මදක් නැවතී සිතන්න


සියලු දේ අනිත්‍යයි යන්න හොදින් වැටහුන දිනයකි අද. ඔබ කරන රස්සාව කුමක් උවත් ඔබ කරන තරගය කුමක් වුවත් ඔබේ ආගම කුමක් වුවත් ඔබ කෝටිපතියෙක් වුවත් දුගී දුක්පතෙකු වුවත් යමක් කළ පසු නැවතී ආපසු හැරී බැලුව තැන ඉතිරි වී ඇත්තේ පසුතැවිල්ලකි. මහන්සියකි. දුකකි. මෙය කියවන ඔබට මට පමණක් පොදු දර්මතාවක් නොව. අප සැමටම පොදු ය.

ජීවිතේ ලස්සන කරගන්න ගොඩක් දේවල් පස්සෙ දුවන අපි ඒ ලස්සන කරගත්තු දේ ඇතුලත ඇති දුක, විඩාව කෙටි කාලීන ආතල් එකක් මගින් වසාගෙන ඇත.

ඉපදීම දුකකි. ඉපදුන තැන සිට තරගයකි. විබාග පාස් කරන්නට වෙහෙසෙති. රස්සා සොයන්නට වෙහෙසෙති. ජීවිතය යන්තම් ගැටගසාගන්නට වෙහෙසෙති. පෙම්වතෙකු පෙම්වතියක සොයාගන්නට වෙහෙසෙති. ලෝන් ගසති. ගෙවල් හදති. ජීවිත කාලයම බැංකු පිරවීම සදහා වෙහෙසෙති. යූටියුබ් වීව්ස් ගන්න වෙහෙසෙති. මන්ත්‍රීකම ඇමතිකම ආරක්සා කරගන්නට වෙහෙසෙති. ආයතන ගොඩ දමන්නට වෙහෙසෙති. ලයික් ගන්න කොමෙන්ට් ගන්න වෙහෙසෙති. නම්බර් වන් වෙන්න වෙහෙසෙති. ලෝකයම පාලනය කරන්නට වෙහෙසෙති. කේලම් කියන්න වෙහෙසෙති. මංකොල්ල කන්න වෙහෙසෙති. යමක් ඉතිරි කරන්න කසාදයක් කරගන්නට වෙහෙසෙති. ඉන් පසුව දරුවන් ලබති. උන් උස් මහත් කරන්නට වෙහෙසෙති. උපන්දින සාද පවත්වන්නට වෙහෙසෙති. නානාවිද අයුරින් අනුන් ට ආතල් දීමට හා අන් අය පිනවීමට වෙහෙසෙති. ඇදුම් ආයිත්තම් ගැන සිතා වෙහෙසෙති. දරුවන් ට අද්‍යාපනයක් දෙන්න වෙහෙසෙති. දරුවන් විවාහ කර දීමට වෙහෙසෙති. මුනුපුරන් ගැන සිතා වෙහෙසෙති. කෑම බීම ගැන සිතා වෙහෙසෙති. මහලු වෙති. ලෙඩ රෝග වලට බෙහෙත් ගන්නට වෙහෙසෙති. හුස්ම ගන්නට වෙහෙසෙති. සියල්ල දමා මිය යති. යලිත් ඉපදී යලි එම චක්‍රයම ගොඩ දැමීමට වෙහෙසෙති. පට්ට දිවිල්ලක් දුවති.

ආපසු හැරී බැලු තැන පට්ට දිවිල්ලක් දුවලා ඇති වුන වෙහෙසක් මිසක් අන් කිසිවක් යන දවසට අරන් නොයනු ඇත. කළ පින් පවු පමණක් කැල්කියුලේට් වෙති.

ඔබ කෝටිපතියෙක් ද සියලු සැප සම්පත් ලාබියෙක් ද දුගී මගී යාචකයෙක් ද යන්න අදාල නැත. ඉහත සියලු බැදීම් ඇති තැන දුක් කන්දරාව, වෙහෙස, මහන්සිය, ප්‍රිය අප්‍රියතාවය ඔබ අප සැමට පොදු ය.

මදක් නැවතී සිතන්න. ණුවනින් ඒ සියල්ල මෙනෙහි කර ඉපදීම නැති කළ තැන එකී වෙහෙස නැත.

අවබෝධ වූ සැමට තෙරුවන්සරණයි….!

අමිල සී කුමාරසිංහ ගේ අදහසක්.

Advertisements

තරහා අවසර මහනායක හිමිවරුනේ ඔය කුසීත කම පැත්තක දාලා සාසනේ රැකගන්න


අර හාමුදුරුවෝ 15ක් විතර හිරේ ලගිනකොට ජම්පරේ අදිනකොට ඇරිච්ච නැති කටවල් මේ නානසාර වෙනුවෙන් ඇරෙන්නේ

මේයා කලිනුත් බීල වාහන එලවලා හප්පගෙන නඩු දාගෙන නඩු පැරදිලා දඩකාලා හිරේ නොගිහින් යන්තම් බේරුණා දැන් අධිකරණ භූමියේ ඉදලම මිනිස්සුන්ට මරණ තර්ජන කරලා ඉල්ලන් කාලා ඇතුලට ගියා.

එක්නැලිගොඩගේ ගෑනි පදනමක් නැතිව හමුදාව රසායනික අවි භාවිතා කලා කියලා රටේ හමුදාව පාවලා දෙද්දි එකට කරන්න ඕනි බනින එක නෙවෙයි ඒ ගෑනිට එරෙහිව නඩු දාන එක.

සිවුරක් දාගත්ත පලියට හැමදේම කරන්න බෑ කියලා තේරුම් ගත්තොත් හොදයි ඔය සිවුරුදාගත්ත හැම කෙනාම. පන්සල් වලට වෙලා දෙන දානයක් වලදගෙන බණක් භාවනාවක් කරගන්න ගමන් රටේ ප්‍රශ්නවල්ට මැදිහත් වෙන්න ඕනි ඒවා අවුලුවන්න නෙවෙයි විසදන්න.

