ස්ටෙප් එකක් විතරයි කියන එකනම් පැහැදිලියි.

ඒත් මිනිස්සු සදාකාලික පැවැත්මක් ගැන මායාවක හිරවෙලා. සංසාරය පුරා පතාගෙන ඔතාගෙන යන ආදර කතා ගැන හීන මවනවා. තමන්ගේ ජාතිය සදාකාලික වෙන්න ඔනේ කියලා හිතනවා. රට වෙනුවෙන් මැරෙන එක වීර කමක් කියලා හිතනවා. තමන්ගේ ආගමට පිටින් සත්‍යයක් නෑ කියලා විශ්වාස කරනවා. කෙටි ඉතිහාසයක් තියන මිනිස්සු ඔක්කොම තේරුම් ගත්තු පොරවල්ලා කියලා හිතනවා.

අපි රැවටිලා නේද?

සමීර සාලින්ද

බොරු ගොතන පොලෝසිය


කාදිනල්තුමා දෙපිටකාට්ටු ශ්‍රීලංකා පොලීසියේ රෙදි ගැලවීම ගැන අපි ස්තූතිවන්ත වියයුතුය.

පල්ලියේ බෝම්බ තැබූ පුද්ගලය වෙනුවට පල්ලියේම අතුගාන අහිංසක මනුස්සයෙක් එයට පටලැවීමට උත්සාහ කිරීම ඉතා බරපතල කාරනාවක් බව අපි තේරුම් ගත යුතුය.

බෝම්බ තැබූ පුද්ගලයාත් පෙනුමෙන් අහිංසක අතර ඔහු තනිව මෙය කලා විය නොහැක. ඔහුත් යම් බලවත් පාර්ශ්වයකින් මුදල් ලබාදීමක් හෝ තර්ජනය කිරීමක් මත මේ ක්‍රියාව සිදුකල බව පෙනේ.

නැවත්තත් ජාතික ආරක්ෂාව ඉදිරියට දමා යම් පාර්ශ්වයක් තමන්ගේ ජනප්‍රියත්වය සහ බලය ස්ථාවර කරගැනීමේ වැඩපිළිවෙළක නියලෙන බව පෙනේ.

පොලීසියට පල්ලියෙන් උදේ සිට cctv බලන්න කියද්දීත් හවස cctv දර්ශන පමණක් බලා පල්ලියේම සේවය කරන අහිංසක මනුස්සයෙක් එයට පටලා ඔහුට දඩුවම් ලබාදීමට පෙලඹීම මත පොලිසියේ විශ්වාසනීය භාවය පිළිබඳව බරපතල ගැටළු මතුවේ.

මේ ආකාරයට අතීතයේ කොපමණ නිවැරැදි පිරිසක් වැරදි කරුවන් කොට දඩුවම් ලබාදීමට පොලිසිය ක්‍රියාකර ඇත්දැයි නැවත සොයා බැලිය යුතුය.

ලංකාවේ ණය ප්‍රමාණය කොච්චරද කියල දන්නවද?


මේ දවස්වල නිකම්ම ගෙදරට වෙලා විවේක සුවයෙන් ඉන්න අතර මට හිතුන රටේ ණය ගැන හොයල බලන්න.

1948 සුද්ද රට අපිට දීල යනකොට භාණ්ඩාගාරයේ තිබුණ අතිරික්ත මුදලක් ඒ මුදලෙන් රුපියල් කෝටි හතහමාරක් වියදම් කරල තමයි මහාමාන්‍ය ඩීඇස් සේනානායක මහත්තය වාරිමාර්ග ඉංජිනේරු කෙනඩි මහත්තය යෝජනාකරපු ගල් ඔය සේනානායක සමුද්‍රය හැදුවේ.

එදා ඉඳලම ණය ගන්න පටන් ගත්තු අපේ පාලකයො මේ වනවිට

රුපියල් වලින් ට්‍රිලියන 16ණයට අරගෙන තියෙනවා.

මේ ට්‍රිලියන 16කොච්චර ප්‍රමාණයක්ද කියල කාටවත් තේරෙන්නෙ නෑ.

ඒ නිසා මම බැංකුවෙ වැඩකරල විශ්‍රාම ගිය මගේ මිත්‍රයෙක්ගෙන් ඇහුව අපිට තියෙන ලොකුම නෝට්ටුව වන රුපියල් 5000 නෝට්ටුවෙන් රුපියල් මිලියනයක මිටියක් හැදුවම කොච්චර විතර උසද ඒමිටිය කියල.
මිත්‍රය කිව්වෙ සෙන්ටි මීටර් දෙකයි කියලයි.දැන් ඉතින් ගණන් හදන්න පුලුවන්නෙ.