මහනායකලත් තීරණයක් ගත්තොත් හොදයි සංඝ සංශෝධනයක් කරන්න. මොකද බඩු කාරයොයි, කොලු කාරයොයි, බේබද්දොයි, බිස්නස් කාරයොයි, බුදුවෙලා බුද්ධ දේශනාව කන ඩයල් ඔක්කෝම සුද්ද බුද්ද කරලා දාන්න. නැත්නම් අනාගත භික්ෂු පරපුර ආදර්ශෙට ගන්නේ සැරියුත්, මුගලන්, සීවලී මහරහතන් වහන්සේලා නෙවෙයි, නානසාර, පිටිදූවෙ වගේ කහකඩයෝ.

අනේ තරහා අවසර මහනායක හිමිවරුනේ ඔය කුසීත කම පැත්තක දාලා සාසනේ රැකගන්න ඕනි නම් පිරිකර ගන්නයි මාධ්‍ය සාකච්චා වලට ඉන්න එකයි කරන අතරේ සංඝ සංශෝධනයක් කරන්න පටන් ගන්න.

සිංහරාජයේ දැවැන්තයා සුරකිමු. පෙළගැසෙමු


සිංහරාජය යනු මෙරට ඇති විශාලතම නිවර්තන තෙත් සදාහරිත වනාන්තරයයි.
එය ලෝක උරුමයකි. කැලයට අරක්ගත් සිංහයකු සිටි බැවින් සිංහරාජයාගේ මහ වනය සිංහරාජ වනාන්තරය වූ බවට ජන වහරේ හැදින්වේ.
නමුත් අද සිංහරාජ වනාන්තරයෙන් සිංහයන් සමුගෙන ගොසිනි.
සිංහයන් සමුගත් වනාන්තරයේ අණසක පැතිරවූයේ මහා හස්ථි රාජයන්ය.
රංචු වශයෙන් සැරි සැරූ අලි එකිනෙකා ජීවිතයෙන් සමුගෙන ගොස් අවසන් අලි රංචුව ලෙස දක්නට ලැබුණේ තිදෙනකු පමණි. ඒ අම්මාත් ඇයගේ දරුවන් දෙදෙනාත් බව සිංහරාජ මහ වනස්පතිය අසළ ගැමියෝ කියති.
දැන් මේ අම්මා දක්නට නැත. ඇය වසර කිහිපයකට පෙර ජීවිතයෙන් සමුගන්නට ඇත.
දෙසොහොයුරෝ තවමත් කලවාන, සූරියකන්ද, රක්වාන, එනසාල්වත්ත වැනි ප්‍රදේශයන්හි සැරි සරමින් සිටින්නේ මහා වනයට ආභරණයක් වෙමිනි.
නිවර්තන තෙත් සදාහරිත වනාන්තරයක් ලෙස ලෝකවාසී සියලු පරිසර හිතකාමීන්ගේ ආදරයට පාත්‍ර වූ ලෝක උරුමයේ මෙවන් දැවැන්ත හස්ථි රාජයන් දෙදෙනකු සිටීම එහි ජෛව විවිධත්වයේ වටිනාකම තවත් තීව්‍ර කරයි.

ලෝකය පුරා රටවලින් සිංහරාජයට එන සංචාරකයන්ගේ එක් සිංහිනයක් වන්නේ මේ අලි දෙදෙනා දැකීමයි.
සිංහරාජයේ අලි කවදාවත් ඒ අවට ගැමියන්ට තර්ජනයක් වූයේ නැත. සිය මවගේ වටා දැවටෙමින් හැදුණු වැඩුණු මේ දැවැන්තයන් දෙදෙනා ගැමියන්ගේ ජීවිතවලට තර්ජනය කළේ නැත.
ඉතා විශාල පෙදෙසක සංචාරය කරන ඔවුන් ඇවිදයාමේ රටාවක් ද දක්නට ලැබෙයි. ඒ රටාව ගැන මිනිස්සු ද හොඳින් දනිති. අලියා මේ කාලයට මේ තැනට සිටින බව දත් ඔවුහු තම වගා කටයුතු කළේ ද ඔවුන්ගේ ගමන් රටාවට අනුගත වෙමිනි. ඒ් නිසා මිනිසුන් හා අලි අතර ගැටුමක් ඇතිවූයේ ම නැත.
නමුත් පසුගිය වසර කිහිපයේදී කලවාන, ඉඹුලකන්ද ප්‍රදේශයේ පදිංචිකරුවන් සංඛ්‍යාව සීඝ්‍රයෙන් වැඩිවී ඇත. කවර ආකාරයේ නීති අණ පනත් තිබුණ ද මිනිසා විසින් වනාන්තරය ආක්‍රමණය කරමින් වගාබිම් වපසරිය පුළුල් කර තිබේ. වන වැදී වල්ලපට්ටා ඇතුළු වෙනත් වටිනා දැව සොයා යන මිනිසා ගෝනුන්, වල් ඌරන් වැනි සතුන් ද දඩයම් කරති. නිදන් හැරීමත්, මැණික් ගැරීමත් පමණක් නොව කසිප්පු පෙරීම ද යහමින් සිදුවෙයි.

මේ සියලු මිනිස් ක්‍රියාකාරකම් වලට අලි දෙදෙනාගෙන් ඇත්තේ දැඩි තර්ජනයකි. විටෙක අනවසරයෙන් වනයට ඇතුළුවන මිනිසුන්ට පහරදෙන අලි තවත් අවස්ථාවක දී කසිප්පු තිප්පොළට වැදී ඒ්වා විනාශ කර දමති. තමන් වසර ගණනාවක් සැරි සැරූ වනය කපා තේ වගා කර නිවාස තැනූළුන්ගේ නව නිවෙස්වලට පහර දී ඇතැම් විට ඔවුන්ගේ ජීවිතවලට ද හානි සිදුකළ අවස්ථා කිහිපයක් ම වාර්තා විය.
අලි නිසාම නීති විරෝධී ක්‍රියා සිදුවීම වැළැකෙන බව පරිසරයටත්, අලින්ටත්, ගමටත් ආදරය කරන පැරැන්නන්ගේ මතයයි. ඔවුහු අලින්ට ආදරය කරති. අලි සමග ඔවුන්ට ඇත්තේ අපූරු සහ සම්බන්ධයකි.

” අපි දන්නවා. මේ සිංහරාජයේ ඉන්න අන්තිම අලි දෙන්නා. මුන් දෙන්නා අපේම පරිසරයේ කොටසක්. උන්ගෙන් අපිට කවදාවත් කරදරයක් වුණේ නැහැ. කවදාවත් මිනී මැරුවේ නෑ, නමුත් මෑතක ඉඳලා ගෙවල්වලට පහර දෙනවා. මිනිසුන්ට පහර දෙනවා. ඒ්ක ඒ් සතුන්ගේ වරදක් නොවෙයි. අපේ අය ඒ් සත්තුන්ගේ පරිසරය ආක්‍රමණය කරලා. ඉතින් උන් අපිට පහරදෙනවා.” පැරණි ගැමියෙකු බුලත්විට කෑමෙන් රත් පැහැවූ දසන් දක්වමින් කීවේය.
ජාවාරම් කාරයන්ටත්, කැලෑ පාලුවන්ටත් ඇත්තේ පුදුමාකාර ශක්තියකි. ඔවුන් ඒවැනි නීති විරෝධී කාර්යයන්හි යෙදෙන්නේ ඒබැවිනි. දැන් ඔවුන් දේශපාලන බලය ද යොදා ගනිමින් සිටී. කිසිදු ගැමියෙකුට අවශ්‍ය නොවූ දෙයක් දැන් ජාවාරම් කාරයන්ට අවශ්‍යව තිබේ.

වනජීවී ඇමතිවරයා අපේ රටේ ජාතික වීරයෙකි. යුද්ධය අවසන් කළ වීරෝධාර හමුදාපතිවරයාය. ඒතුමා මෙරට පළමු සහ ඒකම මාෂල්වරයා ද වෙයි. වනජීවී අමාත්‍යවරයා සතුන් ගැන සොයා බැලිය යුතු වන්නේ ත්‍රස්තවාදී කෝණයකින් නොවේ. සතුන් යනු විශේෂයේන ම අලින් යනු මෙරට පරිසරයේ මහඟු සම්පතකි. මෙරට සිටින සියලු අලින් ඒක් පැත්තකට දැමූ විට සිංහරාජයේ සිටින අලි දෙදෙනා තවත් පැත්තකට දමා සන්සන්දනය කළ හැකිය. ඔවුන් දෙදෙනා මෙරට සියලු අලින් හා සම වන්නේ ඔවුන් ජීවත්වන පරිසරයේ වටිනාකම හේතුවෙනි. සිංහරාජ මහා වනයට ඔවුන් ආභරණයකි. මේ ආභරණය ගලවා ඉවත් කිරීම ත්‍රස්තවාදය මුලිනුපුටා දැමීම වැනි දෙයක් නොවේ.

සිංහරාජයෙන් ඒහි සිටින අවසන් අලි දෙදෙනා ඉවත් කළෙහොත් යළි කිසි දිනක සිංහරාජ මහා වනයේ අලියකු දැක ගන්නට නොලැබෙනු ඇත. සිංහරාජයේ වටිනාකම ද කිහිප ගුණයකින් අඩුවන බව වනජීවී අමාත්‍යවරයා තේරුම්ගත යුතුය.
අතීසාරයට අමුඩ බැඳීම අප ඔහුගෙන් බලාපොරොත්තු වන කාර්යයක් නොවේ. අවශ්‍ය වන්නේ අලි දෙදෙනා තවදුරටත් සිංහරාජය තුළම සංරක්ෂණය කිරීමයි. අලින්ගෙන් මිනිසාට සිදුවන හානිය වළක්වාගැනීමටනම් මිනිසා අලින්ගේ අඩවිය ආක්‍රමණය නොකළ යුතුය.
මිනිසුන්ගේ ආදරය දිනාගැනීමෙන් ම සිංහරාජයා ලෙස නම් ලබා ඇති ඒක් අලියකුගේ ඡායාරූපයක් මේ සමග මා විසින් පළකර ඇත. දැනගන්නට තිබෙන තොරතුරු අනුව වනජීවී දොපර්තමේන්තුවේ අලි අල්ලන පශු වෛවද්‍යවරු නොමැතිව යුද හමුදාවේ පශු වෛද්‍යවරු යොදාගෙන ගුවන් හමුදාවේ යානයකින් අලියා සිටින ස්ථානය නිරීක්ෂණය කිරීමෙන් අනතුරුව අලියා අල්ලා සිංහරාජ වනාත්තරයෙන් ඉවතට ගෙන යාමට නියමිතය.

වනජීවී ඇමතිතුමනි, ඔබ මේ කාර්යය අනුමත කර එය සිදු කළහොත්, යුද්ධය ජයගත් විරුවාගේ ලේබලය මත ඒය වසා සිංහරාජය වැනසූ දුෂ්ඨයා ලේබලය ඇලවෙනු ඇත. අප ඔබට ඒවැනි ලේබල් අලවන්නට සූදානම් නැත.