මිලියන 1000 බිලියන එකයි.
ඒ කියන්නෙ බිලියනයක මුදල් මිටියක් සෙන්ටිමීටර් 2000ක් උසයි.
සෙන්ටිමීටර් 100ක් මීටර් එකයි.
එතකොට 2000 ÷100=20යි නේ.
බිලියනයක සල්ලි මිටියක් මීටර් විස්සක් උසයි.
ට්‍රිලියනයක් කියන්නෙ බිලියන1000ක් නේ.
එතකොට ට්‍රිලියනයකට ඕන සල්ලි මිටිය 20 X1000 =
මීටර් 20000ක් උසයි.
මීටර්1000ක් කිලෝමීටර එකක්.
එතකොට ට්‍රිලියනයක් කියන්නෙ කිලෝ මීටර් 20ක් උස සල්ලි මිටියක්.
ට්‍රිලියන 16 කියන්නෙ 20X 16 = 320යි.

ඔන්න දැන් උත්තරේ හොයාගත්ත අපේ ආණ්ඩුගත්තු ණය ප්‍රමාණය ලොකුම නෝට්ටුවෙන් මිටි ගහල බැලුවොත් කිලෝ මීටර් 320 දිගට තියන්න පුලුවන්.

ලංකාවේ පළල සැතපුම් 140යි.
සැතපුමකට කිලෝමීටර් 1.8යි.
එතකොට ලංකාවෙ පළල 140 X 1.8 = 252යි.
අපේ ආණ්ඩු අපෙන් බලය අරගෙන ගත්තු ණය ප්‍රමානෙ ලංකාවේ කොළඹ ඉදන් නැගෙනහිර පැත්තට 5000 නෝට්ටු මිටිවලින් තියාගෙන ගියොත්
සංගමන් කන්ද කණ්ඩියේ මුහුදු වෙරලත් පහුකරල ඉන්දියන් සාගරේත් කිලෝමීටර් 68 දුරට තියන්න පුලුවන්….

*දැන් තේරුනාද අපේ ණය ප්‍රමාණය කොපමණද කියලා.

Copied

හිතට දැනෙන ආදරේ


ආදරේ කියන්නේ වැඩිපුරම හිතට දැනෙන අඩුවෙන් ගතට දැනෙන හැගීමක් කියන එකට හොදම උදාහරණයක් මේක.

අදකාලේ ගොඩක් අයට ආදරේ කියන්නේ ගතට දැනෙන හැගීමක් නිසා තමයි රටේ මෙච්චර ගබ්සා කිරීම්, දිවිනසා ගැනීම් වැඩි.

ඒ වගේම දැන් ඉන්න කෙනාට වඩා හොද, ලස්සන, සල්ලි තියෙන, හොද රස්සාවක් කරන, ජනප්‍රිය කෙනෙක් හම්බ උන ගමන් ඒ මනුස්සයා පස්සෙන් දුවන්නේ ඉන්න කෙනා අත ඇරලා.

නැත්නම් දැන් ඉන්න කෙනා ඉද්දිම අනියම් සම්බන්ධතා පවත්වන්නේ හිතට වඩා ගතට ආදරේ හොයන්න ගිහින්.

හිතට දැනෙන ආදරේ කියන්නේ රූපය, මිල මුදල්, රැකියාව, ජනප්‍රිය කම මත තීරණය වෙනස් නොවෙන දෙයක් කියන එකට හොදම උදාහරණයක් මේක.

තව ටික දවසකින් මට වෙන්නේ හිරේ යන්න


ගමේම උන් කතාවෙනවලු “අරු ගෙදරමයි ඉන්නේ රස්සාවත් නැති වෙලාද කොහෙද? ඒත් ඌ ආතල් එකේ ඉන්නවනේ. අනික සමහරදාට බයික් වලින් එක එක පාර්සල් දීලා යනවා” කියලා.

නෑදෑයෝ හිතන් ඉන්නේ මට රස්සාව නැතිවෙලා කියලා.

මමනේ දන්නේ ගෙදරට වෙලා ඔපීසියෙ වැඩ කරන්නේ කොහොමද කියලා. ඉදලා හිටලා නෝනාගේ තාත්තා අහලින් පහලින් යන ගමන් කන්න මොනා හරි ගෙනත් දෙනවා.

මේ යන විදිහට මාමයි බෑණයි දෙන්නම පොලීසියට කුදලන් යනවා ෂුවර්.