සංජීව විජේවීර

~~~නික්ම යාම.~~~


“දවසක් උදේ මල්කාන්ති තම දුවගේ කාමරය අසලින් කුස්සිය දෙසට යන්නට ආවාය,
පුරුද්ද ට මෙන් දුවගේ කාමරය දෙස බැලූ ඇයට පුදුම හිතුනා. 🤔

වෙනදා වාගේ නැතිව පිළිවෙලකට අස්කරල තිබුණ ඇදේ හරියට ම මැදට වෙන්නට ලියුම් කවරයක්, මල්කාන්ති ලියුම අතට අරන් බැලුවා. ඒකේ ලියලා තිබුණේ ආදරණීය අම්මාට කියලයි. 😶

මේ නම් හරිම නරක ආරංචියක් කියල හිතපු මල්කාන්ති ගැහෙන අතින් ලියුම් කවරය විවෘත කරලා ලියුම දිගහැරලා කියවන්න පටන් ගත්තා. 😱

දැනටමත් දාඩිය බිදුවක් ඇගේ නළල දිගේ ගලාගෙන එනවා, ” 😥

ආදරණීය අම්මා වෙත,

මම මේ ලියුම ලියන්නේ වාව ගන්න බැරි දුකෙන්. මට අම්මලාට කියන්න නරක ආරංචියක් තියෙනවා, 👀

මේක අහල කලබල වෙන්න එපා අම්මෙ. මම අද රෑ ජනක එක්ක යනවා, එහෙම කරන්නේ අම්මා තාත්තා එක්ක මේක කෙලින් කියන්න බැරි නිසයි, විකාර ඇදුම් ඇන්දාට කොන්ඩේ වවලා කනේ කරාබු දාල ඇගේ පච්ච කොටලා, ට්‍රේල් බයික් එකෙන් එන නිසා අම්මල එයාට රස්තියාදුකාරය කීවට ජනක නරක කෙනෙක් නෙවෙයි අම්මෙ.

එයා අම්මලා හිතනවට වඩා ගොඩාක් හොදයි, අනික අම්මලා කියන නිසාවෙන් මට එයාට අකමැති වෙන්න බෑ, මට එයාගෙන් බබෙක් ලැබෙන්න ඉන්නවා.

අම්ම්ලා කලබල වෙන්න එපා. ජනක කීවා මාවයි බබාවයි බලාගෙන අපිට සතුටින් ඉන්න පුලුවන් කියලා.

මමත් දැනගෙන හිටියේ නෑ එයාට තනමල්විල පැත්තේ හේනකුත් තියෙනවා , එකේ ලස්සන පැල්පැතකුත් තියෙනවාලු. ජනක කීවා අපිට එකේ ජීවත් වෙන්න පුලුවන් කියලා. හෙට අපි එහෙ යනවා. එයාලගෙ ලස්සන හේනෙ කට්ටිය 10-15 ක් විතර වැඩලු. ජනක කීවා ගංජා කියන්න්නෙ මිනිස්සු කියන විදිහේ නරක දෙයක් නෙවෙයි කියලා. ඒක ඖෂධයක්ලු. එයා කරන්නේ ඒවා හදලා විකුණන එක. 🤦‍♂

ටිකක් අපිට හෙරොයින් ගන්නත් මාරු කරන්න පුලුවන්ලු. ජනක කැමැති මාව බැදලා ළමයි ගොඩක් හදන්න. මටත් දැන් ඕන ඒක තමයි.

එයාට පොඩි අසනීපයකුත් තියෙනවා තමයි. එත් ඒක අපට සතුටින් ඉන්න බාධාවක් වෙයි කියල මම හිතන්නෑ. අපට ලොකු විස්වාසයක් තියෙනවා විද්‍යාව ඉක්මනින් දියුණු වෙලා ඒඩ්ස් සනීප කරන්න බෙහෙතක් හොයාගනී කියලා. එතකොට එයා ඉක්මනින් සනීප වෙයි.🤷‍♂

අම්මා කණගාටු වෙන්න එපා. තාත්තාටත් කියන්න මට දැන් වයස 18 වෙනවා කියලා. මට දැන් මන් ගැන බලාගන්න පුලුවන්. කවදාහරි අපි අම්මලාව බලන්න එනවා.

එතකොට ඔයාට මුණුබුරෙකුගෙ මූණ බලන්න පුලුවන්.

බුදු සරණයි..!
මීට ආදර දුව ආශා. 🤥

ලියුම කියවා අවසන් වන විට මල්කාන්ති කලාන්තය හැදී බිම වැටෙන්නට ඔන්න මෙන්න සිටියා ය. එහෙත් ලිපිය තවමත් අවසන් වී නැති බව දුටු ඇය ලිපිය දිගේ ඇස් යැව්වේ අවසිහියෙන් මෙනි. 😲

පසුව ලියමි.~~~

මම මේ ලියුමේ ලියල තියෙන කිසිදෙයක් ඇත්ත නෙවෙ. මම අල්ලපු ගෙදර ඉන්නවා. අපේ රිසාල්ට් අවුට් වෙලා. මට ඕන උනේ මගෙ මේසේ ලාච්චුවේ තියෙන රිසාල්ට් ෂීට් එකෙ තියෙන දේට වඩා ඕන තරම් මේ ලොකේ නරක දේවල් තියෙන බව ඔයාලට මතක් කරන්න .

මම ඔයාලට ආදරෙයි …

මට ගෙදර එන්න පුලුවන් උනාම කෝල් කරන්න…
😂😂😂😂🤣🤣🤣🤣😁

උපුටා ගැනීමකි

~~~නික්ම යාම.~~~


“දවසක් උදේ මල්කාන්ති තම දුවගේ කාමරය අසලින් කුස්සිය දෙසට යන්නට ආවාය,
පුරුද්ද ට මෙන් දුවගේ කාමරය දෙස බැලූ ඇයට පුදුම හිතුනා. 🤔

වෙනදා වාගේ නැතිව පිළිවෙලකට අස්කරල තිබුණ ඇදේ හරියට ම මැදට වෙන්නට ලියුම් කවරයක්, මල්කාන්ති ලියුම අතට අරන් බැලුවා. ඒකේ ලියලා තිබුණේ ආදරණීය අම්මාට කියලයි. 😶

මේ නම් හරිම නරක ආරංචියක් කියල හිතපු මල්කාන්ති ගැහෙන අතින් ලියුම් කවරය විවෘත කරලා ලියුම දිගහැරලා කියවන්න පටන් ගත්තා. 😱

දැනටමත් දාඩිය බිදුවක් ඇගේ නළල දිගේ ගලාගෙන එනවා, ” 😥

ආදරණීය අම්මා වෙත,

මම මේ ලියුම ලියන්නේ වාව ගන්න බැරි දුකෙන්. මට අම්මලාට කියන්න නරක ආරංචියක් තියෙනවා, 👀

මේක අහල කලබල වෙන්න එපා අම්මෙ. මම අද රෑ ජනක එක්ක යනවා, එහෙම කරන්නේ අම්මා තාත්තා එක්ක මේක කෙලින් කියන්න බැරි නිසයි, විකාර ඇදුම් ඇන්දාට කොන්ඩේ වවලා කනේ කරාබු දාල ඇගේ පච්ච කොටලා, ට්‍රේල් බයික් එකෙන් එන නිසා අම්මල එයාට රස්තියාදුකාරය කීවට ජනක නරක කෙනෙක් නෙවෙයි අම්මෙ.

එයා අම්මලා හිතනවට වඩා ගොඩාක් හොදයි, අනික අම්මලා කියන නිසාවෙන් මට එයාට අකමැති වෙන්න බෑ, මට එයාගෙන් බබෙක් ලැබෙන්න ඉන්නවා.

අම්ම්ලා කලබල වෙන්න එපා. ජනක කීවා මාවයි බබාවයි බලාගෙන අපිට සතුටින් ඉන්න පුලුවන් කියලා.

මමත් දැනගෙන හිටියේ නෑ එයාට තනමල්විල පැත්තේ හේනකුත් තියෙනවා , එකේ ලස්සන පැල්පැතකුත් තියෙනවාලු. ජනක කීවා අපිට එකේ ජීවත් වෙන්න පුලුවන් කියලා. හෙට අපි එහෙ යනවා. එයාලගෙ ලස්සන හේනෙ කට්ටිය 10-15 ක් විතර වැඩලු. ජනක කීවා ගංජා කියන්න්නෙ මිනිස්සු කියන විදිහේ නරක දෙයක් නෙවෙයි කියලා. ඒක ඖෂධයක්ලු. එයා කරන්නේ ඒවා හදලා විකුණන එක. 🤦‍♂

ටිකක් අපිට හෙරොයින් ගන්නත් මාරු කරන්න පුලුවන්ලු. ජනක කැමැති මාව බැදලා ළමයි ගොඩක් හදන්න. මටත් දැන් ඕන ඒක තමයි.

එයාට පොඩි අසනීපයකුත් තියෙනවා තමයි. එත් ඒක අපට සතුටින් ඉන්න බාධාවක් වෙයි කියල මම හිතන්නෑ. අපට ලොකු විස්වාසයක් තියෙනවා විද්‍යාව ඉක්මනින් දියුණු වෙලා ඒඩ්ස් සනීප කරන්න බෙහෙතක් හොයාගනී කියලා. එතකොට එයා ඉක්මනින් සනීප වෙයි.🤷‍♂

අම්මා කණගාටු වෙන්න එපා. තාත්තාටත් කියන්න මට දැන් වයස 18 වෙනවා කියලා. මට දැන් මන් ගැන බලාගන්න පුලුවන්. කවදාහරි අපි අම්මලාව බලන්න එනවා.

එතකොට ඔයාට මුණුබුරෙකුගෙ මූණ බලන්න පුලුවන්.

බුදු සරණයි..!
මීට ආදර දුව ආශා. 🤥

ලියුම කියවා අවසන් වන විට මල්කාන්ති කලාන්තය හැදී බිම වැටෙන්නට ඔන්න මෙන්න සිටියා ය. එහෙත් ලිපිය තවමත් අවසන් වී නැති බව දුටු ඇය ලිපිය දිගේ ඇස් යැව්වේ අවසිහියෙන් මෙනි. 😲

පසුව ලියමි.~~~

මම මේ ලියුමේ ලියල තියෙන කිසිදෙයක් ඇත්ත නෙවෙ. මම අල්ලපු ගෙදර ඉන්නවා. අපේ රිසාල්ට් අවුට් වෙලා. මට ඕන උනේ මගෙ මේසේ ලාච්චුවේ තියෙන රිසාල්ට් ෂීට් එකෙ තියෙන දේට වඩා ඕන තරම් මේ ලොකේ නරක දේවල් තියෙන බව ඔයාලට මතක් කරන්න .

මම ඔයාලට ආදරෙයි …

මට ගෙදර එන්න පුලුවන් උනාම කෝල් කරන්න…
😂😂😂😂🤣🤣🤣🤣😁

උපුටා ගැනීමකි

පන්ති නායකයා සහ අපේ ආතල්


පන්ති නායකයා වනාහි අමුතුම ජාතියේ එකෙකි… උගේ අම්මා හිතාගෙන ඉන්නේ ඉස්කෝලේ පරිපාලනයම උගේ අනුදැනුම ඇතුව සිදු වෙන දෙයක් කියාය.. ඌ හිතාගෙන ඉන්නේ පංතියේ නාම ලේකනය මුලු ලෝකයම බවත් උදේ හවස ඒක අරං එන යන ඌ ලෝකය උස්සං ඉන්න ඇට්ලස් යෝදයා කියාය.. ඌ යෝදයා කෙසේ වෙතත් ඇට්ලස් එකෙක් කියා අපටද සිතුන වාර අනන්තය.. පිරිමි විදුහලක පන්තියේ නායකයා යනු අර ග්‍රීක කතා වල බාගයක් අස්සයා සහ ඉතුරු බාගය මිනිහා වගේ හැදුන රූපයට සමාන එකෙකි…. උගේ සිරුර පිරිමි උනාට මනස අමු චීත්ත එකක් නෙවේ නම් ඌට කිසි සේත්ම පංති නායක පට්ටමක් නොලැබේ.. ඌ හිතං ඉන්නේ කොස්ස උගේ ජාතික වස්තුවක් කියාය.. අපි පංතියේ මදාවි ටීම් එක මනා පිලිවෙලකට පවත්වාගෙන යන අතර ඌ කුඩා කල පටන් සිය පංති නායක දුරයට අවශ්ය සුදුසු කම් සපුරාගනී ඒවයින් කොටසක් පහත දැක්වේ.

1……
පන්ති බාර සර්ගේ මයිල් ගහක් හෝ උදේ ගේට්ටුවෙන් එනවා දුටු විට මල් වත්තේ ශූටිං එකේදි දිල්හානි බදාගන්නට දුවගෙන එන ජීවන් කුමාරතුංග වගේ දුවගෙන ගොස් සර්ගේ අඩුම කුඩුම පිරුන මල්ල ඉල්ලාගෙන එය සදාතුක කරඬුවක් මෙන් ඔපිස් එකට වැඩමවීම

2.. පාරකදි තොටකදී සර් යනවා දැක්කොත් පැනගෙන ගොස් ගොම ගොඩක් උඩ හරි කමක් නෑ දනගසා වැඳ සර් ව විලි ලැජ්ජාවට පත් කිරීම..

3… විබාගෙට ලකුනු දුන්නම ඒ ලකුනු පිරික්සා තව ලකුනක් හෝ දමාගන්නට සර්ගේ අස්සේ කරකැවීම…