අවුලක් නෑ පොලිසියෙන් පර්සලේ දිග ඇරියම තියෙන දෙයක් පොලිසියත් එක්ක බෙදාගෙන කාලා ආපහු එන්නයි තියෙන්නේ

Full Mask සහ No Mask


ප්‍රසිද්ධ ස්ථානවල මුඛ ආවරණ නොමැතිව හැසිරීම තහනම් කර ඇති රටක මීටරයේ පරතරය ගැන නිතර මතක් කරන මොහොතක

ගුරුවරුන් එක පොදියට මාස්ක් දමාගෙන තම ඉල්ලීම් වෙනුවෙන් මහපාරේ උද්ඝෝෂණය කරද්දි එය විවේචනය කලා මෙන්ම

ක්‍රීඩා තරග පවත්වද්දි මාස්ක් නොදමා එක පොදියට විනෝද වීම විවේචනය කරන්නටද ඔබට මට හැකි විය යුතුය.

මන්ද යත් කොරෝනා තවමත් රටෙන් තුරන් වී නොමැති අවස්ථාවක එක් පුරවැසියන් පිරිසක් සියළුම නීති සියල්ලන්ම වෙනුවෙන් ආරක්ෂා කරන අතරේ තවත් පිරිසක් එය කඩ කිරීම සාධාරණීකරණය කළ නොහැකි නිසාවෙනි

Oh My God 1.0 ( Katharagama Version)


මම සාමාන්‍යයෙන් දේවාල වලට ගොස් වැදුම් පිදුම් නොකරන කෙනෙක්. ඒකට හේතුව මම මේ ලිපිය පසුවට පැහැදිලි කරන්නම්. කොහොම හරි මම දේවාල වලට යන්නෙනෑ කියල තීරණය කරේ මම 5වසරේ ඉන්න කාලෙදි විතර. නමුත් අම්මලා මම වෙනුවෙන් බාර හාර උනා කිව්වම විතරක් නම් ඒක ඔප්පු කරන්න ඕනි නිසා ගියා. නමුත් මගෙනුත් අහල නෙවෙයි එයාලා එහෙම දෙවියන්ට බාරවෙලා තියෙන්නේ.

කොහොමහරි මම අද මේ ලිපිය ලියන්නෙත් කතරගම පූජා නගරයේ ඉදලා. මේපාර කතරගම ආවෙත් මගේ නෑදෑ පිරිසක් එක්ක, එයාලට මාව එක්ක එන්නම ඕනිලු, ඉතින් මම හිත් රිද්දන්න බැරි නිසා ආවා. ඒත් මගේ හිතේ පුන්චි සතුටක් තිබුනා මට හිතේ හැටියට කිරි වෙහෙර වැදපුදාගන්න අවුරුදු 7කට පස්සෙ විතර ලැබෙනවා නේද කියලා.

එහෙනම් මම අද දවසෙදි කතරගම පූජාභුමියට ඇවිත් කරපු කියපු දැකපු දේ ඔයාලත් එක්ක බෙදා හදාගන්නම්. ඒතුලින් ඔයාලටත් යමක් ජීවිතයට ගන්න පුළුවන් වේවි කියල මම හිතනවා. මේ ලිපිය මධ්‍යස්ථ මනසකින් කියවන්න, නැතුව දේව භක්තියෙන් අන්ධවෙලා මට පොල් ගහන්න මිරිස් අබරන්න, සාප කරන්න එපා. මොකද මම දෙවියන් විශ්වාස කරනවා නමුත් වර්ථමාන දේව වන්දනාව නම් පිලිකුලෙන් හෙලාදකිනවා.

අපි වන්දනා නඩය කතරගමට ආවේ දවල් 2 ට විතර, ‍රැට නවතින්න තැනකුත් හොයාගෙන අපි මුලින් මහන්සිය නිවාගෙන පිරිසිදුවෙලා හවස පූජාවට එන්න පිටත් වුනා. ඒ අතරේ මහා ධාරානිපාත වැස්සකුත් වැ‍ටුනා. මිනිස්සු කියන හැටියට මාස 5ක විතර නියගයකට පස්සෙලු වැස්සක් ආවේ.

කොහොමහරි අපි ආපු වාහනය පාක් එකකට දාන්න හැදුවා විතරයි, මෙන්න කොහෙද ඉදපු කොල්ලො කුරුට්ටො ටිකක් දුවගෙන ඇවිත් අපිව වටකරගත්ත. මම හිතුවේ අපිට මොකක් හරි වැ‍රැද්දක් වෙලා ඇති, මුන් අපිට කෙලින්න බලාගෙන තමයි වටවුනේ කියලා. මොකද සමහර කොල්ලෝ අතේ පිහි එහෙමත් තිබුනා.