මෙකී නොකී ආටක නාටක වේපට සුංගං නැටීමෙන් පසු ඌ පන්ති නායකයා වන අතර අප අයත් වන්නේ කාලකන්නි වල් බල්ලන්ගේ ගොඩටය… පන්ති නායකයාගේ දින චරියාව අමුතු එකකි.. උගේ පැත්තට සූරියා පායන්නේ අපේ පැත්තට පායනවාට වඩා පැය තුනකට කලිනි.. ඉස්කෝලේ මුරකාරයටත් කලින් ඉස්කෝලෙට එන පොර පලමුව කොස්ස සෙවීමේ මහත් වූ වෙහෙස ගෙන දෙන්නාවූ කාර්යය ඉටු කරයි.. නිදන් හොරුන්ගෙන් කොතේ චූඩා මානික්යය බේරගත්තත් වෙන පංති වල එකාලාගෙන් කොස්ස බේරා ගත නොහැක.. නොමල ගේකින් අබ මිටක් සොයා උකටලීවැ ගිය කිසා ගෝතමිය මෙන් පංති පීරා කොස්ස සොයාගත නොහී නයා මැරුන කූතාඬියකු සේ ආපසු පංතියට එන නායකයාට ඇති ලොකුම ගැටලුව පංතිය අතුගාන්නට බැරි වීම වුවත් එදාට අපට පංතිය අතුගාන්නට තිබුනොත් එහෙම අපි දෙන පිනෙන්ම කොස්ස හොරකම් කරපු එකා නිවන් දකිනු ඇත.. කෙසේ හෝ පංති බාර සර්ට කේලම කියා අලුත් කොස්සක් ගැනීමට මුදල් එකතු කරගන්නා නායකයා එයින් මිලදී ගත් කොස්ස මැනිකක් රකිනා නාරජිඳෙකු සේ රැකීමට තරයේ සිතාගනී.. අපට සිටි සමහර පංති නායකයන් වෙස්සන්තර රජු සොයා වංක ගිරියට ගිය ජූජකයා සිහිගන්වමින් කොස්ස බිම ඇන ඇන ගෙදර ගෙන ගොස් පසුවදා ගෙන එන අවස්තා ද ඇත..

මේ මොන මගුලකට සමාව දුන්නත් අපි අපේ පංති නායකයාට සමාව නොදෙන වරදක් ඇත.. එනම් සර්ලා ටීචර්ලා කැන්දාගෙන එන්නට දුවන දිවිල්ලය….. පීරියඩ් එකක් පටන් ගන්නට බෙල් එක ගහලා විනාඩි 5ක් පමණ යන විට එම විශයට අදාල සර් හෝ මිස් නොපැමිනියොත් නායකයාගේ පස්ස පැත්තේ ඉත්තෑවෙකු රඟදැක්වීමට පටන්ගනී.. සර්ට අමතක වෙලා හෝ මොන මගුලක් වෙලා හෝ එන්න පරක්කු වීම අපට දෙවියන් විසින් දුන් පඬුරක් වැනිය.. පංති නායක මූසලයාට ඒ ආතල් එක නොතේරේ.. අපේ රැවුම් ගෙරවුම් මද්යයේ නායකයා සර් ව මැඩම්ව සොයා යන ගමන අරඹයි…. විනාඩි 5ක් පමන යන විට අපේ අහින්සක චිත්ත සන්තානයන් දැදුරු කරමින් කවකටු පෙට්ටි ඩ්‍රම් සෙට් වාදනයට තිත තබමින්.. බලමින් සිටි කුනුහරප පත්තර හකුලවමින්.. පෑන් ගසන එවුන්ගේ ක්‍රීඩා පිට් දෙවනත් කරමින්… සවස පංති අතර සිදුවන මහා ලෝක යුද්දයට අවශ්ය රබර් පටි ගිනි අවි සඳහා ස්වීප් ටිකට් වලින් උණ්ඩ නිපදවන උන්ගේ නීති විරෝධී උණ්ඩ නිශ්පාදනාගාර වසා දමමින් සර් කැඳවාගෙන එන අපේ පන්ති නායකයා පංතියට එන්නේ ලොකේ ලොකුම වැඩේ කෙරුවේ ඌ වගේය…

ඉන් අනතුරුව පංති නායකයා අපට හතුරු කම් කිරීම ඇරඹේ.. දවසට පංති අටකට පමණ උගන්නන සර්ට අපේ පංතියට ගෙදර වැඩ දුන්නාදැයි මතක නැත.. සර්ට වඩා දහ ගුනයක් පමණ වැඩ තියෙන අපට සර් ගෙදර වැඩ දුන්න බව කොහෙත්ම මතක නැත.. එහෙත් පංති නායක උලමාට පස්ස පැත්තේ අමාරුව සැරටම සෑදී ඇති නියාව මොනවට ගම්ය කරමින් සර් ආයිබොවං කියා අවසන් වූ වහාම අපේ ලේ කෝප කරමින්

“සර් ඊයේ කරන්න දුන්න වැඩ ”

කියාගෙන විසිතුරු වර්ණ රටා වලින් මල් සරසා පිට කවර දමා ඇති උගේ පොතත් උස්සාගෙන සර්ගේ අස්සට පැනීම අපට සෙනසුරු අපලය ලඟා කර දීමක් වැනිය.. උගේ පොත හරහා තඩි හරි ලකුණු පුරවා පොත ඌ අතට දී ගෙදර වැඩ නොකල අපේ පිට හරහා ගුටි සලකුණු තබන සර් ඉන්පසු ඉගැන්වීම පටන් ගනී.. සර් උගන්වන අතරේද පංති නායකයා සිය ලකුණු රැස් කිරීමේ මෙහෙවර අත් නොහරී.. සර්ගේ අවදානය ගැනීමට විවිද ඇක්ශන් දැමීමට ඔහු උපන් හපනෙකි.. තමන් අවදානයෙන් සිටින බව සර්ට ඇඟවීමට ඌ සර්ගෙන් විවිද ප්‍රශ්න නගයි.. අපිත් සර් උගන්නන අතරේ සර්ගෙන් විවිද ප්‍රශන අසන අතර අප ඒවා අසන්නේ සර්ට නො ඇසෙන්නට සිහින් හඬින්ය…
“ලමායි අපේ මේ කනේ ඇතුලේ පටලයක් පිහිටලා තියෙනව”
යැයි සර් උගන්නන විට අපි රහසේ නගන ප්‍රශ්න වන්නේ
” පටලේ ලොකුද දන්නෙ නෑ නෙහ්”
“කන්යා පටලෙද දන්නෑ නෙහ්”
“හිටගෙනද දන්නෑ නෙහ්”

ආදී ලෙස වුවද පංති නායකයා එවැනි බුද්දිමත් ප්‍රශ්න නො අසයි.. ඌට ඕනේ ඌ ගෙදරදී අච්චු පොතෙන් අද කරන පාඩම ඊයේ කියවූ බව සර්ට අඟවන්නටය..

” සර් ඒක කර්ණ පටහ පටලය”
කියා සිය බුද්දි ප්‍රභාව විහිදා සර් ව පොට්ට කර දැමීම ඌ විසින් සිදු කරයි.. සර් ටත් ඊට එහා දෙයක් නැත. ඇස් කන්නාඩියේ පැත්තේ අන්ඩ මාපටෙඟිල්ලෙන් සහ දබරැඟිල්ලෙන් අල්ලා යන්තම් ඉහලට ඔසවා නායකයා දෙස බලන සර් ” අන්න හරි හොඳ ලමයා” කියා නායකයා ට ප්‍රසංසා කරයි..බැරි වෙලාවත් සර්ට මොකක් හරි මගුලකට මල පැන සිටි වෙලාවක පංති නායකයාගේ මෙම පැන පැන දීම ට කෝප වන සර්
“තමුසේ ඉන්නවකො පනින්නේ නැතුව ”
කියලා කීවොත් පිටිපස්සේ අපේ මදාවි සෙට් එකට සිංහල අවුරුදු ලබන්නේ ඒ වෙලාවටය.. ලද අවස්තාවෙන් උපරිම පල ලබාගෙන විවිද අංග චලන මගින් පංති නායකයාට උසුලු විසුලු පාන අපේ සංදර්ශනය නතර වන්නේ
” සර් මෙයාලා ඇද කරනවා”
කියා පංති නායකයා විසින් කරනු ලබන පැමිනිල්ල මත ” මෙහේ වරෙවු යන දයාබර ආමන්ත්‍රනයෙන් පංතිය ඉදිරියට එන අපේ කොඳු වල ඇද සර්ගේ සුරතින් ඇරීමෙන් අනතුරුවය.. .මනමේ කුමරා මියගිය පසුව වැද්දා විසින්ද එලවා දමා අසරන වූ මනමේ කුමරිය මෙන් සර්ගෙන් ගුටි කා ඩෙස්ක් පේලි මැදින් ආපහු යන අපට පංති නායකයාගේ සරදම් සිනාව වේදනාවෙන් වුවද දරාගැනීමට සිදු වේ.. හදිසියේ වත් සර්ට පාඩම අතරමැදින් ඔපිස් එකට ගිහින් එන්නට සිදු උනොත් යන්නේ පන්ති නායකයාට අප මෙල්ල කර තබාගන්නා ලෙසත් කෑගහන එවුන්ගේ නම් කලු ලෑල්ලේ ලියා තබන ලෙසත් පවසමින්ය.. උගේ ජවනිකාව ඇරඹෙන්නේ එතැන් සිටය.. ඌ පන්තිය ඉදිරියට ගොස් හිටගන්නා අතර අපට උගෙන් වැඩක් නැත…. හැකිලී ගිය කුනුහරප පත්තර පිටු නැවත දිගහැරේ… විවේකීව සිටි කවකටු පෙට්ටි වාදකයෝ සිය වාදනය අරඹති… පෑන් ක්‍රීඩකයෝ සිය කවුශල්යය විදහා පාති… කොල කන දලඹුවන් පිරිස පොතේ පිටිපස්සේ පිටුව කඩා කටේ දමා විකමින් කයිවාරුව අරඹති…පංති නායකයා කලු ලෑල්ලේ කෑගහන අපේ නම් ලියයි… සර් ඈත එනවා දකින විට ලෑල්ල දෙස බලන අපේ බොක්ක රත්වී යන්නේ අපේ නම් ද කලු ලෑල්ලේ ලියා තියෙනු දකින විටය.
.” ඒ ඕයි ඕක මකනවකො අන්න සර් එනවා..”
කියමින් මරණයට කැපවූ ගවයන් මෙන් අප කොතෙක් ආයාචනා කලද මුනින් හැරවූ කලයකට කොතෙක් දිය වත් කලද නොපිරෙන්නාක්මෙන් පංති නායකයා මකන්නේ නැත…පංතියට එන සර් අපට ගුටි දෙන අතර අප විසින් පංති නායකයාගේ දයාබර මෑනියන් ගවුරව පූර්වකව සිහිපත් කිරීම සිදු වේ…
සර් අපට පිටුපා කලු ලෑල්ලේ ලියන අවස්තාවද අපට ආතල් ගැනීමට මහඟු තෝතැන්නකි… සර්ට ඇද කිරීම උසුලු විසුලු පෑම ඉන් කීපයකි… චූන් එක වැඩි වූ එකෙක් තව එකෙකුට කොල ගුලියකින් ගැසීම ආදිය අමතර ක්‍රියාකාරකම් වන අතර කොල ගුලිය ඌට නොවැදී ඉස්සරහට ගොස් සර්ගේ වැදුන අවස්තාද නැතුව නොවේ…. එබඳු අවාසනාවන්ත නිමේශයන් වලදී ලෑල්ලේ ලිවීම නවත්තන සර් පන්තිය දෙසට හැරී
” මොකාද මේක ගහපු එකා” කියා ඇසුවද වරද පිලිගෙන විහින් කෙලවාගන්නට තරම් උදාර සිංහ පැටවු තුන් හෙලේ කැලෑ තුල සිටියද අපේ පංතියේ නැති බැවින් පංතියේ සියල්ලන්ටම එලියට ගොස් හිටගෙන සිටීමට සිදු වේ… ඒක අපට පට්ට ආතල් එකකි….එහෙත් පංති නායකයාගේ තත්වය සෝකාකූලය… උගේ වැලපිල්ල අහං ඉන්නට අමාරුය… කැලේ පලවැල නෙලන්නට ගොස් සිටින අතරේදී සිය දරුවන් දෙදෙනා ජූජක බමුනාට දී ඇති බව දැනගන්නා මංත්‍රී දේව්ය වැලපෙන්නේ යම්සේද ….බ්‍රහ්ම දත්ත රජු විසින් සඳකිඳුරා මරාදැමීමෙන් පසු කිඳුරිය වැලපෙන්නේ යම් සේද… පංති නායකයාගේ වැලපිල්ල ඊට හත් කූරුවක් අන්තය… කොල ගුලිය ගහපු එකා ලඟට එන පංති නායකයා වරද පිලිගන්නට ඌට බල කරයි…වාර විබාගයෙන් පන්තියේ දෙවැනියා තුන් වැනියා වෙන පොත් කාවන් දෙදෙනාද පංති නායකයාගේ සහයට පැම්ණ
” ඒ අපරාදේ බං පීරියඩ් එක අපට ඉගෙනගන්න ඕනේ .. උඹ පිලිගනින්කෝ බං උඹ කලේ කියලා… ආදී වශයෙන් අපගේ කොල ගුලි අපරාද කරුට ඔවුන් බලකරයි…
එහෙත් සර් ගේ ගුටි පූජාවට ඇති බිය නිසා අපරාද කරු එයට අකමැති වන අතර පංති නායකයා සිය කලිසම උනා මල් චීත්තයක් ඉන වටා නෙරිය තියා ඇඳගෙන සර් හමු වී සර් අර අරයා තමයි ගැහුවේ කොල ගුලිය කියා කේලම කියා එහි ප්‍රතිපලයක් හැටියට අපේ අපරාද කරුට වේවැල් පහර කීපයක් ලබා දෙවා සිය අද්යාපන වරම ලබා ගනී.. මෙබඳු කේඩෑරි වැඩ කරමින් අපට දිගට හරහට කෙලවූ පංති නායකයකු මට ඊයේ පෙරේදා දවසක ෆුඩ් සිටි එකේදී හමු වී පැවසුවේ