මෙන්න උන් කියාපි වාහනේ ඉස්සරහට ගන්නලු, එයාලගේ පලතුරු කඩේ ගාව නවත්තන්නලු, පුදුම ආදරයක්. මගේ ඇගට ලේ ටිකක් ඉනුවේ එතකොට. මුන් පිහි අරන් ඇවිත් තියෙන්නේ පලතුරු වට්ටියට පලතුරු කපන ගමන්මයි. මම හිතුවේ අපි වාහනෙන බැස්සම අපිව ඉබලා කරෙත් තියගෙන දේවාලේ ගාවට යාවි කියලා. පුදුම ආදරයක් තියෙන්නේ ලොකු වාහනවල එන පින්වතුන්ට. මොකද ලොකු පලතුරු වට්ටියක් හදාවාගන්නවා කියලත් දන්නවානේ. හැබැයි බස් එකේ එන පොඩි පින්වතුන්ට ඔය සැලකිලිනෑ අයි බොවන්ඩ.

පළතුරු වට්ටිය එතනින් හදාගන්න ගියාමත් වාහනේ දිහා බලලා තමයි එයාලා තීරණය කරන්නේ මොකක්ද ප්‍රමාණය සහ ගාන කියලා. අපි අඩු එකක් ගන්න ගියොත් කියන්නේ අපෝ මහත්තයා ලොකු වාහනේකින් ඇවිත් ලෝබ වෙන්න එපා දෙයියෝ ඉස්සරහ කියලා. ලැජ්ජාවට හරි ලොකු ගාණක පූජාවට්ටීයක් ගන්න එන අය පෙළබෙනවා.

පූජාවට්ටියක් අපිම අපි ගෙනාපු පළතුරු වලින් හදාගන්නවා කිව්වොත් විනාශයක් වෙන්නේ. එහෙනම් බිස්නස් පාඩු නොකර වාහනේ වෙන තැනකට ගෙනියන්න කියලා තර්ජනය කරන්නෙත් එතන ඉන්න අර මුලින් ආදරෙන් අපිව එතනට ගෙන්න ගත්ත අයියලාම තමයි. ඒනිසා ඔයලා පූජාව කරන්න ඔයාලම පූජාවට්ටියක් හදනවානම් වාහනේ පොදු රථ ගාලක දාලා යන එක තමා හොදම වැඩේ.

ඊලගට තමා හොදම වැඩේ එයාලම කියනවා පූජාවට පූජාවට්ටිය ගෙනියන්න කාවඩි නටන කණ්ඩායමක් දෙන්නද කියලා, අපි ආපු වාහනේ ලොකු වාහනයක් නම් ඒකත් අපි කරන තැනටම පත් කරනවා. බැරිම නම් ලොකු පූජා වට්ටිය ගෙනියන්න කෙනෙක් සෙට් කරලා ඒකෙනුත් ගානක් කඩා ගන්නවා. පුළුවන් කමක් තිබ්බත් අපිට ගෙනියන්න දෙන්නේම නෑ.

හොදම වැඩේ තියෙන්නේ දේවාල වලට ගෙනිච්ච ගොඩක් පළතුරු, තැඹිලි සහ බුලත් දේවාලේ කපු මහත්තයා අරගෙන හොර පාරෙන්ම ආපහු පූජා වට්ටි කඩ වලට සල්ලි වලට දෙන එක. මේ සියල්ලම ඉතා සංවිධානාත්මකව සිද්ද වෙන දේවල්. දෙයියෝ විකුණලා හරි සල්ලි හම්බකරන් කන මිනිස්සු එක්ක සාධාරණයක් බලාපොරොත්තු වෙන්න අපිට බෑ.

ඒ නිසා ඔබට කරන්න පුළුවන් එකම සහ හොදම දේ ඔබගේ විශ්වාසය සහ ඇදහිල්ල අනුව ඔබ කරන පූජාව ඔබ විසින්ම සකස් කර පූජා කරන එකයි. එතකොට ගණුදෙනුව ඔබ සහ දෙවියන් අතර විතරයි. අතරමැදියන් ඕනි වෙන්නේම නෑ.

දෙවියන් වැදීම යැදීම සග පගාව දීම ගැන තවත් ලිපියක් ඉදිරියේදී බලාපොරොත්තු වන්න.