” අඩෝ මචං… උඹලා අපි ඒ කාලේ කෙලපු පිස්සු., ගත්ත ෆන් අද පොඩි එවුන්ට නෑ බං”

කියාය… එදා ඉඳං මට හරියට කෑමක් නැත නින්දක් නැත.. හිතේ අහස පොලව ගැට ගහන්නට තරම් ප්‍රශ්නයකි……ඒ ප්‍රශ්නය නම්…

ඌ කෙලපු පිස්සු සහ ඌ ගත්ත ෆන් මොනවාද යන්නයි…

මෙය උපුටා ගන්නා ලද්දකි. සියලුම අයිතිය මුල් කතෲ දනුෂ්ක කාංචන සතුවේ.

ආසයි නම් ‍රැඩිකල් වෙයන් ඔය තරමට නිවට නොවියන්!


” එකම රටක දෙපැත්ත බෙදිල අවුරුදු 30 ගානක් කරපු යුද්ධයක් ගැන ලැජ්ජ වෙනවා මිස ආඩම්බරෙන් සමරන්න තියෙන්නෙ මොකක්ද? ”

” යුද්ධයක අභිමානයක් හෝ වීරත්වයක් නැති බව ඔබේ දරුවන්ට කියා දෙන්න.”

“අභිමානය ඇත්තේ යුද්ධයක් වළකන ක්‍රියාවේය.වීරත්වය ඇත්තේ එම ක්‍රියාව ක්‍රියාවට නැගීමේය. ”

මේ කතා දකින කොට අහන කොට කට කහනව වගේ…මේවත් හරියට හීනෙන් ඇහැරිලා පත්තරේ බලල හිටන් කවි කියන්නා වාගේ ලස්සන වචන ටිකක්. අවිහිංසාවාදය, සමාජ සාධාරණත්වය, මානව හිමිකම්, තව තියෙනව උගත් පාඩම් හා ප්‍රතිසංවිධාන කොමිසම, ස්වාධීන කොමිසම් සභා ඇයි එත්කොට සංහිදියාව කොහොමද ඒක..

මේ කාලෙ නිගන්ඨනාථ පුත්තල මහත්මා ගාන්ධිල වගේ හැසිරෙන ළදරු වළිප්පු කාරයන්ටයි වැඩිකල් නොගොස් ‍රැඩිකල් වෙච්ච අලුත් පරපුරේ එවුන්ටයි ත්‍රස්ථවාදීන්ගෙ පවුල් “මහාවීර පවුල්” ඒ ත්‍රස්ථවාදීන්ගෙන් උන්ගෙ පන බේරල දුන්න උන් “අට පාස් ආමිකාරයො”. යුද්ධයේ අවසානය දරා ගත නොහැකිව හිගන්නගෙ තුවාලෙ තව දුරටත් පෑරිය නොහැකි බව දැන දැන ඒ හින්දම බඩ වියත අහිමි වෙච්ච පක්ස බදන් ඒ රණවිරුව සමරන්න බැරි තරම් කුහක වෙච්ච් උන්ටයි මේ කියන්නෙ,

දෙවෙනි ලෝක යුද්ධෙ ඉවර වෙලා අවුරුදු 73 ක් වෙනව රුසියාව මැයි 8 Victorius Day එක තියනව.ප්‍රංශෙ Armistice Day එක තියනව. උඹලට සංහිදියාව කියල දෙන ඇමෙරිකාව ලබන Memorial Day එක තියනව..

උඹලට අවුරුදු 9 ක් ගිහින් මේක ලැජ්ජාවක්ලු..යුද්ධෙදි මැරුණු ත්‍රස්ථවාදියොත් මිනිස්සු තමයි උන්ගෙ අම්මලගෙ කදුලුත් කදුලු තමයි.හැබයි උන් මැරුනෙ රට බෙදාගන්න බැරුව ගොඩක් අම්මලගෙ කදුලු හළල.. උදේ පාන්දර TV එක ඉස්සරහට වෙලා news වලින් අද කීයක් මැරිළද කියල විතරක් ගනන් කරපු මිනිස්සුන්ට යුද්ධෙ කියන්නෙ මතකයක් විතරක් උනාට අතක් පයක් අහිමි වෙලා සදාකල්ම ආබාධිත වෙච්ච උපදින්න ඉන්න එකා වෙනුවෙන් රටක් ඉතුරු කරන්න ජීවිත පූජ කරපු මිනිස්සුන්ට , බෝම්බෙකට අහු වෙලා නිරපරාදෙ ජීවිත අහිමි වෙච්ච පවුල් වල මිනිස්සුන්ට ඒ රණවිරුව සදාකල්ම මතකයේ තියෙයි..

අනිත් එක 29 වෙනිදට ඇමෙරිකාවෙ කවුරුහරි එකෙක් බින් ලාඩන් ගෙ රූපයක් අල්ල ගෙන ඉටිපන්දමක් පත්තු කරන් එනවද කියලත් බලාපල්ල..උන්ටත් අම්ම අප්පල ඉන්නවනෙ..”

උත්තරේ නැහැ.උන් එහෙම එන්න දෙන්නෙ නැහැ. ඒකයි ඇමෙරිකානුවන්ගෙයි මෙහෙ ඉන්න පඟර නැට්ටන්ගෙයි සංහිදියාවෙ වෙනස”